ยอดยุทธคลิกเดียว!! ตอนที่ 3 เพิ่มระดับอีกแล้ว?

“ในที่สุด!!”

ตอนนี้แววตาของซู่เสี่ยวไป่ทอแสงเป็นประกาย

เขาได้อยู่ในระดับกึ่งผู้ฝึกยุทธแล้ว เรียกว่าขาข้างหนึ่งก้าวจะเป็นผู้ฝึกตนเต็มตัว

“พี่ นี้มัน….”

นัยน์ตาของซู่หลิงเกอท่อเป็นประกายกับดวงดาวยามค่ำคืน

“เห็นไหม ว่าพี่ไม่ได้พูดโกหก”

ซู่เสี่ยวไป่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งอย่างภูมิใจ

“ตะ-แต่พี่ไม่เคยแม้แต่จะฝึกหรือทำการบ่มเพาะเลยนะ อยู่ๆ ทำไมถึงบรรลุได้ล่ะ”

ซู่หลิงเกอกระพริบตาดวงโตของเธอด้วยความอยากรู้และสงสัย

“เอาเป็นว่าเวลานี้พี่ของน้องนั้นมีความสามารถที่ในการฝึกบ่มเพาะหรือก้าวข้ามเขตแดนได้โดยไม่ต้องฝึกฝนยังไงละ”

“ผู้ฝึกยุทธเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น วันข้างหน้าพี่คนนี้จะเป็น จอมยุทธ และสูงขึ้นไปอีกแม้แต่ระดับจ้าวยุทธก็เป็นได้”

“และเมื่อเวลานั้นมาถึง น้องจะได้กลายเป็นคุณหญิง”

คำพูดของซู่เสี่ยวไป่ทำให้ซู่หลินเกองั้นหน้าแดงไปด้วยความเขินอายอีกครั้ง

“นับแต่นี้ไป น้องหลิงอยู่บ้านให้สบาย เรื่องเงินปล่อยให้เป็นหน้าที่พี่เอง”

ซู่เสี่ยวไป่ยิ้มก่อนที่จะลูบหัวซู่หลิงเกอ

“ยอมได้..ในใจของน้องนั้นพี่เสี่ยวไป่เก่งที่สุด”

ซู่หลิงเกอยิ้มออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจของเธออย่างมีความสุข

…

เอส!!!

ซู่เสี่ยวไป่ชกลมไปหนึ่งครั้ง

จนเกิดเสียงของหมัดที่แวกอากาศออกอย่างรวดเร็ว

เขาพึ่งจะข้ามเขตแดนมาเป็นกึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

เขาต้องสำเร็จเป็นขั้นกลางและขั้นสูงเพื่อไปให้ถึงเขตแดนผู้ฝึกยุทธ

ถึงจะอยู่ในเขตแดนกึ่งผู้ฝึกยุทธ แต่กำลังของหมัดเขาก็เพียงพอที่จะล้มวัวทั้งตัวได้สบายๆ

ซึ่งคนธรรมดาๆ ไม่มีทางทำได้

และเมื่อได้ก้าวสู่กึ่งผู้ฝึกยุทธแล้วนอกจากความแข็งแรงที่เพิ่มขึ้น ยังสามารถดูดซับกระแสพลังได้เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

“เป็นอย่างที่คิดไว้เลย โลกใบนี้มีแต่เพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะได้ครอบครองทุกอย่าง”

ซู่เสี่ยวไป่ถอนหายใจ

ดูเหมือนว่าเวลานี้เขาจะรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างคนธรรมดากับผู้ฝึกยุทธแล้ว มันต่างราวฟ้ากับเหว

ก่อนที่เขาจะมองดูสถานะข้อมูลของตัวเอง

มนุษย์ : ซู่เสี่ยวไป่

เขตแดน : กึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

ระดับพละกำลัง: กึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

ระดับความคงทน: กึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

ระดับความว่องไว: กึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นแรก

พรสวรรค์บ่มเพาะ: ขั้นต่ำ

วิชา: ไม่มี

ความสามารถของระบบที่เปิดใช้งาน: พื้นที่ฝึกฝนในคลิกเดียว[ระดับ 1]

“ดูเหมือนทุกอย่างจะเพิ่มขึ้นตามขั้นการบ่มเพาะ”

“และเวลานี้ในฐานะกึ่งผู้ฝึกยุทธก็สามารถไปรับเงินได้แล้ว”

สำหรับผู้ฝึกตนนั้นเมื่อรายงานตัวจะมีเงินสนับสนุนทุกเดือน

ยิ่งระดับสูงก็ยิ่งได้เงินมากขึ้น

สำหรับเขตแดนกึ่งผู้ฝึกยุทธแบบซู่เสี่ยวไป่ตอนนี้ แม้ไม่ทำอะไรเลยก็ยังได้รับเงินสนับสนุน 100 เหรียญจิตทุกเดือน มันมากกว่ารายได้ทั้งเดือนของคนธรรมดาทั่วไปเสียอีก

“นั่นมัน…เสี่ยวไป่นี้ เดียวนะ โอ้แม่เจ้า นี้เขาเป็นกึ่งผู้ฝึกยุทธตั้งแต่เมื่อไร?”

“ว้าย! ตายแล้วดูสิ มีกึ่งผู้ฝึกยุทธอยู่ในชุมชนเราด้วย”

“...”

ทันทีที่ซู่เสี่ยวไป่ออกไปเดินนอกถนนแถวบ้าน กลิ่นไอและกระแสพลังของเขาทำให้เหล่าเพื่อนบ้านประหลาดใจ

ในพื้นที่เขต 18 มีประชากรทั้งหมด 5 ล้านคน มีจำนวนผู้ฝึกตนอยู่แค่ 1 % เท่านั้น ในพื้นที่ชุมชนยากจนเช่นนี้ส่วนใหญ่จะเป็นที่อยู่ของคนธรรมดาทั่วไป การปรากฏตัวของเด็กหนุ่มที่เป็นกึ่งผู้ฝึกยุทธนั้นเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน

“แค่บังเอิญโชคดีเฉยๆ ครับแหะๆ”

ซู่เสี่ยวไป่ยิ้มรับอย่างเขินๆ

=เขต 18 หอผู้ฝึกยุทธ=

ซู่เสี่ยวไป่เดินเข้ามาในหอผู้ฝึกยุทธ ความโดดเด่นของซู่เสี่ยวไปก็หมดลง

เพราะที่นี้เต็มไปด้วยกึ่งผู้ฝึกยุทธและอาจจะได้เห็นผู้ฝึกยุทธเดินปะปนอยู่ด้วย ส่วนระดับที่สูงกว่านี้ล้วนพบเจอได้ยากในสถานที่นี้

“นี้บัตรประจำตัวของผม ผมต้องการมารับเงินสนับสนุน”

ซู่เสี่ยวไป่วางบัตรประชาชนลงที่เคาเตอร์

“นั่นมัน..ซู่เสี่ยวไป่ไม่ใช่หรอ? นี้เขาสามารถบรรลุจนเป็นกึ่งผู้ฝึกยูทธได้แล้วงั้นหรอ?”

ที่มุมหนึ่งในห้องโถงของหอผู้ฝึกยุทธ หน้าร้านขายอาวุธมีชายผู้หนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้ว และกำลังจ้องมองซู่เสี่ยวไป่

เขามีชื่อว่า จางเหิงซิง

เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้ฝึกตนไม่กี่คนที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกับซู่เสี่ยวไป่

เขานั้นได้แสดงถึงความสามารถของตัวเองตั้งแต่เมื่อรู้ตัว และใช้เวลาฝึกฝนบ่มเพาะอีกราวสองสามเดือน พร้อมทั้งได้ทรัพยากรในการฝึกฝนที่ครอบครัวหามาให้ซึ่งมาราคาสูงลิบ ทำให้เขาก้าวสู่เขตแดนกึ่งผู้ฝึกยุทธได้

และเขาไม่คิดเลยว่าซู่เสี่ยวไป่จะสามารถกลายเป็นผู้ฝึกยุทธได้เช่นกัน

ก่อนปิดเทอมซู่เสี่ยวไป่ยังเป็นแค่คนธรรมดาๆ อยู่เลย

นี้ผ่านไปเดือนเดียวเขากลับสามารถก้าวสู่เขตแดนกึ่งผู้ฝึกยุทธได้ ช่างเป็นความเร็วที่น่าเหลือเชื่อมากและเหนือกว่าเขา

“ฉันไม่รู้มาก่อนว่าซู่เสี่ยวไป่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลไหน หรือว่าพรสวรรค์ของเขาจะสูงกว่าฉัน?”

แววตาของจางเหิงซิงเริ่มส่อแววอย่างสนใจ

เวลานี้ซู่เสี่ยวไป่นอกจากจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นแล้วยังจะเป็นคู่แข่งของเขา

การเติบโตของซู่เสี่ยวไป่ไปสะกิดต่อมความสนใจของจางเหิงซิง

แต่ถึงยังงั้นจางเหิงซิงก็ไม่ได้ออกหน้า

แต่เฝ้าดูซู่เสี่ยวไป่อยู่อย่างเงียบๆ จนกระทั้งซู่เสี่ยวไป่ออกจากหอยุทธไป

“ต้องตั้งใจฝึกแล้ว อยากรู้จริงๆ ว่าระหว่างฉันกับซู่เสี่ยวไป่ใครเจ๋งกว่ากัน”

จาเหิงซิงได้ละสายตาจากซู่เสี่ยวไป่ก่อนที่จะหันมายังร้านอาวุธและเลือกซื้อของต่อ

….

ตอนนี้ทั้งซู่เสี่ยวไป่และซู่หลิงเกอรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากกับเงินสนับสนุนที่ได้รับมา

“พี่ ทำไมพี่ไม่เอาเงินนี้ไปซื้อทรัพยากรในการฝึกล่ะ”

“เวลานี้พี่เป็นถึงกึ่งผู้ฝึกยุทธแล้ว พี่ต้องการเงินมากกว่าใคร”

ซู่หลิงเกอรู้ว่าทรัพยากรต่างๆ ที่ใช้ในการฝึกฝนนั้นแพงมาก

เพื่อเพิ่มระดับการบ่มเพาะต้องใช้เงิน

มีอีกหลายอย่างที่ต้องซื้อเพื่อฝึกบ่มเพาะและฝึกร่างกาย

ไหนจะเงินที่ต้องเก็บไว้ซื้ออาวุธอีก

เงินสนับสนุน 100 เหรียญจิตที่ได้รับทุกเดือนนั้น จะเพียงพอสำหรับการซื้อสิ่งของที่จำเป็นในการฝึกฝนในวันข้างหน้า หากว่าโชคเข้าข้างอาจจะได้เป็นผู้ฝึกยุทธ

“ไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้น้องหลิง ทรัพยากรพวกนั้นมันไม่จำเป็นสำหรับพี่เลยแม้แต่นิดเดียว!”

“ในเมื่อเรามีเงินแล้ว ก็ใช้กันดีกว่า!!”

ซู่เสี่ยวไป่พูดอย่างสบายใจ

ตอนนี้เขามีระบบช่วยในการฝึกบ่มเพาะอยู่ไม่ว่าจะนั่งจะยืนจะนอนจะทำอะไรก็ตาม เขาก็เหมือนฝึกบ่มเพาะตลอดเวลา แล้วจะให้มาหาซื้อทรัพยากรช่วยฝึกบ่มเพาะอะไรอีกเสียเงินเปล่า

ด้วยความสามารถนี้ เขาจะขอใช้ชีวิตสุขสบายเต็มที่

“แต่พี่…”

“อย่ามาตงมาแต่อะไรกับพี่ วันข้างหน้าเธอจะเป็นภรรยาฉัน ดังนั้นต้องฟังคำพูดฉันสิ!!”

เมื่อคำว่าภรรยาออกมาจากปากของซู่เสี่ยวไป่ก็ทำให้ใบหน้าของซู่หลิงเกอแดงขึ้นมาอีกครั้ง

เธอไม่พูดอะไรพยักหน้างกๆ อย่างเชื่อฟัง

ทำให้ทั้งเดือนต่อจากนี้ซู่เสี่ยวไป่และซู่หลิงเกอนั้นหมดไปกับการกินนอนและเที่ยวเล่น

=วันที่ 7 ของการกินนอนเล่น=

เพล้ง!

เสียงที่ไพเราะสำหรับซู่เสี่ยวไป่ดังขึ้นในจิตใจของเขา ตอนนี้เข้าอยู่ขั้นกลางของกึ่งผู้ฝึกยุทธแล้ว

“ความรู้สึกที่ทะลวงผ่านขั้นบ่มเพาะโดยที่ไม่ต้องฝึกบ่มเพาะเลย มันรู้สึกโครตดีเลยเว้ย”

ในเมื่อระดับของซู่เสี่ยวไป่เพิ่มขึ้นเขาจะได้รับเงินรายเดือนมากขึ้นไปอีก

“คุณซู่ นี่คือเงินสนับสนุนจำนวน 200 เหรียญจิต รับไว้ด้วยครับ”

พนังงานที่เคาเตอร์ในหอยุทธได้มอบ 200 เหรียญจิตกับซู่เสี่ยวไป่อย่างนอบน้อม

“โอ้ ขอบคุณมาก”

ซู่เสี่ยวไป่เดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินออกจากหอยุทธไป

“หือ?”

เวลานั้นจางเหิงซิงที่มายังหอยุทธก็เห็น ซู่เสี่ยวไป่เดินสวนออกมาจากหอฝึกยุทธพอดีทำให้เขาถึงกับคิ้วย่นชนเข้าหากัน

แต่เขาเองก็มีเรื่องหลายอย่างที่ต้องทำในหอฝึกยุทธจึงไม่ได้สนใจมากนัก

“คนที่เพิ่งออกไปเมื่อกี่ เขามาทำอะไร”

จางเหิงซิงถามกับพนักงานที่เคาเตอร์

“อ๋อ เขามารับเงินสนับสนุนสำหรับกึ่งผู้ฝึกยุทธขั้นกลางครับ”

พนังงานตอบกลับทันที

อะไรนะ!!

จางเหิงซิงถึงกับตกตะลึงตาแทบทะลักออกมานอกเบ้า