บทที่ 969 เด็กสาวผู้เสียชีวิตจากข่าวลือเสียหาย 8

“ตบก็คือตบ หรือว่าต้องเลือกวันตบด้วย? งั้นนายกำหนดวันมาสิ ฉันจะมาตบหน้านายตรงเวลาเลยดีไหม?”

โจวเคอหม่าโกรธจนแทบจะเป็นลม

สายตาดุร้าย พุ่งเข้าไปหาจิ่วซีในไม่กี่ก้าวแล้วจับผมของจิ่วซีลากเข้าไปในซอย

จิ่วซีก็ไม่ดิ้นรน ให้ความร่วมมืออย่างดีเยี่ยมปล่อยให้โจวเคอหม่าลากตัวเองเข้าไปในซอยมืดๆ

มีคนเห็นแต่ก็ไม่ได้ห้าม พวกเขามองว่านี่เป็นการทะเลาะกันเล็กๆ น้อยๆ ของคู่รัก

โจวเคอหม่ากระชากผมของจิ่วซีแล้วกระแทกกับกำแพง จงใจกดเสียงต่ำแล้วด่าทอ

“ฉู่จิ่วซี เธอนี่มันสารเลวจริงๆ สมแล้วที่ทุกคนพูดกันว่าผู้หญิงที่ย้อมผมจะเป็นคนดีได้อย่างไร ตั้งใจมาที่นี่เพื่อแก้แค้นใช่ไหม? มาสิ ฉันจะให้เธอแก้แค้น!”

ระหว่างที่พูดก็กระแทกหัวของจิ่วซีกับกำแพงปูนที่ผุพัง

แล้วก็หยิบมีดสั้นออกมาจ่อที่เอวของจิ่วซีแล้วขู่ว่า: “ห้ามร้อง! ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ!”

แต่ว่า วินาทีต่อมา โจวเคอหม่าก็รู้สึกเหมือนโลกหมุน แล้วก็มีความเจ็บปวดอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามา

“ปัง!”

โจวเคอหม่าสูงประมาณหนึ่งเมตรเจ็ดสิบห้า ตัวใหญ่เป็นก้อน ถูกจิ่วซีทุ่มข้ามไหล่ลงกับพื้น ทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจาย

โจวเคอหม่าเจ็บจนร้องไม่ออก แม้แต่ไอเบาๆ ก็ยังเจ็บไปทั้งหน้าอก

เขากำลังทรมานอยู่ ก็มีเท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนใบหน้าของเขา

“เมียน้อยผู้ชายอย่างนายถ้าไม่สารเลวแล้วใครจะสารเลว? คำด่าที่นายด่าในอินเทอร์เน็ต โสเภณีในซ่องยังมีความสุภาพมากกว่านายเลย สมแล้วที่เป็นเมียน้อยที่ถูกกดขี่ จิตใจที่บิดเบี้ยวนี้น่ากลัวและน่าเกลียดยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก”

“คุณ คุณ”

"เพียะ เพียะ!"

จิ่วซีตบหน้าเขาไปสองฉาด เลียนแบบสีหน้าของเขาแล้วตอบว่า: “ฉัน ฉัน ฝ่ามือของฉัน เธอชอบไหม? ไอ้ผู้ชายขายตัวหน้าไม่อาย?”

โจวเคอหม่ารู้สึกว่าศักดิ์ศรีของเขาถูกจิ่วซีกดลงกับพื้นแล้วขยี้อย่างแรง ความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวงทำให้เขาเริ่มดิ้นรนสุดชีวิต

จิ่วซีปล่อยเขา ให้เขาวิ่งไปก่อน

โจวเคอหม่าคิดว่าการต่อต้านของตัวเองได้ผล แต่เขาไม่ได้เลือกที่จะหนี แต่กลับหันกลับมาลอบโจมตีจิ่วซี

“นังแพศยาไปตายซะ!”

เพิ่งจะพูดคำหยาบออกมา ก็มีพื้นรองเท้าข้างหนึ่งพุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเขา

“ปัง!”

โจวเคอหม่ากลายเป็นเส้นโค้งที่ไม่สมบูรณ์แบบแล้วตกลงสู่พื้น

ตอนที่ตกลงมา คนยังกระตุกโดยไม่รู้ตัวอยู่สองสามครั้ง เหมือนกับเป็ดมะพร้าวที่ใกล้จะตาย

ต่อต้านครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ถูกจิ่วซีบดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายโจวเคอหม่าก็เลิกที่จะสู้กับจิ่วซีซึ่งหน้า วางแผนที่จะหนีจากจิ่วซีไอ้โง่นี่ก่อน แล้วค่อยเรียกคนมาช่วยทีหลัง

แต่จิ่วซีตามติดเหมือนเงา ทุกครั้งที่เขาใกล้จะหนีสำเร็จ ก็ถูกจิ่วซีจับกลับมา

จนสุดท้ายโจวเคอหม่าก็สิ้นหวัง

เขานอนอยู่บนพื้น เหงื่อท่วมตัว สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง: “เธอ เธออยาก อยากจะทำอะไร?”

ทำอะไร?

ก็ต้องแก้แค้นสิ

จิ่วซีใช้มือตบหน้าเขาเบาๆ แล้วยิ้มพลางหยิบขวดยาวิเศษออกมาจากมิติแล้วกรอกเข้าไปในร่างกายของโจวเคอหม่า

โจวเคอหม่าดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง อยากจะหลีกเลี่ยงของเหลวที่ไม่รู้จัก

แต่จิ่วซีไม่ให้โอกาสเขาต่อต้านเลยแม้แต่น้อย ถอดกรามของเขาออกแล้วกรอกยาเข้าไป

นายไม่ใช่ว่าอยากจะมีลูกให้พระเอกมากเหรอ?

ฉันจะสมหวังให้

คลอดทีเดียวสองคนเลย ให้ทารกสูบเลือดสูบเนื้อนายจนแห้ง

จิ่วซีจากไป โจวเคอหม่าลุกขึ้นจากพื้นอย่างตื่นตระหนก มือสั่นเทาโทรศัพท์ไปหาสามีของตัวเองแล้วร้องไห้ฟูมฟาย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา มีรถคันหนึ่งมาจอดอยู่ข้างร้านชานม ชายวัยกลางคนคนหนึ่งลงมาจากรถ แล้วอุ้มโจวเคอหม่าจากไป

จิ่วซีนำวิดีโอนี้ไปโพสต์ในเว็บบอร์ดของโรงเรียนที่โจวเคอหม่าอยู่ โดยใช้หัวข้อว่า——นักศึกษาชายยอมเป็นชู้รักของเศรษฐีวัยกลางคน นักศึกษาชายได้รับบาดเจ็บ เศรษฐีรีบรุดมาถึง ทั้งสองคนอุ้มท่าเจ้าหญิงมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล

โพสต์นี้ดึงดูดความสนใจของชาวเน็ตอย่างรวดเร็ว

เพราะจิ่วซีใจดีมากที่ระบุชื่อว่า นักศึกษาชายคนนั้นก็คือเจ้าของร้านชานมแมงมุม นักศึกษาชายสาขาวิศวกรรมโยธาปีสามของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

ประกอบกับวิดีโอและรูปภาพที่ดูเหมือนจริง ทำให้โพสต์นี้กลายเป็นประเด็นร้อนในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว

โจวเคอหม่าดึงแขนเสื้อของชู้รักมาระบายความทุกข์ อ้อนวอนให้ชู้รักเศรษฐีช่วยระบายความโกรธให้ตัวเอง

โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองดังแล้ว

ไม่เพียงแต่เป็นคนแรกในโรงเรียนเท่านั้น แต่ยังโด่งดังในโลกออนไลน์อย่างรวดเร็วอีกด้วย

จิ่วซีจ้องมองผมสีชมพู แล้วโพสต์วิดีโอในฐานะเจ้าของร่างเดิม

“ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะรักสวยรักงาม ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่ด่าฉันถึงเป็นแต่ผู้ชาย พวกคุณไม่รู้จักฉันก็มาโจมตีฉัน บูลลี่ฉันในโลกออนไลน์ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ แล้วก็ โจวเคอหม่า นักศึกษาปีสาม คณะวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัย XXX หลักฐานที่นายด่าทอและบูลลี่ฉันในโลกออนไลน์ฉันมีหมด ฉันหวังว่านายจะขอโทษ ฉันคิดว่า คนที่เป็นเมียน้อยของคนอื่น ไม่มีสิทธิ์มาด่าฉัน”

พวกผู้ชายที่ทราบข่าวก็หัวเราะเยาะ

ด่าจิ่วซีว่าสำส่อน ใครใช้ให้เธอย้อมผมล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีชาวเน็ตชายบางคนพูดจาประชดประชันอีกด้วย

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียน้อยก็เพราะพวกผู้หญิงอย่างพวกเธอไม่เรียบร้อยกันเอง เธอไม่มีสิทธิ์ด่าเธอ แต่พวกเรามี! พวกผู้ชายอย่างเราไม่เหมือนพวกผู้หญิงอย่างพวกเธอหรอก ที่ทำตัวเป็นทั้งโสเภณีและนักบุญ เป็นขอทานที่ยืนขอเงิน!”

จิ่วซียิ้มเย็นชา

โต้กลับอย่างรวดเร็ว

“ไอ้โง่ ใครบอกแกวะว่าโจวเคอหม่าเป็นผู้หญิง? แกเป็นแต่เห่าเป็นหมาเหรอ? ไม่ได้จบประถมแล้วออกมาเป็นนักเลงคีย์บอร์ดใช่ไหม? โจวเคอหม่าเป็นผู้ชาย ไอ้โง่!”

หินก้อนเดียวสร้างคลื่นพันชั้น

ทุกคนตกตะลึง

ที่แท้ก็เป็นเมียน้อยผู้ชายเหรอ?

ข่าวนี้น่าตื่นเต้นมาก

ก็ขึ้นเป็นประเด็นร้อนทันที

จิ่วซีตีเหล็กตอนร้อน ปล่อยคลิปเสียงที่โจวเคอหม่าซื้อยาวิเศษในห้องไลฟ์สดเพื่ออยากจะมีลูก

คนที่บูลลี่จิ่วซีในโลกออนไลน์โดยพื้นฐานแล้วเป็นพวกที่มีคุณภาพการศึกษาต่ำ ได้รับการศึกษาในระดับต่ำ ไม่มีเงิน ไม่มีหน้าตา ไม่มีตำแหน่งงาน ว่างงานไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เป็นพวกเตี้ยขี้เหร่จนและผู้ชายที่เกลียดโลก

ดังนั้นเมื่อเห็นหลักฐานที่จิ่วซีปล่อยออกมา ปฏิกิริยาแรกคือไม่เชื่อ

คนเหล่านี้ไม่เชื่อ แต่ภรรยาของเศรษฐีกลับได้รับรูปภาพและวิดีโอที่จิ่วซีส่งมาให้ในทันที

ภรรยาของเศรษฐีรู้มาตลอดว่าสามีของตัวเองมีชู้รักอยู่ข้างนอก

เดิมทีคิดว่าถ้ามีเวลาจะจ้างนักสืบเอกชนมาสืบสวน

ไม่คิดว่า... เมียน้อยจะเป็นนักศึกษาชาย!

ภรรยาของเศรษฐีไม่อยากจะเชื่อ รีบหาผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบความจริงของวิดีโอและรูปภาพ

หลังจากได้รับคำตอบที่แน่ชัดแล้ว จิ่วซีก็ส่งหมายเลขห้องที่โจวเคอหม่าได้รับบาดเจ็บและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมาให้อย่างใส่ใจ

ภรรยาของเศรษฐีรีบรุดไปยังที่เกิดเหตุ ตั้งแต่พบรูปภาพจนถึงโรงพยาบาล ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง

โจวเคอหม่านอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง

ข้างๆ มีเศรษฐีนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่

โจวเคอหม่ามองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าซึ่งอยู่กับเขามาสี่ปีด้วยความเจ็บปวด ในใจรู้สึกอ่อนโยน

“ที่รัก～ฉันคิดถึงคุณจัง”

เศรษฐีเบื่อโจวเคอหม่าแล้ว นี่ก็เป็นเหตุผลที่โจวเคอหม่าอยากจะใช้การมีลูกมาผูกมัดเศรษฐีไว้

เศรษฐีพูดอย่างรำคาญ: “ฉันก็อยู่นี่แล้ว อยากดูก็ดูไปเถอะ อย่าพูดเลย”

โจวเคอหม่าเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ

ดัดเสียงอย่างเสแสร้ง

“เป็นเพราะฉันมีลูกให้คุณไม่ได้ใช่ไหม? คุณเบื่อฉันแล้วเหรอ? หรือว่าเป็นเพราะนางเสือตัวนั้น”

ภรรยาของเศรษฐีที่ยืนฟังอยู่หน้าประตูได้ไม่กี่นาทีก็เกลียดจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“ปัง!” ถีบประตูห้องผู้ป่วยเปิดออก สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องไปที่โจวเคอหม่า

“โย่ ที่แท้ก็เป็นจิ้งจอกตัวผู้ มิน่าล่ะถึงได้มีกลิ่นสาบสางฟุ้งกระจายขนาดนี้!”