Chapter 361 มืออาชีพ

หยางไห่พยักหน้าไว

"ใช่!"

"พักหลังรู้สึกแย่ลง สมรรถภาพร่างกายถอย"

"ไม่อยากทำอะไรเลย นอนไม่หลับทั้งคืน!"

จูหว่านอวี่ยกฟิล์ม MRI สมองขึ้นดู

"ฟิล์มคุณโดยรวมก็ไม่มีอะไร"

"แต่… ฉันรู้สึกว่า ‘ต้นเหตุ’ ไม่ได้อยู่ตรงนี้"

"น่าจะเป็น ‘ฮิปโปแคมปัส’ กับ ‘ต่อมไพเนียล’!"

ใช่แล้ว เริ่มรัวศัพท์วิชาการ

"ฮิปโปแคมปัส รับผิดชอบการเรียนรู้และความจำ"

"ความจำระยะสั้นในชีวิตประจำวันเก็บไว้ที่นี่"

"ถ้าย้ำข้อมูลซ้ำๆ ในช่วงสั้นๆ เช่นเบอร์โทรหรือชื่อคน"

"ฮิปโปแคมปัสจะถ่ายโอนไป ‘เปลือกสมอง’ กลายเป็นความจำถาวร"

"แต่ถ้า ‘ฮอร์โมน’ ที่ฮิปโปแคมปัสหลั่งผิดปกติ ก็ชักนำปัญหาที่คุณบอกมาได้!"

"ต่อมไพเนียล วิวัฒน์มาจากเซลล์ประสาท หลั่งฮอร์โมนหลักๆ"

"อย่าง เมลาโทนิน และ ‘เพปไทด์ฮอร์โมน’ เกี่ยวข้องกับการนอนและความจำ!"

พูดจบ จูหว่านอววีจ้องหยางไห่อย่างเคร่งเครียด

"ตอนนี้ฉันสงสัยสองจุดนี้!"

หยางไห่ทำหน้าตื่น

"แล้ว… แล้วทำยังไงดีครับ"

จูหว่านอวี่สูดลมหายใจ

"นี่แหละข้อดีของการเลือกโรงพยาบาลเรา!"

"โรงพยาบาลไห่ไผ่ดึงเทคโนโลยีกับเครื่องมือระดับมืออาชีพจากทั่วโลก"

"รวมถึงเทคโนโลยี KIO จาก Harvard Medical School"

"เราวัดตัวชี้วัดบางตัวเพื่อยืนยันความผิดปกติของฮิปโปแคมปัสและต่อมไพเนียลได้"

"แต่…"

"ค่าใช้จ่ายนี้ ‘เบิกประกันไม่ได้’ ต้องจ่ายเอง"

"และ ‘ราคาค่อนข้างสูง’"

พูดจบเขาก็ถอนใจ

"ฉันก็แก้อะไรไม่ได้"

"อุปกรณ์ ระเบียบ ราคาของโรงพยาบาล ฉันไม่มีอภิสิทธิ์"

"เข้าใจอยู่ว่าพวกคุณลำบาก…"

"แต่อย่างไร ‘สุขภาพ’ สำคัญที่สุด!"

หยางไห่ยังไม่ทันพูด

ซูลู่รีบสวน

"ใช่ค่ะ!"

"สุขภาพสำคัญ"

"หมอจูว่ามาเลย ค่าตรวจเท่าไร"

จูหว่านอวี่สูดลมหายใจ

"สองหมื่นกว่าหยวน"

ซูลู่กัดฟัน

"ทำค่ะ!"

"เราไปหลายโรงพยาบาล ค่ารถก็เป็นหมื่น แล้วนี่ก็ต้องทำ"

จูหว่านอวี่ทำหน้า ‘จนใจ’

"อ่า…"

"เมื่อไหร่ประเทศจะครอบคลุมสิ่งเหล่านี้ใน ‘ประกันสุขภาพ’ กันนะ…"

"พรุ่งนี้เช้าแปดโมง งดอาหาร เจาะเลือด"

"ฉันจะมาเก็บตัวอย่างเอง"

หยางไห่กับซูลู่สบตากัน เริ่มแล้วสินะ

วันถัดมา

หยางไห่ให้เลือด ซูลู่จ่ายเงิน

เงินนี้ไม่ใช่ประเด็น ยังไงก็เป็น ‘งบสาธารณะ’ เดี๋ยวเอาคืนได้

ไม่นาน ผลก็ออก

และ ธาตุแท้ ของจูหว่านอวี่เผยออกมา

เขาถือผลตรวจที่ ‘ทำเอง’ เดินเข้ามา สีหน้า "ซับซ้อน" ชะมัด

ซูลู่ถึงกับคิด ไม่ไปเป็นนักแสดง เสียดายฝีมือจริงๆ

"หยางไห่ มีข่าวสองอย่าง ดีหนึ่ง ร้ายหนึ่ง!"

"ข่าวร้ายคือ ต่อมไพเนียล กับ ฮิปโปแคมปัส ของคุณมีความผิดปกติจริง!"

"แต่มองไม่เห็นใน MRI"

"ผลตรวจแสดงความผิดปกติรุนแรงของ เอนไซม์ไฮดรอกซิเลส, ดีไฮดรอกซิเลส, อะเซทิลทรานสเฟอเรส และเมทิลทรานสเฟอเรส"

"ฉันสงสัยว่าเกิดจาก ‘การขยายตัวของหลอดเลือด’"

"เพราะตัวชี้วัดมัน ‘เป็นๆ หายๆ’!"

หยางไห่ทำหน้าตื่น

"แล้ว… ทำไงดีครับ"

จูหว่านอวี่ยิ้ม

"ตอนนี้ได้เวลาบอก ‘ข่าวดี’"

"คือเราพบ เร็วมาก!"

"ถ้าจัดการทันเวลา จะไม่ใช่เรื่องใหญ่"

"คุณรู้จัก ‘โรคปวดเส้นประสาทไตรเจมินัล’ ไหม"

"เส้นเลือดไปแตะเส้นประสาท การเต้นของหลอดเลือดกดเส้นประสาท"

"ถ้าจะผ่าตัดก็ใส่ ‘แผ่นคั่นพิเศษ’"

"เคสนี้ก็คล้ายกัน"

"เราจะ ‘เจาะกะโหลก’ แล้วใช้เครื่องมือเฉพาะ"

"อาศัยกล้องเอนโดสโคป เข้าไปปรับพื้นที่เฉพาะในกะโหลก"

"ไม่ยากหรอก"

"แต่ต้อง ‘ฝีมือดี’"

"ที่สำคัญ เราพบเร็ว ถือเป็นข่าวดี!"

ทันใดนั้น หยางไห่ "ปลื้มปริ่ม"

"ขอบคุณคุณหมอจูมาก!"

"ผมหามาทั่วประเทศ ไม่เจอสาเหตุ ได้คุณช่วยไว้"

"หมอจู ต้องช่วยผมนะครับ!"

"ว่าแต่… ทำไมภรรยาผมถึงท้องไม่ได้"

จูหว่านอวี่ตอบ

"ต่อมไพเนียล กับ ฮิปโปแคมปัส ก็มีผลต่างกันไป"

"‘เมลาโนโครมาติน’ ออกฤทธิ์ยับยั้งทั้งแกน ไฮโปทาลามัส–พิทูอิทารี–โกนาโด และกิจกรรม ไฮโปทาลามัส–พิทูอิทารี–ไทรอยด์"

"ตัดต่อมไพเนียลในสัตว์อายุน้อย จะเกิด ‘เป็นหนุ่มสาวก่อนวัย’ ค่าไทรอยด์เพิ่ม การทำงานสูงขึ้น"

"ของคุณตอนนี้ เมลาโทนินมากเกินไป ต้อง ‘ปลูกถ่าย’!"

"การกระตุ้นต่อมไพเนียลนานๆ ทำให้เมลาโทนินหลั่งมากผิดปกติ จนนำไปสู่โรคเป็นพวง"

"คุณรู้สึกไหมว่าชีวิต ‘ไม่เป็นไปตามใจ’"

หยางไห่หน้าแดง พยักหน้า

จูหว่านอวี่ถอนใจ

"คำแนะนำของฉัน รีบผ่าตัด"

"ภรรยาคุณก็ ไม่เด็ก แล้ว ถ้าอีกหน่อยก็เข้าข่าย ‘คุณแม่อายุมาก’"

"คุณ… ไปคิดดูละกัน"

"ต้องบอกว่า…"

เขาย้ำต่อ

"ขอเตือน โรงพยาบาลในประเทศที่ทำผ่าตัดแบบนี้ได้น้อยมาก"

"ต่างประเทศ Mayo, New York Presbyterian Hospital, Johns Hopkins Hospital … ดีทั้งนั้น"

"ถ้าจะทำ ฉันช่วยประสานให้ได้"

หยางไห่เริ่มร้อนใจ

จูหว่านอวี่เห็นท่า รีบใส่ต่อ

"สถานการณ์ปัจจุบัน การแพทย์เรา ‘ล้าหลัง’ จริง"

"เทคโนโลยีเหล่านี้ล้วน ‘มาจากต่างประเทศ’"

หยางไห่ถอนใจ

"ถ้าไปต่างประเทศ ต้องใช้เท่าไหร่"

จูหว่านอวี่ว่า

"ครั้งก่อน คนไข้ผมเป็นนักธุรกิจ รวมค่าเดินทาง รักษา ค่าครองชีพ 1.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ!"

คำพูดนี้ทำหยางไห่ใจหายวาบ

1.1 ล้านดอลลาร์! เจ็ดล้านหยวนเชียวนะ!

"หมอจู ช่วยผมด้วยเถอะ! ได้โปรด!"

จูหว่านอวี่ถอนใจ

"ฉันก็จนใจ"

"ผ่าตัดแบบนี้ในประเทศ ‘ทำไม่ได้จริง’"

"ถ้าจะทำ ต้อง ‘เชิญผู้เชี่ยวชาญ’"

หยางไห่รีบซัก

"หมอจู คุณต้องมี ‘ทาง’ สิ ใช่ไหม"

"ได้โปรด! ครอบครัวผมรอผมอยู่"

"ช่วยผมเถอะ!"

จูหว่านอวี่ทำหน้าอ่อนใจ สูดลมลึก มองหยางไห่

"เฮ้อ… ฉันนี่มัน ‘ใจอ่อน’ เกินไป"

"เอาอย่างนี้ ฉันจะติดต่อผู้เชี่ยวชาญที่ ‘สนิท’ กัน"

"จะทำให้ค่าผ่าตัด ‘ถูกลง’"

"แต่… ค่าเดินทางเขา เราต้องชดเชยให้"

"ค่าผ่าตัดก็ช่วยฉันมาหน่อย"

"รวมๆ อาจ 7หมื่น ถึง แสนดอลลาร์"

"ราวๆ หกแสนหยวน"

"ลองคิดดู"

"จริงๆ คุณไปถามโรงพยาบาลอื่นหรือค้นเน็ตก็ได้"

"ฉันมีธุระต่อ"

ว่าแล้วก็จากไป

……..

……..