บทที่ 1 เกมวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น

บทที่ 1 เกมวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น

"พวกเรากำลังจะไปเที่ยวรอบโลกแล้ว ตึกที่บ้านก็ฝากลูกด้วยนะ!" โจวเจิ้งผิงวางคอมพิวเตอร์ที่บันทึกข้อมูลการลงทะเบียนของผู้เช่าไว้ตรงหน้าโจวไป๋ พลางกล่าวอย่างใจกว้าง

"ตกลงค่ะ!" โจวไป๋ตอบรับ เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความยินดี

เธอ โจวไป๋ กำลังจะได้เป็นเจ้าของตึกผู้ใช้ชีวิตกิน ดื่ม และนอนไปวันๆ แล้ว! และเป็นประเภทที่เก็บค่าเช่าอย่างเดียวด้วย

เพราะเรื่องจิปาถะอื่นๆ ทั้งหมด เธอได้หาคนมาจัดการให้เรียบร้อยแล้ว!

"ดูลูกสิ ยัยหนูโง่" โจวเจิ้งผิงเคาะหัวลูกสาวของเขา พร้อมบ่นอย่างไม่ลังเล มีลูกสาวที่ไหนตั้งเป้าหมายชีวิตไว้แค่ว่ามีเงินเยอะๆ แล้วก็นอนรอวันตายกัน?

แต่ในเมื่อเธอชอบ ก็ปล่อยเธอไป ทรัพย์สมบัติของครอบครัวพวกเขาสามารถเลี้ยงดูเธอไปได้อีกหลายชาติ

โจวไป๋ไม่สนใจคำพูดของโจวเจิ้งผิงเลยแม้แต่น้อย และพูดออกไปตรงๆ ว่า "เที่ยวให้สนุกนะคะ! อย่าลืมถ่ายรูปมาฝากหนูเยอะๆ ด้วย หนูจะได้เหมือนไปเที่ยวด้วย"

"อืม ไว้พ่อกับแม่ไปถึงที่ไหนแล้ว จะส่งของขวัญกลับมาให้" โจวเจิ้งผิงกล่าว ดวงตาที่มองโจวไป๋ฉายแววอ่อนโยน

ขณะที่พ่อลูกกำลังจะคุยกันต่ออีกสักหน่อย พลันมีเสียง 'หึ่งๆ' ดังขึ้นในหัวของพวกเขาทั้งสอง

ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ทันตั้งตัว หน้าจอเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ระบบเกมวันสิ้นโลกกำลังโหลด..."

"พ่อคะ พ่อเห็นนั่นไหม?" โจวไป๋อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม พลางมองหน้าจอที่โผล่มาตรงหน้า

สีหน้าของโจวเจิ้งผิงเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นเล็กน้อย "พ่อเห็น!"

ในขณะเดียวกัน ติงชิวโหรวก็รีบวิ่งเข้ามาจากด้านนอก "คุณคะ เสี่ยวไป๋ จู่ๆ ก็มีตัวหนังสือโผล่มาตรงหน้าฉัน"

"พวกเราก็เห็นเหมือนกันค่ะ" โจวไป๋รีบพูด "หนูขอเช็กในเน็ตแป๊บ"

จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย

และก็เป็นไปตามคาด หัวข้อที่คล้ายคลึงกันปรากฏอยู่เต็มโลกออนไลน์ไปหมดแล้ว

#วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว# #ระบบเกมวันสิ้นโลกคืออะไร# #การเล่นตลกของมนุษย์ต่างดาว?#

โจวไป๋สุ่มคลิกเข้าไปดูอันหนึ่ง และเห็นความคิดเห็นมากมายจากผู้คน

"จู่ๆ ระบบเกมวันสิ้นโลกก็โหลดขึ้นมาตรงหน้าฉัน น่ากลัวมาก! วันสิ้นโลกจะมาถึงแล้วเหรอ?" "ฉันถามเพื่อนๆ กับครอบครัวรอบข้างแล้ว พวกเขาเห็นเหมือนกันหมดเลย รู้สึกเหมือนจะเป็นกันทั่วโลก" "ในที่สุดฉันก็ซื้อบ้านได้ กำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่แท้ๆ แต่วันสิ้นโลกกลับมาถึง พระเจ้าเล่นตลกกับพวกเราชัดๆ!" "นี่แปลว่า มนุษย์ต่างดาวบุกบลูสตาร์แล้วเหรอ?" "จะมีซอมบี้เหมือนใน Resident Evil ไหม?" "ไม่นะ! ถ้ามีซอมบี้ ฉันยอมฆ่าตัวตายดีกว่า" "ทุกคน รีบไปกักตุนอาหารกันเร็ว! ฉันเห็นคนเริ่มแห่กันไปซื้อของแล้ว!" "ใช่ๆ ไปกักตุนเสบียงกัน!" "อ้อ แล้วก็อาวุธด้วย!" "อาวุธ? ตอนนี้เราอยู่ในยุคที่สงบสุขและรุ่งเรืองนะ จะไปหาซื้ออาวุธได้จากที่ไหน อย่างมากก็ได้แค่มีดทำครัว" "มีดทำครัวก็นับ! ดีกว่าไม่มีอะไรเลย" "นี่คือรายการของจำเป็นสำหรับวันสิ้นโลก" "..."

เมื่อเห็นดังนั้น โจวไป๋ก็รีบพูดขึ้นมาบ้าง "พ่อคะ แม่คะ เราออกไปซื้ออาหารกับเครื่องดื่มมากักตุนที่บ้านกันเถอะ แล้วก็มีด ซื้อมาเยอะๆ เลย"

"ใช่ๆๆ พอมีระบบเกมวันสิ้นโลกนี่ขึ้นมา ทุกคนต้องแย่งกันกักตุนเสบียงแน่ๆ!" ติงชิวโหรวเห็นด้วย

"พ่อไปเอง! ลูกกับแม่อยู่บ้านนี่แหละ" โจวเจิ้งผิงรีบกล่าว เขานึกภาพออกเลยว่าเพราะระบบเกมวันสิ้นโลกที่โผล่มาอย่างกะทันหันนี้ ข้างนอกคงกำลังวุ่นวายไม่น้อย

"พ่อคะ หนูไปด้วย แม่รออยู่บ้านนะ" โจวไป๋พูดตามสัญชาตญาณ "ต้องมีคนคอยดูของตอนที่เราไปขนเสบียง"

"แม่ก็อยากไปด้วย ไปกันทั้งครอบครัวนี่แหละ" ติงชิวโหรวก็ยืนกรานเช่นกัน เธอ กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ และรู้สึกอุ่นใจกว่าหากได้อยู่ด้วยกัน

เมื่อมองเห็นแววตาที่แน่วแน่ของภรรยาและลูกสาว โจวเจิ้งผิงก็พยักหน้าอย่างจนใจ "งั้นก็ไปด้วยกัน! แต่ลูกกับแม่ต้องอยู่ใกล้ๆ พ่อตลอดนะ"

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะออกเดินทาง โจวเจิ้งผิงก็ยังคว้ามีดผลไม้ติดกระเป๋าไปด้วย

ครอบครัวโจวอาศัยอยู่ในวิลล่าเดี่ยว และทั้งสามคนก็เดินมาถึงโรงจอดรถที่ชั้นหนึ่งได้อย่างราบรื่น ในเวลานี้ รถยนต์คันอื่นๆ ในชุมชนต่างก็กำลังมุ่งหน้าไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ในบริเวณใกล้เคียงเช่นกัน

โจวเจิ้งผิงก็กำลังเตรียมที่จะไปซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้เหมือนกัน

แต่ทว่า ทันทีที่รถขับออกไปได้ไม่ไกล จู่ๆ มันก็หยุดลงเอง และในขณะเดียวกัน หน้าจอที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาทั้งสามคนก็เปลี่ยนไป

"ระบบเกมวันสิ้นโลกโหลดเสร็จสมบูรณ์ กำลังจับคู่..." "จับคู่เสร็จสมบูรณ์ บลูสตาร์ได้ถูกเปลี่ยนเป็นเกมโดยสมบูรณ์แล้ว" "โฮสต์ที่รัก, ท่านต้องการแปลงทรัพย์สินทั้งหมดของท่านเป็นเงินในเกมหรือไม่?"

ทันทีที่ข้อมูลนี้ปรากฏขึ้น ทั้งครอบครัวก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร รอบข้างมีหมอกหนาทึบ ราวกับว่าทั้งโลกเหลือเพียงครอบครัวของพวกเขาเท่านั้น ทั้งสามมองหน้ากัน และหลังจากสื่อสารกัน พวกเขาก็พบว่าข้อมูลที่ได้รับนั้นเหมือนกัน

โดยไม่ต้องคิด ทั้งสามคนเลือก 'ใช่'

บ้านของพวกเขาหายไป รถของพวกเขาหายไป ถ้าไม่แปลง พวกเขาจะไม่เหลืออะไรเลยจริงๆ

ความสนใจของโจวไป๋ก็เปลี่ยนไปอยู่ที่หน้าจอตรงหน้าเธอเช่นกัน

เธอรู้ดีว่าโลกใบนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว และสิ่งที่พวกเขาพึ่งพาได้ในตอนนี้ ดูเหมือนจะมีเพียงระบบเกมวันสิ้นโลกที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้เท่านั้น

และหลังจากที่เธอเลือก หน้าจอตรงหน้าเธอก็เปลี่ยนไป

"กำลังแปลงทรัพย์สิน..." "ตรวจพบอสังหาริมทรัพย์ถาวรจำนวนมากในความครอบครองของโฮสต์, เปิดใช้งานรางวัลที่ซ่อนอยู่ ท่านต้องการแปลงอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดเป็นรางวัลหรือไม่? หากแปลงสำเร็จ อสังหาริมทรัพย์จะไม่ถูกแปลงเป็นเงินในเกม ท่านต้องการแปลงหรือไม่? นับถอยหลัง 5, 4, 3..."

"ใช่" โจวไป๋เลือก 'ใช่' โดยไม่ลังเล เธอมีลางสังหรณ์ว่ารางวัลที่ซ่อนอยู่นี้จะเป็นประโยชน์ต่อเธอ

"แปลงสำเร็จ ของรางวัลจะถูกมอบให้หลังจากเกมเปิดตัวอย่างเป็นทางการ กรุณารอ..."

หลังจากประโยคนี้ หน้าจอของโจวไป๋ก็หยุดตอบสนอง

ในขณะนี้ โจวเจิ้งผิงและติงชิวโหรวก็ได้ทำการแปลงทรัพย์สินของพวกเขาเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน และทั้งคู่ก็รู้สึกเคว้งคว้างเล็กน้อย

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ธุรกิจที่พวกเขาพยายามสร้างมาตลอดหลายปีได้กลายเป็นเพียงเงินในเกมที่ลอยไปลอยมา และพวกเขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันจะมีประโยชน์มากน้อยแค่ไหน!

จากนั้นเขาก็มองไปที่โจวไป๋ "เสี่ยวไป๋ ลูกแปลงเสร็จหรือยัง?"

"เสร็จแล้วค่ะ แต่ของหนูไม่ได้แปลงเป็นเงินในเกมทั้งหมด..." โจวไป๋กล่าว พร้อมกับอธิบายสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับเธอ "มันมีเวลาแค่ 5 วินาทีเอง หนูก็เลยไม่ได้ปรึกษาพ่อกับแม่ก่อน"

"ไม่เป็นไร ยังไงซะ ตึกพวกนั้นพ่อก็ยกให้ลูกไปแล้ว มันเป็นของลูก ต่อให้มีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น พ่อกับแม่ก็จะยังสนับสนุนลูก!" โจวเจิ้งผิงกล่าวด้วยรอยยิ้มปลอบโยน "แต่พ่อว่ามันน่าจะเป็นเรื่องดีนะ ลูกโชคดีมาตั้งแต่เด็กแล้วนี่"

"หนูแค่รู้สึกว่า ถ้าพลาดไปอาจจะเสียใจก็ได้" โจวไป๋พูดตามสัญชาตญาณ

"อืม" โจวเจิ้งผิงและติงชิวโหรวมองโจวไป๋อย่างอ่อนโยน โดยไม่ถือสาอะไรเลย

และในขณะนั้นเอง การแจ้งเตือนใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอของพวกเขาทั้งสามคน

"การโอนย้ายทรัพย์สินทั่วโลกเสร็จสมบูรณ์ ระบบเกมวันสิ้นโลกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ" "เพื่อช่วยให้ทุกคนปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของเกม จะมีช่วงเวลาคุ้มครองสำหรับมือใหม่เป็นเวลาหนึ่งเดือน" "คำเตือนที่เป็นมิตร: โลกได้เปลี่ยนไปแล้ว ขอจงพยายามเอาชีวิตรอด"

เมื่อสิ้นเสียงคำพูด หมอกหนาทึบรอบข้างก็ค่อยๆ สลายไป

และเสียงจักรกลก็ดังขึ้นในหัวของโจวไป๋: "โฮสต์, ท่านต้องการผูกมัดโทเค็นลอร์ดหรือไม่?"

โจวไป๋ตื่นตัวขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงนั้น รางวัลที่เธอแลกมาจากตึกของเธอ มาถึงแล้ว!