บทที่ 1290 สองร้อยห้าสิบเก้า นักร้องผู้หักหลังแฟนสาว 11

แต่เขาเคยให้คนไปสืบมาแล้ว นอกจากนามสกุลขง และหน้าตาที่คล้ายกับอดีตภรรยาที่โหดร้ายอยู่บ้าง จิ่วซีก็ไม่มีอะไรที่สามารถเชื่อมโยงกับตระกูลขงที่เป็นชนชั้นกลางได้เลย

ดังนั้น คำถามที่ว่า “ตกลงเธอเป็นใคร” จึงเป็นคำถามที่สมเหตุสมผล

“คุณกับอดีตภรรยาของผมขงจิ่วซี มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?”

จิ่วซีไม่พูดอะไร

เงียบไปประมาณสองสามนาที นานจนหลี่ซู่เหวยคิดว่าจิ่วซีคงจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว จิ่วซีก็พูดขึ้น

“ฉันกับเธอมีความสัมพันธ์อะไรกัน มันสำคัญเหรอ? คุณแค่จำไว้ว่าฉันกับคุณเป็นศัตรูกัน คุณทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เพราะครั้งหน้ามันจะไม่ง่ายเหมือนการเอาชีวิตไอ้ลูกไม่มีพ่อที่อยู่ในท้องของหยางเซียวซานอีกแล้ว”

เวลาสี่ทุ่ม ชีวิตกลางคืนเพิ่งจะเริ่มต้น

เดิมทีหลี่ซู่เหวยออกมาผ่อนคลายที่บาร์แห่งหนึ่ง แต่เมื่อได้ยินคำขู่ของจิ่วซี ความรู้สึกแรกกลับไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความกลัว

ความกลัวที่ไม่รู้ที่มาที่ไปของอีกฝ่าย แต่อีกฝ่ายกลับมองทะลุตัวคุณ

ทันใดนั้นหลี่ซู่เหวยก็นึกถึงโทรศัพท์ที่ไม่ได้รับ 20 สายของหยางเซียวซาน

เสียงของเขาสั่นเครือ มีทั้งความกลัวและความโกรธ “นั่น...โทรศัพท์ 20 สายนั่น...เป็น...เป็นเธอ...ที่โทรมาเหรอ? เธอ...รู้ได้อย่างไร...”

แม้จะไม่ได้เห็นจิ่วซี แต่จากเสียงหัวเราะที่สะใจ หลี่ซู่เหวยก็พอจะเดาได้ว่าใบหน้าของจิ่วซีในตอนนี้จะต้องเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และชั่วร้ายอย่างยิ่ง

จิ่วซีไม่ได้ตอบกลับเขาอีก วางสายไปเลย ทิ้งให้หลี่ซู่เหวยต้องกลุ้มใจอยู่คนเดียว

โทรศัพท์ 20 สาย หมายถึง ลูกในท้องของหยางเซียวซานอายุ 20 สัปดาห์

แผนของจิ่วซีคือ ถ้าหยางเซียวซานรับสายก่อนที่จะโทรครบ 20 ครั้ง ก็จะปล่อยไอ้ลูกไม่มีพ่อในท้องของเธอไป

ถ้าเกินกว่านั้น ไอ้ลูกไม่มีพ่อก็จะอยู่ไม่ถึงวันรุ่งขึ้น

และหยางเซียวซานก็จะได้รับบาดเจ็บที่ไม่สามารถย้อนกลับได้—ไม่เพียงแต่จะตั้งครรภ์ได้ยากในอนาคต ทุกครั้งที่อากาศเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะแดดออกหรือฝนตก หยางเซียวซานก็จะรู้สึกถึงผลข้างเคียงของการแท้งลูก—ปวดเมื่อยไปทั้งตัว นั่งไม่ติด

เชื่อว่าไม่มีใครยอมรับผลลัพธ์แบบนี้ได้

เพราะการมีลูกได้กับการมีลูกไม่ได้ เป็นสองแนวคิดที่แตกต่างกัน

ไม่รู้ว่าเมื่อหยางเซียวซานรู้ว่าตัวเองได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถมีลูกได้อีกต่อไป จะทำหน้าอย่างไร?

"ปัง!"

โทรศัพท์ไอโฟนราคาหลายหมื่นถูกทุบจนแหลกละเอียด

ริมฝีปากของหยางเซียวซานซีดเผือด ใบหน้าไม่มีสีเลือดแม้แต่น้อย จ้องมองพยาบาลและผู้ช่วยด้วยความโกรธเกรี้ยว

“แกไปตายที่ไหนมา?! ถ้าไม่ใช่เพราะแกแอบหนีไปเที่ยว ฉันจะล้มบาดเจ็บโดยไม่มีใครเห็นจนแท้งลูกได้ยังไง?! ลูกของฉัน อีกแค่ 5 เดือนก็จะได้เจอหน้าพวกเราแล้ว! แกรู้ไหมว่าฉันตั้งชื่อให้ลูกแล้ว?! แกไปไสหัวไป! ไปตายซะ! แกต้องชดใช้ชีวิตลูกของฉัน!”

ผู้ช่วยถูกตะคอกจนไม่กล้าเถียง

ในใจก็เกลียดหยางเซียวซานที่โยนความผิดให้โดยไม่มีมูล

เห็นได้ชัดว่าหยางเซียวซานเป็นคนพูดเองว่าจะขออยู่คนเดียวสักพัก พอเกิดเรื่องขึ้นกลับกลายเป็นความผิดของเธอ?!

ผู้ช่วยไม่กล้าเถียง แต่พยาบาลไม่ยอมตามใจเธอ

ด่าทอด้วยคำพูดที่ฟังไม่เข้าหู ภาษาอังกฤษของอีกฝ่ายมีสำเนียงท้องถิ่น ด่าเร็วมาก หยางเซียวซานก็ฟังไม่ทัน

แต่ก็พอจะเดาได้ว่ามีคำว่า "แม่" อยู่เยอะมาก

เธอยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ คว้าโทรศัพท์มือถือขว้างไปที่ประตู

แต่พยาบาลกลับมองเธอด้วยสายตาที่รังเกียจ แล้วเหยียบเศษโทรศัพท์มือถือเดินจากไป

หยางเซียวซานได้แต่ตะโกนด้วยความโกรธว่าจะร้องเรียนพยาบาล

เมื่อเห็นหยางเซียวซานเสียหน้า ผู้ช่วยก็ดีใจ แอบอยู่ในมุมห้องไม่พูดอะไร

ผู้หญิงคนนี้ยังไม่รู้ว่ามีคนในประเทศเดาได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหลี่ซู่เหวยไม่บริสุทธิ์ งั้นก็ไม่ต้องบอกเธอดีกว่า

อย่างไรเสียเธอก็ทนกับงานนี้ไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวก็จะลาออกแล้ว ใครอยากจะรับใช้เจ๊คนนี้ก็เชิญ

หยางเซียวซานเป็นคนอ่อนไหว เมื่อสังเกตเห็นทัศนคติของผู้ช่วยที่เปลี่ยนไป ความโกรธที่เก็บกดไว้ในใจก็ระเบิดออกมาทันที

ชี้หน้าด่าผู้ช่วยอย่างสาดเสียเทเสีย

“แกกำลังด่าฉันในใจอยู่ใช่ไหม? เห็นฉันเสียหน้าแล้วดีใจสินะ? ฉันจะบอกให้ ต่อให้ตอนนี้ฉันจะตกต่ำแค่ไหน ก็ยังดีกว่าผู้ช่วยตัวเล็กๆ อย่างแก! ส่วนแกน่ะ ชีวิตนี้ก็คงจะเป็นได้แค่ผู้ช่วยตัวเล็กๆ!”

หยางเซียวซานยิ่งพูดก็ยิ่งร้ายกาจ เดิมทีผู้ช่วยคิดว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัวดีกว่า

แต่หยางเซียวซานด่าไปถึงครอบครัวของเธอ ความโกรธที่เก็บกดไว้ในใจก็หาทางระบายออก ถอดเสื้อคลุมขว้างไปที่หยางเซียวซานบนเตียงคนไข้

“หุบปาก! ฉันชั่วร้ายก็ไม่เท่าเธอ! เธอไม่พอใจก็ลงโทษคนให้เฝ้าเธอตอนนอน เธอต่างหากที่ชั่วร้ายที่สุด!”

“เธอ”

“เธออะไร?! เธอมันก็แค่เมียน้อยที่ทำลายความรักของคนอื่น! อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหน! เธอไปมั่วกับไอ้สารเลวหลี่ซู่เหวยนั่น ฉันกับพี่หลี่ก็รู้!”

“เธออาจจะไม่รู้สินะ? ต่อไปนี้เธอจะมีลูกไม่ได้อีกแล้ว! ไม่เพียงแต่เสียลูกไป เธอยังเสียโอกาสที่จะได้เป็นแม่คน! เธอชั่วร้ายขนาดนี้ ต้องระวังหน่อยนะ อย่าให้กรรมตามสนองไปตกที่ลูกรักของเธอ! ไม่อย่างนั้นนั่นแหละคือการสิ้นสุดวงศ์ตระกูลที่แท้จริง!”

ระบายความในใจออกมาทั้งหมด ผู้ช่วยก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

จ้องมองหยางเซียวซานอย่างดุร้าย แล้วกระแทกประตูเดินจากไป

หยางเซียวซานที่โกรธจนแทบระเบิดตะโกนใส่ผู้ช่วยที่กำลังเดินจากไป “ถ้าแกกล้าไป ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่ในวงการนี้อีก!”

ก้าวเดินของผู้ช่วยชะงักไปครู่หนึ่ง หันกลับมาหัวเราะเยาะ “เธอคงไม่คิดว่าตัวเองเป็นตัวแม่แห่งวงการเพลงหรอกนะ? ฉันแนะนำด้วยความหวังดีว่าให้ไปดูความคิดเห็นบนอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับตัวเธอซะ!”

หมายความว่าอย่างไร?

หยางเซียวซานหอบหายใจอย่างแรง หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ก็อยากจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวยปั๋ว

แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์มือถือถูกเธอขว้างจนแตกไปแล้ว

สิ่งนี้ทำให้เธอพลาดโทรศัพท์จากหลี่ซู่เหวยและผู้จัดการส่วนตัวไปหลายสิบสายอย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากที่ผู้ช่วยตะคอกใส่หยางเซียวซาน ก็รู้สึกเสียใจ—เธอเป็นแค่คนทำงาน จะไปสู้กับนักร้องได้อย่างไร?

หยางเซียวซานบอกว่าจะทำให้เธออยู่ในวงการบันเทิงไม่ได้ ผู้ช่วยก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่น

ซื้อตั๋วเครื่องบินกลับประเทศด้วยความหงุดหงิด พอลงจากเครื่องบินก็ถูกคนพาตัวไป

สองวันต่อมา เวยปั๋วของจิ่วซีก็อัปเดตสถานะใหม่

พร้อมกับรูปถ่ายคู่กับเด็กสาวคนหนึ่ง และข้อความว่า: ต่อไปนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ @ผู้ช่วยคนใหม่ของฉัน

มีชาวเน็ตยิ่งมองผู้ช่วยคนใหม่ก็ยิ่งรู้สึกคุ้นหน้า

ในที่สุดแฟนคลับของหยางเซียวซานก็จำได้—นี่...นี่ไม่ใช่ผู้ช่วยตัวเล็กๆ ข้างกายเทพธิดาหยางเซียวซานเหรอ?

เกิดอะไรขึ้น??!

ทำไมถึงมาเป็นผู้ช่วยของจิ่วซีได้??

ผู้ช่วยตัวเล็กซุนซุนก็ไม่คาดคิดว่าหลังจากมีเรื่องกับหยางเซียวซานและลาออกจากบริษัทแล้ว ตัวเองจะหางานใหม่ได้

แม้ว่าจิ่วซีจะยังใหม่ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวจิ่วซี ในอนาคตก็มีความเป็นไปได้ที่จะแซงหน้าหยางเซียวซาน

อีกอย่าง ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อน ตามจิ่วซีไปไม่ขาดทุน

แฟนคลับของจิ่วซีแนะนำให้จิ่วซีเลือกผู้ช่วยอย่างรอบคอบ

ถ้าเกิดซุนซุนเป็นสายลับล่ะ?

จิ่วซีดูแล้วตอบกลับไปประโยคหนึ่ง