บทที่ 24 สามีของคุณจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ล่ะ?

บทที่ 24 สามีของคุณจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ล่ะ?

ติ๊ง ต่อง ~

ไม่นาน เย่ซวนได้รับข้อความจากลูกพี่ลูกน้องสาว: "พี่เย่ซวน หลับหรือยังคะ? (อ้อน.jpg)"

ขาใหญ่ฝูเฉินเปย์หนักมาก และเฉินเสวี่ยฉีรู้สึกว่าน้ำเสียงนั้นคุ้นเคย คนแรกที่เธอเดาก็คือลูกพี่ลูกน้องของเธอ และเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพยายามลองเชิงเขาอยู่

"กำลังจะนอนจ้ะ"

เขาเหลือบมองสาวงามล่มเมืองข้างกาย นึกสนุกจึงถ่ายรูปส่งไป เป็นรูปเขากอดภรรยาปิงหนิงที่กำลังหลับใหล และภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวล ใบหน้าสวยของเธอก็ช่างน่าหลงใหลอย่างที่สุด

อีกด้านหนึ่ง ในหอพัก

"อ๊ะ นี่... อะ-อะไรเนี่ย!?"

เฉินเสวี่ยฉีกรีดร้องอย่างไม่เชื่อสายตาและลุกขึ้นจากผ้าห่ม ตาเบิกกว้างจ้องมองหน้าจอ "พี่เย่ซวน เขามีแฟนแล้วจริงๆ!"

"อะไรนะ??"

ได้ยินคำพูดของเฉินเสวี่ยฉี สาวๆ ในหอพักก็นั่งไม่ติด แต่ละคนไม่อยากจะเชื่อ เพราะพวกเธอรู้ว่าลูกพี่ลูกน้องของเสวี่ยฉีหล่อมาก และพวกเธอก็คิดถึงเขามามากกว่าวันสองวันแล้ว

"เป็นไปได้ยังไง!"

"เสวี่ยฉี เธอสัญญากับพวกเราว่าจะแนะนำลูกพี่ลูกน้องให้รู้จักนะ~~"

พรึ่บ สาวสวยห้าคนในชุดนอนมารุมล้อม ปฏิกิริยาของพวกเธอรุนแรงกว่าตอนที่เฉินเสวี่ยฉีแพ้ PK ไลฟ์สดเสียอีก ภาพที่เห็นทำให้เฉินเสวี่ยฉีต้องกลอกตา

"พระเจ้าช่วย เสวี่ยฉี แฟนของพี่เธอสวยขนาดนี้เลยเหรอ!?"

ตอนแรกพวกเธอคิดว่าจะแย่งชิงเขา แต่เมื่อเห็นสาวงามอย่างเซี่ยปิงหนิงในรูป ใบหน้าสวยของพวกเธอก็ซีดเผือด รู้สึกว่าความมั่นใจถูกทำลายย่อยยับในพริบตานั้น

เอาจริงดิ?

อกหักตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม

"ไม่รู้ล่ะ เสวี่ยฉี ยัยเศรษฐีตัวน้อย เธอติดค้างพี่ชายสุดหล่อกับฉัน ฮือ ฮือ ฮือ~~"

ชั่วขณะหนึ่ง เฉินเสวี่ยฉีต้องเผชิญกับสายตาอาฆาตแค้นของสาวสวย และเธอก็เสียใจจริงๆ ที่บอกพวกเธอ

แต่ทว่า

แค่ก แค่ก ดูเหมือนขาใหญ่ฝูเฉินจะไม่ใช่พี่เย่ซวนแฮะ เพราะเมื่อกี้เธอไม่สังเกตเห็นความผิดปกติอะไรเลย... เมื่อความมืดปกคลุม

ค่ำคืนมืดมิดและลมแรง เหมาะแก่การฆาตกรรม

ในป่ากว้างใหญ่ของหมู่บ้านกุ้ยซู่ พรึ่บ คนไม่ต่ำกว่าร้อยคนปรากฏตัวขึ้น ทิศทางที่พวกเขามุ่งหน้าไปคือบ้านไม้ไผ่แสนประณีต และการลอบสังหารก็เริ่มขึ้นอย่างเงียบเชียบ

"นายท่าน ข้างหน้าคือบ้านของเย่ซวนครับ!"

คนสนิทรายงานอย่างนอบน้อม สายตาที่มองไปยังบ้านไม้ไผ่เต็มไปด้วยความดูถูก

คนที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเสิ่นในการเดินทางครั้งนี้คือยอดฝีมือระดับสูงสุด ชายคนนี้ชื่อ จ้าวขง เมื่อสิบกว่าปีก่อน เสิ่นจื่อหรงเคยช่วยชีวิตเขาไว้ เขาจึงรับใช้ตระกูลเสิ่นอย่างเต็มใจ

"อืม"

เสิ่นจื่อหรงหรี่ตาพยักหน้า จากนั้นโค้งคำนับชายชราข้างกาย "ผู้เฒ่าจ้าว ครั้งนี้คงต้องรบกวนท่านคอยจับตาดูในเงามืด"

"ท่านแค่คอยสกัดกั้นยอดฝีมือตระกูลเซี่ยที่อาจปรากฏตัวมาปกป้องเซี่ยปิงหนิงก็พอ"

"ตกลง"

จ้าวขงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม เพราะเหตุการณ์นี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกี่ยวข้องกับตระกูลเซี่ยแห่งจินหลิง และเขาจะประมาทไม่ได้

ตระกูลเซี่ยแตกต่างจากตระกูลเสิ่น ตระกูลเซี่ยมียอดฝีมือระดับสูงสุดถึงสามคน และมียอดฝีมือระดับหนึ่งมากกว่าตระกูลเสิ่นถึงสองเท่า นี่คือเหตุผลที่เสิ่นอ้าวเสวี่ยไม่กล้าทำตัวแข็งกร้าวต่อหน้าเซี่ยปิงหนิง

เพราะตระกูลเซี่ยมีความสามารถที่จะทำลายตระกูลเสิ่นได้จริงๆ

"ใคร!"

ในชั่วขณะหนึ่ง สายตาของจ้าวขงจับจ้องไปที่จุดหนึ่ง จากนั้น ร่างกว่ายี่สิบร่างก็ปรากฏขึ้นในลาน ผู้นำคือเทวะแปด และคนอื่นๆ ก็คือเจ็ดสิบสององค์รักษ์เทวะ

"หนึ่งยอดฝีมือระดับสูงสุด ยี่สิบกว่ายอดฝีมือระดับหนึ่ง!?"

สีหน้าของจ้าวขงเคร่งเครียด เพราะเขารู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่งจากเทวะแปด และความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้ามาในใจทันที

"ฆ่าให้หมด ไม่ต้องเหลือใครรอด!"

สิ้นเสียงเทวะแปด องค์รักษ์เทวะกว่ายี่สิบคนก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน กลายเป็นมัจจุราชเก็บเกี่ยวชีวิตของยอดฝีมือตระกูลเสิ่น

"อวดดี!"

จ้าวขงแค่นเสียงเย็น แม้ตระกูลเสิ่นจะเทียบไม่ได้กับตระกูลเซี่ยแห่งจินหลิง แต่พวกเขาก็ยังมียอดฝีมือระดับหนึ่งกว่าสามสิบคน เหนือกว่าตระกูลจางมาก แม้คนตรงหน้าจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขาก็ไม่กลัว

ฉับ ~

แสงดาบวาบขึ้น วินาทีต่อมา จ้าวขงกุมคอ เลือดไหลซึม รูม่านตาเบิกกว้าง "แก... ครึ่งก้าวสู่ปรมาจารย์ยุทธ์ เป็นไปได้ยังไง!?"

ก่อนตาย จ้าวขงไม่อยากจะเชื่อว่าคนตรงหน้าคือตัวตนที่อยู่ห่างจากปรมาจารย์ยุทธ์เพียงก้าวเดียว

ฉึก ฉึก ฉึก~~

อีกด้านหนึ่ง ยอดฝีมือตระกูลเสิ่นยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นโดยองค์รักษ์เทวะกว่ายี่สิบคน เหลือเพียงเสิ่นจื่อหรงที่ยังมีชีวิตอยู่กลางลาน

ตุ้บ~!!

เสิ่นจื่อหรงตกตะลึงโดยสิ้นเชิง ขาอ่อนแรงและล้มลงกับพื้น มองไปฝั่งตรงข้ามด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ "แก... พวกแกไม่ใช่คนของตระกูลเซี่ยแห่งจินหลิง!!"

ล้อเล่นน่า?

ตระกูลเซี่ยแห่งจินหลิงไม่มีทางแข็งแกร่งขนาดนี้แน่ ขุมกำลังขนาดนี้น่าจะมีแต่ 'สี่ตระกูลใหญ่' เท่านั้นที่ครอบครองได้

และเพราะเหตุนี้

เขาจึงอยากรู้อยากเห็นตัวตนของคนพวกนี้อย่างมาก แต่น่าเสียดายที่เขาจะไม่มีวันรู้ในชาตินี้

"ฆ่ามันซะ"

ชำเลืองมองเสิ่นจื่อหรง เขาไม่มีความสนใจจะลงมือกับมดปลวกเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับเจ้านายของเขา เสิ่นจื่อหรงก็ไม่มีคุณสมบัติให้เขาลงมือด้วยซ้ำ

"แกกล้าแตะต้องฉันเหรอ? ฉันเป็นผู้นำตระกูลเสิ่นแห่งจินหลิง..."

ฉึก คำพูดของเสิ่นจื่อหรงขาดห้วงเมื่อหัวใจถูกแทงทะลุ เขาล้มลงกับพื้น ตายด้วยความไม่ยินยอมอย่างรุนแรง รวดเร็วและเด็ดขาด

"ทำความสะอาดพื้นที่ อย่าให้เหลือร่องรอย"

หลังจากทำลายศพและร่องรอย เทวะแปดก็จากไปพร้อมกับองค์รักษ์เทวะ สถานที่กลับสู่ความสงบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

วันรุ่งขึ้น เช้าตรู่

แสงอาทิตย์ยามเช้าสีทองสาดส่อง และเย่ซวนตื่นจากการหลับใหล

สาวงามในอ้อมแขนยังคงหลับสนิท และเธอยังมีรอยยิ้มที่มุมปาก เห็นได้ชัดว่าหมดแรงจากเมื่อคืน

"ตรวจพบโฮสต์กวาดล้างตระกูลเสิ่น มอบหีบสมบัติลึกลับหนึ่งใบ!"

หีบสมบัติลึกลับ?

ได้ยินเสียงระบบในหู เย่ซวนสะดุ้ง นี่เป็นของดี

"เปิดหีบสมบัติ"

เย่ซวนไม่คิดมากและเปิดหีบสมบัติด้วยความคิด

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเงิน 3 พันล้านหยวน!"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับประสบการณ์ 'นิ้วคาโตะ' แบบยาวนาน!"

เสียงสองเสียงดังขึ้นติดต่อกัน แต่คิ้วของเย่ซวนขมวดเข้าหากัน 3 พันล้านน่ะเข้าใจ แต่ไอ้นิ้วคาโตะนั่นมันอะไร?

แถมประสบการณ์แบบยาวนานอีก??

เป็นไปได้ไหมว่า... ระบบบ้าไปแล้ว!!

กล่าวคือ ภายใต้ความสามารถนี้ นิ้วของเขาจะมีสูตรโกงติดตั้งมาด้วย และดูเหมือนจะเตรียมไว้สำหรับเซี่ยปิงหนิงโดยเฉพาะ

บ้าจริง ระบบชักจะขี้เล่นขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ~~

ไว้ค่อยลองดูละกัน เดาว่าผลลัพธ์น่าจะดี!

"อืม~"

ทันใดนั้น สาวงามล่มเมืองในอ้อมแขนก็ตื่นขึ้น พอดีกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากของใครบางคน และในขณะนี้ มือใหญ่ของใครคนนั้นก็ยังกุมหน้าอกคู่สวยของเธอไว้แน่น

"พรวด~"

"เช้าขนาดนี้ คิดอะไรอยู่คะ?"

เธอถ่มน้ำลายเบาๆ เซี่ยปิงหนิงกลอกตาใส่ใครบางคน เห็นสาวงามตื่นขึ้น หัวใจของเย่ซวนก็เต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะลิ้มรสริมฝีปากแดงของภรรยาปิงหนิง "สามีของคุณจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ล่ะ? ผมก็แค่อยากให้ภรรยาปิงหนิงมี 'จิตสำนึก' ที่ดีเท่านั้นเอง"

"ดูเหมือนชาตินี้ฉันจะหนีไม่พ้นเงื้อมมือผู้ชายคนนี้ซะแล้ว"

ไม่รู้ทำไม หลังจากช่วงเวลาแห่งความใกล้ชิด เธอรู้สึกผูกพันกับผู้ชายคนนี้มากขึ้น จะทำยังไงดี??

"เชอะ ความผิดคุณทั้งนั้นแหละ!"

เซี่ยปิงหนิงกลอกตาใส่ใครบางคน ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เธอคงตื่นนานแล้ว!