บทที่ 35 รวมพลังโจมตี ระดมยิงถูเมี่ย!
บทที่ 35 รวมพลังโจมตี ระดมยิงถูเมี่ย!
บทที่ 35 รวมพลังโจมตี ระดมยิงถูเมี่ย!
หลี่ชิงหยวนเก็บถุงเก็บของและศัสตราวุธที่ตกอยู่บนพื้น ใส่ไว้ในถุงเก็บของของตนเอง
หลังจากนั้น เขาชี้นิ้วหนึ่งที วิชาลูกไฟพุ่งออกไป เผาร่างของชายร่างลิงจนเป็นเถ้าถ่าน
หลังทำทุกอย่างเสร็จ หลี่ชิงหยวนพูด “พ่อ ท่านปู่และผู้อาวุโสสองร่วมมือกัน ยังมียันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางติดตัวอีกหลายแผ่น การฆ่าผู้บำเพ็ญเพียรหญิงคนนั้นไม่ยากแน่”
“คนที่ยุ่งยากจริงๆ คือถูเมี่ย”
หลี่ชิงหยวนพูด “ไปกัน พวกเราไปซุ่มโจมตีถูเมี่ย”
วี้!
หลี่ชิงหยวนควบคุมดาบบิน ใช้ยันต์กายเบาติดต่อกันหลายแผ่น ทำให้ประหยัดพลังวิญญาณ
หลี่ติงโจวตามมา “หยวนเอ๋ย เจ้าอย่าใจร้อน!”
“ถูเมี่ยเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับหลอมกลั่นพลังขั้นเจ็ด พวกเราสู้ไม่ได้”
“หยวน รอพ่อด้วย”
…
ครู่หนึ่งต่อมา หลี่ชิงหยวนและหลี่ติงโจวซ่อนตัวอยู่ในป่าหิน
วี้!
ลำแสงหนึ่งบินมา ด้านล่างควบคุมศัสตราวุธรูปวงล้อ คือถูเมี่ยนั่นเอง
ถูเมี่ยมองรอบๆ สูดกลิ่นอากาศ พูดว่า “ที่นี่มีรอยกลิ่นเครื่องหอมที่น้องสาวคนที่สองของข้าทิ้งไว้ พวกมันคงอยู่ไม่ไกลข้างหน้า”
ในขณะเดียวกัน ในป่าหิน หลี่ชิงหยวนคิด “มาแล้ว!”
ในฝ่ามือ ยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณสิบแผ่น ค่อยๆ ใส่พลังวิญญาณลงไป แรงกดดันวิญญาณเบาๆ แผ่ออกมา
วี้!
ถูเมี่ยผ่านป่าหิน บินผ่านท้องฟ้า
วินาทีถัดมา หลี่ชิงหยวนสะบัดมือทั้งสอง หลังจากใส่พลังวิญญาณในยันต์ ยันต์บินออกไปเหมือนไพ่ โจมตีถูเมี่ยอย่างแม่นยำ ระเบิดต่อเนื่อง
ถูเมี่ยถูกโจมตีกะทันหัน ขนหัวลุก “ยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูง และเป็นถึงห้าแผ่น?”
ยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงคุณภาพมาตรฐาน มีพลังเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมกลั่นพลังขั้นแปด ในตลาดราคาแผ่นละเจ็ดสิบห้าหินวิญญาณ
นั่นหมายความว่า อีกฝ่ายลงทุนฆ่าเขาในครั้งเดียวด้วยหินวิญญาณ 75 ก้อน นับว่าโหดร้ายมาก
ตูม! ตูม! ตูม!…
ยันต์ระเบิดตรงหน้า สิบแผ่นกลายเป็นใบมีดพลังสีน้ำเงินเย็นพร้อมกัน ถูเมี่ยขวัญหนีดีฝ่อ รีบร่ายคาถาใช้วิชาป้องกัน
ในขณะเดียวกัน เขาใช้เท้าทั้งสองเหยียบวงล้อศัสตราวุธ ใช้พลังในอากาศ ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็ว
แต่การโจมตีของยันต์กะทันหันเกินไป พลังก็แรงเกินไป ใบมีดพลังห้าสายฟันลงมา ทำลายการป้องกันของถูเมี่ย ฟันเข้าร่างกาย
“อ๊ากกก!”
ถูเมี่ยร้องด้วยความเจ็บปวด เลือดกระเด็น ร่วงลงจากที่สูง
ขณะที่ถูเมี่ยกำลังตกลงมา หลี่ติงโจวพุ่งออกมาจากป่าหินด้านหลัง ใช้ยันต์อัคคีเหมันต์สะบั้นวิญญาณสองแผ่น โจมตีถูเมี่ย
ถูเมี่ยบาดเจ็บสาหัสกระอักเลือด หัวใจไม่มั่นคง จิตใจปั่นป่วน จิตสำนึกได้รับความเสียหาย ไม่มีเวลาตอบสนอง ไม่มีเวลาควบคุมศัสตราวุธโต้กลับ
ฉึก! ฉึก!
ใบมีดพลังสีน้ำเงินสองสายแล่นผ่าน ตัดตรงเข้าที่ระหว่างคิ้วของถูเมี่ย ตัดตามแนวระหว่างคิ้ว สันจมูก ช่องอก ท้อง ผ่าครึ่งเป็นสองส่วน
ตูม! เลือดกระเด็นเป็นฝอย ร่างเละสองกองตกลงพื้น
ถูเมี่ย โจรบำเพ็ญเพียรระดับหลอมกลั่นพลังขั้นเจ็ด ตาย!
หลี่ติงโจวถอนหายใจยาว เช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก “ฆ่ามันได้จริงๆ ด้วย”
หลี่ชิงหยวนกล่าว “ใช้ยันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงคุณภาพมาตรฐานถึงเจ็ดแผ่น บวกกับอีกฝ่ายไม่มีทางคิดว่าเราจะกล้าซุ่มโจมตีระหว่างทาง”
“อีกทั้งยังมีกลยุทธ์ร่วมใจกันของพ่อลูก และการโจมตีขนาบหน้าหลัง ฆ่ามันก็ไม่ยากนัก”
พูดไปพลาง หลี่ชิงหยวนก็เก็บถุงเก็บของและศัสตราวุธวงล้ออย่างคล่องแคล่ว เก็บทั้งหมดไว้ในถุงเก็บของของตน แล้วใช้วิชาลูกไฟเผาศพถูเมี่ย ลบร่องรอย
หลี่ติงโจวตกตะลึงมาก กล่าวว่า “หยวนเอ๋ย เจ้าออกจากเขามาเป็นครั้งแรกจริงๆ หรือ?”
“ขอรับ แน่นอน” หลี่ชิงหยวนถามกลับ “ข้าออกจากเขาเป็นครั้งแรกหรือไม่ พ่อไม่รู้หรือ?”
“แต่…” หลี่ติงโจวกล่าว “แต่กลยุทธ์แบ่งแยกแล้วทำลายและการซุ่มโจมตีระหว่างทางเหล่านี้ เจ้าทำได้อย่างคล่องแคล่ว”
“ท่าทางเก็บถุงเก็บของและศัสตราวุธดูคล่องมาก”
“แถมยังรู้โดยไม่ต้องมีใครสอน รู้จักทำลายศพลบร่องรอย”
“วิธีการของเจ้ายังโหดกว่าโจรบำเพ็ญเพียร…” หลี่ติงโจวพึมพำ “หรือว่าหยวนเป็นอัจฉริยะ ทำอะไรก็เก่งไปหมด?”
หลี่ชิงหยวนเกาศีรษะ ถามกลับ “หลังฆ่าคน เก็บศัสตราวุธ ชิงถุงเก็บของ ทำลายศพลบร่องรอย นี่ไม่ใช่ขั้นตอนปกติหรอกหรือ?”
หลี่ติงโจวกล่าว “เป็นขั้นตอนปกติ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าออกจากเขานะ”
หลี่ชิงหยวนกล่าว “พอเถอะ พ่อ ท่านปู่พวกเขาคงจัดการเสร็จแล้ว”
“พวกเราไปกันเถอะ”
“แต่เรื่องวันนี้…”
หลี่ติงโจวหัวเราะแห้งๆ “พ่อเข้าใจ เก็บเป็นความลับ”
…
ไม่นาน ทุกคนมารวมตัวกัน
“ท่านปู่ ท่านบาดเจ็บ?” หลี่ชิงหยวนรีบเข้าไป ถาม “เกิดอะไรขึ้น?”
หลี่กวงอ้าวชี้ไปที่ศพของหญิงผู้บำเพ็ญเพียร กล่าวว่า “หญิงผู้บำเพ็ญเพียรคนนี้มียันต์ระดับหนึ่งชั้นสูงติดตัว โชคดีที่มีเพียงสองแผ่น แผ่นหนึ่งป้องกัน อีกแผ่นโจมตี”
“โชคดีที่ทั้งคู่เป็นคุณภาพต่ำ ไม่อย่างนั้น แม้ข้าจะร่วมมือกับผู้อาวุโสสองของเจ้า ก็ยังยากจะฆ่านาง”
หลี่กวงอ้าวถาม “พวกเจ้าพ่อลูกมาที่นี่ตอนนี้ แสดงว่าฆ่าโจรบำเพ็ญเพียรคนนั้นแล้ว?”
หลี่ติงโจวพยักหน้า “ใช่ขอรับ ประมุขตระกูล”
“ข้ากับหยวนร่วมมือกัน ใช้ยันต์ระดับหนึ่งชั้นกลางจำนวนมาก ทำให้พลังวิญญาณของอีกฝ่ายหมดไปมาก สุดท้าย ข้าใช้ความได้เปรียบในการต่อสู้ระยะประชิดของจอมยุทธ์แต่กำเนิด ผ่านการต่อสู้อันยากลำบาก จึงฆ่ามันได้”
หลี่กวงอ้าวทันใดนั้นก็พูด “ไม่ดีแล้ว ยังมีถูเมี่ย”
“พวกเรารีบไป!”
หลี่กวงอ้าวโบกมือ เก็บถุงเก็บของและศัสตราวุธของหญิงผู้บำเพ็ญเพียร ใช้วิชาลูกไฟเผาศพลบร่องรอย แล้วอุ้มจางหยวนลั่วที่ยังมึนงง ควบคุมดาบบินต่อไป
หลี่ชิงหยวนเห็นขั้นตอนที่คล่องแคล่วของท่านปู่ คิดในใจ 【ขั้นตอนนี้ เป็นฝีมือของตระกูลหลี่จริงๆ】
วี้! วี้! วี้!
ทุกคนควบคุมดาบบิน เป็นการบินต่ำ เพราะพลังไม่เพียงพอ จึงบินไปได้เพียงสิบกว่ายี่สิบลี้เท่านั้น
หลังจากบินไปสิบกว่าลี้ พลังวิญญาณในร่างของหลี่ชิงหยวนและหลี่ติงโจวหมดก่อน หลี่กวงอ้าวและหลี่กวงจงก็เช่นกัน หลังจากการต่อสู้อันยากลำบาก พลังวิญญาณในร่างก็เหลือน้อยมาก
หลังจากนั้น ทุกคนเดินทางด้วยเท้า
หลังจากเดินทางอย่างยากลำบากสามวัน ทุกคนก็มาถึงเมืองหยุนเสียในที่สุด
“ฮ่า~”
มาถึงเมืองหยุนเสีย ใบหน้าของหลี่กวงอ้าวก็ผ่อนคลายในที่สุด มองจางหยวนลั่วที่โศกเศร้า กล่าวว่า “หยวนลั่ว โจรบำเพ็ญเพียรถูเมี่ยยังอยู่ภายนอก”
“เจ้าพักอยู่ที่ภูเขาหยุนเสียสักพัก รอให้ภายนอกสงบลง ข้าจะส่งคนพาเจ้ากลับ”
จางหยวนลั่วก้มหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ตอบโดยไม่รู้ตัว “ทั้งหมดขอให้ท่านลุงตัดสินใจ”
“เฮ้อ!” หลี่กวงอ้าวถอนหายใจยาว น้ำตาไหลอาบแก้ม “พี่จางของข้า เกรงว่า เกรงว่า~”
หลี่กวงอ้าวสงบใจ พูด “ขึ้นเขา กลับบ้าน!”
…
คืนนั้น หลี่ชิงหยวนดึงหน้ากากหนังมนุษย์ออก กลับคืนสู่ใบหน้าและเสื้อผ้าเดิม
ในลานเล็กๆ ที่เงียบสงบ เขานั่งคนเดียวตรวจนับสิ่งที่ได้มา พึมพำ “ไม่รู้ว่าทรัพยากรที่ได้จากการฆ่าคนชิงสมบัติ ถือว่าเป็นของข้าแล้วหรือยัง?”
“จะสามารถใช้มิติเซวียนผินทำสำเนาเพิ่มเป็นสองเท่าได้หรือไม่?”
หลี่ชิงหยวนมีถุงเก็บของสองใบในมือ หนึ่งเป็นของชายผู้บำเพ็ญเพียรร่างลิง อีกใบเป็นของถูเมี่ยที่มีระดับหลอมกลั่นพลังขั้นเจ็ด
“ของดีต้องเก็บไว้ดูทีหลัง”
หลี่ชิงหยวนพูดพลาง เปิดถุงเก็บของใบหนึ่ง พึมพำ “ดูถุงเก็บของของชายลามกก่อน”
“ไอ้นี่หน้าตาลามก ตาเจ้าเล่ห์ คงปล้นชิงมาไม่น้อย ทรัพย์สินน่าจะมากใช่ไหม?”
(จบบทที่ 35)