(ฟรี)บทที่ 316: ภัยพิบัติทางทะเล

ท้องฟ้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน พายุฝนฟ้าคะนองพัดกระหน่ำบนผิวน้ำ คลื่นทะเลสูงขึ้น น้ำทะเลมาจากทุกทิศทาง ถูกเกราะป้องกันที่ห่อหุ้มแพไม้ไว้สกัดกั้น แพไม้ราวกับใบไม้ที่ลอยคว้าง สั่นไหวไม่หยุด

อวี๋ซุ่นอันรับผิดชอบการป้องกันของแพไม้ เปิดใช้งานอุปกรณ์วิญญาณ เกราะป้องกันก่อตัวขึ้นรอบแพไม้ เกราะป้องกันสามารถต้านทานการปะทะของน้ำทะเลได้ แต่ไม่สามารถป้องกันแพไม้ จากการถูกน้ำทะเลซัดคว่ำ

ขณะที่แพไม้ถูกซัดพลิกถึงหนึ่งร้อยแปดสิบองศา เจียงลี่ใช้ธาตุน้ำ ควบคุมน้ำทะเลที่อยู่นอกแพไม้ บังคับให้แพไม้ตั้งตรง

เธอสามารถช่วยได้ชั่วคราว แต่ช่วยไม่ได้ตลอดไป แม้ว่าธาตุน้ำจะไม่ใช้พลังจิตมากเท่าธาตุไฟ แต่ก็ใช้พลังงาน เธอไม่สามารถทนได้ตลอดทั้งคืน

เสิ่นจี้นำอุปกรณ์วิญญาณชิ้นหนึ่ง ออกจากถุงเก็บของ โยนไปบนแพไม้ “ข้าจะแก้ปัญหาความสมดุลของแพไม้เอง”

อุปกรณ์วิญญาณที่เขาใช้เป็นชนิดพิเศษ รูปทรงตาชั่ง ตกลงกลางแพไม้ ปรากฏเป็นเงาสีฟ้าอ่อน ไม่ว่าน้ำทะเลจะเชี่ยวกราดเพียงใด แพไม้กลับลอยอยู่บนผิวน้ำอย่างมั่นคง

ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ล่วงหน้า จึงพกอุปกรณ์วิญญาณนี้มาตั้งแต่ก่อนเข้าหุบเหว เพื่อป้องกันสถานการณ์เช่นนี้

อุปกรณ์วิญญาณรูปทรงตาชั่งนี้ เป็นเพียงอุปกรณ์วิญญาณพิเศษระดับกลางชิ้นหนึ่งเท่านั้น

เจียงลี่เห็นว่าไม่ต้องกังวลว่าแพไม้ จะถูกคลื่นทะเลซัดคว่ำ จึงสวมเสื้อกันฝนเพื่อหลบฝน ฝนตกหนัก พายุไต้ฝุ่นพัดกระหน่ำขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ลมพัดทะเล ก่อให้เกิดภัยพิบัติทางทะเล

โชคดีที่พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าเป็นคนธรรมดาประสบกับสิ่งเหล่านี้ จะต้องตายกลางทะเลอย่างแน่นอน

ลมที่พัดพาฝนมาด้วย ตกกระทบผิวหนังยังรู้สึกเจ็บเล็กน้อย ในขณะที่ท้องฟ้ายังคงสีเทาขาว ก็เห็นพายุเฮอร์ริเคนก่อตัวขึ้นที่ขอบฟ้าไกล พายุเฮอร์ริเคนแข็งแกร่ง พัดน้ำทะเลขึ้นไปบนฟ้า ราวกับมังกรยักษ์ที่น่าหวาดหวั่น

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

อวี๋ซุ่นอันเบิกตากว้าง “บัดซบ...”

เมื่อเผชิญหน้ากับภัยพิบัติทางธรรมชาติที่น่ากลัว พวกเขาก็ดูเล็กจ้อยมาก

แม้ว่าพวกเขาจะมีอุปกรณ์วิญญาณตาชั่ง ที่รักษาสมดุลแพไม้ได้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพายุทอร์นาโดกลางทะเล แพไม้ก็รับมือไม่ไหว

เจียงลี่รีบมาที่โต๊ะทำงาน สร้างหางเสือเรือทันที

และเธอมีกระดองหัวแมลงปีกแข็งคุณภาพสีน้ำเงิน สามารถสร้างหางเสือเรือได้ หางเสือเรือคืออุปกรณ์ที่ใช้สำหรับควบคุม และกำหนดทิศทางการเดินเรือ เมื่อมีหางเสือเรือ  เธอก็สามารถควบคุมแพไม้ เพื่อหลีกเลี่ยงพายุทอร์นาโดกลางทะเลได้

หางเสือเรือต้องใช้โต๊ะทำงานระดับสูงจึงจะสร้างได้ โต๊ะทำงานเพิ่งจะอัปเกรดเป็นระดับสูงพอดี เธอจึงสร้างมันทันที ติดตั้งไว้ที่ท้ายแพไม้ จากนั้นจึงพูดกับอวี๋ซุ่นอันทั้งสองคน

“พวกคุณนั่งให้ดี”

อวี๋ซุ่นอันทั้งสองคนได้ยินเช่นนั้น จึงนั่งลงตรงกลางแพไม้ นำอุปกรณ์วิญญาณออกมา รักษาร่างกายให้มั่นคง ไม่ให้ถูกแรงกระแทกของแพไม้เหวี่ยงออกไป

ถ้าถูกเหวี่ยงออกไป การขึ้นแพไม้อีกครั้งก็จะยาก

เจียงลี่เปิดใช้งานใบพัดสามอัน หมุนหางเสือเรือ แพไม้พุ่งขึ้นไปในอากาศอย่างรวดเร็ว แล้วก็ตกลงมาเนื่องจากแรงโน้มถ่วง แล่นไปตามผิวน้ำ เหมือนกับเรือเร็วกลางทะเล

นี่ไม่ใช่ใบพัดธรรมดา แต่มันสร้างจากกระดองปีกแมลงปีกแข็งคุณภาพสีน้ำเงิน วัสดุที่ดรอปจากสัตว์ประหลาด ความเร็วจึงยอดเยี่ยม

อวี๋ซุ่นอันเก็บใบเรือไว้ ถ้าไม่เก็บแพไม้จะถูกพายุทอร์นาโดดูดเข้าไป

แพไม้ล่องลอยอยู่กลางทะเล ต้านลม ฝ่าพายุฝน ค่อย ๆ เคลื่อนห่างจากพายุทอร์นาโด

สิ่งที่ทำให้พวกเขาแทบไม่เชื่อก็คือ ในทะเลไม่ได้มีพายุทอร์นาโดแค่ลูกเดียว พวกเขาเคลื่อนห่างจากลูกหนึ่ง อีกลูกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในระยะไกล พายุเฮอร์ริเคนทำให้ผิวน้ำทะเลก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนขนาดใหญ่หลายจุด

หากแพไม้เข้าไปในกระแสน้ำวน เกราะป้องกันที่แข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้านทานไม่ไหว

“นี่มันเกินจริงไปหน่อยแล้ว” อวี๋ซุ่นอันอ้าปากค้าง

ไม่ต้องการให้พวกเขา อยู่รอดเลยแม้แต่น้อย

เจียงลี่ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

หุบเหวนี้ถูกเรียกว่าภัยพิบัติทางน้ำ เมื่อเป็นภัยพิบัติทางน้ำ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีภัยพิบัติทางทะเล ภัยพิบัติทางทะเลคือการทำลายล้างทุกสิ่ง มีพลังทำลายล้างสูงมาก แม้แต่ผู้ฝึกฝนหนังอย่างพวกเขา เมื่อมาถึงที่นี่ ก็ต้องเจอเรื่องยากลำบาก

“นั่งให้มั่นคง” เจียงลี่พูดเสียงดัง ส่วนใหญ่เป็นเพราะแพไม้เคลื่อนที่เร็ว ลมแรงจนแสบหู ถ้าเสียงเบาไป พวกเขาจะไม่ได้ยิน

เธอหมุนหางเสือเรือ เคลื่อนห่างจากพายุเฮอร์ริเคน