บทที่ 1 เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล

บทที่ 1 เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล

"เมื่อโลกทั้งใบกลายเป็นมหาสมุทร และทุกคนเหลือเพียงเรือลำเล็กๆ คุณมีความมั่นใจแค่ไหนที่จะมีชีวิตรอดไปจนถึงจุดจบ?"

"สมบัติล้ำค่าซุกซ่อนอยู่ใต้ท้องทะเล หีบสมบัติทุกใบอาจมอบทั้งขยะหรือปาฏิหาริย์ คุณเป็นคนโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่?"

"ที่นี่ ทุกคนมีความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด คุณไม่อยากลองท้าทายตัวเองดูหน่อยเหรอ?"

สิบนาทีที่แล้ว เจียงไลถูกคำโฆษณาชวนเชื่อพวกนี้ล้างสมอง

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอหน้ามืดเติมเงินเข้าไปหนึ่งร้อยหยวน

แถมยังเป็นแค่เกมบนเว็บที่เธอกดเข้าไปดูเล่นๆ ซึ่งยังไม่เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ

[ติ๊ง~ ระบบตรวจพบยอดเติมเงิน 100 เหรียญเปลือกหอยเข้าสู่ระบบ การเดินทางในเกมเอาชีวิตรอดกลางทะเลของคุณกำลังเริ่มต้นขึ้นโดยอัตโนมัติ]

เสียงเครื่องจักรดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง

หลังจากนั้น เจียงไลก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย เธอรู้เพียงแค่ว่าเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็มาอยู่บนเรือลำเล็กที่ผุพังลำหนึ่งแล้ว

เมื่อมองไปรอบๆ ก็เห็นเพียงผืนมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุด

ภาพเบื้องหน้านี้ช่างดูคุ้นตาแปลกๆ...

มันเหมือนกับภาพโปรโมตของ 'เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล' ที่เธอเพิ่งจะเติมเงินไปเมื่อกี้ไม่มีผิด

เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล!

เจียงไลก้มมองเรือลำเล็กที่ผุพังใต้เท้า มิน่าล่ะถึงได้ดูคุ้นตานัก หรือว่าเธอจะทะลุมิติเข้ามาในเกมจริงๆ?

เจียงไลตกใจกับความคิดของตัวเอง

[สวัสดีผู้เล่น ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล นี่คือเกมระดับโลก]

[อุปกรณ์เริ่มต้นของทุกคนคือเรือลำเล็ก คุณต้องพยายามเก็บกู้เสบียงและอัปเกรดเรือให้เร็วที่สุด]

[ผู้เล่นที่มีอันดับสูงในแต่ละรอบจะได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติหายาก]

[หมายเหตุ: ช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่คือ 3 วัน ความตายในเกมเชื่อมโยงกับความเป็นจริง โปรดรักชีวิตและอย่าเอาตัวไปเสี่ยงโดยง่าย]

[สำหรับข้อควรระวังอื่นๆ โปรดสำรวจแผงควบคุมเกมด้วยตนเอง คุณสามารถเรียกใช้ระบบได้ตลอดเวลาระหว่างการเอาชีวิตรอด ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่นี่]

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นหูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับหน้าจอล้ำยุคสีฟ้าโปร่งแสงที่ฉายขึ้นตรงหน้าเจียงไล

เสียงนี้เหมือนกับเสียงแจ้งเตือนตอนเติมเงินเมื่อกี้เปี๊ยบ

ดูเหมือนว่าเธอจะได้เข้ามาอยู่ในเกมเอาชีวิตรอดกลางทะเลแล้วจริงๆ

เจียงไลพยายามตั้งสติ เลื่อนนิ้วไปบนแผงควบคุมเพื่อตรวจสอบข้อมูลของตัวเอง

[ชื่อผู้เล่น: เจียงไล]

[พละกำลัง: 27 (อัปเกรดได้)]

[พลังจิต: 59 (อัปเกรดได้)]

[ค่าโชคลาภ: 76 (อัปเกรดได้)]

เจียงไลเข้าใจคำว่าพละกำลังและพลังจิต แต่ค่าโชคลาภนี่คืออะไร?

[ยิ่งค่าโชคลาภสูง สิ่งของที่ผู้เล่นได้รับจากหีบสมบัติก็จะยิ่งมีมูลค่าสูง และอัตราการรอดชีวิตก็จะยิ่งสูงขึ้น ปัจจุบันค่าโชคลาภของผู้เล่นค่อนข้างสูง โปรดพยายามต่อไป]

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นอีกครั้ง เธอไม่คิดเลยว่าแผงควบคุมระบบนี้จะฉลาดถึงขนาดตอบคำถามผู้เล่นได้

เจียงไลปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวและกดไปที่ไอคอนเรือลำเล็กมุมซ้ายบนของหน้าจอ

[ชื่อที่พักอาศัย: เรือเล็กผุพัง (ผู้เล่นสามารถเปลี่ยนชื่อได้หนึ่งครั้ง)]

[ระดับที่พักอาศัย: เลเวล 1 (อัปเกรดได้ เงื่อนไขการอัปเกรด: ไม้ x100, ตะปูเหล็ก x50)]

[คะแนนประเมินที่พักอาศัย: 0]

[หมายเหตุ: คะแนนประเมินที่พักอาศัยเป็นมาตรฐานเดียวในการวัดความแข็งแกร่งของผู้เล่น ผู้เล่นอันดับต้นๆ ในแต่ละรอบจะได้รับรางวัลในระดับที่แตกต่างกัน โปรดอัปเกรดให้เร็วที่สุด]

เจียงไลเข้าใจแล้ว ดูเหมือนเกมนี้จะเน้นการแข่งขันกันที่คะแนนตรงนี้สินะ

"เรือเล็กผุพังเนี่ยนะ?"

เจียงไลกดลบชื่อนั้นทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เธอก็พิมพ์ลงไปสามคำว่า: เรือเจียงห้าว

"ปัง!"

ยังไม่ทันที่เจียงไลจะได้ตรวจสอบข้อมูลอื่นบนหน้าจอ จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าเรือสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

มีบางอย่างชนเข้ากับเรือ!

เจียงไลรีบคว้ากราบเรือทั้งสองข้างไว้แน่นเพื่อทรงตัว แล้วมองไปยังจุดที่เกิดการปะทะ

นอกจากระลอกคลื่นบนผิวน้ำแล้ว เจียงไลก็ไม่เห็นอะไรเลย

ท่ามกลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นี้ เรือลำเล็กคือที่พึ่งเดียวของเจียงไล เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ตื่นตระหนก

แต่เนื่องจากระบบบอกว่ามีช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ 3 วัน ตราบใดที่เธอไม่รนหาที่ตาย การเจอการโจมตีก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่ใช่ไหมนะ?

เจียงไลฝืนใจให้สงบลง

ขณะที่เจียงไลกลั้นหายใจและชะโงกหน้ามองไปรอบๆ วัตถุทรงรีสีขาวก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาเหนือน้ำ

"นั่นอะไรน่ะ?"

คราวนี้ระบบไม่ได้ให้คำตอบกับเธอ

"ดูเหมือนท้องของสัตว์อะไรสักอย่างเลยแฮะ?"

วัตถุนั้นลอยเข้ามาใกล้เรือเรื่อยๆ จนเจียงไลเห็นชัดขึ้น นี่ต้องเป็นสิ่งที่เพิ่งชนเรือเธอแน่ๆ คงเพราะผลของช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ เรือจึงไม่เป็นอะไรเลย กลับกัน เจ้าสิ่งนี้ต่างหากที่สลบเหมือดไป

วัตถุนั้นลอยมาหยุดอยู่ข้างเรือของเจียงไล ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย มันดูตัวไม่ใหญ่มาก ยาวประมาณท่อนแขนของเจียงไลเท่านั้น

"เจ้านี่... น่าจะกินได้ใช่ไหม?"

ด้วยเป้าหมายที่จะตุนเสบียงอาหาร เจียงไลจึงยื่นมือออกไปช้อนเจ้าสิ่งนั้นขึ้นมาทันที

"นี่มัน... ลูกแมวน้ำ?"

หลังจากช้อนเจ้าตัวเล็กขึ้นมาวางบนเรือ เจียงไลก็เห็นมันได้อย่างชัดเจน

ขนสีขาวเปียกชุ่มแนบไปกับลำตัว ครีบสั้นๆ น่ารักที่ยังโตไม่เต็มที่งอกออกมาจากข้างลำตัวที่อ้วนกลม หางของมันดูอวบอั๋น บ่งบอกว่ากินดีอยู่ดีมาตลอด

หัวเชื่อมต่อกับลำตัวโดยไม่มีคอให้เห็น ดวงตากลมโตปิดสนิท และมีหนวดเส้นเล็กๆ อยู่ข้างปาก

นี่ดูเหมือนจะเป็นลูกแมวน้ำสีขาว!

เจียงไลใช้นิ้วจิ้มไปที่ตัวลูกแมวน้ำเพื่อดูว่ามันยังมียารอดอยู่ไหม สัมผัสที่ปลายนิ้วนั้นนุ่มนิ่มมากจนเธออดไม่ได้ที่จะลูบมันอีกหลายครั้ง

เจ้าก้อนกลมสีขาวในที่สุดก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง มันขยับตัวยุกยิกแต่ยังไม่ลืมตา คงจะถูกชนเข้าอย่างจังและยังไม่หายมึน แต่ดูเหมือนชีวิตจะพ้นขีดอันตรายชั่วคราวแล้ว

เจียงไลถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เดิมทีเธอช้อนมันขึ้นมาเพื่อเป็นอาหาร แต่พอเห็นความน่ารักของเจ้าตัวเล็ก เจียงไลก็ล้มเลิกความคิดที่จะกินมันไปทันที

เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เจียงไลจึงวางมันไว้ที่อีกฝั่งของเรือแล้วหันมาดูข้อมูลบนหน้าจอต่อ

บนหน้าจอมีไอคอนไม่มากนัก นอกจากข้อมูลส่วนตัวและข้อมูลเรือเจียงห้าวแล้ว ไอคอนที่เหลือคือ กระเป๋าเป้ ร้านค้า และช่องแชท

เมื่อกดเข้าไปที่กระเป๋าเป้ก็พบช่องเก็บของ 10 ช่อง ซึ่งหนึ่งในนั้นมีกล่องของขวัญสำหรับมือใหม่อเจียงไลกดเข้าไปที่ไอคอนร้านค้า มันดูคล้ายกับแอปช้อปปิ้งที่เธอเคยใช้ มีสินค้าครบทุกหมวดหมู่ แต่แต่ละอย่างมีแบบให้เลือกไม่มากนัก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เจียงไลประหลาดใจคือ มุมซ้ายบนของร้านค้ามีการแสดงยอดคงเหลือ 'เหรียญเปลือกหอย' และตัวเลขที่ต่อท้ายก็คือ 100 อันสว่างไสว

"ร้อยเหรียญนี่ คือเงินหนึ่งร้อยหยวนที่ฉันเติมไปหรือเปล่านะ?"

เจียงไลจำได้ว่ามีเสียงแจ้งเตือนการเติมเงินสำเร็จดังขึ้นก่อนที่เธอจะหมดสติไป

[ใช่แล้ว เหรียญเปลือกหอยสามารถหาได้จากหีบสมบัติระดับเงินขึ้นไปเท่านั้น โปรดใช้อย่างระมัดระวัง]

ระบบตอบคำถามของเจียงไล แถมเสียงอิเล็กทรอนิกส์นั้นยังแฝงแววระอาใจอยู่นิดๆ

แม้แต่ระบบก็คงคาดไม่ถึงว่าจะมีใครหน้ามืดเติมเงินเข้ามาก่อนที่เกมจะเริ่มเสียอีก

และด้วยความบังเอิญต่อเนื่องนี้เอง เจียงไลจึงกลายเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในเซิร์ฟเวอร์ที่มีเหรียญเปลือกหอยอยู่ในครอบครอง ณ ขณะนี้