บทที่ 3 ยาบำรุงผิวพรรณ

บทที่ 3 ยาบำรุงผิวพรรณ

"สูตรลับจากบรรพบุรุษหรือ?" หมอจีนชราพยักหน้าเข้าใจทันที นี่คงเป็นสูตรลับเฉพาะตระกูลที่ไม่เผยแพร่ให้คนนอกรู้ มิน่าเล่าเขาถึงไม่เคยเห็นมาก่อน

ขนาดสูตรลับของหยุนหนานไป๋เหยา (ยาจีนชื่อดัง) ยังได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษ ในหมู่ประชาชนทั่วไปก็ย่อมมีสูตรลับตกทอดที่ไม่เป็นที่รู้จักอยู่อีกมาก

หมอจีนชราไม่สงสัยอะไร พลิกเม็ดยาดูอย่างละเอียดอีกครั้งแล้วยืนยัน "ไม่มีพิษ กินได้ครับ"

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคันไม้คันมือ "หนูซื้อมาเท่าไหร่ล่ะ? แบ่งขายให้ลุงสักเม็ดได้ไหม?"

เขาอยากจะเอาไปศึกษาจริงๆ

เย่ซิงแสร้งทำหน้าลำบากใจแล้วส่ายหน้า "หมดแล้วค่ะ มีอยู่แค่นี้เอง อันนี้ก็เหลือแค่ครึ่งเม็ด เพื่อนหนูอุตส่าห์เก็บไว้ให้เป็นพิเศษ"

หมอจีนชราทำหน้าเสียดาย เดินไปส่งเธอที่ประตูแล้วกำชับ "ถ้ามีอีก อย่าลืมบอกลุงด้วยนะ!"

เย่ซิง "แน่นอนค่ะ แน่นอน!"

ออกจากโรงพยาบาล เธอแวะซื้อเป็ดย่างหนังกรอบเนื้อนุ่มกลับมาเป็นมื้อเที่ยง

พอกลับถึงบ้าน คิดว่ากินยาตอนท้องว่างคงจะกัดกระเพาะ เย่ซิงเลยจัดการม้วนแป้งห่อเป็ดย่างกินอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดกล่อง พอรู้สึกว่าท้องอิ่มแล้วถึงค่อยๆ กลืนยาครึ่งเม็ดนั้นลงคออย่างระมัดระวัง

หลังจากกลืนยาบำรุงผิวพรรณลงไป ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรในทันที มีเพียงกลิ่นดอกไม้จางๆ อบอวลอยู่ในปาก

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เย่ซิงรู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัว เหมือนไม่ได้อาบน้ำมานานจนรูขุมขนอุดตัน

เธออดไม่ได้ที่จะเกาไปทั่ว เกาแป๊บเดียวขี้ไคลก็หลุดออกมาเป็นปั้นๆ ติดอยู่ตามซอกเล็บ

เย่ซิง: ...

เธอเพิ่งไปขัดตัวที่โรงอาบน้ำมาเมื่อสองวันก่อนแท้ๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะสะสมขี้ไคลได้เยอะขนาดนี้ในเวลาแค่สองวัน ต้องเป็นฤทธิ์ของยาบำรุงผิวพรรณแน่ๆ

แรงขนาดนี้เลยเหรอ?

เย่ซิงบิดตัวไปมาอย่างอึดอัด เธอเลิกเกา ตัดสินใจถอดเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเลย

การอาบน้ำครั้งนี้กินเวลานานถึงสองสามชั่วโมง เธอขัดตัวถึงสามรอบ ขนาดขัดหน้ายังมีขี้ไคลหลุดออกมา แล้วก็ใช้เกลือสปาและครีมอาบน้ำขัดล้างคราบไคลตามตัวจนเกลี้ยงเกลา

พอทำความสะอาดเสร็จ พื้นห้องน้ำก็เต็มไปด้วยคราบสกปรก ท่อระบายน้ำแทบตัน

เย่ซิงเหนื่อยจนหมดแรง ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองสกปรกขนาดนี้มาก่อน หลังอาบน้ำเสร็จ ตัวเบาหวิวลงไปอย่างน้อยสองชั่ง ผิวพรรณก็ขาวขึ้นหนึ่งเฉด

ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ แผลเป็นที่หัวเข่าหายไปแล้ว

เธอขัดหัวเข่าอยู่นานที่สุด แต่ละครั้งขัดขี้ไคลออกมาได้เยอะมาก พอขัดรอบที่สาม รอยแผลเป็นสีคล้ำๆ ที่เคยมีก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ยาบำรุงผิวพรรณนี่สรรพคุณเลิศเลอจริงๆ! พระสนมเลี่ยวชิงชิงไม่ได้หลอกเธอ

เย่ซิงอารมณ์ดีสุดๆ

เธอสวมชุดนอน ทำความสะอาดห้องน้ำ แล้วสั่งเดลิเวอรี่

ผ่านภารกิจอาบน้ำครั้งใหญ่ เป็ดย่างที่กินไปก่อนหน้านี้ก็ย่อยหมดแล้ว ตอนนี้ท้องร้องจ๊อกๆ

เธอสั่งหม่าล่าทังร้านประจำ แล้วสั่งชานมไข่มุกกับเค้กอีกชิ้นมาเป็นของว่าง ถึงได้วางโทรศัพท์ลงอย่างพอใจ

ระหว่างรออาหาร เย่ซิงมองก้อนเงินอวบอ้วนกับกล่องยาว่างเปล่าบนโต๊ะ พลางลูบคาง รู้สึกเหมือนเจอช่องทางรวยเข้าแล้ว

ถ้าเธอสามารถเชื่อมต่อกับร้านค้าในระบบได้ตลอดและมีลูกค้ามากขึ้น ความรวยก็อยู่แค่เอื้อมไม่ใช่เหรอ?

ต่อให้ไม่รวย ถ้าได้ยาดีๆ แบบนี้มาใช้เองก็คุ้มแล้ว

เธออดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น ภาพความมั่งคั่งเงินทองไหลมาเทมาปรากฏขึ้นในหัว

คอมพิวเตอร์ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง พระสนมเลี่ยวชิงชิงส่งข้อความมา "ช่วยซื้อยาขับเลือด ให้ฉันอีกสักกล่องได้ไหม เรื่องราคาเธอว่ามาได้เลย"

เย่ซิงรีบชะโงกหน้าไปดู แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว ยาขับเลือด?

เธอค้นข้อมูลในโทรศัพท์ หน้าจอแสดงคำว่า 'ยาทำแท้ง' หรา

วินาทีนั้น ละครวังหลวงนับร้อยเรื่องแล่นผ่านสมอง

พระสนมเลี่ยวชิงชิงจะทำแท้งลูกของตัวเอง หรือลูกของคนอื่น?

ยาขับเลือดเหมาะสำหรับการยุติการตั้งครรภ์ในระยะแรกเท่านั้น แม้ว่าในทางการแพทย์จะใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีความเสี่ยง

เย่ซิงปีนี้อายุ 24 เพิ่งเรียนจบมาได้สองปี ไม่มีประสบการณ์รับมือกับเรื่องพวกนี้เลย

เธอลังเลแล้วถามกลับไป "เตง จะเอาไปให้ใครกินเหรอ?"

พระสนมเลี่ยวชิงชิง "ฉันกินเอง"

เย่ซิงตาโต โหดเหี้ยมจริงๆ แต่ไม่ใช่ว่าเป็นสนมคนโปรดหรอกหรือ? ทำไมถึงจะทำแท้งลูกตัวเองล่ะ?

พระสนมเลี่ยวชิงชิงเห็นเธอเงียบไปนาน เลยชิงพูดขึ้นก่อน "ฉันท้องกับฮ่องเต้สุนัข แต่ไม่อยากได้ลูก เลยอยากเอาออกตอนที่อายุครรภ์ยังน้อย"

เย่ซิง "..."

นางไม่ชอบฮ่องเต้สุนัข เข้าใจแล้ว

เย่ซิงพิมพ์ตอบกลับไป "ได้ค่ะ"

เป็นความประสงค์ของลูกค้าเอง เธอไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว

อีกอย่าง ในฐานะสนมคนโปรด ย่อมมีหมอหลวงคอยดูแลอยู่ข้างกาย กินยาไปแล้วคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

เย่ซิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเสนอราคา "แลกกับยาบำรุงผิวพรรณสิบเม็ด ได้ไหมคะ?"

เธอมีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งที่มีปานบนใบหน้าซึ่งส่งผลต่อรูปลักษณ์อย่างมาก ลูกพี่ลูกน้องคนนี้มีปมด้อยมาตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นก็ไปหาหมอ แต่เพราะสภาพผิวหน้าไม่เอื้ออำนวย การผ่าตัดจึงมีความเสี่ยงสูงและรับประกันผลไม่ได้ หมอเลยไม่แนะนำให้ผ่าตัด เรื่องนี้เลยเป็นปมในใจของเธอมาตลอด

ถ้ายาบำรุงผิวพรรณสามารถลบปานบนหน้าได้ ลูกพี่ลูกน้องต้องดีใจมากแน่ๆ

พระสนมเลี่ยวชิงชิง "ยาบำรุงผิวพรรณสิบเม็ด แถมยาเพิ่มพลังให้อีกสองเม็ดเอาไว้บำรุงกำลัง รีบหน่อยนะ"

เย่ซิงตาลุกวาว "โอเค จัดไป!"

เธอคว้าเสื้อคลุมแล้ววิ่งไปร้านขายยาอีกครั้ง แต่กลับพบว่าร้านขายยาไม่มีขายยาอันตรายแบบนี้ ต้องไปซื้อที่โรงพยาบาลเท่านั้น

นี่เป็นปัญหาสำหรับเธอแล้ว

เย่ซิงไม่ได้ท้อง จะไปเอายาทำแท้งมาจากไหน?

คิดไปคิดมา เธอตัดสินใจไปเสี่ยงดวงที่โรงพยาบาลดูก่อน

พอไปถึงโรงพยาบาล เย่ซิงด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าทางเข้า ยังไม่ทันคิดแผนออก ก็มีหญิงชราท่าทางลับๆ ล่อๆ เดินเข้ามาหา "หนู มีเรื่องอะไรรึเปล่า? ท้องเหรอ?"

เย่ซิง ?!?

เธอมองหญิงชราด้วยความประหลาดใจ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

เห็นสีหน้าเธอ หญิงชราก็ชี้ไปที่ท้องเธอแล้วถาม "ไม่อยากเก็บไว้ใช่มั้ย?"

เย่ซิงพยักหน้าเหมือนโดนสะกดจิต

หญิงชราทำท่าตื่นเต้นทันที รีบดึงเธอไปที่มุมลับตา "หนู ยังเด็กอยู่เลยนะ ถ้าทำแท้งที่โรงพยาบาล ประวัติมันจะถูกบันทึกไว้ วันหลังแต่งงานไป ถ้าสามีรู้เข้า ผู้ชายที่ไหนจะรับได้?"

"ไปที่คลินิกของป้าสิ ทำแบบลับๆ ไม่มีใครรู้หรอก!"

เย่ซิงเข้าใจแล้ว เธอเจอนายหน้าคลินิกเถื่อนเข้าให้แล้ว

ข่าวออกบ่อยๆ เรื่องอันตรายของคลินิกเถื่อนพวกนี้ มีหญิงตั้งครรภ์ถูกหลอกไปเสียหายหลายราย บางคนถึงขั้นเสียชีวิต

สายตาเธอกลอกไปมา แผนการหนึ่งผุดขึ้นในหัว "หนูจะรู้ได้ไงว่าคลินิกป้าเชื่อถือได้? เกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาล่ะ?"

หญิงชราได้ยินดังนั้นก็รีบตบหน้าอกรับประกัน "ไม่มีฝีมือใครจะกล้ารับงานนี้? หมอของเราเก่งมาก ไม่เคยมีปัญหา!"

"หนูไม่ผ่าตัดนะ หนูจะกินยา" เย่ซิงบอก

"ยาก็มี! แค่บอกชื่อยามา เรามีหมดแหละ" หญิงชรารีบคว้าแขนเธอไว้อย่างกระตือรือร้น กลัวลูกค้าจะหนี

"ของแท้รึเปล่า? เดี๋ยวนี้ยาปลอมระบาดนะ" เย่ซิงแกล้งทำเป็นสนใจ ถามด้วยความลังเล

"ปลอมได้ไง? ยาราคาก็แค่นั้น เราจะเอาของปลอมมาหลอกขายทำไม?" หญิงชรากลอกตามองบน ย้ำความน่าเชื่อถืออีกครั้ง "มีรหัสกันปลอมครบ สแกนดูเองได้เลย"

"งั้นหนูไปดูก่อนก็ได้" เย่ซิงแกล้งทำเป็นเชื่อแล้วเดินตามหญิงชราไปที่คลินิกใต้ดิน

คลินิกแห่งนี้ซ่อนตัวมิดชิด อยู่ในตึกเก่าโทรมๆ ในซอยเปลี่ยว

พอเดินเข้าไป สภาพแออัดและมืดทึบทำให้อึดอัดทันที

ลึกเข้าไปด้านใน เป็นห้องเล็กๆ แบ่งกั้นเป็นสัดส่วน แม้จะเป็นเวลากลางวันแสกๆ แต่ม่านในห้องก็ปิดสนิท อาศัยเพียงแสงไฟสลัวๆ จากเพดาน

เย่ซิงเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ต้องยกมือปิดปากปิดจมูก ได้กลิ่นคาวเลือดฉุนกึกผสมกับกลิ่นยาฆ่าเชื้อ ตามมาด้วยเสียงร้องครวญครางของเด็กสาว

เธอชะโงกหน้าดูห้องเล็กๆ ที่มีเสียงดังออกมา ห้องนั้นทรุดโทรม สีผนังลอกล่อนเกือบหมด เตียงคนไข้หลายเตียงตั้งเบียดเสียดกัน บนเตียงมีเด็กสาวหน้าซีดเผือดนอนอยู่สามสี่คน

หญิงชรายังคงโอ้อวด "ดูสิ คนไข้เราเยอะแยะ ไม่เห็นมีใครเป็นอะไรเลย ทีนี้วางใจได้รึยัง!"

เย่ซิงยิ้มแห้งๆ แล้วเดินต่อ มีห้องอยู่หลายห้อง แทบทุกห้องมีคนไข้ ส่วนใหญ่เป็นเด็กสาววัยรุ่น บางคนดูเหมือนยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ

หัวใจเธอดิ่งวูบ มือเผลอกำแน่น

ประตูห้องหนึ่งถูกผลักเปิดออก พยาบาลสองคนวิ่งหน้าตื่นออกมา "หมอหวัง มาเร็วเข้า คนไข้ตกเลือดหนักมาก!"

เย่ซิงหันไปมองหญิงชรา ฝ่ายนั้นยิ้มเจื่อนๆ "อุบัติเหตุน่ะ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็รักษาหาย! รู้ใช่มั้ย การทำแท้งน่ะ ร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกัน อาการหลังผ่าตัดมันก็ต้องต่างกันบ้าง"

ขณะที่ทั้งสองคุยกัน หมอผู้ชายคนหนึ่งกำลังปาดเหงื่อที่หน้าผาก รีบวิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัด

เสียงคุยแว่วๆ ดังออกมาจากข้างใน "อาการคุณหนักมาก ต้องถ่ายเลือดด่วน แล้วก็ต้องจ่ายเพิ่มอีก 3 หมื่นหยวน!"

"อะไรนะ? จะไปโรงพยาบาลใหญ่เหรอ? ไม่ได้ ตอนนี้คุณขยับไม่ได้ ต้องฟังเราเท่านั้น"

เย่ซิงมองหญิงชราอีกครั้ง

รอยยิ้มของหญิงชราแทบจะไปต่อไม่ไหว "เธอ... เธอตกเลือดหนัก ย้ายโรงพยาบาลตอนนี้ยิ่งอันตรายกว่าเดิม จริงมั้ยล่ะ?"

พูดจบ ในใจก็นึกด่า ตาแก่หวังนี่หาเรื่องจริงๆ ทำไมไม่พูดตอนอื่น ดันมาพูดให้ลูกค้าใหม่ได้ยินซะนี่ ตัวซวยแท้ๆ!

เย่ซิงนึกถึงชะตากรรมของเด็กสาวเหล่านั้นและความปลอดภัยของตัวเอง รู้ดีว่าคงออกไปไม่ได้ง่ายๆ ถ้าไม่ยอมเสียเงิน

ข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจ เธอแสร้งทำเป็นไม่ยี่หระแล้วพูดว่า "หนูแค่มาซื้อยา ไม่ทำอย่างอื่น"

หน้าของหญิงชราบึ้งตึงทันที

เพราะเธอไม่ยอมนอนพักรักษาตัว หญิงชราเลยรู้สึกว่างานนี้กำไรน้อย จึงโขกราคาแพงหูฉี่ก่อนจะยอมขายยาให้

เย่ซิงได้ยามาแล้ว ในใจอดก่นด่าไม่ได้ว่า "หน้าเลือด" จริงๆ!

พอออกมาได้ไกลจนถึงที่ปลอดภัย เธอก็รีบโทรแจ้งตำรวจแบบไม่ระบุตัวตน และแจ้งสื่อสำนักใหญ่ๆ ให้รีบไปช่วยเหลือคน

สถานที่อัปยศแบบนี้ ไม่ควรปล่อยให้ทำร้ายใครได้อีก!

จัดการเรื่องนี้เสร็จ เธอก็รีบกลับบ้าน

นอกจากยาขับเลือด เธอยังแวะร้านขายยาซื้อยาแก้อักเสบ ยาแก้ปวดที่หาซื้อได้ทั่วไป และวิตามินอาหารเสริมสำหรับฟื้นฟูร่างกาย เธอเปิดลิงก์ใหม่ให้พระสนมเลี่ยวชิงชิงกดซื้อ แล้วมัดรวมส่งไปให้ทีเดียว

ยังคงเป็นพัสดุเก็บเงินปลายทาง เธอเลยไม่ต้องเสียค่าส่ง

พระสนมเลี่ยวชิงชิงได้รับของแล้ว พอใจมากกับการเตรียมการที่รอบคอบและใส่ใจของเธอ เลยทิปเม็ดแตงทองคำเพิ่มให้อีกกำมือ

กรอบสีฟ้าเด้งขึ้นมาตรงเวลาหลังจากได้รับค่าตอบแทน

เย่ซิงมองยาเม็ดและเม็ดแตงทองคำที่หายวับไปกับตาด้วยความเจ็บปวด หัวใจแทบสลาย

เหลือยาบำรุงผิวพรรณแค่หกเม็ด ยาเพิ่มพลังอีกเม็ดกว่าๆ และเม็ดแตงทองคำแค่สิบสามเม็ด

ค่าธรรมเนียมแพงเกินไปแล้ว ตัดใจยากชะมัด!

พระสนมเลี่ยวชิงชิง "หลังจากแท้งคราวนี้ ช่วยหายาคุมกำเนิดแบบกินระยะยาว (Yasmin) ให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันไม่อยากอุ้มท้องลูกฮ่องเต้สุนัขอีก แต่ถ้าหาแบบฉีดได้จะดีที่สุด"

ยาคุม Yasmin เป็นยาคุมกำเนิดชนิดฮอร์โมนรวมที่ต้องกินทุกวันในเวลาเดิม การซ่อนยาไว้มีความเสี่ยงอยู่บ้าง เทียบกันแล้วยาฉีดคุมกำเนิดสะดวกกว่า

เย่ซิงเดาว่านางคงเกลียดฮ่องเต้สุนัขเข้าไส้ ถึงได้ไม่อยากมีลูกด้วย สถานการณ์แบบนี้ แค่คิดก็น่าอึดอัดแทน

เธอตอบตกลง "เดี๋ยวฉันช่วยหาให้ทั้งสองแบบเลยค่ะ!"

ยาคุม Yasmin หาซื้อได้ง่าย แต่ยาฉีดคุมกำเนิดนี่ยากหน่อย ยาฉีดประเภทนี้น่าจะต้องให้หมอสั่งเท่านั้น

พระสนมเลี่ยวชิงชิง "ขอบใจนะ! (อิโมจิหน้ายิ้ม)"

เย่ซิง: ...

หน้ายิ้มแบบคนแก่รุ่นพ่อนี่มันช่องว่างระหว่างวัยชัดๆ

เธอตอบกลับด้วยอิโมจิจุ๊บๆ ส่งหัวใจสีแดงไปให้