เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 37 - เหยื่อ

Chapter 37 - เหยื่อ

Chapter 37 - เหยื่อ


Chapter 37 - เหยื่อ

เวอร์จิเนีย ตื่นเต้นอย่างมาก นี่คือเรื่องที่ผู้หญิงเป็นตัวหลัก ด้วยชื่อเสียงของ เอริค ตอนนี้ ถ้าเธอได้บทนี้ไป ไม่ว่าหนังจะดีหรือไม่ เธอก็จะได้รับความสนใจอย่างมาก

" เอริค คุณบอกว่า...ฉะ...ฉัน... "

เมื่อเห็นสายตาที่คาดไว้ของเธอ เอริค ก็รู้สึกผิดขึ้นมา - " ผมขอโทษนะ เวอร์จิเนีย แต่การแสดงท่าทีของคุณไม่ใช่แบบที่ผมคิดไว้ในใจ มันไม่เข้ากับบทที่ควรที่จะให้ความรู้สึกที่บริสุทธิ์และเซ็กซี่ "

เวอร์จิเนียแมนเซ็น เหมือนไม่ได้ยินคำพูดของ เอริค เธอได้พูดขึ้นมา - " เอริค บางทีเราอาจจะไปหาห้องเพื่อคุยเรื่องบทกันได้ ฉันเชื่อว่าฉันอาจจะทำให้คุณประหลาดใจได้ "

เอริค เกือบที่จะตกลงกับข้อเสนอนั้นแต่ด้วยการควบคุมตัวเองในฐานะผู้ใหญ่เขาจึงอดกลั้นไว้ได้

เขารู้ว่าถ้า ' พูดคุย ' ในห้องนี้กับเธอ เขาคงต้องให้บทนี้กับเธอและแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องธรรมดาในแวดวงนี้แต่มันก็ไม่ถูกต้องสำหรับเขา ตอนนี้เขากำลังตกที่นั่งลำบากในการปฏิเสธเธอ

เอริค สูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วผลักเธอออกไปเบาๆก่อนจะพูดขึ้น - " เวอร์จิเนีย ผมขอโทษจริงๆ แม้ว่า Home Alone กับ 17 Again จะสำเร็จไปด้วยดี แต่ก็มีหลายคนยังตั้งคำถามเกี่ยวกับความสามารถของผม ผมจะล้มเหลวไม่ได้ ถ้ามีบทให้คุณอีกในอนาคต ผมจะบอกคุณแน่ "

เอาเรื่องคำสัญญานี้ไว้ก่อน เมื่อเห็นว่า เอริค ไม่ได้หวั่นไหวไปกับข้อเสนอของเธอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในการอดกลั้นของเขาและไม่ได้ตื๊อต่อ หลังจากที่เต้นแล้ว เวอร์จิเนียจแมนเซ็น ก็ได้ทิ้งนามบัตรให้กับ อีรคิ และทั้งสองก็ได้แยกทางกันไป

" ทำไมไม่เล่นกับเธอหน่อยล่ะ ? " - ไม่รู้เลยว่าตอนไหนที่ ดรูว์ เดินออกมา เธอเดินมาจับแขน เอริค ไว้ก่อนที่จะแหย่เขา

" แน่นอนว่าผมเป็นผู้ชายที่สุขภาพดี " - เอริค หัวเราะออกมา

" งั้นคุณก็ตามเธอไปสิ ฉันเชื่อว่าเธอคงไม่ปฏิเสธคุณหรอก "

เอริค ยักไหล่ - " ผมจนไปหน่อย เงินเดือนผมแค่ 521 ดอล 75 เซ็นต์ แม้ว่าจะมีห้องสูทว่างแต่ผมคงเปิดห้องไม่ได้หรอก "

ดรูว์ เลียปากของเธอและพูดขึ้นมา - " คุณก็รู้นิ ไม่เห็นจำเป็นต้องจ่ายเลยถ้าคุณพาเธอกลับบ้าน "

เอริค อดไม่ได้ที่จะเขกหัวเธอ - " พระเจ้า เธอนี่จะไม่หยุดจริงๆใช่มั้ย หือ ? กลับได้แล้ว ! "

ดรูว์ ถูหัวตัวเองและพูดขึ้นมา - " เอริค ฉันบอกเลยนะ คุณเนี้ยเขกหัวฉันตลอดเลย ! ครั้งหน้าฉันจะกัดคุณ ฉันเอาจริงด้วย ! "

ในตอนที่สองคนหยอกล้อกันอยู่นั้น เจมส์บรู๊ค ก็เดินเข้ามาพร้อมกับแก้วไวน์

" เฮ้ เอริค คุณคุยกับ คุณดิลเลอร์ เป็นยังไงบ้าง ? "

" ไม่เลว เราน่ะได้ข้อตกลงเริ่มต้นกันแล้ว ปีหน้าผมจะทำหนังและ Fox ก็จะเป็นค่ายให้กับเรา "

เจมส์ โม้ออกมา - " งั้นก็ยินดีกับคุณด้วย เอริค ผมบอกคุณแล้วว่าการร่วมมือกันของเราต้องไปได้ดี "

เอริค หมุนแก้วไวน์ในมือของตัวเองแล้วตอบกลับ - " ผมก็หวังว่าอย่างนั้น "

หลังจากที่จิบไวน์เข้าไปแล้ว เจมส์ ก็ได้พูดขึ้น - " มากับผมหน่อย ผมจะแนะนำคนในให้กับคุณ พวกเขาน่ะอยากเจอคุณมาก "

" เป็นเกียรติ " - อีรคิ เดินตาม เจมส์ เข้าไปในกลุ่มผู้คน

ข้างๆกับพวกเขา ดรูว์ อยู่ๆก็คิดอะไรออก เธอแสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะรีบเดินตามไปทันที

....

" นี่ คุณริชาร์ดซานุค ที่กำกับเรื่อง Jaws alongside Spielberg "

เอริค ทักทายออกมา - " สวัสดี คุณซานุค "

ริชาร์ดซานุค นั้นเป็นคนสูงและผอมอายุประมาณ 50 ปีด้วยใบหน้าที่ดุดันแต่เขากลับเผยรอยยิ้มอันอ่อนโยนที่ไม่คาดคิดออกมา - " สวัสดี เอริค ยินดีที่ได้พบ โอ้ ดรูว์น้อย ก็มาด้วย เฮ้อ ตอนนี้เธอก็โตแล้ว เธอไม่ควรเที่ยวเล่นไปวันๆ เธอควรที่จะเรียนรู้จาก เอริค บ้าง "

ดรูว์ ทำท่าเป็นเด็กดีแล้วพูดขึ้นมา - " ได้เลย คุณซานุค ขอฉันชนแก้วกับคุณหน่อยได้มั้ย ? "

" แน่นอน " - อีกฝ่ายตอบกลับ

ดรูว์ ยกแก้วของเธอขึ้นมาแต่ในนั้นน่ะเป็นแค่น้ำผลไม้ เด็กสาวคนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะทำผิดพลาด เธอได้พูดขึ้นด้วยท่าทีเขินอาย - " อ่ะ ฉันลืมไปเลยว่าฉันดื่มไม่ได้....เอริค คุณช่วยทำแทนฉันหน่อยได้มั้ย ? "

เอริค ยิ้มและพยักหน้า เขายกแก้วตัวเองขึ้น เขาและ ซานุค ได้ชนแก้วกันก่อนที่จะดื่มมันจนหมด

พวกเขาคุยกันสักพักก่อนที่ เจมส์ จะพา เอริค ไปหาคนอื่นๆ

คนพวกนี้คือคนที่ เอริค ต้องการผูกมิตรด้วย ดังนั้นเขาจึงคุยกับพวกนั้นด้วยท่าทีกระตือรือร้นและดังนั้นเขาจึงไม่เห็นว่า ดรูว์ นั้นมักจะมากับเขาด้วยและเธอก็มักจะหาวิธีให้เขาได้ดื่มเข้าไปอีก

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ในที่สุดชายหนุ่มก็พบว่าตัวเองน่ะเมาแล้ว เขารีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วปล่อยทุกอย่างออก แต่ทุกอย่างมันก็สายเกินไปแล้ว เท้าของเขาเริ่มหนักขึ้นมา เขารู้สึกมึนหัวจนเกือบที่จะล้มลงไปกอง

เมื่อเห็นแบบนั้น เจมส์ ก็ไม่คิดที่จะพาชายคนนนี้ไปแนะนำคนอื่นๆต่อ เขาได้พูดขึ้นมา - " เอริค คุณเมาแล้ว คุณใช้โอกาสในวันนี้พบกับคนมากมาย งั้นเดี๋ยวผมไปส่งคุณกลับดีกว่า "

" คุณบรู๊ค เดี๋ยวฉันไปส่งเขาเอง " - ดรูว์ รีบพูดขึ้นมา

เมื่อเห็นว่าเธออยู่กับ เอริค มาทั้งคืน ดรูว์ก็คิดไปว่านี่คือแฟนของ เอริค เขาไม่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติและพยักหน้าตอบรับ - " ได้ พาเขากลับไปแล้วก็ให้ดื่มน้ำสักหน่อยแล้วกัน "

ดรูว์ เรียกบริกรเข้ามาช่วยเธอให้พา เอริค กลับไปที่รถ

" คุณแบรี่มอร์ คุณต้องการให้ผมขับรถไปส่งที่บ้านรึเปล่า ? " - บริกรถามออกมาอย่างสุภาพ

ดรูว์ พยักหน้าก่อนจะเอากุญแจรถให้กับบริกรและเปิดประตูไปนั่งที่เบาะหลังที่ซึ่งตอนนี้ เอริค ได้เข้าไปหลับในรถแล้ว

เธอเข้าไปในรถแล้วจับหัวเขามาที่ตักของเธอก่อนจะบอกที่อยู่ของเธอให้กับบริกรที่พยักหน้าตอบรับและขับรถออกไป

หลังจากที่ให้ทิปแล้ว ดรูว์ ก็ได้บอกให้บริกรกลับไปก่อนจะส่งเสียงออกมาอย่างดีใจพร้อมกับรีบกลับไปที่ห้องนอน

เธอถอดส้นสูงของเธอออกแล้วปีนขึ้นไปบนเตียงนอนข้างๆกับ เอริค เมื่อมองไปทีด้านข้างตอนที่เขาหลับ เธอได้ยื่นมืออกมาลูบหน้าของเขาพร้อมกับพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงหลงใหล - " ตอนนี้คุณเป็นของฉันแล้ว ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณหนีไปไหนแน่ "

เธอกวาดตามองรอบๆ ห้องนี้คือห้องในความทรงจำที่แสนอบอุ่นและล้ำค่าที่สุดของเธอ ตอนที่ ดรูว์ คิดถึงเรื่องชายที่อยู่ข้างๆนั้นดูแลเธอตอนที่เธอลงแดง เธอก็รู้สึกว่าเธอควรที่จะทำอะไรให้เขาบ้าง

เธอถอดเสื้อผ้าของเขาออกและเมื่อเหลือแค่ชุดชั้นในของเขา ดรูว์ ก็ได้ถอนหายใจออกมา คนเมานี่ตัวหนักจริงๆ !

หลังจากที่กอดเขาไว้ เธอก็ได้เข้าไปห้องน้ำและเอาผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นออกมาก่อนที่จะกลับมาที่ห้องนอนแล้วเช็ดหน้าให้กับเขา

หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จ เธอก็คุกเข่าขึ้นมาบนเตียงและคิดว่านี่มันดีแค่ไหน เธออยากที่จะอยู่ข้างๆเขาตลอดไป เธอเลิกยาได้ก็เพราะเขาและถ้าเขาเอ่ยปาก เธอก็จะยอมทำไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม

แต่ ดรูว์ ตระหนักได้ว่า เอริค ไม่ได้มองเธอเหมือนที่ผู้ชายมองผู้หญิง เขาทำเหมือนเธอเป็นน้องสาว

มันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น แต่บางครั้งเธอก็ไม่พอใจ เธอไม่ต้อการให้เขาเห็นเธอเป็น ' น้องสาว ' เธอไม่ต้องการให้เขามาคอยเขกหัวเธอ...จริงๆแล้วถ้าเขาอยากทำ เธอก็ยอมให้เขาทำแต่เธอต้องการเป็นผู้หญิงของเขา เธอรักเขา

เมื่อคิดถึงตรงนั้น ดรูว์ ก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา เธอรีบเอาผ้าขนหนูในมือไปเก็บและถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทั้งหด เมื่อเห็นรูปร่างอันน่าพอใจของเธอแล้ว เธอก็เข้าไปในผ้าห่มและซุกเข้าไปในอ้อมกอดของ เอริค

เสียงงึมงพำดังขึ้นมาอยู่สักพักก่อนที่เธอจะโผล่หัวขึ้นมาจากผ้าห่ม เธอหอบหายใจพร้อมกับหน้าที่แดงเล็กน้อย เธอมองไปที่ อีรคิ ราวกับต้องการที่จะกัดเขา

ไม่ใช่ว่าคนพูดกันว่าเหล้าน่ะจะปล่อยสัตว์ร้ายในตัวผู้ชายหรอกเหรอ ? แล้วนี่มันอะไรกัน ?

นี่เธอเตรียมการมาเป็นเนื้อให้แท้ๆ ด้วยวิธีนี้เธอจะได้อยู่ต่อหน้า เอริค ได้และเขาจะไม่ทำแบบเธอเป็นเด็กอีกต่อไปแต่ แม้ว่าเธอจะพร้อมกับเรื่องแบบนี้แล้วแต่ดูไม่เหมือนเลยว่าอาหารของเธอนั้นจะใช้ได้ในเร็วนี้

ครั้งหน้าเธอต้องเตรียมยา ด้วยความเหนื่อยล้าและผิดหวังเล็กน้อย เธอตัดสินใจใช้แผนสองของเธอเพื่อจัดการชายคนนี้ เธอเอาแขนของเขากอดเอวของเธอไว้และเอาตัวซุกไปที่อกของเขา

ไม่นานเธอก็พล่อยหลับไป....

จบบทที่ Chapter 37 - เหยื่อ

คัดลอกลิงก์แล้ว