บทที่ 920 - ความองอาจของเย่เฉิน

บทที่ 920 - ความองอาจของเย่เฉิน

เย่เฉินยังคงรู้สึกไม่สะใจ

สีหน้าของเขาราวกับคนปวดหนักมาสามวันแต่ยังไม่ได้ปลดปล่อย พยักหน้าอย่างจนใจ “ก็ได้ ข้าจะยอมลดตัวลงมาเล่นกับพวกคนจนอย่างพวกเจ้าก็ได้”

“แกร็ก”

ฮั่วหงคั่วกำหมัดแน่นในใจ จนเกิดเสียงดัง

ทุกคนต่างใจหายวาบ

นี่มันไปยั่วโมโหเซียนพนันเข้าให้แล้ว

แต่ลู่ซิงเหอช่วงนี้กำลังมาแรง ยังไม่มีใครกล้าแตะต้องเขา

แม้แต่ฮั่วหงคั่วก็ไม่กล้าทำอะไรโจ่งแจ้ง

“ดี งั้นก็ขอบใจเจ้ามาก มานี่ เปลี่ยนชิป”

ทันใดนั้น พนักงานหลายคนก็เดินเข้ามา เปลี่ยนชิปของทุกคนให้เป็นชิปที่มีมูลค่าสูงสุด

บรรดาไทยมุงทั้งหลายต่างก็ตื่นเต้นดีใจ เพราะการเดิมพันหลักสิบล้านผลึกวิญญาณแบบนี้ เป็นสิ่งที่หาดูได้ยาก สามารถตอบสนองความตื่นเต้นของพวกเขาได้เป็นอย่างดี

“มาๆๆ ข้าเปิดรับแทงข้างนอก มีใครจะลงไหม”

มีคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

“แทงยังไง”

“ลู่ซิงเหอชนะ 1 จ่าย 1.5 แพ้เสียหมด”

“ฮั่วหงคั่วชนะ 1 จ่าย 1.2 แพ้เสียหมด”

เย่เฉินยิ้มเย็น จ้องเขม็งไปที่ทุกคน

“ทำไมอัตราต่อรองของข้าถึงสูงกว่า ไม่เห็นหัวข้าหรือไง”

ชายคนนั้นยิ้มแหย ๆ “ฮี่ ๆ ท่านลู่ อย่าคิดมากเลยครับ พอดีพวกเราเคยเห็นฝีมือการพนันของฮั่วหงคั่วมาแล้ว แต่ท่านเพิ่งจะมาใหม่”

“ดี ข้าคงต้องบอกว่าเจ้ามันตาไม่ถึง”

เย่เฉินพูดต่อ “ทุกคนฟังให้ดี แทงข้าชนะ รับรองว่าพวกท่านจะได้กำไรกลับไปเต็มกระเป๋า ไม่อย่างนั้นก็รอไปกินลมตะวันตกเฉียงเหนือเถอะ”

ต้องบอกว่า บารมีของเย่เฉินนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

คนที่กำลังลังเลอยู่ก็รีบวางเดิมพันทันที แทบจะเทไปทางเย่เฉินชนะจนหมด

เจ้ามือมองดูเงินในมือ ยิ้มขื่นในใจ

ไม่รู้ว่านี่คือหนทางสู่ความร่ำรวย หรือเป็นเผือกร้อนกันแน่

หวังว่าฮั่วหงคั่วจะสู้หน่อยเถอะ

“ท่านลู่ ท่านต้องชนะให้ได้นะ ข้าเอาสมบัติทั้งหมดมาแทงท่านเลยนะ”

“ถ้าชนะก็ได้บ้านพักตากอากาศริมทะเล แต่ถ้าแพ้ข้าคงต้องออกไปทำงานแล้วล่ะ”

“ท่านลู่สู้ๆ ท่านลู่สู้ๆ”

...

เสียงเชียร์เย่เฉินดังขึ้นไม่ขาดสาย กลบรัศมีของฮั่วหงคั่วจนมิด

ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร แต่ที่มากกว่านั้นคือความโกรธ

คนพวกนี้ปกติก็เรียกเขาว่าพี่น้อง พอมาเจอเรื่องผลประโยชน์ กลับหักหลังกันหมด

ดี วันนี้ข้าจะเอาชนะเย่เฉินให้หมดตัว คอยดูสีหน้าตอนพวกแกเสียเงินเถอะ

อันที่จริง จากการสังเกตสองสามตาเมื่อกี้ เขาพบว่าเย่เฉินไม่ได้เป็นนักพนันที่เก่งกาจอะไรเลย

หลายครั้งยังดูกระอักกระอ่วนอยู่มาก

แถมเกือบทุกตาก็ยังดูไพ่

ต้องรู้ด้วยว่า ไพ่สามใบมีกติกาการแทงแบบไม่ดูไพ่ด้วย

สามารถใช้เงินหนึ่งเท่าไปลุ้นเงินสองเท่าได้ เขาไม่เข้าใจแม้แต่กติกาง่ายๆ แบบนี้ แล้วจะมาชนะได้ยังไง

ในแววตาของฮั่วหงคั่วเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “มา แจกไพ่”

เมื่อไพ่มาถึงมือ คนอื่นๆ อีกหลายคนก็สบตากันอย่างลับๆ ควบคุมจังหวะกันอย่างเงียบๆ

เหมือนกับกลโกงเมื่อกี้ไม่มีผิด เย่เฉินเปิดมาก็ชนะติดต่อกันหลายตา

เดี๋ยวเดียวก็ชนะไปประมาณหนึ่งล้านห้าแสนผลึกวิญญาณแล้ว

เย่เฉินยิ้ม คิดในใจ: ดูท่าพวกมันคงจะเริ่มลงมือแล้วสินะ คอยดูข้าจัดการพวกเจ้าแล้วกัน สัมผัสเทวะ เปิด

“พรึ่บ”

ทันใดนั้น สัมผัสเทวะของเย่เฉินก็แผ่ออกไปอย่างกว้างขวาง มองเห็นไพ่ของทุกคนได้อย่างชัดเจน

สัมผัสเทวะอยู่เหนือกว่าสัมผัสวิญญาณ ด้วยระดับพลังของพวกเขา ไม่มีทางตรวจจับความเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของเย่เฉินได้เลย

และในขณะนั้นเอง เย่เฉินก็พบว่าไพ่ในมือของฮั่วหงคั่วมีการเปลี่ยนแปลง

สถานการณ์อะไร

หรือว่าเขาจะเหมือนกับซิงเหย (ตัวละครของโจวซิงฉือ) ในหนัง สามารถเปลี่ยนไพ่ได้

สองสามตาต่อมา เย่เฉินก็ไม่ได้ตามมากนัก

แต่คอยสังเกตเทคนิคการเปลี่ยนไพ่ของฮั่วหงคั่ว

ก็เห็นว่าบนโต๊ะตรงที่เขานั่งอยู่มีกลไกซ่อนอยู่ ขอเพียงแค่วางไพ่ลงไปตรงนั้น ไพ่ใบใหม่จากใต้โต๊ะก็จะเด้งขึ้นมาแทนที่ แนบเนียนอย่างยิ่ง

หากทุกคนไม่ใช้สัมผัสวิญญาณในการตรวจสอบ ไม่มีทางมองออกแน่นอน

ช่างเจ้าเล่ห์จริงๆ

เย่เฉินยิ้มเย็น พูดเรียบๆ “ข้าว่าไพ่ตานี้น่าจะดี ข้าขอแทงหนึ่งล้านผลึกวิญญาณ”

อะไรนะ

ทุกคนตกตะลึงอย่างยิ่ง

หนึ่งล้าน

เจ้ายังไม่ทันได้ดูไพ่เลย กล้าแทงหนึ่งล้านเนี่ยนะ

นี่มันอวดดีเกินไปแล้ว

ในทันที คนที่แทงเย่เฉินชนะต่างก็ยิ้มขื่น

“จบแล้ว เงินรอบนี้สงสัยจะละลายไปกับน้ำแล้ว”

เย่เฉินพูดเรียบๆ “กลัวอะไร นี่มันเรียกว่าความกล้าหาญ คุณคอยดูสิว่าฮั่วหงคั่วจะกล้าแทงไหม”

ฮั่วหงคั่วหรี่ตาลง ในใจไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เขาดูไพ่ไปแล้ว ถ้าจะตาม ก็ต้องจ่ายสองล้านผลึกวิญญาณ

ตัวเลขนี้สำหรับเขาแล้ว ถือว่ามหาศาลอย่างยิ่ง

มันคุ้มที่จะเสี่ยงเหรอ

“เซียงเซียง มา ให้คุณปู่ชื่นใจหน่อย รอพวกขี้ขลาดกับยาจกพวกนี้เพิ่มเงินก่อน”

หานเซียงประสานทำท่าทางยั่วยวน หยอกล้อเย่เฉิน “อุ๊ย ท่านปู่ คนเยอะแยะเลยฉันเขินนะคะ”

คนจริง

กล้าจีบสาวบนโต๊ะพนัน

นี่มันท้าทายกันชัด ๆ

และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

ในใจของฮั่วหงคั่วโกรธจนแทบทนไม่ไหว พูดอย่างดุดัน “ดี ข้าตาม”

หกคนที่เหลือ หนีไปสามคน ส่วนอีกสามคนที่เหลือก็ตามมาด้วย

ไพ่ของพวกเขาไม่เลวเลย มีทั้งไพ่คู่ ไพ่เรียง และไพ่สีเดียวกัน

ในทางกลับกัน ไพ่ของฮั่วหงคั่วกลับเหมือนขยะ มีแค่ A ใหญ่สุดแค่ใบเดียว

แต่เขาสามารถเปลี่ยนไพ่ได้ ไม่สนใจเลยว่าไพ่ของเย่เฉินจะเป็นอะไร

“เฮือก”

เมื่อมองดูชิปที่กองเป็นภูเขา ทุกคนต่างก็สูดลมหายใจเย็นเยียบ

บนโต๊ะนี้มีผลึกวิญญาณมากถึงเก้าล้านเชียวนะ

ไพ่สิบห้าใบจะเป็นตัวตัดสินว่ามันจะเป็นของใคร ต่อให้พวกเขาจะคลุกคลีอยู่ในวงการพนันมานาน ก็ไม่เคยเห็นการเดิมพันที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

ใครก็ตามที่ได้เงินก้อนนี้ไป สามารถใช้ชีวิตได้ทั้งชาติ รวย รวยมหาศาลจริงๆ

หานเซียงเองก็หวั่นไหว เธอพยายามสะกดความตื่นเต้นในใจไว้ แต่ก็ยังตัวสั่นไม่หยุด

เธอถามเสียงเบา “ซิงเหอ มั่นใจไหม”

“ไม่น่ามีปัญหานะ” เย่เฉินพูดเรียบๆ

ผลึกวิญญาณสำหรับเขาแล้ว มันก็เป็นแค่ตัวเลขเท่านั้น จะมีหรือไม่มีก็ไม่สำคัญ

แต่สำหรับฮั่วหงคั่วและคนอื่นๆ มันคือเงินเก็บทั้งชีวิต

เมื่อเทียบกันแบบนี้ ชัยชนะก็เห็นๆ กันอยู่แล้ว

แค่เรื่องของพลังใจ เย่เฉินก็ชนะขาดลอยไปแล้ว

ลมหายใจของฮั่วหงคั่วเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ มือข้างหนึ่งเคาะโต๊ะไม่หยุด ราวกับกำลังใช้ความคิด

แต่จริงๆ แล้วเขากำลังแอบเปลี่ยนไพ่อยู่

“พรึ่บ”

เครื่องจักรใต้โต๊ะขยับ ไพ่สามใบของฮั่วหงคั่วกลายเป็น A สามใบไปแล้ว

นี่คือไพ่ที่ใหญ่ที่สุดในไพ่สามใบแล้ว ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้

เย่เฉินยิ้มเย็นในใจ

ฮั่วหงคั่วคนนี้อยากจะชนะจนหน้ามืดตามัวจริงๆ แม้แต่ไพ่แบบนี้ก็ยังกล้าเปลี่ยน

แต่เขาก็ไม่ตื่นตระหนก เพราะเขาก็มี A สามใบเหมือนกัน รอตานี้อยู่แล้ว

“ท่านลู่ จะเพิ่มเดิมพันอีกไหมครับ”

“เพิ่มสิ ทำไมจะไม่เพิ่ม”

เย่เฉินพูดเรียบๆ “เพิ่มอีกหนึ่งล้านผลึกวิญญาณ”

“นี่มัน...”

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

เย่เฉินเพิ่มหนึ่งล้าน คนอื่นก็ต้องเพิ่มสองล้าน

รอบสองรอบยังพอไหว แต่ถ้าสามรอบสี่รอบผ่านไป ใครจะมีปัญญาเพิ่มตาม

แน่นอน นอกจากว่าฮั่วหงคั่วจะใช้สี่ล้านผลึกวิญญาณเปิดไพ่ของเย่เฉิน

แต่ราคานี้มันก็มหาศาลเกินไปแล้ว

บนใบหน้าของเย่เฉินยังคงมีรอยยิ้มสงบนิ่ง ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย

แต่แก้มของฮั่วหงคั่วกลับมีเหงื่อไหลซึมออกมา

สี่ล้านเขามี แต่มันคือเงินเก็บก้นโลงศพของเขาเลยนะ...