บทที่ 1 นางเอกผู้แสนดี

【ระบบอ้วน: โฮสต์ โลกนี้พวกเราจะแทงคนอีกไม่ได้แล้วนะ】

จิ่วซีเลิกคิ้ว ไม่แสดงความคิดเห็น

ระบบอ้วนแอบเหลือบมองจิ่วซี ในใจก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ตอนแรกมันคงผูกพันธะผิดคนแน่ๆ

มันจำได้ว่าโฮสต์ที่สแกนตอนแรกเป็นจ้าวบัวขาวระดับสูงชัดๆ แต่ทำไมโฮสต์ที่ผูกพันธะด้วยถึงได้เหมือนเทพหายนะอย่างนี้!

ไม่ทันไรก็แทงคู่พระนางจนตาย มันสิ้นหวังแล้ว

มันต้องผูกพันธะผิดคนแน่ๆ...

นึกถึงภารกิจในโลกแรก หลังจากที่โฮสต์แทงคู่พระนางจนตาย ก็ถึงกับบดขยี้กลไกการลบทิ้งของระบบจนแหลกละเอียด! แหลกละเอียด...

ที่ทำให้มันสิ้นหวังยิ่งกว่าคือ สัญญาณขอความช่วยเหลือที่ส่งไปให้จ้าวระบบกลับถูกจ้าวระบบตีกลับมา!

จ้าวระบบตอบกลับว่า: เจ้าอ้วน จะอยู่ที่ไหนก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? เจ้าก็อยู่เป็นเพื่อนพี่ใหญ่ให้สบายใจเถอะ ต่อไปนี้พวกเราจะไม่ควบคุมเจ้าแล้วนะ!

จากนั้น ก็ไม่มีจากนั้นอีกแล้ว!

มันถูกจ้าวระบบทอดทิ้งแล้ว! ฮือๆๆ～

ตั้งแต่นั้นมา ระบบขี้ขลาดก็ได้แต่เสนอแนะอย่างอ่อนแอ ร้องขอให้พี่ใหญ่จิ่วซีอย่าเล่นจนโลกพังก็พอ

"ได้ โลกต่อไป"

ถ้าคู่พระนางยังคงทำตัวไม่เป็นผู้เป็นคนมาหาเรื่องเธอ เธอก็จะแทงพวกเขาให้ตายอยู่ดี

เมืองเจียง สถานที่คัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปของบริษัทเซิ่งซื่อเอ็นเตอร์เทนเมนต์

จิ่วซีนั่งอยู่บนเก้าอี้กรรมการด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ปากกาในมือหมุนอย่างรวดเร็ว

สายตาจับจ้องไปที่ใจกลางเวที บนร่างของเด็กสาวที่แก้มแดงก่ำเพราะความประหม่า แต่ก็แสร้งทำเป็นใจเย็น

นี่คือนางเอกของโลกนี้ ปู้เหยาเหลียน ต้องยอมรับว่านางเอกมีใบหน้าที่สวยงามจริงๆ

ตามเนื้อเรื่องเดิม นางเอกปู้เหยาเหลียนจะโดดเด่นขึ้นมาจากการเข้าร่วมการคัดเลือก อาศัยภาพลักษณ์สาวน้อยใสซื่อของตัวเองกวาดแฟนคลับที่ชื่นชอบในหน้าตาไปได้จำนวนมาก ผ่านเข้ารอบมาได้เรื่อยๆ จนถึงรอบชิงชนะเลิศและได้เดบิวต์ในตำแหน่งเซ็นเตอร์

หลังจากเดบิวต์ นางเอกก็ได้เซ็นสัญญากับบริษัทเซิ่งซื่อเอ็นเตอร์เทนเมนต์โดยบังเอิญ

จากนั้นในงานเลี้ยงของบริษัทครั้งหนึ่ง เธอดื่มจนเมา ระหว่างทางกลับบ้านบังเอิญเดินผ่านรถหรูคันหนึ่ง

เท้าพลิก และบังเอิญที่ประตูรถถูกซือยาหนานเปิดออกมาจากด้านใน ช่างเป็นความบังเอิญเสียนี่กระไร ปู้เหยาเหลียนพุ่งเข้าไปล้มทับซือยาหนานโดยตรง

ที่บังเอิญยิ่งกว่าคือ ตอนนั้นซือยาหนานถูกตัวประกอบหญิงร้ายหมายเลขสองที่หลงรักเขาวางยา การพุ่งเข้ามาของนางเอกครั้งนี้ ซือยาหนานจึงถือโอกาสนอนกับเธอ...

แม้แต่เงินก็ไม่ได้ให้ ทิ้งคนไว้ที่โรงแรมแล้วตัวเองก็จากไป

หลังจากนางเอกตื่นขึ้นมาในโรงแรมก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ อาบน้ำเสร็จก็จากไปทันที

เรื่องราวหลังจากนั้นก็เป็นไปตามลำดับ นางเอกกับพระเอกบังเอิญเจอกันบ่อยครั้ง ซือยาหนานก็ค่อยๆ สนใจในตัวนางเอก

โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่านางเอกไม่แสดงท่าทีใดๆ เมื่อเห็นเขา ในใจเขาก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา

เขาเริ่มหาเรื่องต่างๆ นานา ทั้งสองคนจึงค่อยๆ สนิทสนมกันมากขึ้น

หลังจากนั้น ซือยาหนานก็ชวนนางเอกไปทานข้าวบ่อยครั้ง ไปมาหาสู่กันจนทั้งสองส่งสายตาให้กัน และก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเพราะความรัก

ทั้งสองคนแสดงความรักต่อกันโดยไม่สนใจใคร ซึ่งเดิมทีคู่รักที่กำลังอินเลิฟก็เป็นแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องที่น่าตำหนิ

แต่ประเด็นสำคัญคือ ซือยาหนานมีภรรยาอยู่แล้ว!

และเจ้าของร่างเดิม ก็คือภรรยาหลวงของซือยาหนาน!

ซือยาหนานกับเจ้าของร่างเดิมจดทะเบียนสมรสกันหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่เขาไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ ต่อเจ้าของร่างเดิม

ซือยาหนานใช้เรื่องงานเป็นข้ออ้างเลื่อนการจัดงานแต่งงานมาโดยตลอด ดังนั้นทั้งสองคนจึงยังคงสถานะแฟนกัน และไม่ได้อยู่ด้วยกัน

เจ้าของร่างเดิมคิดว่าซือยาหนานทุ่มเทให้กับงานมากเกินไป ยังไงเสียทั้งสองก็เป็นสามีภรรยากันตามกฎหมาย งานแต่งงานเป็นเพียงพิธีการ

แค่ในใจของซือยาหนานมีตัวเองก็พอแล้ว

ในสายตาของเจ้าของร่างเดิม ซือยาหนานเป็นคนหน้าเย็นชาแต่ใจร้อน เขาแค่ไม่ถนัดในการแสดงความรัก แต่ในใจมีเธออยู่

ไม่เช่นนั้นทำไมซือยาหนานถึงไม่มีข่าวลือกับใครมานานหลายปี แต่กลับเลือกที่จะขอเธอแต่งงาน แถมยังจดทะเบียนสมรสอีก!

นี่ไม่ใช่การแสดงออกว่ารักตัวเองหรอกหรือ?

แต่เจ้าของร่างเดิมคิดผิด

ซือยาหนานเป็นคนหน้าเย็นชาและใจก็เย็นชาด้วย

ซือยาหนานไม่เคยแต่งงานกับเจ้าของร่างเดิมเพราะความรัก สิ่งที่เขารัก เป็นเพียงอำนาจเบื้องหลังของเจ้าของร่างเดิมเท่านั้น

เขาไม่เคยมีความรู้สึกใดๆ ต่อเจ้าของร่างเดิม ในสายตาของเขา ผู้หญิงจะมีหรือไม่มีก็ได้ ล้วนเหมือนกันหมด

จนกระทั่งเขาได้พบนางเอก

ทันใดนั้นก็พบว่า นางเอกช่างบริสุทธิ์น่ารัก ใสซื่อ จิตใจดี เรียบง่าย จริงใจ ไม่เสแสร้ง แตกต่างจากพวกผู้หญิงแพศยาที่เขาเคยเห็นมาตั้งแต่เด็ก

หลังจากนั้นก็แอบส่งเสริมสนับสนุนนางเอกอยู่ลับๆ ทำให้นางเอกโด่งดังขึ้นมา

เจ้าของร่างเดิมเป็นผู้หญิงที่มุ่งมั่นในหน้าที่การงาน

เธอมีบริษัทของตัวเองที่ต้องดูแล ปกติจึงไม่ค่อยได้ติดต่อกับซือยาหนาน

ซื่อยาหนานก็ไม่เคยติดต่อเธอมาก่อน แต่ทุกครั้งเป็นเธอที่ริเริ่มติดต่อเขา จากนั้นก็ออกไปทานอาหารด้วยกัน ซึ่งไม่มีการสื่อสารทางอารมณ์ใด ๆ เลย

จนกระทั่งนางเอกตั้งท้อง

หลังจากที่นางเอกร้องไห้นัดเจอเธอแล้วบอกว่าในท้องคือลูกของซือยาหนาน เธอก็เพิ่งรู้ว่าซือยาหนานนอกใจ

เมื่อเจ้าของร่างเดิมบอกนางเอกอย่างมีเหตุผลว่าเธอกับซื่อยาหนานเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย นางเอกก็คุกเข่าลงร้องไห้ทันทีเพื่อขอให้เธอปล่อยวาง

เจ้าของร่างเดิมรู้สึกว่าการโต้เถียงกับนางเอกแบบนี้มันไร้สาระมาก

ด้วยมารยาทและการอบรมสั่งสอน เธอจึงเกลี้ยกล่อมอยู่ครึ่งค่อนวัน แต่นางเอกก็ยังคงคุกเข่าอยู่ที่นั่น

เจ้าของร่างเดิมหมดความอดทน ไม่สนใจนางเอกที่คุกเข่าร้องไห้น้ำตานองหน้าอยู่บนพื้นอีกต่อไป และเตรียมจะเดินจากไปทันที

แต่ซือยาหนานก็ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน ตบหน้าเจ้าของร่างเดิมจนสลบไป!

เนื้อเรื่องหลังจากนั้นก็ง่ายแล้ว

เจ้าของร่างเดิมพบว่าเมียน้อยที่ซือยาหนานเลี้ยงไว้มีลูกแล้ว ถึงแม้จะรักซือยาหนานมากแค่ไหน เธอก็ต้องรักษาหน้าตาของตระกูลไป๋

อีกทั้งหลังจากที่เจ้าของร่างเดิมวิเคราะห์อย่างมีเหตุผลแล้วก็พบว่าการแต่งงานกับซือยาหนานไม่มีประโยชน์ใดๆ เลย แถมยังอาจสร้างความเสียหายให้กับตระกูลของเธออีกด้วย

ดังนั้นจึงเป็นฝ่ายเสนอขอหย่า

แต่ตระกูลซือกลับยื้อเวลาไม่ยอมหย่า เจ้าของร่างเดิมเห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีตจึงไม่ได้ทำให้เรื่องหย่าเป็นเรื่องใหญ่

ส่วนตระกูลซือ กลับมีจิตใจโหดเหี้ยมดั่งเสือหมาป่า

การยื้อเรื่องหย่าเพื่อถ่วงเวลาเจ้าของร่างเดิม มีจุดประสงค์เพื่อที่จะฮุบสมบัติของตระกูลไป๋

ดังนั้น เมื่อถึงเวลาอันควร

ซือยาหนานได้รับความช่วยเหลือจากบุตรชายอัจฉริยะทั้งแปดคน โค่นล้มบริษัททั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมได้ในคืนเดียว (ใช่แล้ว คุณไม่ได้ดูผิด คืนเดียว!)

จากนั้นก็ถีบหัวส่งเจ้าของร่างเดิม และหย่าขาดกันทันที

บริษัทล้มละลาย แต่แท้จริงแล้วถูกซือยาหนานเข้าซื้อกิจการอย่างลับๆ

พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมยังถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่และถูกฆ่าตาย พี่ชายของเธอก็ถูกคนที่มาทวงหนี้ถึงบ้านทุบตีจนตาย

เธอรู้สึกว่าโลกนี้มันช่างเหนือจริงเหลือเกิน

แค่เพียงชั่วข้ามคืน บริษัทก็ล้มละลาย คนในครอบครัวก็ตายหมดเหลือเพียงเธอคนเดียว

ตอนที่เธอไปคาดคั้นซือยาหนานด้วยความแค้น ซือยาหนานก็อยู่ที่บริษัทพอดี

ในวิลล่ามีเพียงทารกแฝดแปดและนางเอกเท่านั้น

นางเอกถือมีด แล้วยัดมีดใส่มือของเธอท่ามกลางความตกตะลึงของเจ้าของร่างเดิม จากนั้นก็ยิ้มเยาะจับมือของเธอแทงตัวเองหนึ่งครั้ง

ฉากนี้บังเอิญถูกซือยาหนานที่เพิ่งเข้ามาเห็นพอดี

จากนั้นซือยาหนานก็ตบหน้าเธอจนสลบอีกครั้ง แล้วจับเธอขังไว้ในเรือนจำหญิง ทรมานจนตาย

แต่คู่พระนางกลับใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและสมบูรณ์ภายใต้คำอวยพรของผู้คนไปตลอดชีวิต

โห! น่าสนใจ เธอชอบทรมานคู่พระนางที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อรักแท้แบบนี้ที่สุดแล้ว (เสียสละทุกอย่างของคนอื่น )

【ระบบหดตัวอยู่ในมุม ไม่กล้าส่งเสียง พี่ใหญ่ไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลของมัน มันไม่กล้าออกคำสั่ง】

ในเมื่อคู่พระนางรักกันมากขนาดนี้ จิ่วซีก็จะทำให้มันสมบูรณ์เอง

การแข็งแกร่งด้วยตัวเองมันไม่ดีกว่าหรือ?

【ระบบ: โฮสต์ที่รัก คุณไม่แก้แค้นแล้วเหรอ? หรือว่าเป็นคนดี...】

จิ่วซี: เหอะ! ระบบโง่เง่านี่ตามเธอมาหลายโลกแล้ว ยังจะไร้เดียงสาขนาดนี้อีก เธอเหมือนคนที่จะตอบแทนความแค้นด้วยคุณธรรมงั้นเหรอ?

【ระบบ: คุณไม่ใช่ แต่ฉันไม่กล้าพูด..】