บทที่ 29 - มองทะลุความเป็นความตาย

บทที่ 29 - มองทะลุความเป็นความตาย

"คุณแม่คะ เหลวไหลน่า!"

เว่ยเชียนหนิงไม่เต็มใจ

"แกก็ออกไปด้วย ถ้ายังไม่ออกไปอีก ฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาโยนพวกแกออกไป" ฮูหยินเว่ยพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

เว่ยเชียนหนิงไม่เคยโดนดูถูกขนาดนี้มาก่อน น้ำตาคลอเบ้า

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ตบเบาๆ ที่มือนุ่มๆ ของเว่ยเชียนหนิง เป็นการบอกให้เธอสบายใจ

หัวใจที่เต้นรัวของเว่ยเชียนหนิงก็สงบลงทันที อารมณ์ก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ

นี่คือความรู้สึกปลอดภัยที่เย่เฉินมอบให้เธอ

ดวงตาของเธอค่อยๆ สว่างขึ้น เธอรู้ว่าเย่เฉินสามารถจัดการทุกอย่างได้

"คุณหมอหลิวใช่ไหมครับ ถ้าคุณคิดว่าการรักษาโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดให้หายได้ในครั้งเดียวคือเทพเซียน งั้นผมจะบอกคุณอย่างรับผิดชอบว่า ผมนี่แหละคือเทพเซียน!"

คำพูดของเย่เฉินเรียบง่ายอย่างยิ่ง แต่กลับหนักแน่น ไม่ยอมให้ใครสงสัย

แพทย์แผนโบราณมีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายพันปี จะไปเทียบกับแพทย์แผนตะวันตกตัวเล็กๆ ได้อย่างไร?

ในทะเลหนังสือของเขามีคัมภีร์แพทย์แผนโบราณลับนับไม่ถ้วน ยิ่งเขาอ่านมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ถึงความมหัศจรรย์ของแพทย์แผนโบราณ

ด้วยฝีมือการแพทย์ของเขาในตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงโรคหัวใจ ต่อให้เป็นมะเร็งที่เรียกว่าโรคร้ายแรงก็ยังพอจะรักษาได้

และในระดับนี้ เย่เฉินเชี่ยวชาญแค่ทักษะแพทย์แผนโบราณขั้นต้นเท่านั้น

เขาเชื่อว่าถ้าเชี่ยวชาญทักษะแพทย์แผนโบราณขั้นกลางหรือขั้นสูง ต่อให้สร้างเนื้อจากกระดูกขาว ชุบชีวิตคนตายก็ยังเป็นไปได้

แต่ศาสตร์ที่ลึกซึ้งขนาดนี้ กลับถูกคนต่างชาติจอมปลอมที่บูชาต่างชาติอย่างนายแพทย์หลิวถ่มทิ้งและทอดทิ้ง ช่างน่าเศร้าจริงๆ

"ติ๊ง, มอบหมายภารกิจ: รักษาเว่ยสง เพื่อพิสูจน์ความถูกต้องของแพทย์แผนโบราณ"

"รางวัลภารกิจ: พลังจิต 5 แต้ม, ระดับความยากของภารกิจ: สองดาว"

ต่อให้ระบบไม่มอบหมายภารกิจ เย่เฉินก็จะรักษาเว่ยสงให้หาย และจะพิสูจน์ความเก่งกาจของแพทย์แผนโบราณ ลบล้างอคติของทุกคนที่มีต่อแพทย์แผนโบราณ

"เทพเซียน? ตลกสิ้นดี"

น้ำเสียงของนายแพทย์หลิวแฝงไปด้วยความเหี้ยมโหด "ฮูหยินเว่ยสัญญาจะให้คุณหนึ่งล้านแล้ว ผมแนะนำให้คุณรีบรับแล้วก็ไป อย่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะว่าจะเปิดโปงกลโกงของคุณ"

"โอ้? คุณจะเปิดโปงผม? เชิญเริ่มการแสดงของคุณได้เลย"

เย่เฉินหรี่ตาลง ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

"หึ ง่ายๆ แพทย์แผนโบราณไม่ใช่ว่าเน้นการดู ฟัง ถาม สัมผัสเหรอ? คุณสังเกตร่างกายของผม ดูสิว่าผมมีโรคอะไรรึเปล่า?"

นายแพทย์หลิวหยิบรายงานการตรวจสุขภาพฉบับหนึ่งออกมา "นี่คือการตรวจสุขภาพทั่วร่างกายที่ผมทำเมื่อวาน โรคภัยไข้เจ็บในร่างกายดูได้ชัดเจน ถ้าคุณพูดถูก ก็ถือว่าพิสูจน์ฝีมือการแพทย์ของคุณ ถ้าคุณพูดผิด เชิญคุณไสหัวออกจากวงการแพทย์ คืนความสงบสุขให้วงการแพทย์"

เย่เฉินพยักหน้า สายตาจ้องเขม็งไปที่นายแพทย์หลิว

แค่เหลือบมองแวบเดียว นายแพทย์หลิวก็รู้สึกเหมือนถูกมองทะลุ

แต่พอคิดถึงร่างกายของตัวเอง นายแพทย์หลิวก็รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

เขาใส่ใจสุขภาพมาตลอด ปกติแล้วใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบวินัย การกินการอยู่ยิ่งเน้นการผสมผสานของเนื้อสัตว์และผัก ดีต่อสุขภาพและมีคุณค่าทางโภชนาการ

จะมีโรคอะไรได้?

ขอแค่เย่เฉินบอกว่าเขามีโรค ตัวเองก็จะโต้กลับทันที ทำให้เย่เฉินไม่มีทางพลิกตัวได้

เย่เฉินยิ้มมุมปากอย่างช้าๆ การดู ฟัง ถาม สัมผัส ประหยัดไปได้ถึงสามขั้นตอนหลัง

"คุณมีโรค! โรคเข้ากระดูกดำ!"

"ฮ่าๆ! เย่เฉิน ดูซิว่าครั้งนี้แกยังมีอะไรจะพูดอีก"

นายแพทย์หลิวหยิบรายงานการตรวจสุขภาพของตัวเองออกมา เปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล

บนนั้นเขียนว่า 'สุขภาพแข็งแรง ทุกอย่างดี' ตัวใหญ่ๆ

"นี่... เป็นไปได้ยังไง?"

เว่ยเชียนหนิงเชื่อเย่เฉินอย่างยิ่ง แต่ความเป็นจริงกลับเหมือนกับโดนตบหน้าไปหลายฉาด

หมอเทวดาที่เธอหามาดูเหมือนจะไม่น่าเชื่อถือ!

"เชียนหนิง รีบไล่หมอเถื่อนคนนี้ออกไป เห็นแก่หน้าแก ตระกูลเว่ยจะไม่เอาความผิดฐานฉ้อโกงของเขาแล้วกัน"

เสียงของฮูหยินเว่ยเย็นชาอย่างยิ่ง อยากจะหั่นเย่เฉินเป็นพันๆ ชิ้น

หลอกลูกสาวตัวเองก็ช่างเถอะ แต่ยังคิดจะทำร้ายสามีของตัวเองอีก

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นเว่ยเชียนหนิงเจ็บปวดราวกับโดนฟ้าผ่า เธอจะต้องให้เย่เฉินชดใช้ด้วยเลือดแน่นอน

"คุณหนูเชียนหนิงครับ ความจริงอยู่ตรงหน้าแล้ว คุณยังจะเชื่อเย่เฉินนักต้มตุ๋นคนนี้อีกเหรอครับ?"

นายแพทย์หลิวลำพองอย่างยิ่ง "ที่เรียกว่าแพทย์แผนโบราณก็คือการหลอกลวง คือการแสดงมายากลในสมัยโบราณ จะไปรักษาคนป่วยได้อย่างไร? ต่อไปอย่าไปเชื่อใครง่ายๆ อีกนะครับ"

เว่ยเชียนหนิงไม่ได้พูดอะไร แต่กลับหันไปมองเย่เฉิน

เธอเชื่อเย่เฉิน เชื่อโดยไม่มีเหตุผล

เมื่อเห็นสีหน้าสิ้นหวังของเว่ยเชียนหนิง เย่เฉินก็เอ่ยปากกับนายแพทย์หลิวอีกครั้ง "คุณมีโรคจริงๆ และกำลังจะตายแล้วด้วย"

อะไรนะ?

เย่เฉินไม่น่าเชื่อเลยว่าจะใช้วิธีต่ำช้าขนาดนี้ สาปแช่งให้เขาตายต่อหน้าเลยเหรอ?

นายแพทย์หลิวโกรธจนหัวเราะ

"เย่เฉิน แกดูถูกฉัน มีเจตนาอะไร?"

นายแพทย์หลิวหันไปพูดกับฮูหยินเว่ยอีกครั้ง "ฮูหยินเว่ยครับ นี่คือมารยาทในการต้อนรับแขกของตระกูลเว่ยเหรอครับ? ถ้าเย่เฉินไม่ขอโทษผม งั้นผมก็คงต้องไปแล้ว โรคของประมุขตระกูลเว่ย ก็ขออภัยที่ข้าน้อยไร้ความสามารถ"

แบบนี้จะได้อย่างไร?

นายแพทย์หลิวเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคหัวใจของเจียงไห่ เชิญมาได้ยาก จะไปส่งกลับได้อย่างไร?

ใบหน้าของฮูหยินเว่ยเต็มไปด้วยความเย็นชา "เย่เฉิน ขอโทษนายแพทย์หลิวซะ!"

"ไม่ได้ค่ะ เย่เฉินไม่จำเป็นต้องขอโทษใคร" เว่ยเชียนหนิงยืนบังเย่เฉินไว้ข้างหลัง

"เว่ยเชียนหนิง แกจะเอาใช่ไหม!"

ฮูหยินเว่ยโกรธจัด "มานี่ จับเย่เฉินไว้!"

"ฉันอยากจะดูสิว่าใครกล้า?"

ร่างเล็กๆ ของเว่ยเชียนหนิงเหมือนกับกำแพงเมืองที่แข็งแกร่ง ไม่เคยถอยหนี

เย่เฉินดูเวลาแล้วว่าน่าจะพอดีแล้ว จึงกดไหล่ของเว่ยเชียนหนิง "ต่อไปให้ฉันจัดการเอง จะให้เธอดูว่าอะไรคือปาฏิหาริย์!"

ดวงตาของเว่ยเชียนหนิงเป็นประกาย พยักหน้าอย่างแรง

"คุณหมอหลิวครับ ตอนนี้รู้สึกว่าหัวสมองบวมๆ หัวใจเต้นแรงรึเปล่าครับ?" เย่เฉินถามขึ้นทันที

เมื่อครู่นายแพทย์หลิวเอาแต่แสดงละคร ยังไม่ได้สนใจสภาพร่างกายของตัวเอง

ลองสัมผัสดูหน่อย ก็เป็นจริงอย่างที่เย่เฉินพูด

"หึ แล้วยังไง? โดนแกยั่วโมโห"

เย่เฉินส่ายหน้า "นี่ไม่ใช่เพราะผมยั่วโมโห แต่เป็นเพราะคุณตื่นเต้นเกินไป"

"ถ้าครั้งนี้คุณสามารถเหยียบผมไว้ใต้ฝ่าเท้าได้ คุณก็จะได้รับการยอมรับจากตระกูลเว่ย ได้รับเงินทองที่มากมายยิ่งขึ้น ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน!"

"ลองคิดดูสิครับว่ารู้สึกตื่นเต้นรึเปล่า?"

นี่เป็นสิ่งที่นายแพทย์หลิวคิดอยู่ในใจแน่นอน แต่จะไปยอมรับต่อหน้าได้อย่างไร?

"ไร้สาระ!"

เย่เฉินพูดต่อ "ถ้าพูดตามหลักแพทย์แผนตะวันตกของพวกคุณ ตอนนี้ต่อมหมวกไตของคุณหลั่งสารอะดรีนาลินออกมามากเกินไป ทำให้ความดันโลหิตสูงขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้น ประกอบกับผนังหลอดเลือดหัวใจของคุณที่บางอย่างไม่เคยมีมาก่อน คุณกำลังจะตายเพราะหลอดเลือดหัวใจแตก"

"โกหก! เย่เฉิน แกมันเกินไปแล้ว แช่งให้ฉันตายแล้วแกจะมีความสุขมากรึไง? แกมีคุณธรรมบ้างไหม? พ่อแม่แกเลี้ยงแกมา..." นายแพทย์หลิวด่าลั่น

เย่เฉินไม่สนใจเขา แต่กลับนับถอยหลังอย่างเงียบๆ

"3... 2... 1"

ตุ้บ!

พอสิ้นเสียงคำพูด

นายแพทย์หลิวก็ล้มลงไปนอนกับพื้นอย่างแข็งทื่อ ยังไม่วายกระอักเลือด ตาลอย

นี่...

เป็นลางมรณะ!

"รีบช่วยคนเร็ว!" ฮูหยินเว่ยตะโกนลั่น แพทย์ที่อยู่รอบๆ ถึงได้สติกลับคืนมา ทำการปฐมพยาบาลให้กับนายแพทย์หลิว

แต่ยังไม่ทันได้ลงมือปฐมพยาบาล สัญญาณชีพของนายแพทย์หลิวก็หายไปหมดสิ้น

คนเป็นๆ คนหนึ่งตายไปแบบนี้เลยเหรอ?

ทุกคนอ้าปากค้าง

สายตาที่มองไปยังเย่เฉินก็เปลี่ยนเป็นความเคารพยำเกรงอย่างยิ่ง

ตอนนี้ใครจะกล้าไปหาเรื่องเขาอีกล่ะ ถ้าเกิดใครไปทำให้เขาไม่พอใจ โดนเย่เฉินมองไม่กี่แวบ ก็อาจจะตายได้

มองแวบเดียวหยั่งรู้ความเป็นความตาย ความสามารถของเย่เฉินช่างยิ่งใหญ่จริงๆ

"ตอนนี้ผมสามารถรักษาประมุขตระกูลเว่ยได้รึยังครับ?" เย่เฉินเอ่ยขึ้นเรียบๆ