บทที่ 28 ผู้เก็บกวาด

บทที่ 28 ผู้เก็บกวาด

ตะตะ!

ตะตะตะ!!

ก่อนเสียงปืนจะดังขึ้นเพียงเสี้ยววินาที ลู่เซียวล้มเลิกความคิดที่จะดึงกระดูกหนามออก

ปึก! ปึก! ปึก!!

ทหารที่มีกระดูกหนามปักอกถูกยิงเป็นชิ้นๆ ด้วยกระสุนที่ถี่ยิบ

ตอนนี้ในมือของลู่เซียวกำหัวใจสีแดงสดไว้ หัวใจนั้นยังเต้นอยู่ในมือเขา

หลังจากบีบจนแหลกแล้ว ลู่เซียวก็พุ่งเข้าหาคนต่อไป

สุดท้ายแล้วตุ๊กตาเชิดก็แค่ควบคุมมนุษย์

และมนุษย์จะทำอันตรายลู่เซียวได้ก็ยาก

ในสามปีที่อยู่รอดในคุกมืด ลู่เซียวเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดและสิ่งมีชีวิตแปลกๆ มากมาย

สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมีความสามารถที่เหนือความคาดหมาย

และในสามปีนี้ พื้นที่ที่ลู่เซียวสำรวจเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งของคุกมืด

ยังมีอีกมากมายที่เขาไม่เคยไปถึง ที่นั่นมีสิ่งที่น่ากลัวและประหลาดกว่านี้อีก

ฉากเลือดและเนื้อกระจุยกระจาย ทหารผู้คุมคุกทั้งเจ็ดจากฐาน J01 แทบไม่มีชีวิตรอดเกินสองนาทีในมือของลู่เซียว

แต่ทหารเหล่านั้นแม้หัวจะถูกตบแหลก ก็ยังถูกตุ๊กตาเชิดควบคุมให้โจมตีลู่เซียว

หลังจัดการกับทหารผู้คุมคุกจาก J01 แล้ว ลู่เซียวก็เตะโลงไม้ยาวครึ่งเมตรนั้น

สิ่งในโลงถูกเปิดเผย

มันเป็นตุ๊กตาไม้ที่สกปรกและเก่าขาด

ใบหน้าของตุ๊กตามีสีหน้าที่ประหลาดมาก

ลู่เซียวคว้าตุ๊กตาและวิ่งออกไปเป็นร้อยเมตรในคราวเดียว

แน่นอนว่าเขาไม่ลืมคุณสมบัติของตุ๊กตาเชิด มือทั้งสองข้างของเขาไม่หยุดเคลื่อนไหว

หลังจากลู่เซียวพาตุ๊กตาเชิดออกไปแล้ว

สมาชิกทีมเพลิงผลาญเมืองทั้งเจ็ดคนก็ฟื้นคืนสติ

พวกเขานอนราบกับพื้นและอาเจียน

เฟยเปียวปรับสภาพได้เร็วที่สุด

เพียงแค่มองดูสถานที่ เขาก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน

“ทุกหน่วย เตรียมมาตรการรับมือ S137-ตุ๊กตาเชิด!”

พูดจบ มือทั้งสองของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวเหมือนเครื่องจักร

พร้อมกันนั้นก็พูดกับไมโครโฟน

“ด็อกเตอร์! ปฏิบัติการเสร็จสิ้น!”

“และ S137 ปรากฏตัวที่นี่ เราควรจัดการอย่างไร?”

เสียงเย็นชาของด็อกเตอร์ดังมาจากหูฟัง

“นำ S137 กลับสถานกักกัน!”

เฟยเปียวพยักหน้า จากนั้นก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง

“ฮั่วโถว นายเข้าไปในคฤหาสน์ดูว่ามีผู้รอดชีวิตหรือไม่!”

ฮั่วโถวโบกแขนเข้าไปในคฤหาสน์

ไม่นานนัก เสียงของเขาก็ดังมาจากไมโครโฟน

“หัวหน้าทีม หลิวหมิงเซิงยังมีชีวิตอยู่!”

“เขาขอให้ผมยิงเขา! ทำยังไงดีหัวหน้าทีม?”

หลิวหมิงเซิงคือเจ้าของคฤหาสน์ คุณหลิว เศรษฐีลับที่ใหญ่ที่สุดในเมืองมาร

แววตาของเฟยเปียวเย็นลง พูดเสียงเย็น

“นั่นจะทำให้เขาสบายเกินไป!”

“นายคุมตัวเขาไว้ก่อน รอผู้เก็บกวาดมาจัดการ ให้เขาเป็นตัวทดลองในสถานกักกันของเรา!”

เฟยเปียวอาจไม่รู้ว่าหลิวหมิงเซิงทำอะไรไว้บ้าง

แต่เขารู้ดีว่า คนที่ทำการค้ากับสิ่งประหลาด มือเปื้อนเลือดแน่นอน

เพราะสิ่งประหลาดส่วนใหญ่ ค่าตอบแทนคือการบูชายัญคนเป็น

ส่วนพวกแบบหมอคุกที่ตามรักษาโรคให้คุณ นั่นเป็นสิ่งประหลาดที่หาได้ยากจริงๆ

หลังจากสมาชิกทีมทุกคนฟื้นตัวแล้ว เฟยเปียวจึงพูดกับไมโครโฟน

“คุณลู่เซียว คุณกลับมาได้แล้ว!”

อีกด้านหนึ่ง หลังจากลู่เซียวได้ยินคำพูดของเฟยเปียว เขาก็รีบถือตุ๊กตาเชิดวิ่งกลับมา

ตอนนี้ สมาชิกทีมเพลิงผลาญเมืองทุกคนกำลังเต้นแร้งเต้นกา ดูตลกมาก

หลิวกวงถอนหายใจ

“โชคดีที่มี S292 อยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกเราคงไม่รอด!”

ลู่เซียวโบกแขนไปมา ยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ๆๆ! ผมก็โดนด้วยเหมือนกัน ต้องขอบคุณเสี่ยวหยู่!”

สมาชิกทีมรีบมองไปที่เสี่ยวหยู่

เมื่อถูกทุกคนมอง เสี่ยวหยู่ดูเขินอาย

“เป็นเพราะหัวหน้าทีมมีปฏิกิริยาไว ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าทีมเตือนฉันตอนสุดท้าย ฉันก็คงไม่คิดถึงตุ๊กตาเชิด!”

ทันใดนั้น ทุกคนก็เริ่มชมกันและกัน

…………

รถพยาบาลที่มีข้อความ ‘โรงพยาบาลจิตเวชอันดับหนึ่งแห่งเมืองมาร’ แล่นอยู่บนถนนเปลี่ยว

รถพยาบาลส่ายไปมา

หลิวกวงโบกมือทั้งสอง พูดเสียงแหบ

“หัวหน้าทีม คุณส่ายน้อยลงได้ไหม? ผมว่าผมเมารถแล้ว!”

คนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย

เฟยเปียวทำหน้าเบ้ พูดอย่างจนใจ

“ฉันก็ไม่อยากนะ! แต่ฉันไม่กล้าหยุดมือแม้แต่วินาทีเดียว!”

บนรถ ตุ๊กตาสกปรกที่เก่าขาดวางอยู่ที่เท้าของทุกคน

พร้อมกับกระจกลวดลายโบราณ

ลู่เซียวโบกมือไม่หยุด หันไปมองนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร

อีกด้านหนึ่ง

ฮั่วโถวกำลังส่งมอบงานให้กับคนกลุ่มหนึ่งที่สวมชุดพนักงานทำความสะอาด

เขาชี้ไปที่คุณหลิวที่นั่งอยู่บนโซฟา พูดกับชายคนหนึ่งที่สวมชุดพนักงานทำความสะอาด

“พาคนนี้กลับสถานกักกันเป็นตัวทดลอง!”

ชายที่สวมชุดพนักงานทำความสะอาดคนนั้นคือผู้เก็บกวาดที่เฟยเปียวพูดถึง

พวกเขารับผิดชอบจัดการงานเก็บกวาดให้องค์กรผู้คุมคุก

หัวหน้าผู้เก็บกวาดและฮั่วโถวเดินรอบคฤหาสน์หนึ่งรอบ

ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ทำให้พวกเขาทั้งสองขนลุก

ที่น่ากลัวที่สุดคือซากศพที่ไม่สมบูรณ์บนพื้น

“เอ่อ! พวกคุณนำวัตถุควบคุมระดับ D ออกมาใช้หรือ?”

เนื่องจากรายงานปฏิบัติการโดยละเอียดยังไม่ถึงมือผู้เก็บกวาด

ตอนนี้พวกเขาก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ศพที่ไม่สมบูรณ์บนพื้นเหล่านั้น ชัดเจนว่าไม่ใช่ฝีมือทีมของพวกเขา

ฮั่วโถวเกาหัว

“ตามกฎของผู้คุมคุก วัตถุควบคุมระดับ D ห้ามนำออกจากสถานกักกัน!”

ผู้เก็บกวาดคนนั้นค้อนเขา

“ฉันก็รู้สิ!”

ฮั่วโถวหัวเราะแห้งๆ

“รายละเอียดของสถานการณ์ หัวหน้าทีมของเราจะทำรายงานปฏิบัติการโดยละเอียดในภายหลัง!”

“พวกคุณจัดการซากนี้ก่อน!”

ผู้เก็บกวาดโบกมือ

“ก็ดี หลังจากรายงานปฏิบัติการของพวกคุณออกมา พวกเราจึงจะรู้ว่าควรจัดการผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นอย่างไร!”

“ส่วนหลิวหมิงเซิงจะถูกส่งไปที่ฐานภายในสองวัน เตรียมการรับตัวล่วงหน้าก็พอ!”

พูดจบ เขาทำความเคารพผู้คุมคุกต่อฮั่วโถว

มือขวากำแน่นคว่ำลงที่หัวใจ

ฮั่วโถวตอบความเคารพ

หลังจากฮั่วโถวจากไป

ผู้เก็บกวาดจึงเริ่มจัดการพื้นที่

พวกเขาเริ่มรวบรวมชิ้นส่วนศพบนพื้น

บางแห่งต้องใช้พลั่ว เพื่อตักเนื้อและเลือดเหล่านั้นขึ้นมา

จากนั้นเทของเหลวพิเศษลงไป

ทันทีที่ของเหลวสัมผัสกับเนื้อและเลือด เนื้อเหล่านั้นก็ละลายอย่างเห็นได้ชัด

สุดท้ายเหลือเพียงเถ้าดำบนพื้น

จากนั้น ผู้เก็บกวาดซ่อมแซมส่วนที่เสียหายของคฤหาสน์ ทำให้กลับคืนสู่สภาพเดิม

ถึงตอนนี้ คฤหาสน์แห่งนี้ไม่มีร่องรอยการต่อสู้แล้ว

ภายในยังคงหรูหราตระการตา ภายนอกก็ยังคงสง่าและใหญ่โต

สุดท้าย ผู้เก็บกวาดนำหนังสือสารภาพผิดออกมา

นำหนังสือสารภาพผิดไปให้หลิวหมิงเซิง จับนิ้วมือเขาประทับลงบนกระดาษ

(จบบทที่ 28)