บทที่ 445 ดาราสาวสุดเพี้ยนกับเหล่าชายของเธอ 13

แต่สุดท้ายจิ่วซีก็ไม่ได้ให้หลี่หวนทำงานหนักอะไรมาก

กลับเป็นป้าชาวบ้านใจดีที่อยู่ข้างๆ เข้ามาช่วย

เมื่อรู้ว่าจิ่วซีจะทำเตียงไม้ไผ่สองเตียง และจะใช้แผ่นไม้ไผ่อุดรอยรั่วของบ้านไม้ไปด้วย

ดังนั้นเหล่าป้าๆ ลุงๆ จึงทำงานกันอย่างคล่องแคล่ว

จิ่วซีมีแรงเยอะ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วถามป้าๆ อย่างถ่อมตนว่าทำอย่างไร

เมื่อมีป้าๆ คอยอธิบาย จิ่วซีก็พัฒนาฝีมืออย่างรวดเร็ว ฟันฉับๆ แผ่นไม้ไผ่ปลิวว่อน เพียงชั่วโมงเดียว ด้วยความช่วยเหลือของป้าๆ เตียงไม้ไผ่สองเตียงก็เสร็จสมบูรณ์

ไม้ไผ่ที่เหลือยังมีอีกมาก จิ่วซีใช้แผ่นไม้ไผ่อุดรอยรั่วของบ้านไม้

สุดท้ายก็ใช้วัสดุที่เหลือทำเก้าอี้ไม้ไผ่ ตะกร้าไม้ไผ่ ตะกร้าสะพายหลังไม้ไผ่ และกระชอนไม้ไผ่ให้ยายหยูอีกหลายชิ้น

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ทึ่ง

หนุ่มสาวจากเมืองใหญ่คนนี้ช่างมีความสามารถจริงๆ หาได้ยากยิ่ง

ตอนที่หลี่หวนจากไป ในมือของเขาถือตะกร้าไม้ไผ่ที่สวยงามซึ่งจิ่วซีมอบให้

เดินเหมือนลอยได้

จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวที่สวยและมีบุคลิกดีอย่างจิ่วซีจะทำงานเกษตรเหล่านี้ได้

หลี่หวนรู้สึกว่า จิ่วซีได้เปลี่ยนมุมมองของเขาที่มีต่อหญิงสาวสวยในยุคปัจจุบันไปโดยสิ้นเชิง

และเขามีลางสังหรณ์ว่า หลังจากรายการออกอากาศ ทั้งสองคนจะต้องดังเปรี้ยงปร้างแน่นอน

หน้าตาสวย นิสัยดี มีมารยาท ที่สำคัญคือเป็นกันเอง ติดดิน และทำงานเก่งมาก

คนแบบนี้ใครจะไม่ชอบล่ะ?

รูปลักษณ์ที่สวยงาม จิตวิญญาณที่ยอดเยี่ยมและน่าสนใจ

จิ่วซีมีครบทั้งสองอย่าง

ฝั่งจิ่วซีกลายเป็นเซียนแห่งการทำงาน

เวลาไม่พูดก็ดูสูงส่งและเย็นชา ทำให้รู้สึกว่าเข้าถึงยาก

พอพูดแล้ว... ก็... ดูตลก ปากจัด และเกรียนนิดๆ ตรงไปตรงมาแต่ก็รู้จักกาละเทศะ

ประกอบกับเมิ่งหยูที่ไม่เอาไหน ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันก็เหมือนกับแม่ที่เหนื่อยใจกับลูกชายโง่ๆ ของเจ้าของที่ดิน

ช่างภาพมักจะถูกรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและนิสัยที่ตรงไปตรงมาของจิ่วซีทำให้สงสัยในชีวิต

คุณบอกว่าคนสวยแล้วยังใจดี คุณคิดว่าเธอเป็นราชินีผู้สูงส่ง แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นหญิงสาวสุดฮา

นี่ก็ทำลายความรู้สึกที่เข้าถึงยากซึ่งเกิดจากความงามที่มากเกินไปของจิ่วซี

และความสามารถในการยอมรับและปรับตัวก็ยอดเยี่ยมมาก

โลกนี้ชื่นชมผู้ที่แข็งแกร่ง

ผู้เข้าแข่งขันที่ทั้งสวยทั้งเก่งอย่างจิ่วซี การที่จะดังเป็นเรื่องที่คาดเดาได้อยู่แล้ว

ถ้าต่อยอดด้วยการแสดงหนัง สร้างกระแส ก็จะเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของดาราสาวในวงการบันเทิงอีกคน

เช่น สุ่ยโต้วไอ้ที่ได้ฉายาว่าขวัญใจมหาชน...

ทั้งสองคนอยู่ในรายการเดียวกัน คราวนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว

ฝั่งจิ่วซีมีเตียงแล้ว ยังช่วยยายหยูปรับปรุงสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยอีกด้วย

หลังคาที่รั่วก็มุงกระเบื้องใหม่ ทำให้บ้านที่ทรุดโทรมของยายหยูดูมีชีวิตชีวาขึ้น

ช่างภาพที่ตามถ่าย: พูดว่าตกใจก็เหนื่อยแล้ว ฉันยอมแพ้แล้วกัน ตั้งใจถ่ายทำตามคำสั่งของผู้สนับสนุนหลักดีกว่า

ฝั่งนั้น สุ่ยโต้วไอ้ก็หาที่พักได้แล้ว

สุ่ยโต้วไอ้รู้ดีถึงกลเม็ดในรายการนี้ จึงเดินตามคำใบ้ไปยังบ้านที่ทีมงานเตรียมไว้ให้ล่วงหน้า

บรรยากาศโบราณสวยงาม สภาพแวดล้อมงดงาม

สุ่ยเต๋ออ้ายแบกกล่องที่ไม่หนักอย่างยากลำบาก และยิ้มอย่างเขินอายใส่กล้อง: “ฮิฮิ~ ในที่สุดก็ถึงที่หมายแล้ว~ มาที่นี่ครั้งแรก ตื่นเต้นจริง ๆ ค่ะ!”

"โอ๊ย วันนี้ทุกคนเหนื่อยกันแล้วนะ ฉันเอาลูกอมมาด้วย ทุกคนแบ่งกันกินจะได้มีแรง"

สุ่ยโต้วไอ้หยิบถุงลูกอมออกมาจากกระเป๋า แล้วยิ้มหวานแจกลูกอมให้กับทีมงานที่อยู่ในเหตุการณ์ทีละคน

โบราณว่าไว้ กินของเขาปากอ่อน รับของเขาใจอ่อน

สุ่ยโต้วไอ้เป็นคนเข้ากับคนเก่ง แถมยังมีความงามเป็นทุนเดิม ไม่นานก็ครองใจคนในที่นั้นได้

โอวเทียนกงมองสุ่ยโต้วไอ้แบบนี้ ก็รู้สึกว่าสายตาของตัวเองช่างดีจริงๆ

การเลือกสุ่ยโต้วไอ้จะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่เขาเคยทำมา

สุ่ยโต้วไอ้สัมผัสได้ถึงสายตาของโอวเทียนกง จึงหันไปสบตาแล้วยิ้มให้กัน

กล้องจับภาพนี้ไว้ได้ ทีมงานต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหวานมาก

สุ่ยโต้วไอยิ้มให้กล้องอย่างสดใส ดูเหมือนจะไม่กังวลเลยว่าจะถูกจิ่วซีเปิดโปง

เธอมั่นใจว่าจิ่วซียังคงรักโอวเทียนกงอย่างสุดซึ้ง

ดังนั้นจึงมั่นใจว่าจิ่วซีจะไม่ทำเรื่องโง่ๆ ที่เสี่ยงต่อการถูกโอวเทียนกงเกลียด

ถอยหลังไปอีกหมื่นก้าว ต่อให้ความสัมพันธ์ของเธอกับโอวเทียนกงถูกเปิดโปง เธอก็มีวิธีทำให้โอวเทียนกงยอมรับผิดทั้งหมดเอง

สรุปคือ เธอจะไม่ยอมให้ตัวเองเจ็บตัว

และในสายตาของสุ่ยโต้วไอ้ จิ่วซีเองก็อยู่กับหนุ่มหล่อคนนั้นไม่ใช่เหรอ?

ชายหญิงอยู่ด้วยกันตามลำพัง ใครจะเชื่อว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น?

ระหว่างชายหญิงไม่มีมิตรภาพที่บริสุทธิ์

มี ก็แค่การใช้ประโยชน์อย่างบริสุทธิ์กับความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมเตียง

น่าเสียดาย

ในดวงตาของสุ่ยโต้วไอ้ฉายแววเสียดาย

ผู้ชายที่ชื่อเมิ่งหยูคนนั้น หน้าตาหล่อเหลา ถูกใจเธอมาก

แต่เขาอยู่กับนังสารเลวฉู่จิ่วซี ถ้าจะแย่งมาคงต้องใช้ความพยายามหน่อย

พอถึงตอนกลางคืน ผู้กำกับก็เรียกแขกรับเชิญทั้งหมดมาที่สถานที่ที่กำหนดเพื่อมอบหมายภารกิจของวันรุ่งขึ้น

ผู้กำกับแซ่หยาง เป็นชายวัยกลางคนอ้วน สูง 168 เซนติเมตร พูดจายิ้มแย้ม ไม่สร้างศัตรูกับใคร

เขายืนอยู่บนม้านั่ง ถือโทรโข่งเล็กๆ มอบหมายภารกิจให้กับแขกรับเชิญที่อยู่ข้างล่าง

"แขกรับเชิญทุกท่าน ภารกิจของวันนี้เสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปจะเป็นภารกิจแบบทีมที่ท้าทาย ฝ่ายที่แพ้จะต้องรับโทษตามกฎ ส่วนฝ่ายที่ชนะจะมีรางวัลพิเศษให้"

ดวงตากลมเล็กของผู้กำกับมองไปรอบๆ สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่ระหว่างสุ่ยโต้วไอ้กับจิ่วซี

จิ่วซีเลิกคิ้ว ผู้กำกับรีบดึงสายตากลับมา แล้วพูดอย่างเขินอาย "ฮ่าๆ พรุ่งนี้เราเจอกันที่นี่เจ็ดโมงเช้า ทางตะวันตกของหมู่บ้านมีนาบัวสองแปลง ทุกคนต้องลงไปขุดบัว"

"ขุดบัว? ถ้าเหยียบบัวหักจะทำยังไง?"

หลี่หวนมองไปที่ผู้กำกับ

สไตล์ของรายการ ไม่เคยง่ายขนาดนี้

ผู้กำกับหัวเราะแหะๆ "เหยียบหักหนึ่งท่อน ขุดสิบท่อน ทำนองนี้ไปเรื่อยๆ เป้าหมายคือขุดบัวที่ค่อนข้างสมบูรณ์ให้ได้ 150 จินภายในหนึ่งวัน แล้วนำไปขาย"

"เรามีแขกรับเชิญสิบคน พวกคุณแบ่งทีมกันเอง ไม่จำกัดจำนวนทีม"

"เชอะ ก็มุกเดิมๆ อีกแล้ว ฉันใช้หัวแม่เท้าคิดก็เดาออก!"

เมิ่งหยูแอบเข้าไปใกล้จิ่วซี แล้วบ่นเสียงเบา "น่าเบื่อจะตาย ขายบัวมันจะไปยากอะไร? ง่ายเหมือนปอกกล้วย"

จิ่วซีกลอกตา พูดไม่ออก "ได้ๆๆ คุณเก่ง ถึงตอนนั้นคุณก็รับผิดชอบขายให้หมดแล้วกัน"

เมิ่งหยูแค่นเสียงอย่างหยิ่งผยอง มองโอวเทียนกงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูก "หึ! ต้องเก่งกว่าคนสารเลวบางคนแน่!"

ตอนที่แยกย้ายกัน สมาชิกในทีมก็ถูกจัดเรียบร้อยแล้ว

คนที่เลือกคู่ของจิ่วซีมีน้อยมาก มีเพียงคู่สามีภรรยาหลี่หวนเท่านั้น

ทีมของสุ่ยโต้วไอ้มีคนเยอะที่สุด มีหกคน

ผู้กำกับอ้ำอึ้ง

เขาอยากจะให้ทั้งสองทีมมีจำนวนคนเท่ากัน

แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่มีปัญหาอะไร ผู้สนับสนุนหลักก็ไม่ได้พูดอะไร เขาก็เลยแกล้งทำเป็นไม่รู้

ก่อนจากไป จิ่วซีเดินสวนกับสุ่ยโต้วไอ้

ตอนที่เดินผ่านข้างๆ จิ่วซี สุ่ยโต้วไอ้พูดด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "นังสารเลวแก่ที่ไม่มีใครเอา"

สุ่ยโต้วไอ้คาดการณ์ไว้แล้วว่าจิ่วซีจะต้องโกรธและอึดอัด

เธอกำลังจะเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี ก็ได้ยินเสียงของจิ่วซีดังขึ้นในหู

นังร่านแก่ ไก่ใจง่าย ไก่หน้าไม่อาย สโมสรเมียน้อยยินดีต้อนรับเธอเสมอ เจ้านายคนนี้สามารถสนองความต้องการของเธอได้ถึงสิบคนในคืนเดียว มาทำงานกับฉันสิ ครึ่งชีวิตหลังจะได้หลุดพ้นจากความยากจนแล้วนอนสบาย"

"นังสารเลว!"

สุ่ยโต้วไอ้ไม่ได้ทำให้จิ่วซีโกรธ แต่กลับทำให้ตัวเองโกรธจนเจ็บหน้าอก

เธอก้มหน้าลง สายตาเย็นชาและโหดเหี้ยม

ทันใดนั้น เธอก็เงยหน้าขึ้นมองเมิ่งหยูที่กำลังมองไปรอบๆ