Chapter 30: พ่ายแพ้ครั้งแรก

Chapter 30: พ่ายแพ้ครั้งแรก

“หัก 20,000 เหรียญทอง”

“การสร้างสนามประลองเทพมังกรเสร็จสมบูรณ์”

“ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของฟาร์มที่ได้รับสิ่งปลูกสร้างพิเศษ: เทพมังกร ได้รับ 1,000 คะแนนประสบการณ์ 5,000 เหรียญทอง”

ทันใดนั้น อาคารที่มีรูปร่างเกือบเป็นวงกลมคล้ายชามก็ตระหง่านอยู่กลางทุ่ง

ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขามันค้านกับเวทีสนามประลองโรมันโบราณโดยมีเวทีขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง

ที่ด้านข้างของโคลอสเซียมมีเสาหินอ่อนหลายเสาสูงหลายสิบเมตร นอกจากนี้ยังมีธงมังกรนับไม่ถ้วนที่สบัดตามลมแรง

มันให้ความรู้สึกโบราณและไร้ขอบเขต

“สนามประลองเทพมังกร : สนามฝึกมังกรยักษ์โบราณ มีเพียงมังกรที่กล้าหาญและทรงพลังที่สุดเท่านั้นที่จะโดดเด่นจากสถานที่ที่โหดร้ายนี้ได้”

“ผล: จิตวิญญาณการต่อสู้ของเผ่าพันธุ์มังกร + 30% ความสามารถในการฟื้นฟูของเผ่าพันธุ์มังกร + 30%”

ความสนใจของดูลูถูกดึงไปที่เวทีอย่างสมบูรณ์

นอกจากนี้ยังมีความสับสนในดวงตาของมังกรซึ่งเต็มไปด้วยความอยากรู้

โจเอลสันปีนขึ้นไปบนหลังดูลู

ดูลูกระพือปีกและพาเขาไปที่เวที

กรรร!!

ในภวังค์โจเอลสันดูเหมือนจะได้ยินเสียงคำรามของมังกรยักษ์นับไม่ถ้วนที่ก้องอยู่ในหูของเขา แม้แต่วิญญาณของเขาก็ตกใจ

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ทุกสิ่งทุกอย่างใน สนามประลองเทพมังกรดูเหมือนจะเป็นของจริง

ดูลูก็ดูเหมือนจะได้ยินเสียงคำรามของมังกรอย่างชัดเจนเช่นกัน

“กรร”

ดูลูเงยหน้าขึ้นและคำราม เสียงคำรามของเขามีร่องรอยของความยิ่งใหญ่

ในเวทีนี้ การต่อสู้ของเผ่ามังกรโบราณที่หลงเหลืออยู่นับไม่ถ้วนกำลังเรียกเขาออกมา

เลือดมังกรของเขาเริ่มเดือด และอุณหภูมิบนพื้นผิวของร่างกายก็สูงขึ้น มันร้อนอย่างหาที่เปรียบมิได้ ราวกับว่ามันกำลังจะไหม้

โจเอลสันรีบกระโดดลงจากร่างของดูลูและมีผู้ชมยืนอยู่รอบเวที

เขาหาที่นั่งและนั่งลง

ดูลูที่ลอยอยู่เหนือเวทีดูเหมือนจะเป็นมังกรอย่างจริงจังแล้ว มันคำรามอย่างต่อเนื่องและเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

มันกระพือปีกอย่างรวดเร็วและพ่นไฟออกจากปากของมัน

จากดวงตามังกร โจเอลสันเห็นความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะต่อสู้

ดูลูกระตือรือร้นที่จะต่อสู้งั้นหรอ

“เจ้าของฟาร์มอนุญาตให้เผ่ามังกรมีการต่อสู้ครั้งแรกหรือไม่”

โจเอลสันพยักหน้า "ใช่."

“จับคู่มังกรยักษ์ของฝ่ายตรงข้าม”

“อัญเชิญวิญญาณมังกรโบราณ”

แสงสีทองส่องลงมาจากท้องฟ้าและยิงไปที่ธงมังกรจำนวนนับไม่ถ้วนข้างสนามประลอง

แสงสีทองขีดร่างมังกรยักษ์ที่ดุร้ายบนธงมังกรสีเทาสลัว

ธงมังกรสั่นสะท้าน

วิญญาณมังกรโบราณที่หลับใหลค่อยๆ ตื่นขึ้น

ดูลูรู้สึกตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นในขณะที่เขาปล่อยเสียงคำรามของมังกรออกมาอย่างต่อเนื่อง

การต่อสู้เป็นสัญชาตญาณของมังกร

ธงมังกรลอยอยู่กลางอากาศ เปล่งแสงประหลาดออกมา

ต่อจากนั้น กรงเล็บมังกรขนาดใหญ่ที่มีความแวววาวเป็นโลหะยื่นออกมาจากธง

จากนั้น มันคือหัวและลำตัวของมังกร จนกระทั่งมังกรทั้งตัวยื่นออกมาจากภายใน

“กรรร!”

มังกรโลหะคำรามออกมา รัศมีความรุนแรงของมันแผ่ไปทั่วพื้นที่ แรงกดดันเล็กน้อยทำให้โจเอลสันที่นั่งอยู่ข้างๆ รู้สึกหนักอึ้ง

มังกรยักษ์ประเภทโลหะโบราณ: มังกรเหล็ก

ระดับความแข็งแกร่ง: ระดับ 5

พลังต่อสู้: 2,300

ความสามารถ : กายาเหล็ก กัดคลั่ง

เขารีบมองไปที่ดูลู และหัวใจของเขาก็ทรุดลง การต่อสู้ครั้งนี้เป็นไปได้ยากมากที่จะชนะ

พลังต่อสู้: 800

ทั้งคู่อยู่ในระดับ 5 แต่ทำไมความแข็งแกร่งแตกต่างกันมากเช่นนี้!

เป็นเพราะฝ่ายตรงข้ามเป็นมังกรโบราณประเภทโลหะหรอ

เป็นไปได้ไหมว่าเผ่าพันธุ์มังกรโบราณแข็งแกร่งกว่าเผ่ามังกรในปัจจุบัน

เป็นไปได้ว่าดูลูและเขาเติบโตขึ้นมาในเรือนกระจก และไม่เคยประสบการณ์ต่อสู้ที่โหดร้ายอย่างแท้จริงที่ผ่านมา เมื่อฝ่ายตรงข้ามไม่แข็งแกร่งพอดูลูก็ทำได้แค่บดขยี้พวกเขา

ดวงตาของโจเอลสันอดไม่ได้ที่จะเปิดเผยความกังวล

มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างมังกรทั้งสอง ดูลูจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม

ร่างกายของมังกรเหล็กมีขนาดใหญ่กว่าสองเท่าของตู้ลู่

ความรู้สึกที่ทั้งสองมอบให้กับผู้คนก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ร่างกายของมังกรเหล็กเป็นเหมือนเหล็กหล่อ ดูเหมือนว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำลาย มันเต็มไปด้วยพลังและความรู้สึกกดขี่

ทั้งตัวของมันส่องประกายแวววาวเป็นโลหะ กรงเล็บและฟันของมันคือใบมีดเหล็กจริงๆ มันทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวว่าไม่สามารถเอาชนะมันได้

ที่ผ่านมา ดูลูดูยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งมากต่อหน้าศัตรู อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับมังกรโลหะ ดูลูเป็นเหมือนมังกรเด็กที่ยังไม่โตเต็มที่

ไม่ว่าจะในแง่ของออร่าหรือขนาดร่างกาย ทั้งหมดล้วนด้อยกว่ามากกว่าหนึ่งระดับ มันเหมือนกับนักรบผู้กล้าหาญและเด็กน้อยที่มาต่อสู้กันตัวต่อตัว

ดวงตามังกรของดูลูจ้องไปที่มังกรโลหะอย่างตั้งใจ มันส่งเสียงคำรามต่ำที่เต็มไปด้วยความระมัดระวัง

มันสัมผัสได้ถึงออร่าที่หนาและอันตรายจากอีกฝ่าย นี่คือศัตรูที่รับมือได้ยากมาก

อย่างไรก็ตาม ความเย่อหยิ่งที่ถูกตราหน้าในสายเลือดมังกรทำให้มันไม่ถอย

แม้ว่ามันจะตายในสนามรบ มันก็จะกัดเนื้อชิ้นหนึ่งออกจากร่างของอีกฝ่ายให้ได้

“กรรรร!!”

มังกรทั้งสองคำรามเกือบจะพร้อมกันและกระโจนเข้าหาอีกฝ่าย

มังกรโลหะกระพือปีกเหล็กขนาดมหึมา ทำให้เกิดพายุเฮอริเคนที่กวาดทรายสีเหลืองและเศษหินในสนามประลองกลิ้งลอยไปทั่ว

หางขนาดยักษ์ที่ราวกับเสาเหล็กกวาดตวัดใส่ดูลูดังสนั่น และดูลูก็กระเด็นไปในการโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้

ดูลูคำรามด้วยความเจ็บปวดและหมุนลอยไปในท้องฟ้า มันต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการทำให้ร่างกายของมันทรงตัวได้อีกครั้ง

โจเอลสันสังเกตเห็นว่าเกล็ดมังกรบนหน้าอกของดูลูแสดงสัญญาณของการแตกหักด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวจากหางมังกร

ความแตกต่างของความแข็งแกร่งนั้นมากเกินไป และไม่มีทางที่จะต่อสู้ได้

โจเอลสันส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขาพร้อมจะยุติการต่อสู้ได้ทุกเมื่อ

ดูลูประสบความพ่ยแพ้ มันได้เรียนรู้อย่างชาญฉลาด

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเรื่องโง่มากที่จะต่อสู้กับมังกรเหล็ก ซึ่งเป็นที่รู้จักในด้านความแข็งแกร่งของร่างกาย

ดูลูเป็นมังกรไฟ ส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดของการแข่งขันมังกรไฟคือเวทมนตร์แห่งไฟ

ดูลูห่างออกจากมังกรเหล็กและพ่นลูกไฟออกจากปากของมัน

มันใหญ่กว่าคาถาลูกไฟระดับ 1 ที่โจเอลสันเคยร่ายไว้มาก

อย่างไรก็ตาม มันใช้ไม่ได้กับมังกรเหล็กเลย

มังกรโลหะไม่รู้จักเวทมนตร์ แต่ร่างกายโลหะของพวกมันมีภูมิคุ้มกันต่อพลังเวทมนตร์ส่วนใหญ่

มังกรโลหะโกรธเคืองจากการยั่วยุของดูลูและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ความเร็วของดูลูก็ไม่เร็วเท่ามัน ยิ่งกว่านั้นไม่อนุญาตให้มีการหลบหนีในสนามประลอง

เมื่อพวกเขาออกจากพื้นที่ของสนามประลอง พวกเขาจะถูกมองว่ากลัวการสู้ ซึ่งน่าอับอายยิ่งกว่าความพ่ายแพ้

มันเป็นสิ่งที่ความภาคภูมิใจของเผ่าพันธุ์มังกรจะไม่มีวันยอมให้กับเรื่องแบบนี้

มังกรเหล็กฟาดร่างของดูลูพุ่งดิ่งลงมาเหมือนจรวดมิสไซล์

กรงเล็บขนาดใหญ่และแหลมคมของมันฉีกผ่านเกล็ดของดูลูและเจาะเข้าที่หน้าอกได้อย่างง่ายดาย

เลือดไหลเหมือนแม่น้ำ

ดูลูกรีดร้อง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ โจเอลสันรู้สึกปวดใจและลุกขึ้นจากอัฒจันทร์ทันที

ความเจ็บปวดยังกระตุ้นความดุร้ายของดูลู มันเปิดปากและพ่นไฟที่โหมกระหน่ำออกมา

มันกลายเป็นเสาเพลิงที่เทลงบนหัวของมังกรโลหะ

นาทีต่อมาโจเอลสันพูดอย่างใจเย็นว่า “เรายอมรับความพ่ายแพ้”

ดูเหมือนว่ามังกรเหล็กจะได้รับคำสั่งและปล่อยดูลูไป

ดูลูอาการหนักอยู่ตรงกลางเวทีประลอง มันไม่มีแรงแม้แต่จะพยุงตัวเองให้บินได้

มังกรเหล็กคำรามและร่างของมันก็กลายเป็นภาพมายา ในที่สุดมันก็กลายเป็นแสงสีทองและบินกลับไปที่ธงมังกร

ธงมังกรถูกสอดกลับเข้าไปในตำแหน่งเดิม

“ดูลู ดูลู…”

ดูลูซึ่งนอนอยู่บนพื้นดูเศร้าหมองมาก มันเบิกตากว้างและจ้องไปที่โจเอลสัน ซึ่งปรากฏความคับข้องใจ ความไม่เต็มใจ ความเจ็บปวด และจิตวิญญาณการต่อสู้ที่เร่าร้อนยิ่งกว่าเดิมในตาของมัน!

ผู้แต่ง : Fish For Every Year

ผู้แปล : sigmundphoom

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆ ก็เลยเอานิยายมาแปลไทย