Chapter 231 ซ่อนฝีมือไว้ลึกจริงๆ! (ฟรี)

การอาสาของเฉินเหอทำให้ทุกคนเงียบกริบในทันที

อย่างไรก็ดี…

เวลานี้จะปล่อยให้หนุ่มรุ่นใหม่ขึ้นนำได้หรือ?

มันไม่ใช่การตบหน้าพวกเขาหรือไง?

กลัวไหม?

กลัว!

จะสำเร็จไหม?

ไม่แน่!

แต่…

ก็ต้องมีคนนำอยู่ดี

ตอนนี้ผลักภาระกันไปมาไม่ได้แล้ว

ความจริงแล้ว โอวหยางหลาน หวังกวงฉี เจิ้งลี่ จ้าวหง… และทุกคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนรู้ดีว่าควรทำอย่างไร

ตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ไม่ใช่มีไว้เพื่อเกียรติยศสวยหรูเท่านั้น

ประเทศมอบเกียรติให้พวกเขา ให้พวกเขายืนบนเวทีนี้

เป็นตัวแทนแพทย์ทั้งแผ่นดินรักษาผู้มีคุณูปการ ไม่ใช่เพราะ “หน้าตาดี”

แต่เพราะ “ความสามารถ”

มีคำพูดหนึ่งว่า “ยิ่งมีความสามารถมาก ก็ยิ่งมีความรับผิดชอบมาก”

ยิ่งแบกความหวังมากเท่าไร ความรับผิดชอบก็ยิ่งใหญ่

แล้ว “ความรับผิดชอบ” คืออะไร?

ตอนนี้ การก้าวออกไปข้างหน้าคือความรับผิดชอบ

โอวหยางหลานเอ่ยขึ้นว่า

“ผอ.จ้าว ให้ฉันทำเถอะ ที่นี่ ฉันคุ้นเคยกับการผ่าตัดแบบนี้มากกว่า”

คำของโอวหยางหลานทำให้หลายคนหน้าแดง

แต่ทุกคนก็ได้สติ เวลานี้ปล่อยเฉินเหอขึ้นนำไม่ได้!

ทำไม?

เพราะเฉินเหอเป็นตัวแทนของคนรุ่นนี้ เป็นความหวังของสาขานี้ของแผ่นดิน

เขาต้องบุกไปข้างหน้าโดยไม่ต้องแบก “บาป” ไว้มากเกินไป

พวกเขารู้ฐานะของศาสตราจารย์ซูดี

ถ้าพวกเขายังหนักใจ

แล้วเฉินเหอล่ะ?

จะไม่กังวลได้ยังไง?

จะไม่กลัวได้ยังไง?

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้!

แต่ถึงอย่างนั้น เฉินเหอก็ยังยอมยืนขึ้น

จ้าวหงรีบเสริม

“ผอ.จ้าว งั้นให้ฉันทำ ฉันเชี่ยวชาญงานเส้นเลือดแดงใหญ่ เข้าใจอย่างลึกซึ้ง”

เจิ้งลี่กล่าวว่า

“ฉันทำเอง”

……

……

เมื่อทุกคนต่างอาสา ฮึกเหิมในห้องก็พุ่งสูงทันที

การผ่าตัด ไม่ใช่แค่ประชันฝีมือทางเทคนิค

ยังเป็นการประลองทุกองค์ประกอบ

ทั้งโชค ทักษะ สภาพทีม ฯลฯ

เมื่อทุกคนพร้อมใจลงสนาม

ความคาดหวังต่อการผ่าตัดก็ถูกยกระดับขึ้นมา!

โอวหยางหลานตัดบท

“พอเถอะ อย่าเถียงกันแล้ว!”

“เอาอย่างนี้ เราทุกคนต้องเอาจริงเอาจังกับเคสนี้ที่สุด”

ใช่ เคสนี้ยากสุดๆ

เฉินเหอนิ่งไปครู่หนึ่ง

เพราะแก่นแท้ของการผ่าตัดคราวนี้ ไม่ใช่แค่นั้น

เขาเพียงยังไม่รู้จะพูดเรื่อง “ผ่าตัดแบบประคับประคอง” อย่างไรดี

ขณะกลุ่มแพทย์เข็นผู้ป่วยเข้าลิฟต์

ในพื้นที่คับแคบ

ทุกคนต่างเกร็งตึง

หูฟางถามเผิงเต๋ออัน

“อธิการเผิง ผู้เฒ่าบอกว่าอย่างไรบ้าง?”

เผิงเต๋ออันตอบจริงจัง

“ท่าน… ไม่อยากผ่าตัดหรือรักษาแล้ว”

“อยากกลับไปห้องทดลอง!”

ทันใดนั้นทุกคนเงียบงัน

เผิงเต๋ออันพูดอย่างจนใจ

“ยุทธศาสตร์นิวเคลียร์ล่าสุดของประเทศ”

“ปัญหาการจัดการสารหล่อเย็นในเตาปฏิกรณ์…”

“ตอนนี้กลายเป็นประเด็นที่ทั่วโลกจับตา”

“ทุกประเทศต่างเร่งเตรียมการ!”

“และท่านอาจารย์รับงานนี้มาเมื่อสองปีก่อน บัดนี้กำลังจะถึงบทสรุป”

“ทั้งชีวิตของท่าน มีส่วนร่วมในโครงการสองระเบิด ผ่านการทดสอบนิวเคลียร์ 102 ครั้ง นำทีมฝ่าด่านระดับนานาชาติ 21 ประเด็น”

“สร้างผู้เชี่ยวชาญสาขาฟิสิกส์นิวเคลียร์ให้ประเทศ 211 คน…”

“เกียรติทั้งหมดถูกเก็บไว้ในแฟ้มลับ ต่อให้สิ้นลมก็อาจไม่มีใครรู้มากนัก”

“แต่ผมอยากให้พวกคุณรู้ ถ้าศาสตราจารย์ซูไม่ล้มในห้องแล็บ ท่านก็ไม่มีวันกลับมาหาหมอ”

เฉินเหอเข้าใจความรู้สึกของศาสตราจารย์ซูทันที…

เผิงเต๋ออันมองผู้เฒ่าด้วยความรักเคารพ

“ถ้าจะให้ดีที่สุด ช่วยยืดเวลาให้ท่านหน่อยเถอะ!”

“แม้เดือนหนึ่ง สองเดือน หรือสามเดือน!”

“นี่คือความฝันของท่าน!”

……

……

เฉินเหอจึงเอ่ยขึ้นว่า

“จริงๆ ผมคิดวิธีผ่าตัดไว้แบบหนึ่ง”

“แต่อยากขอฟังความเห็นจากผู้นำและผู้เชี่ยวชาญก่อน”

โอวหยางหลานตาวาว

“ว่ามาเลย!”

เฉินเหอพยักหน้า

“ถ้าผมบอกว่ามีทางผ่าตัด ที่พอให้ท่านผู้เฒ่ารอดผ่านคราวนี้ และยืดอายุได้ราวๆเกือบปี”

“แต่… ครั้งต่อไปจะไม่มีโอกาสผ่าอีกแล้ว ท่านทั้งหลายจะยอมไหม?”

ขณะพูด เฉินเหอมองไปยังเผิงเต๋ออัน

ผู้เฒ่าไร้ครอบครัว คนที่ตัดสินใจได้ น่าจะเป็นเผิงเต๋ออัน

ทุกคนอึ้ง

ผ่าตัดครั้งเดียว ยืดอายุได้ราวเกือบปี!?

แต่ต่อไป “หมดสิทธิ์” ผ่าตัดอีก

พูดให้ชัด นี่คือ “การผ่าตัดแบบประคับประคอง”!

ถึงอย่างนั้น มันก็แทบเป็นไปไม่ได้อยู่ดี ไม่ใช่หรือ?

เผิงเต๋ออันนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วเข้าใจทันที

ด้วยวัยนี้ ต่อให้ปกติ ก็อาจไปได้อีกไม่นาน

หากการผ่าตัดครั้งนี้ “ยืดได้เกือบปี”

สำหรับผู้เฒ่า นี่คือบทสรุปที่ดีที่สุด!

เขายิ้มขื่น ยังจะโลภอะไรอีก?

แต่ก็ยังจ้องเฉินเหอถามจริงจัง

“ศาสตราจารย์เฉิน มั่นใจแค่ไหน?”

เฉินเหอตอบตรง

“ห้าสิบเปอร์เซ็นต์!”

สิ้นคำ ห้องแทบแตก

ความมั่นใจ 50%!

ไม่ใช่ต่ำ แต่สูงมาก!

ในเคสวันนี้ ของทุกคนที่นี่

ไม่มีใครเกิน 10% ด้วยซ้ำ!

เฉินเหอกลับให้ “50%”

นี่คือการก้าวกระโดด!

โอวหยางหลานย้ำ

“เสี่ยวเฉิน แน่ใจจริงนะ?”

เฉินเหอส่ายหน้าเบาๆ

“เวลานี้ ผมล้อเล่นได้หรอครับ?”

ใช่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเล่น

อัตราความสำเร็จนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง

สายตาทุกคู่จับจ้องเฉินเหอ

“เยี่ยมมาก!”

“เฉินเหอ สุดยอด!”

เฉินเหอเตือน

“นี่เป็นอัตราทฤษฎี ผลจริงต้องดูในห้องผ่าตัด!”

เผิงเต๋ออันมองเฉินเหอด้วยความทึ่ง

“ศาสตราจารย์เฉิน ลำบากคุณแล้ว!”

หูฟางก็ว่า

“ถ้าคุณสำเร็จ ฉันจะผลักดันเกียรติยศพิเศษให้คุณ!”

เฉินเหอยิ้มส่ายหัว

“เกียรติพวกนั้นไม่สำคัญหรอกครับ”

“ผมแค่อยากช่วยศาสตราจารย์ซู เท่านั้น!”

จริง เคสนี้เขา “เผาแต้มดัดแปลง” ไปเกือบห้าพัน

โดยปกติเขาไม่มีวันทำดีลที่ “ขาดทุน” แบบนี้

แต่วันนี้ ต่างออกไป

มนุษย์ควรมีบางสิ่งงดงามไว้ในใจ

แม้ต้องเผชิญความมืด ก็ยังควรให้หัวใจมีแสงและความอบอุ่น!

ไม่ทันไร ก็ถึงหน้าห้องผ่าตัด

เฉินเหอกับทีมผลักเตียงศาสตราจารย์ซูเข้าไป

เผิงเต๋ออันกับหูฟางยืนหน้าประตู

ทั้งสองโค้งคำนับทีมศัลยแพทย์

“ขอฝากด้วย!”

เฉินเหอกับพวกหันมาโค้งตอบ ก่อนก้าวเข้าสู่ห้องผ่าตัด

……

ระหว่างนั้น มีคนทยอยมาถึง

หลี่เว่ยหมิน ผอ.ฉื่อเหอที่เพิ่งผ่าตัดเสร็จ กับอีกหลายท่านรีบมา

ยังมี “ซุนอวี้” รัฐมนตรีวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ซุนอวี้ถามลนลาน

“เกิดอะไรขึ้น? เสี่ยวเผิง? ผอ.หู?”

หูฟางถอนใจ

“เพิ่งเข้าไป รอผลกันอย่างสงบเถอะ”

มองทีมแพทย์ลับหายหลังบานประตู

หลี่เว่ยหมินสูดลมหายใจ หันกับหูฟางและเผิงเต๋ออัน

“เรา… ไปห้องชมการผ่าตัดกันเถอะ”

ด้านในห้องผ่าตัดมีออฟฟิศที่ดูการผ่าตัดได้

ทุกคนลังเล ไม่อยากกดดันหมอ

แต่ก็อยากรู้ผลก่อน เลยตามเข้าไป

หลี่เว่ยหมินกำชับหัวหน้าพยาบาล

“อย่าให้ใครรู้ อย่าเพิ่มภาระจิตใจให้หมอ”

……

ในห้องผ่าตัด!

ขณะทุกคนกำลังสครับมือ เฉินเหอเริ่มอธิบายแผนผ่าตัด

“ท่านผู้เชี่ยวชาญครับ แผนของผมมีสามขั้น”

“หนึ่ง: ขยายผนังกั้นหัวใจห้องบนด้วยบอลลูน (balloon atrial septostomy)”

“สอง: ตัดผนังกั้นหัวใจห้องบนแบบปิด (closed atrial septectomy)”

“สุดท้าย: รัดหลอดเลือดแดงปอด (pulmonary artery banding) และทำทางเชื่อมใต้ไหปลาร้าสู่หลอดเลือดแดงปอดแบบดัดแปลง (modified subclavian artery to pulmonary artery shunt)!”

ไม่มีใครโล่งใจ เพราะแต่ละขั้นโหดทั้งนั้น

การผ่าตัดแบบ “ประคับประคอง” คือการขูดเอาขีดสุดของหัวใจ ปอด เพื่อแลกเวลาอีกช่วงสั้นๆ

โดยทั่วไปทำในทารกแรกเกิด เพื่อยืดเวลา \~1 ปี หวังหา “หัวใจที่เหมาะสม” ในภายหลัง

แต่เฉินเหอกลับนำหลักการนี้มาประยุกต์ใช้

ทุกคนยิ่งเกร็งเมื่อฟังแผนของเขา

โอวหยางหลานถาม

“ถ้าอย่างนั้น ต้องปิดการไหลเวียนปอดชั่วคราวไหม?”

เฉินเหอพยักหน้า

“ใช่ครับ”

“ระยะเวลาปิดการไหลเวียนปอด 2-3 นาที โดยทั่วไปไม่กระทบการทำงานหัวใจอย่างมีนัยสำคัญ”

“แต่ข้อกำหนดด้านการเย็บประสาน (anastomosis) เข้มข้นมาก จุดวิกฤตต้องจบภายใน 2 นาที”

ฟังเฉินเหอพูดนิ่งๆ โอวหยางหลาน จ้าวหง มองเขาด้วยความนับถือเพิ่มขึ้น

เพราะของจริงวันนี้ “ไม่ง่าย” อย่างที่เขาพูด!

เฉินเหอแจกแจงจุดระวังทั้งหมด

ก่อนเริ่มลงมือ

ทุกคนรีวิวขั้นตอนครั้งสุดท้าย

ทวนทุกรายละเอียด แล้วเริ่ม!

เมื่อทุกคนยืนสองข้างเตียง มือยกพร้อม

ความตื่นเต้นยังเกาะอยู่

ทุกคนสูดลมหายใจ ลำแสงแห่งความมุ่งมั่นวาบขึ้น

“เริ่มการผ่าตัด!”

ทันที สีหน้าทุกคนเคร่งขรึม

ความกังวลถูกปัดทิ้ง

ภาพนั้นทำเอาหลี่เว่ยหมินที่ดูอยู่ถึงกับตาค้าง

หนุ่มคนนี้ทำให้ทุกคน “เชื่อมือ” ได้ยังไง?

หลี่เว่ยหมินไม่คุ้นหน้า

ได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นตัว

“หนุ่มคนนั้น… เฉินเหอหรือ?”

หูฟางพยักหน้า

“ใช่ ทั้งแผนทั้งมือผ่าตัดคือเฉินเหอ”

หลี่เว่ยหมินอึ้ง

อายุเท่าไรกันถึงทำได้ขนาดนี้?

ซุนอวี้ก็เหลือบมองอย่างสนใจ

“นี่ใช่เฉินเหอที่ได้รางวัลเวทีเอเชียหรือเปล่า?”

เผิงเต๋ออันพยักหน้า

“ใช่! อีกสองเดือนเขาอาจไปแข่งระดับโลกที่สหรัฐด้วย หวังว่า… เขาจะพา ‘ปาฏิหาริย์โตเกียว’ กลับมาซ้ำอีกครั้ง!”

ทุกคนพยักหน้า

การผ่าตัดเริ่มแล้ว!

หลังให้ยาสลบ

เฉินเหอสั่งพยาบาล

“หนุนไหล่ขวา… ประมาณ 5 ซม.”

พยาบาลงงนิดๆ แต่ทำตาม

เริ่ม!

เฉินเหอไม่เปิดทรวงอก

เขาสอดสายบอลลูนสองลูเมนเบอร์ 5 หรือ 6 ผ่านหลอดเลือดซาฟีเนสใหญ่ที่ขาหนีบขวา

เข้าทางหลอดเลือดดำต้นขา หลอดเลือดดำใหญ่ส่วนล่าง สู่ห้องหัวใจขวาบน!

ขั้นตอนนี้ชัดเจนว่าใช้ “หัตถการทางรุกล้ำต่ำ” (interventional)

โอวหยางหลานถาม

“ต้องเชิญผอ.ถังเยว่ฝางไหม?”

เฉินเหอยิ้ม

“ก็ได้ครับ แต่ไม่จำเป็น”

คำตอบทำให้คิ้วทุกคนขมวด

แต่หัวหน้าพยาบาลก็ยังเชิญถังเยว่ฝางที่เพิ่งผ่าเสร็จมา

อย่างน้อยเพิ่มความมั่นใจ

พอถังเยว่ฝางมาถึง เห็นมือเฉินเหอแล้วหัวเราะเบาๆ

“ปล่อยให้เขาทำเถอะ ในแง่เทคนิค ละเอียดกว่าฉันอีก!”

“ฉันว่าอุปสรรคระดับนี้ ศาสตราจารย์เฉินรับมือได้!”

ต้องรู้ว่า ถังเยว่ฝางชื่นชมเฉินเหอมาก

ถึงขั้นอยากดึงตัวมาช่วยในฉื่อเหอ! (ฉื่อเหอ คือ โรงพยาบาลแคปิตอลยูเนี่ยน)

ทุกคนมองเฉินเหอด้วยความประหลาดใจ

โอวหยางหลานยิ่งสงสัย

“เสี่ยวเฉิน นายถนัดการรักษาแบบหัตถการผ่านสายสวน (intervention) ด้วยเหรอ?”

เฉินเหอพูดนิ่งๆ

“ครับ นิดหน่อย”

ได้ยินแล้วทุกคนแอบกลอกตา

“นิดหน่อย” งั้นหรือ?

ในเมื่อถังเยว่ฝางพูดขนาดนั้น จะมีแค่นิดหน่อยได้ยังไง แถมเคสใหญ่ขนาดนี้อีก!

ชั่วขณะนั้น ทุกคนยิ่งมองไม่ออก หนุ่มคนนี้ “ล้ำลึก” แค่ไหนกันแน่?

ซ่อนฝีมือไว้ลึกจริงๆ!

……

……