บทที่ 12 การแทรกซึม และแมงมุมลายพิษ!

สิ่งที่ทำให้โจวหมิงพึงพอใจที่สุดคือสกิล ‘ขโมย’ ไม่เพียงแค่อัตราความสำเร็จจะพุ่งสูงถึง 70% แต่ระยะการใช้งานยังเพิ่มขึ้นด้วย ทำให้เขาไม่ต้องแตะตัวเป้าหมายอีกต่อไป สะดวกสบายขึ้นมาก

สกิลอื่นๆ ก็ช่วยเพิ่มความสามารถในการเอาตัวรอดและการต่อสู้ให้โจวหมิงไม่น้อย

ที่รุนแรงที่สุดเห็นจะเป็นสกิล ‘ลอบแทง’ เพราะการโจมตีด้วยสกิลนี้จะติดคริติคอล 100% สร้างความเสียหายต่อเป้าหมายเดี่ยวได้อย่างมหาศาล!

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือสกิล ‘เคลือบพิษ’ ค้างอยู่ที่เลเวล 15 เพราะวัตถุดิบยาพิษหมดเกลี้ยง

นี่เป็นขีดจำกัดของปริมาณยาพิษ ไม่ใช่ขีดจำกัดของโจวหมิง

“ถ้าบอกใครไปว่านี่คือผลของสกิลขั้น 1 คนคงหาว่าผมบ้าแน่ๆ” โจวหมิงคิดในใจ

เขาปิดหน้าต่างสกิลด้วยความพึงพอใจ

“เอาล่ะ ได้เวลาไปป่วนชาวบ้านแล้ว...”

เขาดวงตาหรี่ลง รอยยิ้มชั่วร้ายผุดขึ้นที่มุมปาก ขณะก้าวเดินช้าๆ ไปยังชายป่า

ทันทีที่ก้าวพ้นแนวป่า ร่างของเขาก็เลือนหายไป

ในวินาทีนี้ โจวหมิงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของสกิลพรางตัวอย่างแท้จริง

ผลของการอำพรางทรงพลังยิ่งกว่าเดิม โจวหมิงก้าวย่างไร้เสียง เบาสบายราวกับเดินอยู่บนปุยเมฆ

เบื้องหน้ามีผู้เล่นจำนวนมากกำลังเก็บเลเวล โจวหมิงเดินผ่านหน้าพวกเขาไปทีละคนโดยไม่มีใครระแคะระคายถึงการมีอยู่ของเขา

ราวกับว่าเขาเป็นตัวตนที่ดำรงอยู่อย่างเอกเทศ ตัดขาดจากโลกใบนี้

“มุ่งหน้าสู่ภูเขากูเฟิง!”

โจวหมิงเร่งความเร็วเต็มพิกัด

ในสถานะพรางตัว ความเร็วการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้นถึง 80% ทำให้การเดินทางสะดวกขึ้นมาก

เขาอ้อมผ่านแดนป่าเมเปิล ป่าหมูป่า และพื้นที่รกร้างอื่นๆ

ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา...

โจวหมิงทะลุผ่านป่าทึบออกมา เบื้องหน้าปรากฏภูเขาสูงตระหง่าน ยอดเขาเป็นหน้าผาสูงชันเสียดฟ้า นั่นคือหน้าผากูเฟิง

รอบๆ ภูเขากูเฟิงเป็นแหล่งมอนสเตอร์เลเวล 7 เห็นได้ชัดว่ามอนสเตอร์บนเขาคงไม่ธรรมดาแน่

โจวหมิงสังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง พบว่าผู้เล่นไร้สังกัดไม่กล้าเข้าใกล้ตีนเขาเลย

พื้นที่แถบนั้นถูกยึดครองโดยสมาชิกของสามกิลด์ใหญ่ ใครหลงเข้าไปจะถูกขับไล่ออกมาทันที

โจวหมิงเช็กช่องแชทมาแล้ว ดูเหมือนสามกิลด์ใหญ่จะตีตราจองภูเขากูเฟิงเป็นสมบัติส่วนตัวไปแล้ว

พวกเขาวางแผนจะระดมพลบุกโจมตีอีกครั้งเมื่อแข็งแกร่งพอ เพื่อล่า ‘พยัคฆ์ปีกเพลิง’ และคว้าความสำเร็จ First Kill ของบอสระดับเงิน

แน่นอนว่าพื้นที่ตีนเขากว้างใหญ่ไพศาล คนพวกนี้เฝ้าไม่ได้ทุกตารางนิ้วหรอก

แต่ถ้าใครทะเล่อทะล่าเข้าไปแล้วโดนจับได้ ก็คงโดนฆ่าทิ้ง

เนื่องจากมีที่เก็บเลเวลอื่นใกล้ๆ จึงแทบไม่มีผู้เล่นไร้สังกัดคนไหนโง่พอจะฝ่าเข้าไป

“แต่โจวผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา”

โจวหมิงดูลาดเลาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากป่าและเริ่มวนรอบภูเขากูเฟิง

ไม่นานเขาก็เจอทิศทางที่มีคนน้อย เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปโดยอาศัยพุ่มไม้และหญ้าสูงบังตา

“ทุกคนระวังตัวไว้! อย่าให้พวกมดปลวกเล็ดลอดเข้ามาได้ ทรัพยากรที่นี่ไม่ใช่ของที่พวกไร้สังกัดจะมีสิทธิ์แตะต้อง”

ทีมกิลด์ด้านหน้ากำลังเก็บเลเวลพร้อมกับเฝ้ายามไปด้วย

“พรางตัว!”

โจวหมิงเรียกใช้สกิล

เขาพุ่งออกจากพุ่มไม้ที่ซ่อนตัว ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นมหาศาล เขาผ่านคนพวกนี้ไปได้อย่างง่ายดาย

ระยะเวลาพรางตัวเพิ่มเป็น 120 วินาที ช่วยให้เขาทำอะไรได้สะดวกขึ้นมาก

ระหว่างล่องหน เขาคอยระวังความเคลื่อนไหวรอบข้าง

เมื่อเวลาพรางตัวเหลือ 10 วินาที เขาจะหยุดและหาพุ่มไม้ทึบเพื่อซ่อนตัว

รอให้คูลดาวน์สกิลวนกลับมา แล้วค่อยเคลื่อนที่ต่อ

ซึ่งด้วยผลของพรสวรรค์ คูลดาวน์พรางตัวเหลือแค่ 20 วินาทีเท่านั้น

สมาชิกกิลด์พวกนั้นมัวแต่เก็บเลเวลและเฝ้าระวังคนภายนอก สมาธิที่แตกซ่านทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นโจรคนหนึ่งที่แอบย่องผ่านไป... ด้วยวิธีนี้ โจวหมิงจึงผ่านด่านสกัดกั้นชั้นนอกและเข้าสู่ภูเขากูเฟิงได้สำเร็จ

สมาชิกสามกิลด์ใหญ่กระจายตัวอยู่ตีนเขา ส่วนกลางเขามีเพียงสมาชิกระดับหัวกะทิไม่กี่คน

เมื่อขึ้นมาถึงกลางเขาได้ ก็แทบไม่มีใครจับเขาได้แล้ว

โจวหมิงสังเกตสภาพแวดล้อมอย่างระมัดระวัง พยายามใช้สกิลพรางตัวในการเดินทางให้มากที่สุด

สกิลพรางตัวเลเวล 35 ที่ทะลุขีดจำกัดไปแล้ว ไม่สามารถวัดด้วยมาตรฐานทั่วไปได้อีก

โจวหมิงเดินผ่านงูหลามป่าชั้นยอดเลเวล 8 ที่กำลังล่าเหยื่อ โดยที่มันไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

การพรางตัวในตอนนี้ไม่ใช่แค่การซ่อนเร้นกายหยาบ แม้แต่กลิ่นและเสียงก็ถูกอำพรางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่นาน โจวหมิงก็เข้าใกล้บริเวณกลางเขา

เบื้องหน้าปรากฏถ้ำแห่งหนึ่ง มีปาร์ตี้กลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้าไป

“รังแมงมุม”

โจวหมิงเปิดแผนที่ดู พบว่านี่เป็นจุดเก็บเลเวลบนภูเขากูเฟิง มอนสเตอร์ส่วนใหญ่เป็นประเภทแมงมุม

“งั้นข้างในก็น่าจะมีแมงมุมพิษอะไรพวกนี้สินะ?”

ในความทรงจำของโจวหมิง มอนสเตอร์แมงมุมมักจะมีพิษ

ยาพิษพื้นฐานของเขาหมดไปแล้ว หากไม่มีพิษ สกิลเคลือบพิษก็แสดงผลได้ไม่เต็มที่ บางทีพวกมอนสเตอร์ข้างในอาจดรอปถุงพิษให้บ้าง

“ไปกันเถอะ เข้าไปดูหน่อย”

ตอนนี้หน้าถ้ำไม่มีใครอยู่ โจวหมิงจึงวิ่งตรงเข้าไปทันที

เขาอัปค่าสถานะความว่องไวล้วนๆ แม้จะแค่เลเวล 5 แต่ความเร็วเคลื่อนที่ก็ปาเข้าไป 67 แต้มแล้ว ต่อให้ไม่เปิดใช้พรางตัว เขาก็วิ่งได้ไม่ช้าเลย พริบตาเดียวก็หายเข้าไปในถ้ำ

ภายในถ้ำกว้างขวาง มืดสลัว และชื้นแฉะ มีกลิ่นแปลกๆ ชวนให้รู้สึกไม่สบายตัว

เดินเข้าไปไม่กี่ก้าว เสียงการต่อสู้ก็ดังมาจากด้านหน้า โจวหมิงเปิดสกิลพรางตัวและรีบเคลื่อนที่ไปข้างหน้า

ตลอดทาง เขาเห็นปาร์ตี้กิลด์หลายกลุ่มกำลังรุมจัดการมอนสเตอร์รูปร่างแมงมุม

มอนสเตอร์แต่ละตัวเลเวล 8 ถึงจะไม่ใช่ระดับอีลีท แต่ผู้เล่นก็ต้องร่วมมือกันถึงจะจัดการได้

ดังนั้นคนที่มีความสามารถพอจะมาเก็บเลเวลที่นี่จึงมีน้อยมาก

คนพวกนี้กระจายตัวกันอยู่ภายในถ้ำ ค่อนข้างห่างกันพอสมควร ไม่อย่างนั้นโจวหมิงคงซ่อนตัวลำบาก

เมื่อสกิลพรางตัวหมดเวลา โจวหมิงก็หาที่ซ่อน รอจังหวะแล้วเปิดใช้งานใหม่ อ้อมผ่านผู้เล่นพวกนั้นลึกเข้าไปด้านใน

ลึกสุดของที่นี่น่าจะมีบอสเฝ้าอยู่ ในเมื่อมาแล้ว โจวหมิงย่อมต้องเข้าไปดูให้เห็นกับตา

ผ่านไปไม่กี่นาที ทางแยกหลายสายก็ปรากฏขึ้น โจวหมิงสุ่มเลือกเส้นทางหนึ่งแล้วเดินหน้าต่อ

ยิ่งลึกเข้าไป ก็ยิ่งแทบไม่เห็นผู้เล่นคนอื่น

เดินไปได้ไม่นาน โจวหมิงก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดุเดือดดังมาจากด้านหน้า

เขาเปิดใช้สกิลพรางตัว พุ่งทะยานไปจนสุดทาง

พื้นที่ตรงนี้กว้างใหญ่กว่าเดิม พื้นเกลื่อนไปด้วยโครงกระดูกสัตว์ไม่ทราบชนิดที่ถูกพันด้วยใยแมงมุม

ตรงกลางห้องโถง แมงมุมยักษ์รูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว มีลายจุดทั่วตัว กำลังกวัดแกว่งขาที่คมกริบราวกับใบมีด ต่อสู้กับผู้เล่นกว่าสิบคน

[แมงมุมลายพิษ - LV10] ประเภท: บอสระดับเหล็กดำ พลังชีวิต: 65,754 / 80,000 พลังโจมตี: 500 สกิล: เขี้ยวพิษสังหาร, ขาใบมีดสังหาร, พ่นใยพันธนาการ, พ่นของเหลวพิษ, ตาข่ายฟ้าดิน

โจวหมิงกวาดตามองข้อมูลมอนสเตอร์อย่างรวดเร็ว จากนั้นหันไปมองกลุ่มผู้เล่น ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“โอ๊ะ อะไรจะบังเอิญขนาดนี้?”

คนที่เป็นแกนนำในการล่าบอสตัวนี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน... ‘ทรราชหอกเงินน้อย’ แห่งกิลด์ดาบทรราชนั่นเอง

แบบนี้ก็ช่วยไม่ได้นะที่รัก!

“ขอบคุณทุกคนที่เหนื่อยยาก ขอบคุณที่ช่วยดึงความสนใจมันให้ ผมขอรับไว้ด้วยความเต็มใจนะครับ”

โจวหมิงหัวเราะหึๆ อาศัยจังหวะที่สกิลพรางตัวยังไม่หมดเวลา อ้อมไปทางด้านข้าง

เมื่อเข้าใกล้บอสในระยะสี่เมตร เขาหยุดเท้าลงอย่างเด็ดขาด แล้วยื่นมือออกไป...

ขโมย!