บทที่ 332 การซื้อขาย

บทที่ 332 การซื้อขาย

เมื่อมองดูสินค้ามากมายบนชั้นสอง หลี่ชิงอดนึกถึงครั้งแรกที่เข้าหอว่านเป่าไม่ได้

ตอนนั้นเขายังเป็นเพียงผู้ฝึกเซียนตัวน้อยขั้นกำเนิดลมปราณ ไม่โดดเด่นอะไรท่ามกลางฝูงชน ทางหอว่านเป่าไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาแย่ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก

แต่ตอนนี้กลับได้รับการต้อนรับอย่างสูงสุด ถูกเชิญขึ้นมาชั้นสอง

สาเหตุของทั้งหมดนี้ ไม่เพียงแต่เขาสำเร็จขั้นก่อรากฐานแล้ว แต่ยังได้เป็นผู้อาวุโสของสำนักหลิงหยุนอีกด้วย

"หากท่านผู้อาวุโสต้องการสิ่งใด บอกข้าน้อยได้เลยนะเจ้าคะ หากในหอไม่มี ก็สามารถเรียกมาจากสมาคมได้" เสียงของผู้ฝึกเซียนหญิงในชุดกี่เพ้านุ่มนวล พูดเบาๆ ฟังแล้วรู้สึกเพลิดเพลิน

ได้ยินดังนั้น หลี่ชิงจึงค่อยๆ ดึงความคิดออกจากความทรงจำ

"ข้าต้องการวัตถุวิญญาณที่สามารถปกป้องวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธวิญญาณหรือสมุนไพรวิญญาณก็ได้"

"นอกจากนี้ ในหอของพวกเจ้ามีวัตถุวิญญาณที่มีพลังหยางแก่กล้าหรือไม่ ถ้ามีก็เอามาให้ข้าดูทั้งหมด"

วัตถุวิญญาณที่ปกป้องวิญญาณนั้นค่อนข้างหายาก และโดยทั่วไปแล้วมักมีค่ามาก

ส่วนวัตถุวิญญาณที่มีพลังหยางแก่กล้าก็เช่นกัน ล้วนเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มากในโลกแห่งการฝึกเซียน

เมื่อได้ยินความต้องการของหลี่ชิง ดวงตาของผู้ฝึกเซียนหญิงในชุดกี่เพ้าก็เปล่งประกาย รอยยิ้มของนางกลายเป็นหวานน่ารักขึ้นทันที

"ขอท่านผู้อาวุโสรอสักครู่นะเจ้าคะ ข้าน้อยจะไปเดี๋ยวนี้แล้วกลับมาทันที"

พูดจบ นางผู้งดงามก็ขยับร่างอันอ้อนแอ้น ค่อยๆ ก้าวออกไปด้วยฝีเท้าอันงดงาม

ระหว่างรอ หลี่ชิงชมวัตถุวิญญาณที่วางอยู่บนโต๊ะในหอว่านเป่าคนเดียว

"ของบนชั้นสองนี้ช่างแตกต่างจริงๆ ล้วนเป็นของหายากล้ำค่าทั้งนั้น!"

เมื่อมองดูวัตถุวิญญาณเหล่านี้ ที่แม้แต่ชิ้นเดียวก็ทำให้คนภายนอกแย่งชิงกันจนหัวร้าง หลี่ชิงอดใจไม่ไหว รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก มีแรงกระตุ้นอยากจะกวาดทุกอย่างไปให้หมด

หินชิงจิน รากไป่เซี่ยอายุหลายร้อยปี รากไม้วิญญาณอายุมาก หยกต้นกำเนิด... แม้แต่หลี่ชิงในตอนนี้ก็ยังรู้สึกตาลายและเหมือนไม่เป็นความจริง

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมุนไพรวิญญาณล้ำค่า หรือไม่ก็เป็นวัสดุวิญญาณหายาก บางอย่างยังเป็นวัสดุพื้นฐานที่ใช้ในการวางค่ายกลระดับสูง

นอกจากนี้ บนผนังยังแขวนโครงกระดูกสัตว์อสูรที่ไม่ทราบชื่อ จากพลังอาฆาตที่แผ่ออกมาจากมัน ก็รู้ได้ว่าสัตว์อสูรตัวนี้มีพลังแข็งแกร่งมากในตอนมีชีวิต อย่างน้อยก็ถึงขั้นระดับสองตอนปลาย

แน่นอน หอว่านเป่ากล้าวางของเหล่านี้ออกมา ย่อมไม่กลัวว่าจะถูกแย่งชิงไป

หากใครกล้าก่อเรื่องที่นี่ แม้แต่หลี่ชิงที่เป็นผู้อาวุโสของสำนักหลิงหยุนก็ไม่อาจลอยนวลได้

เพราะสมาคมว่านเป่าที่อยู่เบื้องหลังหอว่านเป่านั้นลึกลับเกินไป แม้แต่สำนักเซียนทั้งสามในเขตชิงหลิงก็ไม่อยากขัดเคืองพวกเขา

ไม่ปล่อยให้หลี่ชิงรอนานเกินไป ผู้ฝึกเซียนหญิงที่เพิ่งจากไปก็ก้าวกลับมาอย่างสง่างาม ในมือถือถาดที่คลุมด้วยผ้าดำ

"ขออภัยที่ให้ท่านผู้อาวุโสรอนานเจ้าค่ะ ข้าน้อยนำของที่ท่านต้องการมาแล้ว"

พูดจบ นางก็ถือถาดด้วยมือเดียว อีกมือค่อยๆ เปิดผ้าดำที่คลุมอยู่ด้านบน

เห็นขวดยาและขนนกสีทองยาวประมาณครึ่งแขนวางอยู่ข้างใน!

"ขวดยานี้ชื่อว่าเม็ดยาปกป้องวิญญาณ ตรงตามชื่อ เมื่อกินเข้าไปแล้ว สามารถปกป้องวิญญาณได้ในระยะเวลาหนึ่ง"

"ยานี้ปรุงโดยนักปรุงโอสถคนสำคัญของหอว่านเป่า สรรพคุณรับรองได้อย่างแน่นอน!"

หลี่ชิงเคยได้ยินชื่อเสียงของเม็ดยาปกป้องวิญญาณมาก่อน ไม่แปลกใจที่หอว่านเป่าจะมียาชนิดนี้

สิ่งที่เขาสนใจที่สุดคือขนนกสีทองยาวครึ่งแขนนั่น มันแผ่พลังหยางบริสุทธิ์อย่างเข้มข้น รุนแรงจนน่าตกใจ

"นี่เป็นขนนกของสัตว์อสูรชนิดใด? ถึงกับมีพลังหยางแรงกล้าถึงเพียงนี้!" หลี่ชิงอดถามไม่ได้

นางหัวเราะคิกคัก เอ่ยเสียงนุ่มนวล "ขอเรียนให้ท่านผู้อาวุโสทราบ นี่คือขนหางของอีกาไฟทองวัยเยาว์ตัวหนึ่ง แม้อีกาไฟทองตัวนี้จะยังอายุน้อย แต่มีเลือดของจินอู่แท้อยู่เล็กน้อย!"

เลือดจินอู่!

เพียงสี่คำนี้ก็หมายความว่าราคาของมันจะต้องไม่ต่ำแน่นอน

"น่าแปลกใจจริงๆ" หลี่ชิงพึมพำ

"เมื่อก่อน มีผู้อาวุโสขั้นก่อรากฐานระดับปลายมาที่นี่ ต้องการใช้หินวิญญาณซื้อขนหางอีกาไฟทองนี้ไปหลอมเป็นของวิเศษที่ทรงพลัง แต่ถูกหอของเราปฏิเสธ"

"ขนนกนี้มีค่ามาก จึงรับเฉพาะการแลกเปลี่ยนของเท่านั้น ส่วนขวดเม็ดยาปกป้องวิญญาณนั้นสามารถซื้อด้วยหินวิญญาณได้ เพียง 2,300 ก้อนเท่านั้น!"

"แน่นอน หากท่านผู้อาวุโสนำวัตถุวิญญาณที่มีค่าเกินกว่าขนหางอีกาไฟทองมาแลก ก็ไม่ต้องจ่ายหินวิญญาณ"

ผู้ฝึกเซียนหญิงยังคงยิ้มหวาน ราวกับพยายามใช้วิธีนี้ทำให้หลี่ชิงรู้สึกไม่เจ็บปวดนัก

แต่ถึงกระนั้น หัวใจของหลี่ชิงก็อดสั่นสะท้านไม่ได้

แพงเหลือเกิน!

ไม่เพียงแต่เม็ดยาปกป้องวิญญาณที่แพง ขนหางอีกาไฟทองนั้น เขาถึงกับไม่รู้ว่าควรเอาอะไรมาแลกดี

ในที่สุด หลี่ชิงถอนหายใจยาว แล้วเอ่ยว่า "ไม่ทราบว่าเม็ดยาสร้างรากฐานหนึ่งเม็ดจะแลกขนหางนี้ได้หรือไม่?"

ถูกต้อง นั่นคือเม็ดยาสร้างรากฐาน

หลังจากเขาสำเร็จขั้นก่อรากฐาน ยังเหลือเม็ดยาสร้างรากฐานสองเม็ดที่ไม่ได้ใช้ เขาเก็บรักษาไว้อย่างดีมาตลอด

ตอนนี้ถึงเวลาที่จะนำเม็ดยาสร้างรากฐานสองเม็ดนี้ออกมาแลกเปลี่ยนแล้ว

เมื่อได้ยินคำว่าเม็ดยาสร้างรากฐาน นางเพียงแค่ประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พยักหน้า เพียงแต่ยิ้มอย่างขออภัยและกล่าวว่า

"ท่านผู้อาวุโส แม้เม็ดยาสร้างรากฐานจะมีค่า แต่หากพิจารณาเพียงมูลค่าแล้ว ก็ยังเทียบไม่ได้กับขนหางอีกาไฟทองนี้"

คำพูดนี้ไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของหลี่ชิง แม้แต่ผู้ฝึกเซียนขั้นก่อรากฐานระดับปลายที่ต้องการซื้อขนหางนี้ก็ยังไม่สามารถซื้อได้ แม้เม็ดยาสร้างรากฐานจะมีค่า แต่คาดว่าอีกฝ่ายคงสามารถหาหินวิญญาณที่มีค่าเทียบเท่าได้

เห็นได้ชัดว่าท่าทีของหอว่านเป่าเป็นอย่างไร

หลี่ชิงเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยว่า "หนึ่งเม็ดยาสร้างรากฐานบวกกับหญ้าดาวสวรรค์อายุ 1,500 ปี เป็นอย่างไร?"

ตอนนี้หญ้าดาวสวรรค์ที่เขามีก็เหลือไม่มากแล้ว หากต้องการได้มาอีก ก็ต้องหาเวลาออกจากสำนักหลิงหยุน กลับไปยังแดนลับหยางหุนอีกครั้ง

และมูลค่าของสมุนไพรวิญญาณอายุพันปีนี้ ก็เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่เขาสามารถนำมาแลกเปลี่ยนได้ในตอนนี้

หลังจากเสนอเงื่อนไขนี้ หลี่ชิงก็สังเกตท่าทีของผู้ฝึกเซียนหญิงอย่างต่อเนื่อง ไม่นานเขาก็พบว่าหูของนางขยับเล็กน้อย แล้วนางก็กล่าวอย่างนอบน้อมว่า

"ท่านผู้อาวุโส หากเป็นหญ้าดาวสวรรค์อายุ 1,500 ปี การแลกเปลี่ยนนี้สามารถทำได้ แต่ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญในหอมาตรวจสอบก่อน"

เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายตกลง หลี่ชิงก็ถอนหายใจเบาๆ ในใจ

หากแม้กระทั่งวิธีนี้ก็ยังไม่สามารถแลกขนหางอีกาไฟทองได้ เขาก็คงต้องล้มเลิกแล้ว

แม้วัตถุที่มีพลังหยางแก่กล้าจะหายาก แต่ก็ไม่ได้สูญพันธุ์

หากแลกขนหางอีกาไฟทองด้วยราคาแพงขนาดนี้ไม่ได้ เขาก็อาจจะต้องไปหาอย่างอื่นแทน อย่างไรเสียเขาก็ยังมีเวลาอีกมาก

"ไม่มีปัญหา เชิญผู้เชี่ยวชาญมาเถอะ" หลี่ชิงกล่าวอย่างสงบ

ไม่นาน ชายวัยกลางคนในชุดคลุมยาวปักทองก็เดินออกมาอย่างช้าๆ มองหลี่ชิงด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนและกล่าวว่า "ท่านสหายจากสำนักหลิงหยุน ขอข้าดูหญ้าดาวสวรรค์ก่อนได้หรือไม่?"

หลี่ชิงไม่พูดอะไร เพียงแค่หยิบกล่องไม้ออกมาจากถุงเก็บของวิญญาณ

เมื่อกล่องไม้เปิดออก เกือบจะในทันใด บริเวณโดยรอบก็เต็มไปด้วยพลังชีวิตอันอุดมสมบูรณ์!

ในชั่วขณะนั้น ทั้งผู้ฝึกเซียนหญิงและผู้เชี่ยวชาญวัยกลางคนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง

"โอ้ หญ้าดาวสวรรค์อายุพันปีที่เติบโตสมบูรณ์ขนาดนี้ หาได้ยากจริงๆ"

ผู้เชี่ยวชาญวัยกลางคนก้มตัวลงทันที ไม่นานก็ยืนยันว่าหญ้าดาวสวรรค์ต้นนี้มีอายุอย่างน้อยพันปี

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบอย่างละเอียด ใช้วิธีการประเมินอายุสมุนไพรวิญญาณอย่างเต็มที่

ในที่สุด เขาก็ได้ข้อสรุปว่าหญ้าดาวสวรรค์ต้นนี้มีอายุถึง 1,500 ปีจริงๆ!

"ถูกต้อง นี่คือหญ้าดาวสวรรค์อายุ 1,500 ปี ไม่มีทางปลอมแน่นอน!"

เมื่ออีกฝ่ายพูดจบ หลี่ชิงก็แค่ยิ้มเบาๆ แล้วหยิบเม็ดยาสร้างรากฐานออกมาจากถุงเก็บของวิญญาณอีกเม็ดหนึ่ง

"บวกกับเม็ดยาสร้างรากฐานนี้ ข้าน่าจะสามารถนำขนหางอีกาไฟทองและขวดเม็ดยาปกป้องวิญญาณไปได้แล้วใช่หรือไม่?"

สำหรับการตรวจสอบเม็ดยาสร้างรากฐาน ผู้เชี่ยวชาญคนนี้แทบไม่ต้องดูอย่างละเอียด เพียงแค่สูดดมเบาๆ ก็รู้ว่านี่คือเม็ดยาสร้างรากฐานของแท้ที่มีพลังยาสมบูรณ์

"แน่นอน ขอท่านสหายเก็บให้ดี"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชิงก็โบกมือ เก็บทั้งขวดเม็ดยาปกป้องวิญญาณและขนหางอีกาไฟทองเข้าไปในถุงเก็บของวิญญาณ

"ขอถามท่านสหายว่ายังมีความต้องการอื่นใดอีกหรือไม่ หอว่านเป่าของเรายังมีวัตถุวิญญาณล้ำค่าอีกมากมายให้แลกเปลี่ยน" ผู้เชี่ยวชาญวัยกลางคนกล่าวอย่างสุภาพ

"ฮ่าๆ ข้าไม่มีของดีอะไรแล้ว และก็ไม่มีความต้องการอื่นใดอีก ขอลาละ!"

พูดจบ หลี่ชิงก็ก้าวเท้าใหญ่ออกจากหอว่านเป่า เบื้องหลังยังมีเสียงอำลาของผู้เชี่ยวชาญวัยกลางคน "ท่านสหายเดินทางปลอดภัย หากมีสิ่งใดต้องการแลกเปลี่ยนอีก หอว่านเป่าของเรายินดีต้อนรับท่านตลอดเวลา"

เมื่อหลี่ชิงจากไป ผู้เชี่ยวชาญวัยกลางคนถึงได้แสดงรอยยิ้มดีใจ เขามองหญ้าดาวสวรรค์อายุ 1,500 ปี แล้วพูดกับผู้ฝึกเซียนหญิงว่า

"ฉันเอ๋อร์ เจ้าทำได้ดีมาก การซื้อขายครั้งนี้จะถูกบันทึกไว้ในชื่อของเจ้า"

ผู้ฝึกเซียนหญิงชื่อฉันเอ๋อร์พยักหน้าอย่างดีใจ กล่าวว่า "ขอบคุณท่านผู้อาวุโสหวัง นี่เป็นสิ่งที่ฉันเอ๋อร์สมควรทำอยู่แล้วเจ้าค่ะ"

ชายนามสกุลหวังยังคงจดจ่ออยู่กับหญ้าดาวสวรรค์ต้นนี้ นี่เป็นสมุนไพรวิญญาณอายุพันปี แม้แต่หอว่านเป่าก็ยังหาได้ยาก!

(จบบท)