ตอนที่ 386 หลัวเสี่ยวเอ๋อพบกับน้องชายของพ่อบ้านฝู (ต่อ)

หลัวเสี่ยวเอ๋อออกจากเรือนสี่ประสาน ก็ไม่ได้รีบร้อนกลับโรงแรมซื่อจิ่วแต่ขี่จักรยานไปทั่วถนน เมื่อหลัวเสี่ยวเอ๋อขี่ผ่านซอยหนานลั่วกู่ก็ถูกสวี่อู๋เต๋อเห็นเข้าพอดี สวี่อู่เต๋อชี้ไปที่ด้านหลังของหลัวเสี่ยวเอ๋อและกล่าวว่า “ดูสิ คนนั้นใช่หลัวเสี่ยวเอ๋อหรือเปล่า?”

“ไหนหรือ?!”กู้จินเหลียนมองไปตามทิศทางที่สวี่อู๋เต๋อชี้ไปพอดี หลัวเสี่ยวเอ๋อหันหน้าด้านข้างมากู้จินเหลียนก็จำหลัวเสี่ยวเอ๋อได้ทันที และกล่าวว่า “เป็นเธอจริง ๆ ด้วย” จากนั้นก็ถามว่า “เธอกลับมาได้อย่างไรกัน?!”

สวี่อู๋เต๋อกล่าวว่า “เมื่อสองวันก่อนหนังสือพิมพ์ลงข่าวว่า เชิญพวกเขากลับมาเพื่อเข้าร่วมในการสร้างชาติ ฉันคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่น ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง”

กู้จินเหลียนกล่าวว่า "การที่คนตระกูลหลัวจะกลับมาหรือไม่กลับมา ก็ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา”

“เธอพูดถูก!” สวี่อู๋เต๋อ กล่าวเสริมคำหนึ่ง ทำสีหน้าเสียดายและกล่าวว่า “หากไม่ใช่เพราะตระกูลหลัวจากไปกะทันหันในตอนนั้น ต้ามาวบ้านพวกเราก็คงได้แต่งงานกับหลัวเสี่ยวเอ๋อไม่แน่ว่าตอนนี้ตระกูลสวี่ของพวกเราอาจจะรุ่งเรืองแล้ว”

กู้จินเหลียนกล่าวว่า “จะโทษใครได้เล่าที่ ต้ามาวบ้านพวกเราไม่เอาไหนเอง”

อย่างไรก็ตาม เงินและคูปองที่เหยียนเจี๋ยกวงให้มาก็เพียงพอ หลัวเสี่ยวเอ๋อซื้อของโดยไม่มีความกังวลใด ๆ หลังบ่ายสามโมงเล็กน้อย หลัวเสี่ยวเอ๋อก็ซื้อของกินมากมายกลับมาที่โรงแรม เมื่อเก็บของไว้ในห้องแล้วหลัวเสี่ยวเอ๋อก็ไปหากู้ซุ่นเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบการต้อนรับพวกเขา

กู้ซุ่นเห็นหลัวเสี่ยวเอ๋อก็ถามว่า “คุณหลัวมีอะไรหรือครับ?!”

หลัวเสี่ยวเอ๋อกล่าวว่า “สหายกู้คุณน่าจะพอรู้สถานการณ์ของบ้านฉันบ้างไม่มากก็น้อย” เมื่อเห็น กู้ซุ่นพยักหน้าหลัวเสี่ยวเอ๋อกล่าวต่อว่า “บ้านฉันได้ทิ้งอสังหาริมทรัพย์บางส่วนไว้เมื่อออกจากซื่อจิ่วคุณหวังให้พวกเรากลับมา กลับมาก็ต้องมีที่พัก อสังหาริมทรัพย์เหล่านี้สามารถคืนให้พวกเราได้หรือไม่?!”

กู้ซุ่นกล่าวว่า “ผมจะแจ้งข้อเรียกร้องของคุุณไปยังเบื้องบน ส่วนผลจะเป็นอย่างไร ก็ต้องรอทางการการแจ้งให้ทราบ”

“ได้เลยค่ะ” หลัวเสี่ยวเอ๋อหยิบกระดาษที่เขียนที่อยู่เต็มแผ่นออกจากกระเป๋าเสื้อยื่นให้กู้ซุ่น กล่าวว่า “กระดาษแผ่นนี้เป็นรายการบ้านของพวกเรา นอกจากนี้ โรงงานเหล็กหงซิงเป็นทรัพย์สินของตระกูลหลัว การร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชน เงินปันผลจะต้องจ่ายจนถึงปี ค.ศ. 1966 แต่ปี ค.ศ. 1966 ยังไม่มาถึง บ้านฉันก็ออกจากซื่อจิ่วแล้ว เงินปันผลที่ยังไม่ได้จ่ายสามารถชดเชยให้พวกเราได้หรือไม่?! หากไม่สามารถชดเชยได้ สามารถใช้เงินปันผลที่ยังไม่ได้จ่าย ตระกูลหลัว ของพวกเราออกเงินเพิ่มอีกเล็กน้อย เพื่อเข้าร่วมเป็นผู้ถือหุ้นในโรงงานเหล็กหงซิงได้หรือไม่?!”

กู้ซุ่นตกตะลึงไปทั้งตัวเดิมทีเขาคิดว่าการต้อนรับคนเหล่านี้เป็นงานที่ง่ายและสบาย ไม่คิดว่าเพียงแค่วันเดียวที่สงบ ก็เจอปัญหาใหญ่ หลัวเสี่ยวเอ๋อได้ยื่นข้อเรียกร้องสองข้อ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถตอบได้ เขาลังเลอยู่สองสามวินาที กู้ซุ่นตอบว่า “คุณหลัว ปัญหาที่คุณเสนอมา ผมไม่สามารถตอบได้ทันที แต่ผมจะรีบรายงานไปยังเบื้องบน และจะรีบให้คำตอบแก่คุณโดยเร็วที่สุด”

…………………