บทที่ 30 แฟนคลับสายปั่น

บทที่ 30 แฟนคลับสายปั่น

เวลาล่วงเลยไปอีกครึ่งเดือน ท่ามกลางวิถีชีวิตอันแสนเฉื่อยชาแบบ "ชาร์จพลังห้านาที โม้ได้สองชั่วโมง" ของเฉินเหยียน

บ่ายวันนั้น ขณะที่เฉินเหยียนเพิ่งตื่นจากการงีบหลับ เขาก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดของหวังพ่างจื่อดังลั่นมาจากห้องนั่งเล่น

"เชี่ยเอ้ย! อาเหยียน! อาเหยียน รีบออกมาเร็ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

ประตูห้องถูกกระแทกเปิดออกเสียงดัง "ปัง!" พร้อมกับร่างของหวังพ่างจื่อที่พุ่งพรวดเข้ามาประหนึ่งลูกกระสุนปืนใหญ่หนักสองร้อยปอนด์ ในมือถือโทรศัพท์ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกันระหว่างความดีใจสุดขีด ความตกใจ และความหวาดกลัว

"ดูนี่! ดูนี่เร็ว! ภายใต้หน้ากาก... ออนแอร์แล้ว!"

เฉินเหยียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรับโทรศัพท์มาดู บนหน้าจอเห็นภาพใบหน้าที่สวมหน้ากากหลากหลายรูปแบบปรากฏอยู่ลางๆ

ละครเพิ่งออนไลน์ไปได้แค่ 12 ชั่วโมง แต่ยอดวิวทะลุ 100 ล้านวิว และได้คะแนนรีวิวสูงถึง 9.2!

ช่องคอมเมนต์ระเบิดลงเป็นที่เรียบร้อย

"ทำนายเลยว่านี่คือละครแห่งปี! การดำเนินเรื่องกระชับฉับไว ไม่กล้ากดข้ามแม้แต่วินาทีเดียว!"

"การแสดงของหลี่หงอี้คือเดอะแบก ฉินหลานทั้งสวยทั้งเท่!"

"ในที่สุดก็มีละครระทึกขวัญในประเทศที่ไม่เห็นคนดูเป็นคนโง่สักที ครั้งนี้โยวจ้านทำผลงานได้ดีมาก!"

หวังพ่างจื่อหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น "ดังระเบิด! ดังระเบิดเถิดเทิงไปเลย! อาเหยียน คราวนี้แหละนายจะได้ดังจริงๆ แล้ว!"

หัวใจของเฉินเหยียนเริ่มเต้นรัวแรงเช่นกัน

เขาจำได้แม่นว่าในละครเรื่องนี้เขาไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบ ผู้กำกับหวังเทาเพิ่มบทให้เขาเยอะมาก โดยเฉพาะฉากปะทะอารมณ์กับตำรวจหญิงในห้องสอบสวนช่วงท้าย

"แล้ว... แล้วตอนของฉันออกอากาศหรือยัง?" เสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย

"ออกแล้ว! ออกแล้ว! คดีที่สอง 'นักเชือดสายฝน'! ตอนนี้ทั้งเน็ตกำลังพูดถึงนายกันให้แซ่ด!" หวังพ่างจื่อพูดพลางรัวนิ้วบนมือถือเปิดคลิปตัดต่อรวมฉากให้ดู

ทันทีที่เสียงดนตรีประกอบอันกดดันและน่าขนลุกดังขึ้น ภาพก็ตัดเข้ามา

ฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง แสงไฟสลัวจากเสาไฟ ชายสวมเสื้อกันฝนเก่าๆ ถือร่ม เดินกลับบ้านอย่างเงียบเชียบ

เขาดูธรรมดาอย่างที่สุด ใบหน้าเจือความเหนื่อยล้าแบบครูผู้ใจดี

ทว่า เมื่อพนักงานออฟฟิศหญิงเดินสวนทางกับเขา ฝีเท้าของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย

กล้องซูมภาพใบหน้าแบบโคลสอัพ

ดวงตาที่ซ่อนอยู่ในเงามืด... ความอ่อนโยนจางหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความเย็นชาของอสรพิษที่กำลังล็อกเป้าเหยื่อ

คอมเมนต์วิ่งเต็มหน้าจอทันที

คำเตือนพลังงานสูง! ข้างหน้าพลังงานสูงมาก!

สายตานี้... ขนหัวลุกเลย!

เชี่ย นักแสดงคนนี้เป็นใคร? หน้าไม่คุ้นเลย แต่รัศมีรุนแรงมาก!

ฉากยังคงดำเนินต่อ

เฉินเหยียนในบท 'นักเชือดสายฝน' เดินตามหญิงสาวเข้าไปในตรอกเปลี่ยว

เขาหุบร่มลง ท่วงท่าไม่รีบร้อน ราวกับกำลังประกอบพิธีกรรมอันสง่างามก่อนเริ่มมื้ออาหาร

หญิงสาวรู้ตัวว่ามีคนตามมาจึงเริ่มออกวิ่งด้วยความตื่นตระหนก

นักเชือดไม่ได้วิ่งตาม เขาเพียงแค่เร่งฝีเท้าขึ้น น้ำฝนเปียกชุ่มเส้นผม ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าดูน่าสยดสยองยิ่งขึ้น

ฝีเท้าของเขามั่นคงและแม่นยำ ทุกย่างก้าวเหมือนเหยียบย่ำลงบนจุดเปราะบางในจิตใจของหญิงสาว

ที่สุดปลายตรอก หญิงสาวถูกกำแพงขวางหน้า เธอหันกลับมาด้วยความสิ้นหวัง

นักเชืดยืนอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มเย็นเยียบยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

เขาไม่ได้ลงมือทันที แต่ยืนมองหญิงสาวที่สั่นเทาด้วยความกลัวราวกับกำลังชื่นชมงานศิลปะ

"ไม่ต้องกลัว" เขาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงแหบพร่าแต่นุ่มนวล "ผมแค่จะถามทางหน่อยครับ"

คอมเมนต์แทบคลั่ง

ถามทาง? ถามทางไปนรกเหรอ?!

ช่วยด้วย! แค่ดูผ่านจอก็รู้สึกเหมือนจะขาดใจตายแล้ว!

แรงกดดันนี้มันอะไรกัน! น่ากลัวกว่าพวกโรคจิตที่เอาแต่จ้องหน้าตะคอกใส่เป็นล้านเท่า!

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเขากำลังจะลงมือ จู่ๆ เขาก็เบี่ยงตัวหลบทางให้หญิงสาว แล้วผายมือเชื้อเชิญ "เชิญครับ"

หญิงสาวอึ้งไป นึกว่าตัวเองเข้าใจผิด จึงเดินตัวสั่นผ่านเขาไป

ทว่า ในวินาทีที่เดินสวนกันนั้นเอง...

นักเชือดก็ลงมือ

การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วปานสายฟ้าแลบ มือข้างหนึ่งปิดปากหญิงสาวอย่างแม่นยำ ส่วนอีกข้างดึงเข็มฉีดยาจากเอวด้านหลัง ปักลงที่ลำคอของเธอโดยไม่ลังเล

ร่างของหญิงสาวอ่อนระทวยลงทันที

นักเชือดประคองเธอไว้ในอ้อมแขน โน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับคู่รักกระซิบพลอดรักกัน:

"ไม่เป็นไรครับ... เวียนหัวเป็นเรื่องปกติ"

ตูม—!

วินาทีนี้ โลกอินเทอร์เน็ตเหมือนระเบิดลง

หวังพ่างจื่อแทบจะทำมือถือร่วง เขามองเฉินเหยียนในจอที่มีแววตาเย็นชาไร้หัวใจ... แล้วหันมามองเฉินเหยียนตัวจริงข้างกายที่ยังดูง่วงงุนมึนงง รู้สึกเหมือนโลกทัศน์กำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรง

"พี่ชาย... พี่ชายสุดที่รัก..." เสียงของหวังพ่างจื่อสั่นเครือ "ตอนถ่ายฉากนั้น... นายคิดอะไรอยู่กันแน่?"

เฉินเหยียนไม่ได้ตอบ เพราะตัวเขาเองก็อึ้งไปเหมือนกัน

เขาจำได้แค่ว่าตอนนั้นเขาจมดิ่งไปกับบุคลิกของตัวละครที่สร้างขึ้นจาก 'การสร้างโปรไฟล์อาชญากร' อย่างสมบูรณ์

นักเชือดคนนั้นไม่ได้สนุกกับการฆ่า แต่สนุกกับการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจของเหยื่อจาก 'ความหวัง' สู่ 'ความสิ้นหวัง'

เขาหยิบยื่นความหวังให้ แล้วก็เป็นคนดับมันด้วยมือตัวเอง... นี่คืองานศิลปะของเขา

บทพูดประโยคนั้นเป็นการด้นสดของเขาเองตามจิตวิทยาของตัวละคร

เขาไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์ที่ออกมาผ่านหน้าจอจะ... น่ากลัวขนาดนี้

เวลานี้ Weibo, Douyin และ Bilibili ถูกยึดครองโดย "นักเชือดสายฝน" และประโยค "ไม่เป็นไรครับ เวียนหัวเป็นเรื่องปกติ" จนหมดสิ้น

#ภายใต้หน้ากากนักเชือดสายฝน

#ไม่เป็นไรครับเวียนหัวเป็นเรื่องปกติ

#ฉันต้องการดวงตาคู่ที่ยังไม่เคยเห็นนักเชือดสายฝน

แฮชแท็กทั้งสามพุ่งทะยานติดท็อป 10 การค้นหายอดฮิตด้วยแรงส่งที่ไม่อาจหยุดยั้ง และยังคงไต่อันดับสูงขึ้นเรื่อยๆ

เหล่าบล็อกเกอร์วิดีโอสั้นและนักรีวิวหนังนับไม่ถ้วนต่างกระโจนเข้าใส่กระแสนี้ราวกับฉลามได้กลิ่นเลือด

นักรีวิวหนังชื่อดังที่มีผู้ติดตามหลายล้านคนรีบตัดต่อคลิปการแสดงของเฉินเหยียนพร้อมพาดหัวข่าวสุดสะพรึง: 【ละครในประเทศบ้าไปแล้ว! ตัวร้ายตัวนี้ควรถูกบัญญัติชื่อลงในประมวลกฎหมายอาญาด่วน!!!】

"โทนของคลิปนี้น่าขนลุกมาก! คนเขียนบทเป็นปีศาจหรือไง?"

"เม้นบน ฉันเพิ่งไปเช็ค Weibo ทางการมา ทีมงานบอกว่าบทพูดประโยคนั้นนักแสดงเติมเข้าไปเอง..."

"??? เติมเอง? ผู้กำกับ ช่วยตรวจสอบประวัตินักแสดงคนนี้หน่อย ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้กำลังแสดง!"

"แสดงดีเกินไปแล้ว แทบไม่มีบทพูดเลยทั้งเรื่อง ใช้แค่สายตากับสีหน้าเก็บเรียบ กลายเป็นโรคจิตมาดผู้ดีที่มีชีวิตขึ้นมาจริงๆ!"

ความนิยมยังคงหมักบ่มต่อไป ไม่นานนัก ชาวเน็ตตาดีก็ค้นพบจุดสำคัญ

"เดี๋ยว! ทำไมฉันรู้สึกว่านักแสดงคนนี้หน้าคุ้นๆ?"

"ซูมดู! ขอซูมดูหน่อย! เชี่ย! นี่มัน 'พี่ชายจอมจัดหนัก' ที่พูดว่า 'เดี๋ยวพ่อจัดให้สาสมเลย' คนนั้นไม่ใช่เหรอ?"

"อะไรนะ?! โจรซื่อบื้อในละครเว็บตลกเรื่องนั้นน่ะนะ? เป็นไปไม่ได้! อารมณ์คนละขั้วกันเลย!"

"เรื่องจริง! ฉันเทียบรายชื่อนักแสดงแล้ว! คนเดียวกัน! นักแสดงชื่อเฉินเหยียน!"

"คุณพระช่วย! จาก 'เดี๋ยวพ่อจัดให้สาสม' มาสู่ 'เวียนหัวเป็นเรื่องปกติ' หมอนี่กำลังวิ่งฉิวบนเส้นทางตัวร้ายชัดๆ!"

การค้นพบนี้เปรียบเสมือนการเทน้ำเย็นลงในกระทะน้ำมันเดือด เกิดเสียงฮือฮาดังสนั่นหวั่นไหวทันที

ชาวเน็ตจอมป่วนที่เคยหมกมุ่นอยู่กับมีมในเรื่อง ใครคือฆาตกร ได้พบสนามรบแห่งใหม่ และยกพลบุกถล่มช่องคอมเมนต์ของ ภายใต้หน้ากาก กันอย่างมืดฟ้ามัวดิน

รูปแบบคอมเมนต์ก็เริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางที่พิลึกพิลั่น