บทที่ 42 กลับสู่หอยันต์วิญญาณอีกครั้ง!

บทที่ 42 กลับสู่หอยันต์วิญญาณอีกครั้ง!

สามวันต่อมา หน่วยล่าสัตว์อสูรของตระกูลมารวมตัวกันที่ชายขอบเทือกเขาเทียนหยิน

ผู้อาวุโสสองออกคำสั่ง ให้ผู้ที่อยู่ในระดับหลอมกลั่นพลังขั้นสี่ขึ้นไปไปกับท่าน นำวัสดุจากสัตว์อสูรไปขายที่ตลาดภูเขาฉวี่ด้วยกัน

ส่วนผู้ฝึกฝนระดับหลอมกลั่นพลังขั้นสามให้กลับตระกูลก่อน

แน่นอนว่า หลี่ชิงหยวนได้รับการยกเว้น ผู้อาวุโสสองเรียกชื่อเขาโดยเฉพาะ ให้ไปด้วยกันเพื่อเรียนรู้

ครั้งนี้ไม่มีม้าลายเขาเดียวให้ขี่ ทุกคนต้องเดินทางหนึ่งสัปดาห์ วันละหนึ่งหรือสองร้อยลี้ กว่าจะถึงตลาดภูเขาฉวี่ที่ห่างออกไปพันลี้ก็ต้องใช้เวลาเจ็ดแปดวัน

ตระกูลหลี่มีหุ้นส่วนธุรกิจประจำของตนเอง

หลี่ชิงหยวนติดตามผู้อาวุโสสองและพ่อหลี่ติงโจวไปขายวัสดุ พวกเขาแบ่งออกเป็นสองทีม ทีมหนึ่งรับผิดชอบตั้งแผงลอยขายวัสดุ

อีกทีมหนึ่งนำโดยผู้อาวุโสสองโดยตรง ขายวัสดุให้กับหอหลอมศัสตราโดยเฉพาะ ขายวัสดุสัตว์อสูรสำหรับหลอมศัสตราวุธและเกราะติดต่อกัน

นอกจากนี้ ระหว่างการล่า พวกเขายังพบพืชวิญญาณระดับหนึ่งบ้างเล็กน้อย

โดยรอบพืชวิญญาณ มักมีสัตว์อสูรอาศัยอยู่

หลี่ชิงหยวนเก็บพืชวิญญาณระดับหนึ่งชั้นต่ำได้สี่ต้น น่าเสียดายที่ไม่พบพืชวิญญาณระดับหนึ่งชั้นกลาง ส่วนชั้นสูงยิ่งหายากกว่า

วัสดุสัตว์อสูรและพืชวิญญาณที่เก็บมา ใช้เวลาสามวันขายหมดเกือบทั้งหมด

ในขณะเดียวกัน พ่อลูกหลี่ติงโจวและหลี่ชิงหยวนแอบออกไปทุกคืน ลับๆ ขายวัสดุสัตว์อสูรที่หลี่ชิงหยวนล่าเอง เพื่อแลกหินวิญญาณ

ส่วนสัตว์อสูรที่หลี่ติงโจวล่า ก็ส่งให้ผู้อาวุโสสองเช่นกัน

เฉพาะของหลี่ชิงหยวนเท่านั้นที่ต้องจัดการอย่างลับๆ ขายอย่างลับๆ นี่เป็นสิ่งที่ได้รับการยอมรับจากผู้อาวุโสสองและประมุขตระกูล

หินวิญญาณที่หลี่ชิงหยวนแลกมาจากการสังหารสัตว์อสูรเป็นของส่วนตัว ไม่ต้องส่งให้ตระกูลแม้แต่ก้อนเดียว

ประมุขตระกูลและท่านปู่ทั้งสองต่างรู้ว่า การเติบโตของหลี่ชิงหยวนต้องใช้หินวิญญาณมากมาย นี่ถือเป็นการ "ใช้อำนาจเอื้อประโยชน์" ของคนแก่สามคนเพื่อหาผลประโยชน์ให้หลี่ชิงหยวน

แน่นอนว่า หลี่ชิงหยวนไม่ได้เห็นแก่ตัวขนาดนั้น เขาแบ่งหินวิญญาณส่วนหนึ่งให้พ่อ

วัสดุสัตว์อสูรขายได้สองร้อยก้อนหินวิญญาณ นี่คือหินวิญญาณที่หลี่ชิงหยวนล่าสัตว์อสูรเอง แน่นอนว่าเขาสามารถใช้【มิติเซวียนผิน】ทำสำเนาเพิ่มเป็นสองเท่า

ดังนั้นจึงกลายเป็นสี่ร้อยก้อนหินวิญญาณ

หลี่ชิงหยวนตั้งใจจะให้พ่อหนึ่งร้อยก้อน แต่หลี่ติงโจวคิดว่ามีแค่สองร้อยก้อน เขาไม่ควรรับไปครึ่งหนึ่ง ไม่ควรถ่วงลูกชาย

สุดท้าย หลี่ติงโจวรับไปแค่ห้าสิบก้อนเท่านั้น

คืนสุดท้าย ผู้อาวุโสสองสั่งให้ทุกคนพักผ่อนสักคืน พรุ่งนี้เช้าจะกลับบ้าน

ลุงๆ ทั้งหลายโอบไหล่กันไปที่หอสำราญ กระแอม เข้าใจได้ทั้งนั้น

ส่วนพ่อของเขา หลี่ติงโจว ไปที่โรงพนัน เสี่ยงโชคกล่องสุ่ม

หลี่ชิงหยวนไปที่หอยันต์วิญญาณอีกครั้ง

หลี่ชิงหยวนวัยสิบสี่ปี สวมชุดสีเขียวทั้งชุด ผมยาวมัดมวย คิ้วเรียวตาเป็นประกาย ใบหน้าหล่อเหลาแม้จะยังมีความเป็นเด็กอยู่ แต่ก็มีสง่าราศีที่ทำให้สาวน้อยใจสั่นบ้างแล้ว

เพียงสิบสี่ปี ความสูงของเขาไม่ต่ำกว่าหนึ่งเมตรหกสิบห้า ชุดสีเขียวทั้งชุด รูปร่างสง่างาม ให้ความรู้สึกเหมือนชายหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยพลัง

อายุสิบสี่ปี ในโลกนี้ ในโลกของคนธรรมดา ก็แต่งงานมีลูกได้แล้ว

ชั้นหนึ่งของหอยันต์วิญญาณ บนชั้นไม้ มีกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นต่ำและระดับหนึ่งชั้นกลางมากมาย หลากหลายสวยงาม เฉพาะชนิดของกระดาษยันต์ก็มีถึงยี่สิบสามสิบชนิด

ในห้องโถงชั้นหนึ่ง รอบๆ ชั้นวางของ มีลูกค้าสิบกว่าคนมาเลือกซื้อ หรือต่อรองราคากับพนักงานขาย

"พี่ชายคนนี้ จะซื้อกระดาษยันต์หรือ?" ฮ่า หญิงสาวที่เดินมาตรงหน้าก็คือพนักงานหญิงของร้านที่หลี่ชิงหยวนพบตอนที่เขาแปลงโฉม

หลี่ชิงหยวนยิ้ม หยิบกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางคุณภาพเยี่ยมสองแผ่น กล่าวว่า: "คุณหนู เจ้าของร้านของพวกเจ้ายังรับซื้อกระดาษยันต์อยู่หรือไม่?"

หญิงสาวเข้าใจ พูดว่า: "รอสักครู่ ข้าจะไปแจ้ง"

ไม่นาน หญิงสาวกลับมา เชิญหลี่ชิงหยวนขึ้นไปชั้นสอง และเป็นพื้นที่ด้านหลังของชั้นสอง

ระหว่างผ่านชั้นสอง หลี่ชิงหยวนเห็นลูกค้าหลายคนกำลังเลือกกระดาษยันต์ กระดาษยันต์ชั้นสองมีไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูง แม้แต่อย่างที่แย่ที่สุดก็เทียบเท่ากับการโจมตีหนึ่งครั้งของผู้ฝึกฝนหลอมกลั่นพลังขั้นเจ็ด

ด้านหลังชั้นสอง หลี่ชิงหยวนพบกับหญิงสาวผ้าคลุมหน้าชุดม่วงที่น่าตื่นตาตื่นใจอีกครั้ง

【หนึ่งปีไม่พบ นางดูเหมือนจะสวยขึ้น】

หนึ่งปีครึ่งไม่ได้พบ หญิงสาวยิ่งสูงโปร่ง เส้นสายอ่อนช้อยงดงาม ผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้างามเลิศ ดวงตางามเปล่งประกายดั่งดวงดาว

หญิงสาวชุดม่วงยิ้มอย่างมีเสน่ห์ ถามว่า: "น้องชายชื่ออะไรหรือ?"

หลี่ชิงหยวนกล่าว: "ข้าแซ่หลี่"

"โอ้ ที่แท้ก็คือสหายเต๋าหลี่" หญิงสาวชุดม่วงโบกมือขาวดั่งหยก ดันถ้วยชาออกมา ถามว่า: "สาวใช้ของข้าบอกว่าเจ้ามีกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางคุณภาพเยี่ยม"

"ไม่ทราบว่าสหายเต๋าหลี่น้อยมีกี่แผ่น?"

"..." หลี่ชิงหยวน: 【สหายเต๋าหลี่น้อย】

【ช่างเถอะ ตอนนี้ข้าก็เล็กจริงๆ】

【หญิงคนนี้น่าจะแก่กว่าข้าสามสี่ปี ดูแล้ว... อืม หน้าอกใหญ่!】

หลี่ชิงหยวนหยิบกระดาษยันต์หลายแผ่นออกจากถุงเก็บของ กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นต่ำ 120 แผ่น กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลาง 90 แผ่น และยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณระดับหนึ่งชั้นสูง 30 แผ่น

อย่างไรก็ตาม ยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณทั้งหมดเป็นคุณภาพชั้นต่ำ ไม่ถึงมาตรฐาน

หญิงสาวชุดม่วงที่กำลังดื่มชาสะดุ้ง ริมฝีปากสีชมพูภายใต้ผ้าคลุมหน้ากึ่งโปร่งใสขมวดเบาๆ: "ภาพนี้คุ้นตามากนะ"

"อืม กระดาษยันต์เกือบเหมือนกัน แซ่เดียวกัน เจ้าเป็นน้องชายของสหายเต๋าหลี่ที่มาเมื่อปีก่อนใช่ไหม?"

หลี่ชิงหยวนประสานมือกล่าว: "สหายเต๋าฉินความจำดีมาก หนึ่งปีครึ่งก่อน พี่สาวของข้าได้ทำการค้ากับท่านจริงๆ"

"พี่สาวของข้าบอกว่าเจ้าของหอยันต์วิญญาณ สหายเต๋าฉิน เป็นคนที่ค้าขายอย่างซื่อสัตย์"

หญิงสาวชุดม่วงโบกมือขาวดั่งหยก กระดาษยันต์ต่างๆ ลอยผ่านหน้า ดวงตาสว่างสังเกตกระดาษยันต์ มุมปากยกยิ้ม: "คุณภาพกระดาษยันต์ยังคงดีเช่นเคย"

"กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นต่ำและระดับหนึ่งชั้นกลาง เกือบทั้งหมดเป็นคุณภาพมาตรฐานและคุณภาพเยี่ยม"

หญิงสาวชุดม่วงสัมผัสยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณแผ่นหนึ่งเป็นครั้งสุดท้าย กล่าวว่า: "นี่คือกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูง ดูเหมือนว่าในเวลาเพียงหนึ่งปีครึ่ง พี่สาวของเจ้าได้กลายเป็นปรมาจารย์ยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงที่แท้จริงแล้ว"

"น่าเสียดายพรสวรรค์ด้านมรรคาแห่งยันต์อันเหนือธรรมดาของนาง~" หญิงสาวชุดม่วงถอนหายใจ: "กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงสามสิบแผ่น ทั้งหมดเป็นยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณ"

"ดูเหมือนว่าตระกูลของเจ้ามีมรดกกระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงเพียงชนิดเดียว"

หญิงสาวชุดม่วงพูดกับตัวเอง: "น้องชาย เมื่อเจ้ากลับไป บอกพี่สาวของเจ้าได้ไหม วันหน้าถ้านางว่าง นางสามารถมาพบข้าที่หอยันต์วิญญาณนี้"

หลี่ชิงหยวนสะดุ้ง ถามว่า: "ไม่ทราบว่าสหายเต๋าฉินต้องการพบพี่สาวของข้าเพื่ออะไร?"

หลี่ชิงหยวนคิดในใจ: 【หญิงคนนี้คงไม่ได้เล็งพรสวรรค์มรรคาแห่งยันต์ของข้า และวางแผนที่จะกักขังข้าให้วาดยันต์ให้นางโดยเฉพาะนะ?】

หญิงสาวชุดม่วงยิ้มอย่างมีเสน่ห์ กล่าวว่า: "น้องชาย อย่าคิดมากไปเลย ข้าเพียงแค่เสียดายพรสวรรค์เท่านั้น"

"พี่สาวของเจ้ามีพรสวรรค์ด้านมรรคาแห่งยันต์มาก หากได้รับการสืบทอดระดับสูง วันหน้าอาจจะเป็นปรมาจารย์ยันต์ระดับสองก็ได้"

หลี่ชิงหยวนแสดงความตื่นเต้น: "ปรมาจารย์ยันต์ระดับสอง จริงหรือ?"

"สหายเต๋าฉินวางใจได้ เมื่อกลับไปครั้งนี้ ข้าจะแจ้งคำพูดของท่านให้พี่สาวของข้าทราบแน่นอน"

หลี่ชิงหยวนคิดในใจ: 【เชื่อเจ้าเหรอ!】

【ฟ้าไม่หล่นของดี โลกไม่มีอาหารฟรี】

【แน่นอน ส่วนพี่สาวของข้า เจ้าจะไม่มีวันได้พบนาง】

หลี่ชิงหยวนคิดในใจ: "จะไม่มาที่หอยันต์วิญญาณนี้เพื่อทำการค้าอีกดีไหม?"

หญิงสาวชุดม่วงเคลื่อนนิ้วที่เรียวยาวดั่งหยก เล่นลูกคิด เริ่มคำนวณหินวิญญาณ กล่าวว่า: "กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นต่ำและระดับหนึ่งชั้นกลางคิดแล้ว ราคาตลาดคือ 880 ก้อนหินวิญญาณ"

"กระดาษยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูง 30 แผ่น คุณภาพต่ำ ราคาตลาดคือ 240 ก้อนหินวิญญาณ"

"รวมแล้ว 1,120 ก้อนหินวิญญาณ กฎเดิม ให้ราคารับซื้อแปดส่วน ก็คือ 896 ก้อนหินวิญญาณ"

หญิงสาวชุดม่วงยิ้ม กล่าวว่า: "น้องชาย ข้าปัดเป็นจำนวนเต็มให้เจ้า รวม 900 ก้อนหินวิญญาณ เป็นอย่างไร?"

หลี่ชิงหยวนครุ่นคิดสักครู่ พยักหน้าพูด: "ตกลง"

"สหายเต๋าฉินให้ราคายุติธรรม ข้าขาย"

สองคนตกลงกัน เงินจ่ายมา สินค้าส่งไป

ลงจากชั้นบน เดินอยู่บนถนน หลี่ชิงหยวนเหลียวมองไปข้างหลัง คิดในใจ: "รู้สึกว่าหญิงคนนี้ไม่ธรรมดา บุคลิกไม่ธรรมดา นางเป็นลูกหลานสายตรงของตระกูลหลอมกลั่นพลังชั้นหนึ่งหรือ?"

โดยบังเอิญ บนหน้าต่างชั้นสอง แสงจันทร์ส่องเฉียงมา ตกกระทบชุดสีม่วง หญิงงามชุดม่วงดวงตาสว่างเปล่งประกายดั่งดวงดาว พอดีมองเห็นหลี่ชิงหยวน

หลี่ชิงหยวนสะดุ้งเล็กน้อย หันตัวจากไป

สาวใช้เสี่ยวหลานถาม: "คุณหนู มีอะไรหรือ?"

หญิงสาวชุดม่วงมองหลี่ชิงหยวนเดินไกลออกไป ริมฝีปากสีชมพูเผยอ เสียงอ่อนหวานกล่าว: "รู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย"

ทันใดนั้น ด้านนอกประตู ผู้รับใช้วัยกลางคนโค้งกาย: "คุณหนู"

"สัตว์อสูรระดับสองที่ท่านกำลังมองหา ตะขาบโลหิต ได้พบร่องรอยแล้ว"

"ออกจากเกาะหลิวเหอ มุ่งใต้สามพันลี้ แล้วเลี้ยวเข้าไปในเทือกเขาเทียนหยินสามพันลี้ มีตัวหนึ่งอยู่ในระดับสองขั้นต้น"

"นายเฒ่ารองไปแล้ว"

หญิงสาวชุดม่วงได้ยินแล้ว ริมฝีปากสีชมพูยกยิ้มอย่างมีเสน่ห์ มือดั่งหยกยกขึ้น ตะขาบตัวเล็กสีแดงเข้ม ยาวกว่าหนึ่งฉื่อ ยืนอยู่บนปลายนิ้วของนาง ยกตัวขึ้นครึ่งตัวจ้องมองใบหน้าของเจ้านาย

ที่หว่างคิ้วของตะขาบตัวเล็ก ปรากฏลายสามสี แปลกพิศวง

หญิงสาวชุดม่วงแหย่ตะขาบตัวเล็ก ยิ้มเบาๆ: "เสี่ยวไฉ่ กินตะขาบโลหิตระดับสองขั้นต้นตัวหนึ่ง ก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้าเลื่อนระดับจากระดับหนึ่งขั้นต้นเป็นระดับหนึ่งขั้นปลาย"

"อย่าเพิ่งใจร้อน เจ้านายจะพาเจ้าไปเดี๋ยวนี้แหละ"

(จบบทที่ 42)