บทที่ 744 แฟนสาวของผมเป็นผู้หญิงหน้าเงิน 3

เพราะจิ่วซีที่อยู่ตรงข้ามกำลังถือโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปเขาอยู่

ฉากที่เขาเพิ่งจะโมโหไปเมื่อครู่ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะถูกจิ่วซีถ่ายไว้แล้ว

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หลี่กังจิงรู้สึกสิ้นหวัง อึดอัด และไม่มีที่หลบซ่อน

แต่จิ่วซีก็ไม่ได้ทำอะไรเขา

เพียงแต่คอยบีบคั้นเขาทางศีลธรรมไม่หยุด เขาแทบจะสติแตกแล้ว

จิ่วซีเบิกตากว้างอย่างไร้เดียงสามองหลี่กังจิงที่ความโกรธหยุดชะงักลง แล้วยิ้ม

"เหอะๆ~ ฉันบอกแล้วไงว่าเธอเสแสร้ง! เธอไม่ได้ใจดีมีเมตตาอย่างที่เห็นภายนอกเลย! ดูสิ พอไม่มีคนก็เผยธาตุแท้ที่ปากจัดออกมา! เธอทำให้ฉันผิดหวังมาก! ฉันตัดสินใจแล้วว่าจากนี้ไปจะคอยดูแลให้เธอทำความดี!"

หลี่กังจิงโกรธจนเจ็บหน้าอก

เขาไม่เข้าใจว่าตัวเองทำกรรมอะไรไว้ถึงได้มาเจอกับแฟนคลับสมองกลวงอย่างจิ่วซี

เขาพูดอย่างไม่แน่ใจ "เธอเป็นแฟนคลับของฉันจริงๆ เหรอ? ถ้าใช่ ทำไมถึงคอยสร้างความลำบากให้ฉันตลอด?"

จิ่วซีสับสน

"ฉันไปสร้างความลำบากให้เธอตอนไหน?"

หลี่กังจิงหุบปาก

ในใจโกรธจัด

หรือว่าเขาต้องพูดว่า เธอมาบังคับให้ฉันทำความดี พูดต่อหน้าธารกำนัลว่าฉันไม่ดี นี่ไม่ใช่การสร้างความลำบากเหรอ?

แต่ถ้าพูดแบบนั้น เขาก็จะเปิดเผยว่าเขาไม่ได้ชอบช่วยเหลือผู้อื่นจริงๆ น่ะสิ?

ความเจ็บปวดที่ดั้งจมูกยังคงมีอยู่ไม่หยุด เลือดกำเดาไหลจนแทบจะหมดตัว

หลี่กังจิงกัดฟัน

"พูดมาเถอะ เธอต้องการอะไรถึงจะยอมปล่อยฉันไป? ตอนนี้ฉันมีธุระด่วนต้องไปโรงพยาบาล เธอช่วยให้ฉันอยู่เงียบๆ สักพักได้ไหม?"

จิ่วซีเบ้ปาก

รำคาญแล้วสินะ?

ตอนนั้นเธอก็ทรมานเจ้าของร่างเดิมแบบนี้ทั้งวันทั้งคืน

เจ้าของร่างเดิมไม่ยอมให้เพื่อนบ้านยืมข้าวสารที่เพิ่งซื้อมาใหม่ เธอก็บอกว่าเจ้าของร่างเดิมไม่ใช่คนดีจริงๆ

จิ่วซีส่ายหน้า

"ฉันไม่เอา ฉันจะตามเธอไป เธอคือไอดอลของฉัน เป็นแบบอย่างของฉัน ฉันดูวิดีโอของเธอแล้วถึงได้รู้ว่าการทำความดีมันมีความสุขขนาดนี้"

หลี่กังจิงเกาหัวอย่างหงุดหงิดแล้วกรีดร้อง

"อ๊าาาาา!!!!! เวรเอ๊ย! เวรเอ๊ย! เวรเอ๊ย! บ้าเอ๊ย!"

หลี่กังจิงสติแตก ลุกขึ้นยืนอย่างแรงแล้ววิ่งหนีไป

เขาไม่เชื่อว่าตัวเองที่สูง 185 เซนติเมตรจะวิ่งหนีจิ่วซีไม่พ้น

สลัดไอ้บ้าคนนี้ทิ้งไปก่อนแล้วค่อยว่ากันอย่างอื่น

แต่!

หลี่กังจิงเพิ่งจะมาถึงหน้าโรงพยาบาล ก็เห็นจิ่วซีนั่งอยู่บนบันไดโรงพยาบาลทันที

จิ่วซีเงยหน้าขึ้น ยิ้มอย่างสดใสให้หลี่กังจิงที่หน้าแดงคอแดงและหอบหายใจแรง

"หลี่กังจิง! ฉันอยู่นี่~"

หลี่กังจิงวิ่งไปอยู่หน้าจิ่วซีอย่างหงุดหงิด ไม่สนใจสายตาของคนอื่น จับคอเสื้อของจิ่วซีแล้วเขย่าอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊าาาาา แกจะทำอะไรกันแน่?! ฉันจะบ้าตายเพราะแกแล้ว!"

จิ่วซียิ้มเห็นฟันแปดซี่ กระซิบข้างหูหลี่กังจิงแล้วยิ้ม "ให้ฉันแสนห้า ฉันรู้ว่าเธอขโมยเงินเก็บของแฟนเก่าเธอไปหลายหมื่น ฉันใช้กล้องส่องทางไกลเห็นเธอวางยาแฟนเก่าแล้วขโมยบัตรไป วันนั้นฉันตามเธอไป เห็นกับตาว่าเธอถอนเงินออกมาหนึ่งถุง แล้วโยนบัตรทิ้งลงท่อระบายน้ำ"

ม่านตาของหลี่กังจิงขยายกว้าง มองจิ่วซีอย่างตกตะลึง

จิ่วซียังคงหัวเราะ

บนใบหน้าที่ขาวสะอาด มีรอยยิ้มเต็มเปี่ยม แต่กลับไร้ซึ่งความอบอุ่น

หลี่กังจิงอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น ปล่อยจิ่วซี แล้วแสร้งทำเป็นใจเย็น

"ฉัน... เธอพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ"

จิ่วซียิ้มแย้มลุกขึ้นยืน โบกโทรศัพท์มือถือ "ถ้าอย่างนั้น... ก็โทษฉันไม่ได้นะ คนดี"

จิ่วซีหันหลังเดินจากไปอย่างเด็ดขาด แตกต่างจากเมื่อครู่ที่ไล่ตามหลี่กังจิงเพื่อบีบคั้นทางศีลธรรมอย่างสิ้นเชิง

เหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากของหลี่กังจิง

ในใจชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียอย่างรวดเร็ว

เขาถามระบบเทพบุตรพลิกชะตาในใจว่าคำพูดของจิ่วซีเป็นความจริงหรือไม่

เสียงเครื่องจักรของระบบดังขึ้น "หมายเลข 878 สิทธิ์ของระบบในปัจจุบันต่ำเกินไป ท่านไม่มีสิทธิ์ดู"

"เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังทำไม่ได้ จะมีแกไว้ทำไม?"

หลี่กังจิงก็โกรธจัด หลังจากพูดจาไม่คิดก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย กลัวว่าระบบนี้จะทิ้งเขาไป

เพราะถ้าไม่ใช่เพราะระบบนี้ปรากฏขึ้นในร่างกายของเขาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน ให้เขาไปช่วยสาวสวยรวยที่เมาแล้วขับรถคว่ำจนสลบไป ตอนนี้เขาก็คงไม่มีเงินก้อนโตถึงสองล้าน

โชคดีที่ระบบไม่ได้สนใจน้ำเสียงของเขา

ระบบเหมือนหุ่นยนต์ที่ไม่มีอารมณ์ ตอบกลับอย่างเป็นเครื่องจักร "หมายเลข 878 หากต้องการได้รับสิทธิ์การใช้งานเพิ่มเติม โปรดให้ความร่วมมือในการทำภารกิจให้สำเร็จ"

"ภารกิจยากไหม? รางวัลดีไหม? ถ้าไม่มีผลเสียอะไรกับฉัน ฉันไปหาหมอเสร็จแล้วจะไป"

"หมายเลข 878 ภารกิจที่หนึ่ง ช่วยเหลือหญิงสาวสวยที่ติดอยู่ในท่อระบายน้ำ รางวัลจะตัดสินจากระดับความขอบคุณของผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือ แต่ร้านค้าของระบบจะมอบน้ำปรับปรุงหน้าตาให้โฮสต์"

หลี่กังจิงดีใจขึ้นมา

ตอนนี้เขานึกถึงจิ่วซีขึ้นมาทันที จึงรีบวิ่งตามไปในทิศทางที่จิ่วซีจากไป

ไม่นานก็เห็นจิ่วซีที่กำลังจะข้ามถนน

"น้องสาว รอเดี๋ยวก่อน! ฉันตกลงตามเงื่อนไขของเธอ!"

จิ่วซีเห็นหลี่กังจิงที่หน้าตาเบิกบานมานานแล้ว

ระบบอ้วนบอกบทสนทนาระหว่างระบบเทพบุตรพลิกชะตากับหลี่กังจิงให้จิ่วซีฟัง

จิ่วซีแสดงความตื่นเต้นว่าโลกใบนี้น่าจะสนุกมาก

เทพบุตรพลิกชะตานี่ช่างเป็นพลังพิเศษที่น่าดึงดูดใจจริงๆ

ถ้าได้ทำลายพลังพิเศษนี้ด้วยมือตัวเอง หลี่กังจิงที่เริ่มพึ่งพาระบบเทพบุตรพลิกชะตาแล้วจะมีความสุขขนาดไหนกันนะ!

สายตาเหลือบไปเห็นไฟเขียวที่อยู่ไม่ไกลเหลืออีกเพียงสามวินาที จิ่วซีแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินแล้วจะวิ่งไปอีกฝั่งของถนน

เลือดกำเดาของหลี่กังจิงเริ่มไหลอีกครั้ง เขาร้อนใจ จึงก้าวเท้ายาวๆ ตามไป แล้วดึงจิ่วซี

แต่! ในตอนนั้นเอง จิ่วซีก็ขยับไปทางขวาแล้วกลับมาที่ถนน ส่วนหลี่กังจิงกลับพุ่งไปที่ถนนเพราะแรงเฉื่อย

ประกอบกับพลังจิตของจิ่วซีที่ดึงข้อเท้าของหลี่กังจิง ทำให้หลี่กังจิงทั้งตัวล้มลงนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น

"ปี๊นๆๆ!!"

เสียงกรีดร้องที่แสบแก้วหูดังขึ้น "แกร๊ก!"

รถเก๋งคันหนึ่งแล่นทับข้อเท้าของหลี่กังจิง!

หลี่กังจิงร้องโหยหวนแล้วสลบไป

จิ่วซีเห็นกับตาว่าข้อเท้าขวาของหลี่กังจิงถูกรถเก๋งทับจนหักเป็นสองท่อน กระดูกที่หักแทงทะลุผิวหนัง เลือดไหลนองพื้น

คนขับรถเป็นชายที่เมาแล้วขับ แขนกำยำของเขาสักคำว่า "ฉันเป็นคนดี" สามคำ

จิ่วซีแหวกฝูงชน วิ่งไปอยู่ข้างๆ หลี่กังจิงที่สลบอยู่ แล้วใช้พลังจิตสร้างเข็มบางๆ ยาวครึ่งเมตรแทงเข้าไปในร่างกายของหลี่กังจิงอย่างแรง

“อ๊ากกกกก”

หลี่กังจิงถูกปลุกให้ตื่นด้วยความเจ็บปวด ลืมตาขึ้นมาก็เห็นจิ่วซีกำลังสั่งให้คนอื่นโทรแจ้งตำรวจและเรียกรถพยาบาลด้วยใบหน้าที่เป็นห่วง

ราวกับจะรับรู้ถึงสายตาของหลี่กังจิง จิ่วซีหันกลับมาปลอบเขา "หลี่กังจิง คุณไม่ต้องกลัวนะ ถึงจะพิการก็ไม่ต้องกังวล คุณเป็นคนดี ชาวเน็ตที่สนับสนุนการด่าแฟนเก่าของคุณจะต้องไม่ทอดทิ้งคุณแน่นอน"

จากนั้นก็กระซิบขู่ข้างหูหลี่กังจิง

"รีบโอนเงินให้ฉันแสนห้า ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวตำรวจมา ฉันจะเอาหลักฐานให้ตำรวจ"