บทที่ 41: ฉันรวยแล้ว! ซากปรักหักพังถูกเปลี่ยนเจ้าของ!(อ่านฟรี)

แม้ว่าโคโบลด์ผู้สูงศักดิ์จะถือระเบิดในมือแล้วตะโกนว่า:

"ไฟ!"

ซูโม่ก็ยังไม่รู้สึกกลัวเท่าตอนนี้

ระเบิดนิวเคลียร์ทำมือ? ไม่สิ! ระเบิดทำมือหรอ?

ลูกไฟ?

เวทมนต์?

ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ นวนิยาย อนิเมชั่น และอิทธิพลทางวัฒนธรรมนับไม่ถ้วนบนโลก ยังไม่สามารถทำให้เขายอมรับพฤติกรรมอันน่ามหัศจรรย์ของสัตว์ประหลาดที่อยู่ตรงหน้าเขาได้เลย

เมื่อเห็นโคโบลด์ผู้สูงศักดิ์ชี้แท่งไม้ขึ้น ซูโม่ก็ไม่สนใจสิ่งอื่นอีก เขารีบกลิ้งไปหลบอยู่ที่หลังโต๊ะ

ลูกไฟบินเร็วมาก!

ซูโม่ที่กำลังกลิ้งอยู่บนพื้น รู้สึกได้ถึงอาการแสบร้อนของไฟ เขารับรู้ได้โดยไม่ต้องมองเลยว่าเสื้อกันฝนของเขาคงจะเกิดรูขนาดใหญ่ และชุดเกราะแผ่นเซรามิกที่เขาสวมอยู่ก็คงได้รับความเสียหายเช่นกัน

โชคดีที่มีการป้องกันจากอุปกรณ์ป้องกันทั้งสอง เขาจึงไม่ได้รับความเสียหายโดยตรงจากลูกไฟ

ลูกไฟกระทบกับราวบันไดด้านหลังเขา ทำให้ราวบันไดหักเป็นสองท่อน

คำนวณจากความเสียหายของพลังแล้ว แม้ว่าความเสียหายของลูกบอลไฟนี้จะไม่ได้มีขอบเขตการทำลายล้างขนาดใหญ่แต่ก็มีพลังทำลายไม่น้อยไปกว่าระเบิดขนาดเล็ก

หลังจากการระเบิดสิ้นสุดลง ซูโม่เริ่มเคลื่อนไหวทันที

จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้จะยิ่งใหญ่ที่สุดในครั้งแรก และจะค่อยๆ ลดลงในครั้งที่สอง และจะหมดลงในครั้งที่สาม!

ซูโม่ไม่รู้ว่าโคโบลด์สามารถยิงลูกไฟติดต่อกันได้หรือไม่ แต่เขารู้ว่าถ้าทักษะนี้ต้องมีคูลดาวน์

โคโบลด์จะต้องตาย ถ้าไม่เช่นนั้น จะเป็นตัวเขาเองที่ต้องตาย

เมื่อพิจารณาตัวเลือกเหล่านี้แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องลังเล

มาดูกันว่าฉันจะฆ่าแกที่นี่และตอนนี้ได้ไหม!

ซูโม่วิ่งเข้าหาโคโบลด์อย่างรวดเร็ว เขาเห็นสีหน้าที่ตื่นตระหนกของโคโบลด์ และยังเห็นมันพยายามเอื้อมหยิบหอกไม้ของโคโบลด์ตัวที่ตายไปก่อนหน้า

“ย้ากกกกกกกกกกกกก”

"อา อา อา อา อา อา อา!”

ซูโม่เริ่มการโจมตีด้วยเสียงระลอกที่สองควบคู่ไปกับการโจมตี

เสียงที่ดังอย่างต่อเนื่องทำให้ทั้งซูโม่รู้สึกปวดแก้วหูและโคโบลด์เองก็แสดงสีหน้าเจ็บปวดเช่นกัน

นาทีต่อมา หอกไม้แหลมคมแทงเข้าไปในหน้าอกของโคโบลด์ผู้สูงศักดิ์ และพลังอันมหาศาลก็แทงร่างที่อ่อนแอของโคโบลด์จนเกือบทะลุ

ซูโม่เกร็งแขนขนจนเส้นเลือดขึ้น แล้วยกหอกที่มีโคโบลด์ขึ้นในคราวเดียว หมุนตัวแล้วทุ่มโคโบลด์ลงบนพื้นอย่างรุนแรง ดูเหมือนมันจะตายไปแล้ว

หลังจากพยายามบิดหอกไม้ออกอยู่สองครั้ง ก็พบว่าหอกติดอยู่

เขาเกรงว่าโคโบลด์ผู้สูงศักดิ์จะฟื้นฟูตัวเองและลุกขึ้นมาพร้อมกับระเบิดตัวเองเหมือนในนิยาย

ซูโม่เรียกจึงคฑาของหวงเปียวออกมาและก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ใช้กำลังทั้งหมดของเขาเพื่อฟาดไปที่โคโบลด์สูงศักดิ์

“ทุบหนักแปดสิบ”

“ไลท์สแมชบสี่สิบ”

“แปดสิบ!”

“สี่สิบ!”

“…”

หลังจากทุบตีนับครั้งไม่ถ้วน จนกระทั่งกล้ามเนื้อทั้งหมดบนตัวผู้สูงศักดิ์ได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่ ซูโม่ก็นั่งลงและหายใจหอบ

แสงสีเงินสว่างวาบและหีบสีเงินก็ปรากฏขึ้นตรงร่างของโคโบลด์ผู้สูงศักดิ์

"หีบสมบัติเงิน! ดูเหมือนว่าความพยายามของฉันจะไม่สูญเปล่า”

การต่อสู้อย่างบ้าคลั่งทำให้สูญเสียความแข็งแกร่งในช่วงเวลาสั้นๆ

ตั้งแต่ต้นแขนจนถึงแขน เอว และต้นขา ซูโม่รู้สึกว่าไม่หลงเหลือความเจ็บปวดในร่างกายอีกเลย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับความเหนื่อยล้าตอนที่เขาพบสุนัขสีดำครั้งแรกในซากปรักหักพัง ตอนนี้เพียงสามถึงห้านาทีต่อมา ความเจ็บปวดลดลงเร็วกว่าอย่างเห็นได้ชัด

"โลกแห่งนี้มันเริ่มมหัศจรรย์มากขึ้นเรื่อยๆ มีแม้แต่โคโบลด์จอมเวทย์ที่จุดลูกไฟได้ มันบ้ามาก"

นั่งบนพื้นและมองดูราวบันไดที่พัง ซูโม่ก็รู้สึกหวาดกลัวในใจ

ไม่ต้องพูดถึงอุปกรณ์ป้องกันของเขาเลย แม้ว่าคุณจะวางแผ่นเหล็กบางๆ ไว้ข้างหน้า แต่ก็อาจจะไม่สามารถป้องกันแรงกระแทกและแรงระเบิดได้

เขาตั้งสมาธิและเรียกอินเทอร์เฟซเกม ก่อนที่ซูโม่จะหยิบยาวิเศษในคลังของเขาออกมา ข้อความของระบบสามข้อความก็หลั่งไหลออกมา

[หมายเหตุ : คุณเอาชนะเจ้าของซากปรักหักพังได้สำเร็จ (Kobold-Dorandel Formordor Ondis)]

[หมายเหตุ : ตอนนี้คุณเป็นเจ้าของคนใหม่ของซากปรักหักพังใต้ดินแล้ว]

[หมายเหตุ : คุณสามารถเข้าถึงซากปรักหักพังใต้ดินได้อย่างเต็มที่]

“ดูเหมือนว่าที่พักพิงใต้ดินนี้มีเจ้าของ”

ซูโม่เอาขวดน้ำพลังจิตออกมาจากพื้นที่จัดเก็บ แล้วดื่มไปครึ่งขวด

เมื่อดื่มน้ำพลังจิตลงไป เขาก็รู้สึกได้ว่าความแสบร้อนจากเฟลวไฟก่อนหน้าลดลงอย่างมาก

ซูโม่ไม่สามารถพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นได้ เขาจึงมุ่งสมาธิอีกครั้งและมองไปยังสภาพแวดล้อมของที่พักพิงแห่งที่สอง

ครั้งนี้แตกต่างออกไป มีการแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้น

[หมายเหตุ: คุณได้รับการยอมรับว่าเป็นเจ้าของคนใหม่ของซากปรักหักพังใต้ดิน]

[หมายเหตุ: คุณลักษณะของสิ่งของทั้งหมดสามารถระบุได้ผ่านคะแนนภัยพิบัติ]

แสงดาวค่อยๆ ปรากฏขึ้นรอบๆที่พักพิง และลอยอยู่เหนือสิ่งของแต่ละรายการ ขณะที่ซูโม่จดจ่ออยู่ คำแนะนำก็ปรากฏขึ้น

[หมายเหตุ: คุณต้องการใช้ 1 คะแนนเพื่อระบุรายการนี้หรือไม่?]

“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ประเมิน ไม่มีการประเมิน”

ซูโม่ส่ายหัวรีบปิดแผงเกมและยกเลิกการประเมิน

ทุกครั้งที่มีการระบุตัวตนเกิดขึ้น เขาจะต้องเสียหนึ่งแต้ม นี่ไม่ใช่วิธีที่นักธุรกิจใจดำคนนี้จะเล่นเกมนี้

นอกจากนี้เขายังมีการประเมินระบบการเอาชีวิตรอดที่เขาสามารถใช้ได้ฟรีอีกด้วย

โซโมมุ่งความสนใจของเขาอีกครั้ง เรียกระบบการเอาชีวิตรอดในใจและมองไปที่โต๊ะที่เสียหายมากที่สุดและใหญ่ที่สุดตรงทางเข้า

ข้อความปรากฏขึ้นกลางอากาศ

[เครื่องจักรสร้างอาวุธด้ววความร้อนขนาดเล็ก(เสียหายหนักมาก) ]

[คำอธิบาย : เครื่องจักรสร้างอาวุธด้วยความร้อนขนาดเล็กที่สามารถใช้ในการตัด การหล่อ การตีขึ้นรูป การเชื่อม การปั๊ม การอัดขึ้นรูป การขึ้นรูปด้วยเลเซอร์ ฯลฯ ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ขึ้นรูปแบบครั้งเดียว การประกันคุณภาพ ปัจจุบันยังขาดโพรบเลเซอร์ คอมพิวเตอร์ควบคุมส่วนกลาง และ ขณะนี้แผงวงจรเสียหายจำนวนมาก]

[ประสิทธิภาพ : อัลตร้าไมโคร/ไมโคร/เล็ก : 360s/720s/1440s]

[ตัวเลือกการอัพเกรดแรก: ซ่อมแซมเครื่องจักร อัพเกรดกระบวนการเสริมความแข็งแกร่ง เปลี่ยนวัสดุของเครื่องจักร และเพิ่มประสิทธิภาพ คะแนนการเอาชีวิตรอดที่ต้องการ( 6820 )]

[ตัวเลือกการอัพเกรดที่สอง: ซ่อมแซมเครื่องจักร เปลี่ยนประเภทกระบวนการเสริมความแข็งแกร่ง อัปเกรดเป็นเครื่องจักรสร้างอาวุธด้ววความร้อนขนาดกลาง ปรับปรุงคุณภาพ คะแนนการเอาชีวิตรอดที่ต้องการ (35240)]

[การประเมิน: ถ้าเครื่องไม่ดีพอพระภิกษุก็จะปลุกเสกให้ ไอ้หนู สิ่งที่คุณขาดคือหัวใจของพระพุทธเจ้า!]

"นี้…"

“ขึ้นรูปครั้งเดียวแต่สามารถผลิตได้จำนวนมากหรอ?”

เมื่อดูคุณสมบัติของเครื่องจักร ฐานข้อมูลของซูโม่ก็ถูกรีเฟชอีกครั้ง!

“เปลี่ยนวิธีการอัพเกรด”

เขาคิดในใจอย่างเงียบๆ และคุณสมบัติบนแผงก็เปลี่ยนไป

[ เครื่องจักรสร้างอาวุธด้วยความร้อนขนาดเล็ก (เสียหายหนักมาก) ]

[ประสิทธิภาพ : อัลตร้าไมโคร/ไมโคร/เล็ก : 360s/720s/1440s]

[อัพเกรด : ซ่อมแซม ( 3380 ) , อัพเกรด ( 960 ) , ประสิทธิภาพ ( 350 ), คุณภาพ ( 1210 )…]

“แพงขนาดนี้เลยเหรอ?”

เมื่อมองดูตัวเลขที่น่าสะพรึงกลัว ซูโม่ก็กิดริมฝีปากและรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเตรียมการไว้แล้วว่าอาจจะต้องใช้เวลามากในการซ่อมแซมสิ่งนี้ แต่เขาก็ยังรู้สึกปวดหัวเมื่อเห็นตัวเลขนี้

เมื่อมองไปที่สิ่งของอื่นๆ รอบๆ ในที่สุด ซูโม่ก็ตระหนักถึงช่องว่างระหว่างคนจนกับคนรวย

[ บ่อน้ำมัน ( เสียหาย ) ]

[ประตูที่หลบภัยโลหะผสมระดับ 3 (เสียหาย)]

[เตาแม่เหล็กไฟฟ้าแบบธรรมดา (เสียหาย)]

[แบตเตอรี่ลิเธียมคอมโพสิต (เสียหาย)]

[หลอดไฟทังสเตน (เสียหาย)]

สิ่งของนับไม่ถ้วน ทั้งใหญ่และเล็ก สิ่งของทุกชิ้นบนพื้นดูเหมือนจะมีประโยชน์ แต่ทั้งหมดก็อยู่ในสภาพเสียหาย

ในเวลานี้หากใครสามารถเห็นดวงตาของซู่ฝโม่ผ่านความมืดได้

คุณจะพบว่าดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงสว่าง

“ฉันรวย ฉันรวยแล้ว!”

ซูโม่รู้สึกถึงความสุขสุด ๆ สมองหลั่งโดปามีนออกมาเป็นจำนวนมากช่วยให้ความรู้สึกเจ็บปวดของเขาหายไปทั้งหมด

“ใช่แล้ว ยังมีรถบักกี้นั่นอยู่!”

/////////

เป็นตอนที่รู้สึกว่าอีหยังวะ งงไปหมด