บทที่ 28 หมาป่าเงินเห่าจันทร์บุกโจมตี

บทที่ 28 หมาป่าเงินเห่าจันทร์บุกโจมตี

เด็กกำพร้าตระกูลจ้าว ได้เริ่มการแลกเปลี่ยนกับคุณ!

เนื้อหาการแลกเปลี่ยน: แท่งเหล็ก 300 แท่ง แลก อาหาร 500 ส่วน

คุณยอมรับหรือไม่?

"ยอมรับ!"

ช่างเป็นคนตรงไปตรงมาอะไรเช่นนี้ พ่อทูนหัว!

ไป๋อวี้กดปุ่มยอมรับโดยไม่ลังเล

การแลกเปลี่ยนล้มเหลว คุณมีอาหารไม่เพียงพอ!

หา?!

ไป๋อวี้ตรวจสอบคลังสินค้าของเธอ เดิมทีมีอาหารเหลืออยู่ 600 ส่วน แต่หลังจากแลกเปลี่ยนแท่งเหล็กไป 100 แท่ง ตอนนี้เหลือแค่ 400 ส่วน

จบกัน ฉันจนกรอบแล้ว!

อ้อ จริงสิ น่าจะยังมีอาหารเหลืออยู่ในตลาดแลกเปลี่ยนที่ยังไม่ได้ขายออกไปนี่นา!

ไป๋อวี้รีบถอนอาหารทั้งหมดออกจากตลาดแลกเปลี่ยน จาก 3,000 ส่วน ยังเหลืออยู่ 1,000 ส่วน ซึ่งเพียงพอแล้ว

มือเล็กๆ ของไป๋อวี้กดที่คำขอแลกเปลี่ยนที่ลอยอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง

"ยอมรับ!"

การแลกเปลี่ยนสำเร็จ!

เมื่ออาหาร 500 ส่วนหายไปจากคลังสินค้า แท่งเหล็ก 300 แท่งก็ปรากฏขึ้น

เด็กกำพร้าคนนี้ต้องเป็นขาใหญ่แน่ๆ เขารับประกันว่าจะส่งแท่งเหล็กให้ไป๋อวี้ 200 แท่งทุกวัน แสดงว่าผลผลิตของเขาต้องมีอย่างน้อย 500 แท่งต่อวัน

"ฉันยังมีอาหารเหลืออีก 900 ส่วน เก็บไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวหมดอีกจะขายหน้าแย่"

อาหาร 3,000 ส่วนวางขายมาครึ่งวันแล้ว แต่ขายออกไปได้แค่ 2,000 ส่วน

ไป๋อวี้เงียบกริบ

ประการแรก หลังจากผ่านการพัฒนามาสามวัน ลอร์ดส่วนใหญ่ก็สามารถหาอาหารเองได้แล้ว จริงๆ แล้วลอร์ดที่แข็งแกร่งเหล่านั้นก็เอาอาหารส่วนเกินมาขายด้วย อาหารราคาถูกจึงมีให้เห็นเกลื่อนตลาด ซึ่งกระทบต่อธุรกิจของไป๋อวี้อย่างจัง

แม้แต่ลอร์ดขาใหญ่อย่างลูกเขยอุลตร้าแมนและวิญญาณเพลิงก็ยังถูกกดดันจากตลาดจนต้องลดราคาอาหารลง ปัจจุบันมีเพียงไป๋อวี้เท่านั้นที่ยังคงขายในราคาแพงกว่าตลาดถึงสี่เท่า

"ปวดหัว เส้นทางทำเงินของฉันถูกตัดขาดซะแล้ว"

ไป๋อวี้ใช้มือเล็กๆ ทั้งสองข้างขยุ้มผมตัวเองจนผมชี้ฟู

การแลกเปลี่ยนอาหาร 2,000 ส่วน ได้รับไม้มาทั้งหมด 32,000 ท่อน หิน 18,000 ก้อน และผลึกเวทมนตร์ 400 ชิ้น

โดยรวมแล้วผลตอบแทนถือว่าใช้ได้ กำไรสี่เท่าก็ยังถือว่ามหาศาลอยู่ แต่ในอนาคต การขายแพงสี่เท่าคงไปไม่รอด ไป๋อวี้ต้องเลือกว่าจะลดราคาเหมือนลอร์ดคนอื่น หรือจะให้กองทัพอันเดดไปทำเหมืองหินและตัดไม้โดยตรง

การทำธุรกิจนี่มันยากจริงๆ!

"ถ้าฉันถลุงแร่เองได้ก็คงดี ตอนนี้มีแท่งเหล็กแค่ 400 แท่ง กว่าจะครบ 10,000 แท่งคงอีกนานโข..."

ไป๋อวี้ถอนหายใจ

ตอนนี้เธอมีไม้และหินพอที่จะอัปเกรดปราสาทเป็นเมืองแล้ว ขาดก็แต่แท่งเหล็กเจ้าปัญหานี่แหละ

ไม้และหินไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับไป๋อวี้ในตอนนี้ การอัปเกรดเมืองยังอีกยาวไกล ไป๋อวี้ต้องหาทางทำธุรกิจอื่นบ้างแล้ว

เช่น วัตถุดิบจากสัตว์อสูรที่กองอยู่ในคลังสินค้า ไม่ว่าจะเป็นเขี้ยวหมูป่าหรือขนสัตว์ต่างๆ

แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครขายของพวกนี้ในตลาด ไป๋อวี้เลยไม่มีราคาอ้างอิง เธอไม่ได้กลัวจะขายแพงไปหรอกนะ กลัวแค่ขายถูกไปจนขาดทุนต่างหาก

อาหารทำกำไรไม่ได้แล้ว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหาทางเอาแท่งเหล็กและแก่นวิญญาณมาให้ได้ เป้าหมายต่อไปของไป๋อวี้คืออัปเกรดค่ายทหาร และสุดท้ายคืออัปเกรดเมือง

"ทำไมมันถึงยังไม่อัปเกรดซะที อ๊ากกก!"

ไป๋อวี้มองดูแท่นบูชาวารีทมิฬข้างกาย ตอนนี้มีน้ำสีดำขังอยู่ตื้นๆ ทันใดนั้น ไป๋อวี้ก็นึกอะไรขึ้นมาได้

"ฉันเสริมแกร่งรอบสองได้ไหมนะ?"

พูดจบ ไป๋อวี้ก็เดินเข้าไป ถอดรองเท้า แล้วแหย่เท้าเล็กๆ เบอร์ 36 ที่สวมถุงเท้าสีขาวลงไปในแท่นบูชาวารีทมิฬ น้ำสีดำยังคงหลีกทางให้ไป๋อวี้เหมือนเดิม แต่ไม่มีความรู้สึกจี๊ดๆ เหมือนคราวก่อนแล้ว

ไป๋อวี้ผิดหวังเล็กน้อย ชัดเจนว่าเสริมแกร่งซ้ำสองไม่ได้ เสียโอกาสที่จะ (แข็งแกร่งขึ้น) และได้รับ (รางวัล) ไปซะแล้ว

แท่นบูชาวารีทมิฬพึ่งพาไม่ได้จริงๆ คงต้องพึ่งตัวเองสินะ ถึงมือจะเมื่อยหน่อยก็เถอะ

บ่ายแล้ว ไป๋อวี้ว่างงาน บนทวีปเวทมนตร์ที่ไม่มีอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ ไป๋อวี้จะทำอะไรได้? งีบหลับสักตื่นน่าจะดีที่สุด!

กองทัพอันเดดยังคงทำงานหนัก ทั้งตัดไม้ ขุดหิน ล่ามอนสเตอร์ และเก็บเลเวล

ในฐานะบอส ไป๋อวี้แค่ต้องเพลิดเพลินกับโบนัสประสบการณ์ 1.5 เท่าในปราสาทและรอเลเวลอัปก็พอ

การออกไปฆ่าศัตรูด้วยตัวเองจะทำให้ภาพลักษณ์ของไป๋อวี้เสียหาย และนอกปราสาทก็ไม่มีโบนัสประสบการณ์ 1.5 เท่าด้วย

ไป๋อวี้ไม่ได้โง่ขนาดนั้น มันไม่คุ้มค่าเอาซะเลย

พระจันทร์เลือดลอยเด่นกลางเวหา ราตีกาลมาเยือน!

ไป๋อวี้ตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น ค่ำแล้ว และเธอก็เห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบพอดี

ไป๋อวี้ชอบตอนกลางคืนที่สุด เพราะตอนกลางคืนดรอปของสองเท่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้ตื่นมาไป๋อวี้ต้องเลเวลอัปอีกแน่นอน

กลางคืนคือโอกาสทองที่กองทัพอันเดดจะแข็งแกร่งขึ้น

"เอ๊ะ? ฉันเลือกไปแก้แค้นให้เพื่อนร่วมหมู่บ้านตอนกลางคืนได้ไหมนะ? แบบนั้นของดรอปทั้งหมดก็จะคูณสอง ฉันจะไม่รวยเละเลยเหรอ?"

ไป๋อวี้รู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นผีน้อยจอมฉลาดจริงๆ

เดี๋ยวนะ หัวหน้าก็อบลินนั่นระดับอาณาเขต ถ้าค่าสถานะมันคูณสองด้วยล่ะ? ฉันสู้มันไม่ได้เลยนี่หว่า!

ไป๋อวี้รู้สึกว่าแผนการใหญ่ที่จะร่ำรวยทางลัดพังทลายตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่ม

คำเตือน มีสิ่งมีชีวิตที่เป็นศัตรูบุกรุกอาณาเขตของคุณ!

หะ?!!!

ไป๋อวี้สะดุ้งสุดตัวกับข้อความแจ้งเตือนกะทันหัน และลุกพรวดขึ้นจากเตียง

อะไรกันเนี่ย?

ไป๋อวี้วิ่งออกจากห้องนอนด้วยเท้าเปล่า ลงบันไดไปยังโถงหลัก และวิ่งตรงไปที่ประตู ผลักประตูใหญ่ของปราสาทเปิดออก

สิ่งที่รอต้อนรับเธอไม่ใช่ความมืดมิด แต่เป็นแสงจันทร์ที่ดูน่าขนลุกยิ่งกว่าปกติ

ไป๋อวี้เงยหน้าขึ้นมองโดยสัญชาตญาณ เห็นท้องฟ้าโปร่งใสและพระจันทร์เต็มดวงสีแดงลอยเด่นอยู่กลางนภา

ไป๋อวี้มองออกไปนอกปราสาทผ่านแสงจันทร์ และเห็นเงาสีขาวหลายสิบร่างกำลังวิ่งอย่างบ้าคลั่ง มุ่งตรงมายังปราสาทของไป๋อวี้

"หมาป่าเงินเห่าจันทร์!"

เจ้าพวกขี้แค้นพวกนี้เงียบไปเมื่อคืน แต่คืนนี้พวกมันกลับเรียกพวก ไม่สิ เรียกหมาป่ามาบุกโจมตีไป๋อวี้โดยตรง

ไป๋อวี้กะคร่าวๆ ว่ามีหมาป่าเงินเห่าจันทร์อย่างน้อยสามสิบตัว และตัวจ่าฝูงนั้นตัวล่ำบึ้ก ใหญ่กว่าตัวอื่นๆ ตาสีแดงก่ำ ชัดเจนว่าเป็นจ่าฝูง

ภายในอาณาเขต ไป๋อวี้สามารถตรวจสอบข้อมูลของฝูงหมาป่านี้ได้

หมาป่าเงินเห่าจันทร์

เผ่าพันธุ์: เผ่าหมาป่าเห่าจันทร์

ระดับชีวิต: สามัญ

เลเวล: LV9 (สูงสุด)

พลังชีวิต: 180 x 2

มานา: ไม่มี

ความแข็งแกร่ง: 34 x 2

ความอึด: 45 x 2

ความเร็ว: 35 x 2

สกิล: กระหายเลือด (สังหารศัตรูจะได้รับสถานะบ้าคลั่งเป็นเวลาสามสิบวินาที การสังหารอีกครั้งจะรีเซ็ตระยะเวลา)

หมาป่าเงินเห่าจันทร์ LV9!

แถมยังมีบัฟกลางคืนคูณสองอีก มันจะโหดขนาดนี้เลยเหรอ?

ไป๋อวี้คาดไม่ถึงว่าจ่าฝูงหมาป่าเงินเห่าจันทร์ตัวนี้จะเลเวล 9 มันน่ากลัวจริงๆ

ค่าสถานะของมันหลังคูณสอง แทบจะเทียบได้กับอาเธอร์ LV6 เลยทีเดียว

ทันใดนั้น ภูตผีตนหนึ่งก็บินกลับมาจากนอกปราสาท เมื่อเห็นว่าอาเธอร์ยังไม่กลับมา ไป๋อวี้ก็รู้สึกไม่ปลอดภัยถ้าไม่มีอาเธอร์อยู่ด้วย เมื่อเห็นดังนั้น ไป๋อวี้จึงตะโกนสั่งภูตผีทันที

"เร็ว รีบไปทางทิศตะวันตก แล้วตามตัวอาเธอร์กลับมา!"