บทที่ 28 : บริษัทบันเทิงซิงเย่า, ทุกอย่างมีฉัน

【ติ๊ง การตบหน้าสำเร็จ รางวัลโอกาสซื้อสินค้าในราคา 1 หยวนอีกหนึ่งครั้ง】

【ติ๊ง สินค้าวางแล้ว เจ้าของร่างสามารถตัดสินใจว่าจะซื้อหรือไม่】

【สินค้า: บริษัทบันเทิงซิงเย่า, ราคา: 1 หยวน】

"เอ่อ นี่จะให้ฉันบุกเข้าวงการบันเทิงเลยเหรอ?"

มองดูสินค้า หลู่เฉินอดรู้สึกทึ่งไม่ได้

บริษัทบันเทิงซิงเย่าเป็นบริษัทบันเทิงและภาพยนตร์ขนาดใหญ่มูลค่า 5 พันล้านในเมืองเซี่ยงไฮ้ มีสาขาในหลายพื้นที่ มีศิลปินในสังกัดมากมาย ครอบคลุมตลาดหลายประเทศ

ในเมืองเจียงตู ก็มีสาขาของบริษัทบันเทิงซิงเย่าเช่นกัน

งานเลี้ยงจบลงท่ามกลางคำยกยอของเพื่อนร่วมชั้นและความหม่นหมองของเกาหยุงฟง

"หลู่เฉิน ไปส่งฉันหน่อยได้ไหม?"

หลี่เสวี่ยถิงเข้ามาหาและเอ่ยปากออกมา

"เอ่อ งั้นผมไปก่อนนะ ไม่อยากรบกวนพวกคุณคุยเรื่องเก่าๆ หลู่เฉิน เดี๋ยวค่อยติดต่อทางโทรศัพท์กันนะ"

เมื่อเห็นสถานการณ์ หลิวเฉิงก็ขยิบตาและรีบจากไปอย่างรู้กาลเทศะ

"ฉันเพิ่งดื่มไปนิดหน่อย ขับรถไม่ได้ ถ้าจะเรียกคนขับแทน รถฉันมีแค่ 2 ที่นั่ง นั่งกันไม่พอด้วย"

"งั้นเดินไปด้วยกันละกัน พอดีไม่ได้เจอกันหลายปี จะได้คุยกันด้วย"

"ไปก็ได้!"

จะว่าไปหลี่เสวี่ยถิงก็เป็นดาวเด่นของโรงเรียนสมัยก่อน ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ไม่เลวเลย แต่เพราะตอนนั้นทั้งคู่ยังบริสุทธิ์ จึงไม่ได้พัฒนาไปในทางแฟนหนุ่มแฟนสาว

ตอนนี้สาวสวยชวน ก็ไม่มีอะไร เขาก็เต็มใจ

"ว่าแต่คุณหลี่ผู้สวย ไม่ใช่ว่าได้ยินว่าคุณไปเรียนต่อต่างประเทศหรอกเหรอ? ดูเหมือนเวลายังไม่ถึง ทำไมถึงกลับประเทศเร็วล่ะ?"

"นายยังจำได้ไหมว่าฉันเคยบอกว่าฉันมีความฝันอยากเป็นดารา?"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลู่เฉินก็นึกขึ้นได้ ดูเหมือนเคยมีเรื่องแบบนี้ เขาจึงพยักหน้า

ตั้งแต่เด็ก หลี่เสวี่ยถิงไม่เพียงแต่สวย ยังร้องเพลงและเต้นรำได้ดี โดยเฉพาะพรสวรรค์ในการร้องเพลงที่ยอดเยี่ยมมาก ประกอบกับตัวเธอเองก็สนใจในอาชีพด้านการแสดงด้วย

ดังนั้น เธอจึงอยากเข้าสู่วงการบันเทิงมาตลอด

แต่พ่อแม่ของเธอเป็นคนแบบเก่า คิดว่าการเป็นดาราไม่ใช่เรื่องถูกต้อง ต้องออกหน้าออกตาตลอดเวลา จึงคัดค้านอย่างแข็งขัน

และเพื่อตัดความฝันดาราของเธอ จึงส่งเธอไปเรียนต่อต่างประเทศ

"ฉันอยู่ต่างประเทศได้ 1 ปี สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าฉันต้องไล่ตามความฝันของฉัน ดังนั้น ฉันจึงกลับมา และด้วยความสามารถของตัวเอง ฉันได้เข้าทำงานที่บริษัทบันเทิงซิงเย่า"

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ หลู่เฉินก็อึ้งไป บริษัทบันเทิงซิงเย่า? บังเอิญอะไรขนาดนี้? นี่มันไม่ใช่บริษัทที่เขาเพิ่งซื้อในราคา 1 หยวนเมื่อครู่นี้หรอกเหรอ?

"แต่บางที พ่อแม่ฉันอาจจะถูก วงการบันเทิงนั้นน้ำลึกเกินไป"

พูดถึงตรงนี้ แววตาของเธอพลันหม่นลงเล็กน้อย แม้กระทั่งดวงตาก็เริ่มมีน้ำตาคลอ

เธอเงยหน้าสูดลมหายใจลึกๆ แล้วหลี่เสวี่ยถิงก็จู่ๆ หันมามองหลู่เฉิน

"หลู่เฉิน นายช่วยฉันได้ไหม?"

พูดพลาง เธอก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ร้องไห้ออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ทำให้หลู่เฉินรู้สึกลำบากใจ

จากนั้น หลี่เสวี่ยถิงก็เล่าประสบการณ์ที่ทำให้หลู่เฉินรู้สึกสลดใจ

ที่แท้ หลี่เสวี่ยถิงได้มายังเซี่ยงไฮ้พร้อมกับความฝัน ผ่านความสามารถของตัวเองได้เข้าทำงานที่บริษัทบันเทิงซิงเย่าอย่างราบรื่น

แต่กฎใต้โต๊ะของวงการบันเทิงก็มาถึงตัวเธอ หลี่เหิงลี่ผู้อำนวยการด้านปฏิบัติการของสำนักงานใหญ่บริษัทบันเทิงซิงเย่าสนใจเธอ

เขาคุกคามเธอทุกวัน ข่มขู่และล่อลวงเธอไม่หยุด ทุกครั้งทำให้หลี่เสวี่ยถิงเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ

หากไม่ใช่เพราะพี่หลี่ผู้จัดการของเธอช่วยไว้ หลายครั้งเธอเกือบจะตกเป็นเหยื่อ

แต่ด้วยเหตุนี้ พี่หลี่จึงได้ขัดใจหลี่เหิงลี่และถูกไล่ออก

เธอเคยร้องเรียนข้ามขั้น แต่ผลที่ได้รับคือเธอถูกเก็บไว้ไม่ให้ทำงาน

เพราะหลี่เหิงลี่เป็นน้องเขยของหวังโส่วฟา รองประธานของบริษัทบันเทิงซิงเย่า การร้องเรียนจึงถูกระงับไว้

และเธอก็ถูกย้ายมาที่เมืองเจียงตู ทำงานเอกสาร

เธอเคยคิดจะลาออก แต่สัญญาสามปียังไม่หมด ข้อสัญญาผูกมัดเธอไว้แน่นหนา หากลาออกต้องจ่ายค่าปรับเป็นจำนวนไม่น้อย

สำหรับเธอแล้ว ตัวเลขนี้เธอไม่สามารถจัดการได้

เธอคิดว่าจะอดทนสักพัก เรื่องราวก็คงจะผ่านไป แต่เมื่อวานเธอได้รับข่าวว่า หลี่เหิงลี่คนนั้นจะถูกส่งมาประจำที่เมืองเจียงตูชั่วคราว พรุ่งนี้ก็จะมาถึงแล้ว

ที่จริงการมาร่วมงานเลี้ยงรุ่นครั้งนี้ ก็เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ

เธอไม่ได้ตั้งใจจะบอกเรื่องเหล่านี้กับหลู่เฉินหรือคนอื่นๆ เพราะเธอคิดว่าเพื่อนร่วมชั้นของเธอคงไม่มีอิทธิพลมากพอที่จะช่วยเธอได้

แต่ในงานเลี้ยงเมื่อครู่ เธอได้เห็นเหล่าผู้มีอิทธิพลรอบตัวหลู่เฉิน เธอรู้สึกว่าตัวเองยังมีความหวังอยู่บ้าง

"ได้ ฉันจะช่วยเธอ!"

หลังจากฟังเรื่องราวของหลี่เสวี่ยถิงจบ หลู่เฉินก็รู้สึกโกรธจัด

เรื่องกฎใต้โต๊ะในวงการบันเทิง แม้แต่ข่าวซุบซิบภายนอกก็เคยพูดถึงบ่อยๆ

แต่ในฐานะคนนอก ก็แค่ได้ยินไปอย่างนั้น

บางทีคุณอาจจะสงสารคนที่น่าสงสารในเหตุการณ์ แต่คนส่วนใหญ่ก็แค่ถือเป็นเรื่องขบขัน หรือถึงขั้นพูดว่าดารารุ่นเล็กเหล่านั้นยอมตกต่ำเพื่อให้ได้ตำแหน่ง

แต่วันนี้ เมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคนรอบข้าง โดยเฉพาะเกิดขึ้นในบริษัทของเขาเอง เขาไม่อาจไม่สนใจได้

"จริงเหรอ?"

ในขณะนั้น ดวงตาของหลี่เสวี่ยถิงเปล่งประกายสว่าง ราวกับเจอแสงสว่างในความมืด

"อืม!"

เมื่อเห็นการตอบรับอย่างแน่วแน่ของหลู่เฉิน หลี่เสวี่ยถิงก็ไม่อาจอดกลั้นอีกต่อไป โผเข้าไปในอ้อมกอดของหลู่เฉินทันที

ความรู้สึกไร้ที่พึ่งที่กดไว้นาน ระเบิดออกมาในชั่วขณะนี้ หลี่เสวี่ยถิงร้องไห้โฮออกมา

หลู่เฉินปล่อยให้เธอระบายความรู้สึกออกมา ลูบผมของเธอเบาๆ

"ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างมีฉัน!"

......

เมื่อหลู่เฉินกลับถึงบ้าน ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

พอปลอบหลี่เสวี่ยถิงได้แล้ว ก็ส่งเธอกลับไป ส่วนตัวเองก็นั่งแท็กซี่กลับมาที่หมู่บ้าน

ส่วนรถของเขา ก็แจ้งให้หวังฉี่หมิงจัดการ ให้คนเอากุญแจไปขับมาให้ตัวเอง

แต่ไม่คิดว่า หลังจากโทรศัพท์ไป คนที่มาคือหวังฉี่หมิงเอง มาขับรถให้ตัวเองอย่างกระตือรือร้น

และยื่นเอกสารมากมายให้ตัวเอง ล้วนเป็นผู้สมัครตำแหน่งคนดูแลบ้าน ได้คัดกรองคนที่ดีที่สุดออกมาแล้ว

แต่เมื่อหลู่เฉินเห็นว่าหลังจากคัดกรองแล้วยังเหลือเอกสารเกือบ 200 ชุด ก็อดยิ้มขื่นไม่ได้

ราคาที่เสนอสูงเกินไป คนที่แข่งขันก็เยอะจริงๆ

【ติ๊ง สินค้าในร้านค้าอัปเดตแล้ว โปรดรีบตรวจสอบ】

【สินค้า: บริษัทรักษาความปลอดภัยเวย์หลง, ราคา: 1 หยวน】

"เฮ้ย อันนี้ใช้ได้นี่!"

บริษัทรักษาความปลอดภัยเวย์หลง ที่จริงแล้วเป็นบริษัทที่ให้บริการบอดี้การ์ดสำหรับเศรษฐีและนักการเมือง รวมทั้งรักษาความปลอดภัยในงานใหญ่ๆ ด้วย

บริษัทรักษาความปลอดภัยเวย์หลงเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงที่สุดและมีค่าบริการสูงที่สุดในเมืองเจียงตูในขณะนี้

เพราะพนักงานทั้งหมดเป็นทหารหน่วยรบพิเศษที่ปลดประจำการ แต่ละคนสามารถสู้คนสิบคนได้ และยังมีความสามารถพิเศษของตัวเองด้วย

หลู่เฉินโทรศัพท์ไปทันที ให้หงเทียนหลง ผู้จัดการใหญ่ของเวย์หลงจัดบอดี้การ์ดสองคนไปคุ้มครองหลี่เสวี่ยถิง

ตามที่เธอเล่า ผู้ชายคนนี้ชอบใช้ช่องโหว่ และวิธีการก็เลวร้ายไร้ยางอาย

ใครจะรู้ว่าคนชั่วนี่จะมาล่วงหน้าหรือไม่ ไปที่บ้านของหลี่เสวี่ยถิงเพื่อรบกวนเธอ

นอกจากนี้ ยังให้หงเทียนหลงจัดบอดี้การ์ดอีก 4 คนมาพบตัวเองพรุ่งนี้

หลังจากจัดการเสร็จและแจ้งให้หลี่เสวี่ยถิงทราบแล้ว เขาก็เปิดแอพดู่อิน

พอเปิดดู ก็เห็นว่าข้อความส่วนตัวมีมากมายจนล้น

ส่วนใหญ่เป็นไลฟ์สตรีมเมอร์ที่มาติดต่อเพราะเรื่องหัวจื้อยูครั้งก่อน

ข้อความประเภทนี้ หลู่เฉินไม่สนใจทั้งหมด ล้วนเป็นพวกเห็นแก่เงินที่แสร้งทำตัวน่ารัก

หลังจากจัดการเสร็จ เขาก็คลิกเข้าไปในห้องไลฟ์ของเสี่ยวโหวไช่อีกครั้ง

แต่ในเวลานี้ ดูเหมือนบรรยากาศในนั้นจะตึงเครียดมาก

เงยหน้ามองดู คนที่แสร้งทำตัวน่ารักอีกครั้งคือ เวี่ยยู...

(จบบท)