บทที่ 1 พลังบ่มเพาะอันไร้เทียมทาน

บทที่ 1 พลังบ่มเพาะอันไร้เทียมทาน

ตูม!

“บ้าจริง นี่มันแผ่นดินไหวหรือไง?”

ภายในบ้านไม้เรียบง่ายหลังหนึ่ง ชายหนุ่มที่กำลังนอนอยู่บนเตียงไม้ก็ลุกพรวดขึ้นมาทันทีและทำท่าจะวิ่งออกไปข้างนอก

ทว่า ชายหนุ่มกลับหยุดชะงักการเคลื่อนไหวที่จะวิ่งออกไปในทันใด เพราะนอกจากเสียงครืนสนั่นเมื่อครู่แล้ว ก็ไม่มีแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวเลยแม้แต่น้อย

“บัดซบ ลืมไปเลยว่าที่นี่ไม่ใช่โลกอีกต่อไปแล้ว แล้วมันจะมีแผ่นดินไหวที่นี่ได้อย่างไรกัน!”

ชายหนุ่มผู้นี้มีนามว่า มู่เฟยหยาง เดิมทีเขาเป็นนักศึกษาจบใหม่บนโลก มู่เฟยหยางซึ่งเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก หลังจากสารภาพรักกับเทพธิดาที่เขาแอบชอบมานานในวันจบการศึกษาแล้วถูกปฏิเสธ เขาก็ออกจากโรงเรียนด้วยอารมณ์หดหู่

ไม่รู้ว่าวันนั้นเป็นวันซวยของมู่เฟยหยางหรืออย่างไร หลังจากออกจากโรงเรียน เขาก็ไปเจอเหตุการณ์ปล้นชิง มู่เฟยหยางผู้เป็นนักเรียนดีเด่นมาตั้งแต่เด็กย่อมไม่อาจทนดูอยู่เฉยๆ ได้

ดังนั้นเขาจึงไล่ตามไปอย่างกล้าหาญ มู่เฟยหยางไล่ตามคนร้ายจนทัน แต่น่าเสียดายที่มู่เฟยหยางเป็นเพียงนักศึกษาตัวเปล่าเล่าเปล่า เขาจะไปสู้กับเหล่าอันธพาลได้อย่างไร?

ผลลัพธ์ก็คาดเดาได้: มีดขาวเข้าไป มีดแดงออกมา

มู่เฟยหยางสิ้นใจตายคาที่

ทว่า สวรรค์ราวกับเล่นตลกกับมู่เฟยหยาง วิญญาณของเขาได้ทะลุมิติมายังอีกโลกหนึ่ง เข้าสิงร่างของชายหนุ่มที่เพิ่งสิ้นใจตายไป

ชายหนุ่มผู้นี้ก็ชื่อมู่เฟยหยางเช่นกัน และเขาก็เป็นเด็กหนุ่มที่ดิ้นรนสู้ชีวิต เขาสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก และเติบโตมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนบ้านเท่านั้น

ผลปรากฏว่า ระหว่างการออกล่าสัตว์ เขาเสียหลักตกลงไปในรอยแยกจนเสียชีวิต นี่จึงเป็นโอกาสให้มู่เฟยหยางได้เข้าสิงร่าง

มู่เฟยหยางใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดปีนป่ายขึ้นมาจากรอยแยก และกลับมายังหมู่บ้านที่เรียกว่า 'หมู่บ้านลากา' แห่งนี้

เดิมทีเขานึกว่าตัวเองจะเป็นเหมือนเหล่าตัวเอกในนิยาย อย่างน้อยก็น่าจะมีของแถมมาตรฐานสำหรับผู้ข้ามมิติ (ระบบ) บ้างสิ!

น่าเสียดายที่มู่เฟยหยางมาอยู่ที่นี่เป็นเวลาหนึ่งปีเต็มแล้ว แต่ก็ยังไม่มีระบบปลุกพลัง และเขาก็ไม่มีมรดกตกทอดประจำตระกูลอย่างแหวน สร้อยคอ หรือสร้อยข้อมือใดๆ แน่นอนว่า ย่อมไม่มี 'คุณปู่ในแหวน' เช่นกัน

นี่คือโลก 'เสวียนฮ่วน' (โลกแฟนตาซีแนวพลังยุทธ์) ที่อันตรายกว่าโลกมากนัก เมื่อไม่มีไพ่ตายใดๆ มู่เฟยหยางย่อมไม่กล้าออกไปไหนมาไหนตามอำเภอใจ ทำได้เพียงเป็นเด็กดีอยู่ในหมู่บ้านต่อไป

เมื่อตระหนักได้ว่าไม่ใช่แผ่นดินไหว มู่เฟยหยางก็จุดตะเกียงน้ำมันดวงเดียวที่มีอยู่ในบ้าน และเดินออกจากห้องอย่างระมัดระวัง

ภายในห้องโถง มู่เฟยหยางเห็นรูโหว่ขนาดใหญ่บนหลังคา และมีร่างของคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นในห้องโถง ดูเหมือนว่าจะเป็นสตรี

“สวรรค์เวทนาข้า เลยส่งภรรยามาให้หรือไร?”

มู่เฟยหยางเดินเข้าไปใกล้ร่างนั้นอย่างระแวดระวัง เตรียมจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ร่างนั้นกลับลุกขึ้นยืนในทันใด

“อืม...”

ร่างที่ลุกขึ้นยืนนั้นโผเข้ากอดมู่เฟยหยางในทันที จากนั้น มู่เฟยหยางผู้ไม่เคยจูบใครมาก่อนเลยในทั้งสองชาติภพ ก็ต้องเสียจูบแรกไปเช่นนี้

“แม่นาง... แม่นาง อย่างน้อยพวกเราก็ควรจะ 'บ่มเพาะ' ความรู้สึกกันก่อนสิ ท่านทำเช่นนี้ ข้าลำบากใจมากนะ”

มู่เฟยหยางผู้เกือบจะขาดอากาศหายใจอีกครั้ง ในที่สุดก็มีโอกาสได้หายใจ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันขัดขืนหลุดจากการเกาะกุมของสตรีนางนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่านางกำลังดึงทึ้งเสื้อผ้าของเขา

สิ่งนี้ทำให้มู่เฟยหยางตกตะลึง สตรีในโลกนี้ช่างเปิดกว้างถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ถึงจะทำเรื่องเช่นนี้ อย่างน้อยก็ให้ข้าได้เห็นหน้าค่าตาของท่านก่อนเถิด!

ถึงแม้ว่ารูปร่างของสตรีนางนี้จะนับได้ว่างดงาม แต่ถ้าหากนางเป็นเพียง 'นางงามด้านหลัง' เล่า?

แต่สิ่งที่ทำให้มู่เฟยหยางรู้สึกอนาถใจที่สุดก็คือ เขาเป็นบุรุษร่างสูงเจ็ดฉื่อ แต่กลับมีเรี่ยวแรงน้อยกว่าสตรีเสียอีก

และแล้ว มู่เฟยหยางก็ถูกบังคับ... ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นฝ่ายอยู่ด้านล่างอีกด้วย

...

ยามเช้าตรู่ เมื่อแสงตะวันขับไล่ความมืดมิดจนหมดสิ้น มู่เฟยหยางก็คลานลงจากเตียงด้วยแขนขาที่อ่อนแรง ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มขมขื่น

เจ็ดครั้ง

เมื่อคืนนี้ มู่เฟยหยางถูก 'บังคับ' ไปถึงเจ็ดครั้ง และมันเพิ่งจะหยุดลงเมื่อรุ่งสาง ตอนนี้เขาถึงกับยืนทรงตัวแทบไม่อยู่ หากไม่ได้พิงกำแพงไว้ เขาก็คงไม่มีแรงแม้แต่จะเดิน

หากมู่เฟยหยางไม่ได้เหลือบไปเห็นเสี้ยวหน้าของนางในตอนที่จากไป ป่านนี้เขาคงอยากตายไปแล้ว

“ไม่นึกเลยว่าสตรีที่ดูเย็นชาสูงส่งเช่นนั้นจะมีความต้องการรุนแรงถึงเพียงนี้... ข้าจะให้อภัยเจ้าก็แล้วกัน ในเมื่อเจ้าเป็นคนงาม”

“แต่ว่า ถ้ามีครั้งหน้า ข้าจะต้องเป็นฝ่ายอยู่บนให้ได้!”

【ติ๊ง!】

【ยินดีด้วย โฮสต์ บรรลุการเป็น 'ยอดชายเจ็ดครั้งในคืนเดียว' เข้าเงื่อนไขการเปิดใช้งานระบบ ท่านต้องการผูกมัด 'ระบบเช็คอินที่แข็งแกร่งที่สุด' หรือไม่?】

ทันทีที่มู่เฟยหยางพูดจบ เสียงจักรกลก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา และมู่เฟยหยางก็ตัวแข็งทื่อไป

“ระบบ ในที่สุดเจ้าก็มา! เจ้ารู้ไหมว่าข้าคิดถึงเจ้ามากแค่ไหน?”

มู่เฟยหยางที่ฟื้นคืนสติกล่าวอย่างตื่นเต้น เขาใช้ชีวิตอย่างหวาดผวาในโลกนี้มาเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ในที่สุด ระบบก็มาถึงเสียที ชีวิตของเขากำลังจะทะยานขึ้นฟ้าแล้ว

【โฮสต์ โปรดวางใจ ระบบอาจจะมาสาย แต่ไม่มีวันขาด】

【โฮสต์ต้องการผูกมัดระบบนี้หรือไม่? หากไม่มีการตอบกลับภายในสามสิบวินาที ระบบนี้จะไปค้นหาโฮสต์คนต่อไป】

“ผูกมัด! ผูกมัดสิ! มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะไม่ผูกมัดระบบ!”

【กำลังผูกมัดระบบกับโฮสต์】

...

【การผูกมัดระบบสำเร็จ】

【ยินดีด้วย โฮสต์ ผูกมัดระบบสำเร็จ ได้รับรางวัล 'แพ็คเกจของขวัญมือใหม่'】

สิ้นเสียงเร่งรีบของมู่เฟยหยาง การผูกมัดก็สำเร็จในชั่วพริบตา

“ระบบ เปิดแพ็คเกจของขวัญมือใหม่”

【เปิดแพ็คเกจของขวัญมือใหม่สำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ ได้รับ 'พลังบ่มเพาะไร้เทียมทาน' ยินดีด้วย โฮสต์ ได้รับ 'ไตทองคำคู่'】

“เยส!”

แม้ว่าแพ็คเกจของขวัญมือใหม่จะมีเพียงสองรางวัล แต่เมื่อมู่เฟยหยางได้ยินคำว่า "พลังบ่มเพาะไร้เทียมทาน" เขาก็อยากจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

แน่นอนว่า ตอนนี้มู่เฟยหยางยืนยังลำบาก เขาจึงไม่สามารถกระโดดได้อย่างแน่นอน แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดยั้งความสุขของเขา!

【โฮสต์ต้องการหลอมรวม 'พลังบ่มเพาะไร้เทียมทาน' และ 'ไตทองคำคู่' หรือไม่?】

“หลอมรวม!”

ทันทีที่มู่เฟยหยางออกคำสั่งหลอมรวม พลังงานอันยิ่งใหญ่ก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของมู่เฟยหยางในทันที เข้าถึงทุกอณูผิวหนังของเขา

“อ๊า!”

มู่เฟยหยางรู้สึกสบายตัวราวกับได้อาบน้ำอยู่ในครรภ์มารดา อดไม่ได้ที่จะครางออกมา จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงต่อมา พลังงานนั้นจึงถูกดูดซึมโดยมู่เฟยหยางจนหมดสิ้น

“หลังไม่ปวด เอวไม่เจ็บ นี่น่ะหรือพลังบ่มเพาะไร้เทียมทาน?”

มู่เฟยหยางกำหมัด รู้สึกถึงมือที่แข็งแกร่งและทรงพลังของเขา มู่เฟยหยางเชื่อว่าต่อให้มีเสือดุร้ายอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ เขาก็สามารถล้มมันได้ด้วยหมัดเดียว

“ระบบ บอกข้าที ระดับการบ่มเพาะของโลกนี้เป็นยังไง? พลังบ่มเพาะไร้เทียมทานของข้านี่แข็งแกร่งที่สุดแล้วใช่ไหม? มันไปถึงระดับไหนแล้ว?”

【เรียนโฮสต์ พลังบ่มเพาะไร้เทียมทานที่ระบบมอบให้ ไม่มีขอบเขตจำกัด ไม่ว่าโฮสต์จะเผชิญหน้ากับศัตรูแบบไหน โฮสต์ก็จะไร้เทียมทาน】

【สำหรับระดับพลังของโลกนี้ โฮสต์ไร้เทียมทานไปแล้ว การรู้เรื่องเหล่านี้ไปยังมีความหมายอยู่อีกหรือ?】

“อืม!”

“ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ระบบ เจ้านี่ยอดเยี่ยมที่สุด!”

【โฮสต์กล่าวชมเกินไป ระบบนี้เป็นเพียงอันดับสองในใต้หล้า】

“อันดับสองในใต้หล้า? แล้วใครคืออันดับหนึ่งในใต้หล้าล่ะ?”

【อันดับหนึ่งในใต้หล้า แน่นอนว่าเป็นโฮสต์ไงล่ะ!】

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...!”