บทที่ 974 เด็กสาวผู้เสียชีวิตจากข่าวลือเสียหาย 13

แววตาของหลี่เหมยลึกล้ำ ท่าทีแบบนี้ลงมือได้ยากจริงๆ

เธอจัดการอารมณ์ของตัวเองให้เรียบร้อย เดินเข้าไปทักทายตำรวจ จากนั้นตำรวจก็เดินออกไปยืนอยู่ที่ระเบียง ปล่อยให้ทั้งสองคนมีพื้นที่สำหรับพูดคุยกัน

หลี่เหมยจ้องมองเด็กสาวบนเตียงอย่างเกลียดชัง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม พูดอย่างอ่อนโยนว่า: “น้องสาว ได้ยินว่าเธอกับอาจิ้นอยู่โรงเรียนเดียวกัน งั้นก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันสินะ ป้าขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?”

จิ่วซียิ้มแล้วพยักหน้า

เน้นไปที่ความไร้พิษภัย

“ได้ค่ะคุณป้า ถามมาเลยค่ะ”

หลี่เหมยเหลือบมองตำรวจที่ระเบียงอย่างรวดเร็ว แล้วกดเสียงต่ำพูดว่า: “เธอช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่า ตอนที่เธอฆ่าอาจิ้น เธอคิดอะไรอยู่?”

จิ่วซีเลิกคิ้ว

ครุ่นคิดอย่างละเอียด แล้วส่งสัญญาณให้หลี่เหมยเข้ามาใกล้ๆ

หลี่เหมยทำตาม

มุมปากของจิ่วซียกขึ้นเล็กน้อย: “ตอนที่เขาลงมือ ฉันก็คาดการณ์การกระทำทั้งหมดของเขาไว้แล้ว ตอนที่เขาตามฉัน ฉันก็รู้แล้ว แต่ฉันแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้ จุดประสงค์คือเพื่อล่อให้เขาติดกับ แล้วก็แก้แค้นเขา อ้อ ใช่แล้ว น้ำกรดนั่นฉันหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขาแล้วสาดใส่หน้าเขาเอง”

หลี่เหมยกำหมัดแน่น รอยยิ้มบนใบหน้าดูน่ากลัวและโหดเหี้ยม

“คุณป้าไม่รู้ใช่ไหมคะว่า ตอนที่น้ำกรดสาดใส่หน้าเขา รุ่นพี่ร้องออกมาได้น่าฟังขนาดไหน อ๊า～”

จิ่วซีทำหน้ามีความสุข

ถอยห่างจากหลี่เหมย เพื่อให้เธอมองเห็นความได้ใจและการยั่วยุบนใบหน้าของตัวเองได้อย่างชัดเจน

“เสียงกรีดร้องที่น่าเวทนาเหล่านั้น ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกระดูกจะหลุดออกมา เข่าคุกเข่าลงกับพื้นขอให้ฉันปล่อยเขาไป แต่ฉันไม่ยอม”

แววตาของหลี่เหมยยิ่งดุร้ายขึ้น แต่ก็กลัวว่าตำรวจจะเห็น จึงรีบเบือนหน้าหนี

จิ่วซีเหลือบมองเส้นเลือดที่ปูดโปนบนหน้าผากของเธอ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ: “ฉันแย่งมีดสั้นมาจากมือเขา แล้วก็แทงเข้าไปในร่างกายของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า อ๊า～เลือดร้อนๆ สาดใส่หน้าฉัน รู้สึกเหมือนถูกแม่ลูบไล้ สบายจริงๆ～”

หลี่เหมยทนไม่ไหวอีกต่อไป ยกมือขึ้นตบหน้าจิ่วซี

“นังสารเลวหุบปาก!”

“หยุดนะ!”

ตำรวจที่ยืนอยู่ที่ระเบียงตกใจอย่างมาก รีบกระโดดออกมาห้าม

จิ่วซีกรีดร้อง พลังของเกราะสะท้อนถูกเปิดใช้งานจนถึงขีดสุด

เสียงกรีดร้องที่แตกต่างกันสองสายดังขึ้น จิ่วซีหมดสติ หลี่เหมยกุมมือขวาที่อ่อนปวกเปียกแล้วร้องโหยหวน

ตำรวจเดินผ่านหลี่เหมยไป เรียกหมอมาตรวจจิ่วซี

หลี่เหมยถูกควบคุมตัว ข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนาหนีไม่พ้น

ข่าวที่จิ่วซีถูกรุ่นพี่โรคจิตตามฆ่าแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว พ่อแม่ของตระกูลฉู่เห็นสภาพที่น่าสังเวชของลูกสาว ก็รีบเดินทางจากบ้านเกิดมาที่เมือง Y ทันที

ในระหว่างนั้นจิ่วซีก็ฟื้นขึ้นมาในเวลาที่เหมาะสม จับมือพ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมแล้วรีบเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

ท่าทางเหมือนกำลังสั่งเสีย

พอพูดถึงตอนที่สะเทือนใจ ก็ทำเอาตำรวจสองนายที่คอยดูแลคุ้มครองจิ่วซีถึงกับร้องไห้

แน่นอนว่าฉากที่สะเทือนอารมณ์นี้ ก็ถูกคนผ่านทางถ่ายรูปแล้วอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ต

ในขณะเดียวกัน ประวัติของตระกูลเฮ่อก็ถูกชาวเน็ตขุดคุ้ยออกมา

พ่อเฮ่อเพิ่งจะจัดคนลงมือเสร็จก็ถูกยกเลิก ทำได้เพียงวางแผนแก้แค้นใหม่

คดีความก็เริ่มขึ้นในไม่ช้า จิ่วซีแกล้งทำเป็นน่าสงสารว่าตัวเองไม่มีเงินจ้างทนาย ชาวเน็ตจึงระดมทุนจ้างทนายความราคาสูงมาเป็นตัวแทนให้จิ่วซี

ในศาล จิ่วซีเป็นลมเป็นครั้งคราว หรือไม่ก็ตกใจจนพูดไม่ออกเมื่อเห็นหลี่เหมย

สรุปคือใช้กลยุทธ์แกล้งทำเป็นน่าสงสารเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ ไม่มีใครอยู่ข้างเฮ่อจิ้นเลย

เพราะเป็นเขาจริงๆ ที่สะกดรอยตามไปถึงบ้านของคนอื่น

คนอื่นโชคดี โต้กลับไปส่งๆ ก็ทำให้นายบาดเจ็บแล้ว ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ก็ไม่ถือว่าป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ

ตระกูลเฮ่อมีอำนาจ

แต่การใช้อำนาจนั้นต้องทำในที่ลับตาคน

ตอนนี้เรื่องราวใหญ่โตขึ้น ไม่มีใครอยากจะสร้างปัญหาในตอนนี้

คดีนี้จึงจบลงด้วยชัยชนะของจิ่วซีอย่างเป็นธรรมชาติ

หลี่เหมยและพ่อเฮ่อทำอะไรจิ่วซีไม่ได้ ทำได้เพียงมองจิ่วซีจากไปอย่างตาปริบๆ

ส่วนเฮ่อจิ้นแพ้คดี เขาจะต้องเผชิญกับโทษจำคุกหลายสิบปี

ตระกูลเฮ่อย่อมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ อย่างแน่นอน

แต่หลักฐานที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขามีน้อยเกินไป การที่จะชนะคดีนั้นยากมาก

เฮ่อจิ้นรู้ว่าตัวเองแพ้คดี ตระกูลเฮ่อยังต้องชดใช้ให้จิ่วซีสามแสน เฮ่อจิ้นก็อยากจะฆ่าจิ่วซี

เฮ่อจิ้นร้องไห้ขอให้พ่อเฮ่อแก้แค้นให้ตัวเอง เขาไม่อยากติดคุก

พ่อเฮ่อก็ไม่อยากให้ลูกชายติดคุก สุดท้ายก็คิดแผนชั่วขึ้นมา ไม่รู้ว่าใช้เส้นสายไปเท่าไหร่ เฮ่อจิ้นก็กลายเป็นผู้ป่วยทางจิต ดังนั้นจึงไม่ต้องติดคุก แต่ต้องถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช

สำหรับผลลัพธ์นี้จิ่วซีไม่ได้ผิดหวัง

การมีชีวิตอยู่คือการทรมานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

อีกไม่นานก็จะทำให้เฮ่อจิ้นรู้ว่าอะไรคือการรับผลกรรมของตัวเอง

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เฮ่อจิ้นและโจวเคอหม่าเริ่มมีอาการแพ้ท้องต่างๆ นานา——กินอะไรก็อาเจียน นอนไม่หลับ บวม ผมร่วง วิตกกังวล หงุดหงิด...

พอทั้งสองคนสังเกตเห็นความผิดปกติ ท้องก็โตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

วันนี้ จิ่วซีนั่งรถแท็กซี่กลับบ้าน ระหว่างทางกลับก็ชนเข้ากับรถบรรทุกเล็กคันหนึ่งที่เสียการควบคุม

รถแท็กซี่จะเป็นคู่ต่อสู้ของรถบรรทุกได้อย่างไร?

ตัวรถถูกบีบจนแบน คนขับรถและจิ่วซีถูกอัดอยู่ในช่องว่างแคบๆ ขยับตัวไม่ได้

ในมุมที่ไม่ไกลนัก มีคนแอบจากไป

คนขับรถมองเหล็กเส้นที่อยู่ห่างจากตัวเองไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตรด้วยความตกใจ เหงื่อบนหน้าผากไหลออกมาเป็นเม็ดโต

“แม่เจ้าโว้ย นี่ก็ยังรอดได้ ฉันนี่มันโชคดีอะไรอย่างนี้?”

เทพเซียนจิ่วซีเหลือบเห็นคนนั้นจากไป ก็เตะประตูรถที่บิดเบี้ยวเปิดออก แล้วคลานออกมาจากรถแท็กซี่ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของคนขับรถ

คนที่มุงดูอยู่คิดว่าคนขับรถและจิ่วซีต้องตายแน่ๆ

ดังนั้นเมื่อเห็นจิ่วซี ทุกคนต่างก็มองไปที่จิ่วซีอย่างไม่อยากจะเชื่อ

สิ่งแรกที่จิ่วซีทำหลังจากเดินออกมาคือโทรแจ้งตำรวจ

“ฮัลโหล? สารวัตรจาง ฉันจะแจ้งความ ตระกูลเฮ่อจ้างวานฆ่าคน”

ในเวลาเดียวกัน จิ่วซีก็โพสต์ข้อความที่มีความหมายลึกซึ้งในบัญชีโซเชียลมีเดียของเธอ

——แม้ว่าเธอจะมีเงินมีอำนาจ แต่ฉันก็ไม่ใช่หนอนที่ยอมให้ถูกเชือดง่ายๆ วันนี้ฉันไม่ตาย อนาคตจะต้องมีโชคลาภตามมาแน่นอน

พร้อมแนบรูปภาพใบหน้าที่บาดเจ็บ และรถแท็กซี่ที่ถูกบีบจนเสียรูป

ตอนที่พ่อเฮ่อเห็นโพสต์นี้ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังไม่หยุด

“ฮัลโหล? คุณคือพ่อของรุ่นพี่เฮ่อจิ้นใช่ไหมคะ หนูคือฉู่จิ่วซี เด็กผู้หญิงที่เผลอทำให้ตารุ่นพี่บอด หนูเหมือนจะ ฝันว่ารุ่นพี่ท้องค่ะ”

“ปัง!”

พ่อเฮ่อกัดฟัน แววตาดุร้าย

หลี่เหมยได้ยินเสียงดัง ก็เห็นโทรศัพท์มือถือที่แตกเป็นชิ้นๆ แล้วถามว่า: “เป็นอะไรไป?”

“ทางลูกชายมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?”

“ลูกชายเหรอ? ไม่มีนะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี เป็นอะไรไป? ฉันไม่”

ยังไม่ทันพูดจบ โทรศัพท์จากโรงพยาบาลจิตเวชก็โทรเข้ามาที่โทรศัพท์มือถือของหลี่เหมย

“คุณนายหลี่ คุณรีบมาที่นี่หน่อย คุณชายน้อยเฮ่อดูเหมือนจะมีปัญหา”

พ่อเฮ่อได้ยินดังนั้น ก็รับโทรศัพท์มาแล้วถามว่า: “ปัญหาอะไร พูดมา”

คนที่ปลายสายลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: “คุณชายน้อยเฮ่อ เหมือนจะ เหมือนจะตั้งครรภ์ครับ”