บทที่ 265 ไลฟ์สดสยองขวัญ กำจัดพวกหาเรื่องตาย 9

แต่สามคนที่เหลือจะไปมีอารมณ์สนใจเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร

แต่ละคนต่างก็ตัวสั่นเทาและกอดกันเพื่อความอบอุ่น

เสียงกรีดร้องของชายหนุ่มที่ถูกลากลงไปในลาวาดังอยู่เพียงไม่กี่วินาที ไม่นานก็เงียบสนิท

จิ่วซีมองดูฉากนี้อย่างเย็นชา ไม่มีท่าทีว่าจะยื่นมือเข้าช่วยเลยแม้แต่น้อย

ชาวเน็ตหน้าจอตกใจกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก

หลังจากปีศาจตัวน้อยหายไป ทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบอีกครั้งในทันที

"จิ่วซี ซีซี เสี่ยวซี รีบดึงฉันขึ้นไป! ขอร้องล่ะเสี่ยวซี!"

ซ่งเหรินถงหน้าซีดเผือด ฟันกระทบกัน

จิ่วซีมองพวกเขาอย่างเย็นชา แล้วถามอย่างเย็นชาว่า "พวกเธอไม่ใช่ว่าอยากจะเล่นเกมสยองขวัญไลฟ์สดหาเงินเหรอ ทำต่อไปสิอย่าหยุด นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่พวกเธอต้องการเหรอ"

จิ่วซีย้ายไฟฉายไปสำรวจรอบๆ ทันทีที่แสงไฟฉายเคลื่อนไป ก็มีเสียงหินเคลื่อนที่ดังขึ้น

"ครืนๆ~"

"อ๊าาา! ซีซี! เสี่ยวซี รีบช่วยฉันด้วย!"

เสียงกรีดร้องของซ่งเหรินถงดังขึ้น พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของอีกสองคน

“แกร๊กๆ~”

ลาวาถอยกลับไป ส่วนที่นูนขึ้นมาของที่สูงก็เริ่มหมุนอย่างช้าๆ

หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มที่ได้รับบาดเจ็บที่ต้นขา พลัดตกลงไปที่ขอบ แล้วทั้งร่างก็ร่วงลงไปตรงๆ

“ปัง!”

เสียงของหนักตกลงพื้นดังขึ้น

ชายหนุ่มคนนั้นตกลงไปบนก้อนหิน

ชายหนุ่มยังไม่ทันดีใจที่รอดชีวิต ก้อนหินใต้ร่างก็เริ่มหมุนอีกครั้ง

ค่อยๆ ก้อนหินก็หมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ชายหนุ่มไม่ทันระวังก็ลื่นไถลไปที่ใจกลางก้อนหินแล้วชนเข้ากับก้อนหินที่คล้ายเสาหิน

จากนั้น ชาวเน็ตก็ได้เห็นฉากที่ทำให้พวกเขาขนหัวลุก

เสาหินแตกออก ชายหนุ่มตกลงไปข้างใน

ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องที่น่าสยดสยอง เลือดจำนวนมากไหลซึมออกมาจากเสาหิน

"แกรกๆ~"

เสาหินเหมือนโม่หินขนาดใหญ่ที่หมุนอยู่ตลอดเวลา

จากนั้น เสาหินก็แตกออกอย่างสมบูรณ์ ซ่งเหรินถงและชายหนุ่มที่เหลือก็ตกลงไปข้างใน

แต่ครั้งนี้ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง

จิ่วซีขมวดคิ้ว

ตายแบบนี้เลยเหรอ

ไม่ใช่ว่าเป็นการปล่อยให้พวกสารเลวเหล่านี้รอดตัวไปง่ายๆ เหรอ

ในขณะที่จิ่วซีกำลังจะลงไปสำรวจ ทิวทัศน์รอบๆ ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

“ครืนๆ!”

"เสี่ยวซี!"

ซูหลันจับจิ่วซีไว้ด้วยความตกใจเพื่อทรงตัว

สถานที่ที่พวกเขาอยู่เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษหินจากเพดานถ้ำร่วงลงมากระแทกพื้นไม่หยุด

จิ่วซียืนนิ่งเหมือนภูเขา ส่งเสียงฮึ่มเย็นชา แล้วชักดาบใหญ่ออกมาปักลงไปในพื้นอย่างรวดเร็ว

"มหาศูนยตาแปดทิศ ฟ้าดินเคลื่อนย้าย เหยียบย่างดาวเหนือ สังหารอสูรร้ายก่อนแล้วค่อยฟันแสงราตรี ภูตผีปีศาจทั้งหลาย ถอยไป!"

"บึ้ม!"

คาถาจบลง แสงสว่างจ้าก็เปล่งออกมาจากศูนย์กลางของจิ่วซี

ชาวเน็ตถูกแสงสีขาวนี้แทงจนต้องหลับตา

เมื่อลืมตาขึ้น ทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ

แต่สิ่งเดียวที่แตกต่างคือ ทิวทัศน์รอบๆ กลับมาน่ากลัวและน่าขนลุกอีกครั้ง

ที่เห็นคือพื้นดินสีแดงฉาน เนินเขาที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

เนินเขามีความลาดชันเล็กน้อย ท้องฟ้าที่มืดครึ้มมีดวงจันทร์สีแดงแขวนอยู่

ไม่มีลม เม็ดทรายสีแดงร้อนมาก

"เสี่ยวซี นี่ นี่ที่ไหน ซ่งเหรินถงและคนอื่นๆ คงไม่ใช่..."

ซูหลันมองดูโลกที่แปลกประหลาดนี้ด้วยความกังวล จูงซ่งเสี่ยวเทียนที่เหม่อลอยเข้าใกล้จิ่วซี ราวกับว่าทำแบบนี้ถึงจะรู้สึกปลอดภัย

เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มาจากไหน แต่ซูหลันก็รู้สึกว่าจิ่วซีให้ความรู้สึกที่น่าเชื่อถือ

"พี่หลัน เธอ"

"ครืนๆ~"

จิ่วซียังพูดไม่ทันจบ ก็รู้สึกถึงเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากไม่ไกล

การเคลื่อนไหวนี้ยิ่งใหญ่มาก

ซูหลันถูกแรงสั่นสะเทือนทำให้ล้มลงกับพื้น มือของเธอถูกทรายสีแดงที่ร้อนระอุจนเกิดตุ่มพอง

แต่เธอไม่ได้ร้องออกมา

แต่กลับรีบอุ้มซ่งเสี่ยวเทียนแล้วยืนข้างๆ จิ่วซีมองไปไกลๆ

"นั่น นั่นอะไร"

เมื่อสายตาจับจ้องไปที่ทรายสีแดงที่ลอยฟุ้งอยู่ไกลๆ และค่อยๆ เข้ามาใกล้ ซูหลันก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ

"โอ้พระเจ้า! นั่นมันสัตว์ประหลาดอะไร! รีบหนีเร็ว!"

หลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ในทรายสีแดงนั้น ซูหลันก็ขาอ่อน มองหาที่หลบซ่อนไปทั่ว

แต่มองไปรอบๆ นอกจากเนินเขาที่ลาดชันแล้ว จะมีอะไรมาบดบังได้อีก

ซูหลันร้อนใจจนเหงื่อท่วมตัว

ตอนนี้ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็เห็นแล้วว่าสิ่งที่อยู่ในทรายสีแดงคืออะไร

นั่นคือวัวที่คลุ้มคลั่งนับหมื่นตัว

จะบอกว่าเป็นวัวก็ไม่ถูกต้องนัก

วัวตัวนั้นมีสีแดงเพลิงทั้งตัว จมูกพ่นไฟร้อน ลิ้นพ่นดาบ ท้องเปิดเป็นเตาไฟ กีบเท้าเกิดเป็นปีศาจตัวเล็ก

ทุกที่ที่วัวแดงไป ทรายสีแดงจะกลายเป็นลาวาสีแดง

ใต้กีบทั้งสี่มีปีศาจตัวเล็กนับไม่ถ้วนยื่นมือออกมาดึงรั้ง

"ช่วยด้วย!"

ไกลออกไป เงาคนสองคนก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

คือซ่งเหรินถงและชายหนุ่มอีกคน

ทั้งสองคนที่กำลังวิ่งอยู่ก็เห็นจิ่วซีและคนอื่นๆ เช่นกัน

รีบร้องขอความช่วยเหลืออย่างตื่นตระหนก

"เสี่ยวซี! รีบช่วยฉันด้วย! ช่วยฉันด้วย! ต่อไปฉันจะไม่ต่อต้านเธออีกแล้ว! ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย!"

ขาทั้งสองข้างของซ่งเหรินถงหนักอึ้งราวกับถูกเทด้วยตะกั่ว

ในตอนนี้เขาหมดแรงแล้ว

แต่เมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่แผดเผาจากด้านหลังและเปลวไฟที่พ่นออกมาจากจมูกวัว ซ่งเหรินถงก็ทำได้เพียงวิ่งอย่างสุดชีวิต

ไม่วิ่งก็คือตาย

ไม่นาน ชายหนุ่มข้างๆ ก็ถูกดาบที่วัวแดงพ่นออกมาแทงเข้าที่น่อง

คนนั้นล้มลงกับพื้น ยังไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือก็ถูกฝูงวัวแดงที่ตามมากลืนกิน

ชาวเน็ตได้เห็นกับตาว่าคนเป็นๆ คนหนึ่งถูกฝูงวัวแดงที่แปลกประหลาดกลืนกิน ถูกปีศาจตัวเล็กฉีกเป็นชิ้นๆ แล้วถูกกีบวัวเหยียบจนเป็นโคลน

ในตอนนั้นไม่มีใครไม่ขนหัวลุก

ดูเหมือนว่าในวินาทีถัดไปฝูงวัวจะมาถึงและเหยียบตัวเองตาย

ซ่งเหรินถงรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง เขาไม่กล้าหยุด

การตายอย่างน่าสยดสยองของเพื่อนที่อยู่ข้างหลังดังเข้ามาในหูอย่างชัดเจน

ซ่งเหรินถงแทบจะสติแตก ปอดของเขารู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกฉีก

"เสี่ยวซี เรารีบหนีกันเถอะ!"

ซูหลันหน้าซีดเผือดมองดูคนที่ตายอย่างน่าสยดสยองอยู่ไกลๆ แล้วดึงจิ่วซีจะวิ่งหนี

แต่จิ่วซีไม่ขยับ

ซูหลันมองจิ่วซีอย่างร้อนใจ กระวนกระวายใจอย่างที่สุด

"พี่หลันกอดเสี่ยวเทียนไว้ดีๆ อย่าขยับ ตราบใดที่ในใจไม่มีความผิด ไม่เคยทารุณกรรมสัตว์ เธอก็จะไม่เป็นอะไร อีกอย่าง มีฉันอยู่ เธอไม่ต้องกลัว"

จิ่วซีมองเห็นสภาพแวดล้อมที่อยู่มานานแล้ว

นั่นคือนรกขุมวัวในนรกสิบแปดขุม

พูดอย่างเคร่งครัด นี่เป็นเพียงฉากนรกที่สมจริงซึ่งจำลองขึ้นโดยเกมที่แปลกประหลาด

คนที่จะตายในด่านเกมนี้ ล้วนเป็นคนที่ทารุณกรรมสัตว์มาก่อน

ดังนั้นชายหนุ่มคนนั้นเมื่อครู่จึงตายใต้กีบวัว ถูกปีศาจตัวเล็กฉีกเป็นชิ้นๆ ถูกกีบวัวเหยียบจนเป็นโคลน

ตราบใดที่คุณไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอย่างการทารุณกรรมสัตว์ ด่านเกมนี้ก็ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์

แต่ถ้าคุณติดอยู่ในเกมนี้ และเข้าใจผิดว่ามันเป็นเรื่องจริง สมองก็จะส่งข้อมูลที่ผิดพลาดทำให้คุณคิดว่าตัวเองตาย

และผลลัพธ์สุดท้ายคือสมองของคุณในโลกแห่งความเป็นจริงจะประกาศว่าคุณเสียชีวิต

ส่วนชายหนุ่มที่ตายใต้กีบวัว ก็เป็นเพียงภาพลวงตา

ภาพลวงตาที่สมจริงจนถึงขีดสุด

แต่ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเกม จะสมจริงอย่างยิ่ง

ดังนั้นความรู้สึกของการถูกฉีกกระชากและเหยียบย่ำที่ชายหนุ่มที่ "เสียชีวิต" ได้ประสบก็เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริง

นี่จึงเป็นเหตุผลที่จิ่วซีไม่ไปช่วยคน

ในสายตาของจิ่วซี เกมนี้ไม่ได้มีอันตรายอะไร

สิ่งที่จะเป็นอันตรายต่อชีวิตคนจริงๆ คือสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด

ชาติที่แล้วซ่งเสี่ยวเทียนและซูหลันทั้งสองคนเข้าใจผิดว่าตัวเองตายในภาพลวงตาของเกม แต่จริงๆ แล้วยังไม่ตาย

ส่วนสุดท้ายทั้งสองคนไปที่ไหน ก็ต้องถามหมู่บ้านผีสิงนี้แล้ว