ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 30 ร่างเงาโต้กลับ

ระบบได้แจ้งเตือนขึ้นมา

“ส่งไปเดี๋ยวนี้!”

มันคือสิ่งที่เขาต้องการอยู่แล้ว

เมื่อความแข็งแกร่งมากขึ้น ร่างเงาของเขาก็สามารถออกล่าสัตว์อสูร ที่อยู่ในระดับที่สูงได้ และชิ้นส่วนที่ได้จากการล่าสัตว์อสูร ก็จะมีราคาสูงขึ้นตามไปด้วย ยิ่งทำให้ซู่เสี่ยวไป่ร่ำรวยขึ้นไปอีก และในเมื่อเขามีเงิน เขาก็จะเอาเงินไปเพิ่มความสามารถให้กับระบบยิ่งทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น

“-เคลื่อนย้ายเรียบร้อย-”

ทันทีที่ซู่เสี่ยวไป่ออกคำสั่ง ระบบก็ตอบรับและจัดการในทันที

ในขณะที่ ร่างเงาทั้งสองกำลังออกล่าแบบไม่หยุดพัก และไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เพียงออกหมัดแบบสบายๆ ก็สามารถระเบิดสมองของสัตว์อสูรได้

ลูกเตะง่ายๆ ก็ทำให้พวกสัตว์อสูรถึงกับท้องแตกใส้ทะลัก

ไหนจะมีฝ่ามือเพลิงที่ทะลุทะลวงร่างของสัตว์อสูรที่เข้ามาใกล้

พวกสัตว์อสูรที่ถูกดึงดูดมาด้วยกลิ่นคาวเลือด เมื่อเห็นฉากนี้ก็ทำให้พวกมันเกิดความกลัวแบบสุดหัวใจ และเลือกที่จะหันหลังหนีไปให้ไว

พวกสัตว์อสูรนั้นไม่ได้โง่เง่า

หากมันต้องเผชิญหน้ากับตัวตนที่แข็งแกร่ง มันก็ย่อมหลีกหนีด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอดของมัน

แต่ร่างเงาทั้งสองก็วิ่งไล่ฟัดพวกสัตว์อสูรไปทั่วทั้งป่า แต่อยู่ดีๆ ร่างเงาทั้งสองก็หยุดเคลื่อนไหว และยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับหิน

แล้วร่างเงาทั้งสองก็สลายหายไป

เมื่อสัตว์อสูรที่กำลังวิ่งหนีอยู่สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอของเงาทั้งสองหายไป พวกมันก็เริ่มหันกลับมามองด้วยความหวาดระแวง

ร่างเงาทั้งสองถูกส่งมาในพื้นที่ที่มีสัตว์อสูรดุร้ายกว่าเดิม

โดยส่วนใหญ่แล้ว จะเป็นอสูรระดับ C ขึ้นไป และมีอสูรระดับ B ให้สามารถพบเห็นได้เล็กน้อย

“นั้นคนใช่ไหม?”

“ดูแล้วน่าจะเป็นผู้ชายใส่ชุดดำ”

“จากกลิ่นไอที่แผ่ออกมาแล้ว น่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นกลาง?”

“โห…มีผู้ฝึกยุทธขั้นกลางเข้ามาในป่าแห่งนี้คนเดียวด้วยงั้นหรอ นี้มันไม่กลัวตายเลยรึไง?”

“แทนที่จะปล่อยให้มันตายด้วยน้ำมือสัตว์อสูร สู้ให้มันตายด้วยน้ำมือของพวกเราดีกว่า ไปฆ่าชิงทรัพมันกันเถอะ!!”

ที่แห่งนี้แตกต่างจากพื้นที่ก่อนหน้าที่เคยถูกส่งไป มันมีกลุ่มออกล่าอื่นอยู่ในระแวกนั้นด้วย ที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเจอเพราะร่างเงาถูงส่งไปในพื้นที่ระดับต่ำ ซึ่งพวกสัตว์อสูรเหล่านั้นกระจายตัวกันอยู่หลายที

ตรงกันข้ามกับสัตว์อสูรที่ดุร้ายมักอาศัยอยู่ไม่กี่ที่เท่านั้น

ทำให้ไม่แปลกเลยที่ต้องเผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนคนอื่น

ในพื้นที่นอกเขตที่อยู่อาศัยของมนุษย์ มันไม่มีกฏหมายหรือกฏเหล็กอะไรมาดูแลควบคุม ทำให้สิ่งดำมืดของมนุษย์เกิดขึ้นในที่แห่งนี้ การฆาตกรรม ปล้นชิงทรัพ ล้วนเป็นเรื่องธรรมดาของที่แห่งนี้

อาจจะได้พบกับความดิบเถื่อนมากมาย หรือกระทั้งมนุษย์กินกันเอง!!

กลุ่มคนที่เจอร่างงานของซู่เสี่ยวไป่นั้นไม่รู้ว่านั้นคือเงา มันเป็นเวลากลางคืน มันมืดมากจนมองอะไรไม่ค่อยชัด แต่พวกเขารับรู้ได้ถึงกลิ่นไอที่แผ่ออกมาจากร่างว่าเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นกลาง ทำให้พวกเขาคิดว่าร่างเงานี้เป็นผู้ฝึกตนที่ออกมาล่าสัตว์อสูร หรืออาจจะเป็นพวกโจรดักปล้นผู้อื่น

“หัวหน้า…อยากจะจับมันมาทรมานก่อนไหม เพื่อเราอาจจะได้ข้อมูลมีค่าก็ได้!!”

“ไม่ล่ะ! พวกเราทนอยู่ในป่าผีสิงนี้มาเป็นเดือนแล้ว ในที่สุดงานของเราก็เสร็จสิ้น ทรมงทรมานอะไรช่างมัน รีบๆ ฆ่ามันแล้วกลับไปหาความบันเทิงกันดีกว่า!!”

“ได้เลยครับหัวหน้า….โชคไม่ดีเลยนะ ที่ต้องมาตายแบบนี้!!”

กลุ่มนี้มีแปดคน ทั้งหมดอยู่ในเขตแดนผู้ฝึกยุทธขั้นสูง กลุ่มนี้มีชื่อเสียงในพื้นที่เขต 18 ว่าเป็นกลุ่มล่าสัตว์อสูรขนาดเล็กที่มีฝีมือ

“ตาย!!!”

ทั้งแปดคนพุ่งออกมาจู่โจมร่างเงาจากทุกทิศ ไม่เปิดช่องว่างให้หลบหนีเลยแม้แต่น้อย กระแสพลังของผู้ฝึกยุทธขั้นสูงถูกปลดปล่อยออกมา การโจมตีมากมายถาโถมใส่ร่างเงาทันที

แล้วร่างเงาก็เงยหัวขึ้น ทำให้ม่านตาของทุกคนหดเล็กลงทันที เมื่อเห็นว่าสิ่งนี้ไม่มีใบหน้า!

“นี่มันตัวอะไร?!”

….

ขณะเดียวกัน

“-ติ๊ง! เจ้านาย ร่างเงาถูกมนุษย์เข้าจู๋โจม ต้องการให้ร่างเงาตอบโต้หรือไม่?-”

ระบบได้แจ้งเตือน

“ฮะ!! ถูกโจมตี?!”

ซู่เสี่ยวไป่ถึงกับคิ้วกระตุก

การออกล่าก่อนหน้าของเขาทุกอย่างดูราบลื่นไปหมด จนทำให้เขาลืมคิดเรื่องที่ร่างเงาจะถูกโจมตี หรือถูกฆ่าทิ้งกลางป่า ทำให้ซู่เสี่ยวไป่เริ่มคิดวิธีตอบโต้ทันที

“ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนหาเรื่องก่อน คงเป็นพวกโจรอยู่แล้ว!”

“คนแบบนี้ฆ่าๆ ทิ้งไปเสียให้หมด ระบบให้ร่างเงาจัดการซะ!!”

ซู่เสี่ยวไป่ตอบกลับระบบ

“-รับทราบ-”

เมื่อระบบได้รับคำสั่ง ที่อีกด้านหนึ่งในป่า

“ผู้ฝึกยุทธขั้นกลางจะคล่องแคล่วแบบนี้ได้ไง!! มันสามารถหลบการโจมตีของพวกเราทั้งแปดคนได้อย่างสบายๆ ทั้งที่พวกเราทั้งหมดเป็นผู้ฝึกยุทธขั้นสูง!!”

“ไม่แปลก!! มีผู้ฝึกตนบางคนใช้ทั้งชีวิตเพื่อฝึกฝนเพียงวิชาเดียว เจ้านี้คงฝึกแต่วิชาย่างก้าว ดูมันสิไม่ตอบโต้กลับมาเลยสักครั้งเดียว”

“แต่มันเร็วมากจริงๆ!! แล้วดูเหมือนว่ามันไม่ได้ตั้งใจจะหนีด้วย มันแค่หลบการโจมตีของเราไปเรื่อยๆ”

“หรือมันกำลังส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ?”

“พอได้แล้ว!! หยุดบ่นนั้นบ่นนี้สักที และรีบจัดการให้เร็วที่สุด!! ยิ่งใช้เวลามากเท่าไร ก็รั้งแต่จะสร้างปัญหาเพิ่มขึ้น!!”

“แต่ลองสังเกตดูดีๆ แล้ว มันเป็นตัวอะไรมากกว่ารูปร่างเป็นมนุษย์ แต่กลับดูเหมือนเงาดำๆ”

ทั้งแปดคนกำลังสับสนกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า

พวกเขาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับไม่โดนเลยสักครั้งเดียว!!

แล้วร่างเงาก็ได้รับคำสั่งจากระบบ

ร่างเงาได้ระเบิดกระแสพลังออกมาทันที

“ในที่สุดมันก็คิดจะสู้กลับ!!”

“ฆ่ามัน!!”

เมื่อทั้งแปดคนโจมตีใส่ร่างเงาอีกครั้ง ร่างเงานั้นกลับหายไปในพริบตา!!

ทุกอย่างนิ่งสงบ แสงของพระจันทร์สาดส่องลงมาทำให้รู้สึกหนาวเย็น

ก่อนที่ต่อมาหัวของคนทั้งแปดจะค่อยๆ เอียงหลุดออกจากคอไปด้านหลัง และมีเลือดพุ่งกระฉูดออกมาราวกับน้ำพุโลหิต 8 เส้น

“ระ-เร็ว!”

นี่เป็นเพียงเสี้ยวความคิดสุดท้ายก่อนที่พวกเขาจะตาย