เริ่มต้นที่ชิงตัวจูจู๋ชิง สู่เส้นทางปั้นเทพ บทที่ 15: วาสนาท้าทายสวรรค์ที่ระบบมอบให้จูจู๋ชิง

จูจู๋ชิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ตัดสินใจแน่วแน่แล้วเอ่ยขึ้นอย่างชัดเจนว่า “ข้า... ข้ายินดีรับท่านเป็นอาจารย์”

แม้จะตัดสินใจไปแล้ว แต่นางก็ยังรู้สึกเหมือนสูญเสียอะไรบางอย่างไป

นางส่ายหน้าและถอนหายใจ “ช่างเถอะ คนเราไม่อาจสมหวังในทุกสิ่งได้”

เจียงอวิ๋นโจวตกตะลึงกับคำพูดของนางอย่างเห็นได้ชัด ประกายความยินดีอย่างไม่คาดคิดวาบผ่านดวงตาของเขา

เดิมทีเขาคิดว่าคงต้องใช้เวลามากกว่านี้ หรือแม้กระทั่งเตรียมที่จะยั่วยุนางอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ แต่ก็ไม่คาดคิดว่านางจะให้คำตอบรวดเร็วถึงเพียงนี้!

เขามีความสุข! มีความสุขอย่างยิ่ง!

เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บซ่อนรอยยิ้มที่กำลังจะผลิบานบนใบหน้า แสร้งทำเป็นจริงจังแล้วถามย้ำว่า “เจ้าไม่ได้โกหกข้าใช่หรือไม่? นี่เป็นความจริงใจ? สมัครใจใช่ไหม?”

จูจู๋ชิงเป็นคนรักษาสัจจะเสมอและไม่เคยกลับคำพูดเมื่อตัดสินใจแล้ว

แต่เมื่อเห็นท่าทีที่ทั้งคาดหวังและหวาดหวั่นของเขา ความดื้อรั้นเล็กๆ ในใจของนางก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง

นางตอบตกลงเร็วเกินไปหรือเปล่า?

“สะ...สมัครใจแน่นอนอยู่แล้ว!”

นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อย “อะไรกัน? ท่านคิดว่าข้าล้อเล่นกับท่านอยู่รึ?”

“ไม่ ไม่ ไม่!”

เจียงอวิ๋นโจวรีบโบกมือปฏิเสธ รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้า “ข้าแค่ดีใจเกินไป กลัวว่าเจ้าจะไม่เต็มใจจริงๆ ในฐานะอาจารย์ ข้าไม่ชอบการบังคับขืนใจผู้คนเอาเสียเลย...”

จูจู๋ชิงอดไม่ได้ที่จะชายตามอง

ไม่ชอบการบังคับขืนใจ?

เขาพูดออกมาได้อย่างไร? ใครกันที่คอยกดดันนางทีละก้าว ขุดหลุมพรางในทุกคำพูด ทำให้นางจนมุม จนต้องยอมประกาศตัวอย่างรวดเร็วเช่นนี้?

นางยืดตัวตรง เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่น่าหลงใหล และมองตรงไปยังเจียงอวิ๋นโจวด้วยดวงตางดงามของนาง พร้อมประกาศอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ข้า จูจู๋ชิง ยินยอมรับเจียงอวิ๋นโจวเป็นอาจารย์โดยสมัครใจ ดีพอหรือไม่?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงอวิ๋นโจวเข้มขึ้น และเขาก็ลดท่าทีสบายๆ ลงเล็กน้อย

สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น เขาทำท่าคว้ามือขวาไปเบื้องหน้า กำไลใบกระบี่ที่ส่องประกายสีเขียวอบอุ่นก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าในฝ่ามือของเขา

กำไลวงนี้มีการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์แต่ก็ไม่ขาดความงดงาม พลังวิญญาณไหลเวียนอยู่รอบๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ของธรรมดา

“ดี ศิษย์ข้า จูจู๋ชิง...”

“ในเมื่อเจ้าปรารถนาจะเข้าร่วมสำนักของข้าอย่างจริงใจ ข้าก็จะมอบของสำคัญอันเป็นสัญลักษณ์ของศิษย์สายตรงให้แก่เจ้า”

เขายื่นกำไลให้จูจู๋ชิง “กำไลวงนี้ไม่เพียงแต่เป็นสัญลักษณ์เท่านั้น แต่ยังเป็นอุปกรณ์เก็บของ ซึ่งมีพื้นที่เก็บของหนึ่งร้อยลูกบาศก์เมตร รับไปสิ”

จูจู๋ชิงตกใจกับคำพูดของเขา พื้นที่เก็บของหนึ่งร้อยลูกบาศก์เมตร?

นางอยากจะถามย้ำ แต่ก็ยากนักที่จะได้เห็นเจียงอวิ๋นโจวทำหน้าจริงจังเช่นนี้

นางยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ และทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับกำไลที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับหยก ความรู้สึกเย็นสบายแปลกประหลาดก็แผ่ซ่านจากปลายนิ้ว

กำไลวงนี้ต้องมีค่ามหาศาลอย่างแน่นอน!

เจ้าคนตระหนี่ถี่เหนียวผู้นี้จะมีมุมที่ใจกว้างเช่นนี้ด้วยหรือ?

“มัวรออะไรอยู่? สวมมันสิ” เจียงอวิ๋นโจวกระตุ้น

มีเพียงการสวมกำไลเท่านั้นจึงจะหมายความว่าเขาได้รับนางเป็นศิษย์สำเร็จแล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้น จูจู๋ชิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

นางค่อยๆ สวมกำไลเข้ากับข้อมือเรียวของนาง

ทันทีที่กำไลสัมผัสกับผิวหนัง กระแสความรู้สึกอันแปลกประหลาดก็พลันผุดขึ้นมา!

ราวกับว่ากำไลวงนี้เป็นส่วนหนึ่งของนางมาโดยตลอด และบัดนี้มันก็ได้กลับคืนสู่ที่ที่มันควรจะอยู่แล้ว!

นางมองลงไปยังกำไลบนข้อมือที่กำลังเปล่งแสงสีเขียวจางๆ ด้วยความประหลาดใจ และอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นถาม “ท่านอาจารย์ นี่คือ...”

ก่อนที่นางจะพูดจบ ก็สังเกตเห็นว่าสายตาของเจียงอวิ๋นโจวนั้นเหม่อลอยอยู่บ้าง ราวกับว่าเขากำลังจมดิ่งอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

ในขณะนั้น ในใจของเจียงอวิ๋นโจว เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นราวกับเสียงดนตรีสวรรค์:

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รับศิษย์คนแรกสำเร็จ: จูจู๋ชิง!】

【ศิษย์สายตรง จูจู๋ชิง ผูกมัดกับช่องวงแหวนวิญญาณวงแรกของโฮสต์สำเร็จ!】

【อายุของวงแหวนวิญญาณวงแรกของโฮสต์ในปัจจุบันได้รับการอัปเดตแบบไดนามิกเป็น: 1600 ปี】

【ขยายหน้าต่างข้อมูลของจูจู๋ชิง:】

ชื่อ: จูจู๋ชิง

การประเมินพรสวรรค์: ระดับ S

วิญญาณยุทธ์: แมวปีศาจเฉินหลัว

พลังวิญญาณปัจจุบัน: ระดับ 26

การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณ: เหลือง, เหลือง

【จูจู๋ชิงได้รับการวิเคราะห์โดยระบบอย่างละเอียด! มอบแพ็กเกจของขวัญสำหรับการเติบโตโดยเฉพาะ:】

โอสถเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์ * 1: สามารถปรับปรุงต้นกำเนิดของวิญญาณยุทธ์ เพิ่มศักยภาพ และชี้นำการวิวัฒนาการที่เป็นประโยชน์ของวิญญาณยุทธ์

เคล็ดวิชาเงาอเวจีเร้นลับ * 1: เคล็ดวิชาบำเพ็ญสายเงาระดับสูงสุด เหมาะสมกับคุณลักษณะของวิญญาณยุทธ์แมวปีศาจอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากการฝึกฝน จะสามารถเพิ่มความเร็ว ความสามารถในการลอบเร้น และเทคนิคการลอบสังหารได้อย่างมาก และยังทำให้การโจมตีมีผลกัดกร่อนวิญญาณ

【แนะนำการบำเพ็ญเสริม:】

【คัมภีร์เก้าอิม】: มีความเข้ากันได้สูงกับวิชาตัวเบา วิชากรงเล็บ และบทหลอมกล้ามเนื้อเปลี่ยนกระดูก

【สังหารคุกฉับพลัน】: สุดยอดวิชาลอบสังหารที่เน้นการระเบิดพลัง

【การประเมินความเข้ากันได้: เหมาะสมอย่างสมบูรณ์แบบ! ศิษย์ผู้นี้มีศักยภาพมหาศาล ระบบการบำเพ็ญนี้สามารถดึงพรสวรรค์ด้านความเร็ว การลอบเร้น และการลอบสังหารของนางออกมาได้สูงสุด และชดเชยจุดอ่อนด้านพลังโจมตีและการโจมตีทางวิญญาณ】

เจียงอวิ๋นโจวกวาดสายตาอ่านข้อมูลของระบบอย่างรวดเร็ว ความยินดีที่ได้รับศิษย์สำเร็จเพิ่งจะผุดขึ้นในใจ

เมื่อเห็น ‘โอสถเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์’ และ ‘เคล็ดวิชาเงาอเวจีเร้นลับ’ ความยินดีนั้นก็พลันเจือจางลงไปกว่าครึ่งด้วยความรู้สึกขมขื่น!

พระเจ้าช่วย!

ที่แท้เขาก็เป็นแค่เครื่องมือ เป็นคนส่งเคล็ดวิชาและโอสถเท่านั้นสินะ?

ดูของดีๆ ที่ระบบมอบให้ศิษย์ของเขาสิ!

โอสถเลื่อนขั้นวิญญาณยุทธ์! เคล็ดวิชาระดับสูงสุด!

แล้วเขาล่ะ ผู้เป็นอาจารย์? ได้แต่มองตาปริบๆ? ไม่มีรางวัลปลอบใจสำหรับความเหนื่อยยากของเขาเลยหรือ? ระบบนี่มันลำเอียงเกินไปแล้ว!

หลังจากบ่นในใจไปหนึ่งรอบ เจียงอวิ๋นโจวก็ตั้งสติและตรวจสอบเคล็ดวิชาที่ระบบมอบให้อย่างละเอียด

【ภาพรวมเคล็ดวิชาหลักของเคล็ดวิชาเงาอเวจีเร้นลับ:】

【หลอมเงาเปลี่ยนร่าง】: ดูดซับพลังงานธาตุมืดจากฟ้าดินเข้าสู่ร่างกาย หลอมกล้ามเนื้อ กระดูก และโลหิต ค่อยๆ เปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็น ‘ร่างวิญญาณอเวจี’ ที่ดำรงอยู่ระหว่างความเป็นของแข็งและสภาวะกึ่งมายา!

เมื่อบรรลุขั้นสูงสุด ไม่เพียงแต่ความเร็วและการลอบเร้นจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่ยังช่วยลดแรงต้านทานจากการปะทะทางกายภาพได้อย่างมาก ทำให้สามารถทะลุผ่านกำแพงและช่องว่างได้ราวกับเข้าสู่ดินแดนไร้สิ่งกีดขวาง!

【ก้าวย่างยมโลกเร้นลับ】: วิชาตัวเบาสายเงาระดับสูงสุด! ก้าวเดินไปบนสายธารแห่งเงา การเคลื่อนที่ในระยะสั้นแทบจะเทียบเท่าการเคลื่อนย้ายในพริบตา ในขณะที่การวิ่งระยะไกลก็ราวกับแสงสว่างของภูตผี ไร้เสียงและรวดเร็วดุจสายฟ้า! ทั้งยังสามารถแยกร่างเงาที่เหมือนจริงจนแยกไม่ออกได้หลายร่างเพื่อหลอกล่อศัตรูอย่างแนบเนียน

【เนตรยมโลก】: หลอมตาทิพย์ มองเห็นสิ่งเร้นลับ! สามารถทะลวงผ่านม่านหมอกและภาพมายา มองเห็นในความมืดสนิทราวกับเป็นเวลากลางวัน

นอกจากนี้ยังสามารถรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของพลังชีวิต ทิศทางการไหลของพลังงาน หรือแม้กระทั่งจุดอ่อนในโครงสร้างมิติ เพื่อคาดการณ์การเคลื่อนไหวของศัตรูล่วงหน้า

【กรงเล็บกลืนวิญญาณ】: ควบแน่นพลังยมโลกหยินซาไว้ที่ปลายเล็บ การโจมตีจะมีพลังกัดกร่อนวิญญาณและผลทะลุเกราะที่รุนแรงอย่างยิ่ง! มุ่งเน้นการสังหารเป้าหมายเดียวให้ถึงตาย ตั้งใจฆ่าในดาบเดียว ด้วยกรงเล็บที่บดขยี้วิญญาณ!

【เคล็ดวิชาและทักษะการต่อสู้สายยุทธ์:】

【คัมภีร์เก้าอิม】: คัมภีร์ยุทธ์คลาสสิก ‘เก้าเงาเกลียวคลื่น’ คือวิชาตัวเบาระดับสูงสุด ‘กรงเล็บกระดูกขาวเก้าอิม’ คมกริบและอำมหิต และ ‘วิชาเคลื่อนย้ายวิญญาณ’ ก็ยอดเยี่ยมในการรบกวนและป้องกันทางจิต

การฝึกฝน ‘วิชาเคลื่อนย้ายวิญญาณ’ ในระยะยาวยังสามารถเสริมสร้างพลังจิตได้อย่างละเอียดอ่อน!

เคล็ดวิชานี้สามารถเสริมสร้างจุดอ่อนด้านวิชาตัวเบา การต่อสู้ระยะประชิด และความต้านทานทางจิตได้อย่างมาก

【สังหารคุกฉับพลัน】: วิชาลอบสังหารที่เน้นการระเบิดพลังอย่างแท้จริง! บีบอัดและควบแน่นแก่นแท้ ปราณ และจิตวิญญาณให้เป็นจุดเดียวในทันที เพื่อปลดปล่อยความเร็วและพลังทำลายล้างที่เหนือล้ำในชั่วพริบตา สังหารในดาบเดียว!

ข้อดีของเคล็ดวิชายุทธ์ทั้งสองนี้คือมีการสิ้นเปลืองพลังที่น้อยกว่ามาก และสามารถปลดปล่อยพลังที่น่าเกรงขามได้ทันทีที่เรียนรู้ โดยไม่เป็นภาระต่อพลังวิญญาณมากนัก

“จึ๊ จึ๊ จึ๊...” เจียงอวิ๋นโจวมองด้วยสายตาที่ลุกโชนและหัวใจที่เต้นรัว

“เจ้าบ้าระบบนี่ เจ้าถึงกับเอาเคล็ดวิชาระดับนี้ออกมาเลยรึ?”

นี่มันคือคัมภีร์บำเพ็ญศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างขึ้นมาเพื่อวิญญาจารย์ธาตุมืดโดยเฉพาะ เหมาะสมกับวิญญาณยุทธ์แมวปีศาจของจูจู๋ชิงอย่างสมบูรณ์แบบ

อิจฉา! เขายังอดที่จะรู้สึกอิจฉาไม่ได้!

ในฐานะอาจารย์ เขาเป็นได้แค่คนส่งเคล็ดวิชาจริงๆ!

โชคดีที่หากศิษย์ของเขาแข็งแกร่งขึ้น ก็หมายความว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วย!

“ระบบ”

“เจ้าลำเอียงถึงขีดสุดเลยนะ ข้าสามารถฝึกเคล็ดวิชาพวกนี้ได้หรือไม่?”

【โฮสต์สามารถฝึกฝนได้โดยธรรมชาติ】

ระบบตอบอย่างรวบรัด

【อย่างไรก็ตาม ความเข้ากันได้ทางคุณสมบัติไม่ดีเท่าวิญญาจารย์สายมืด ดังนั้นผลลัพธ์จะลดลง โปรดอดทนรอ โฮสต์ รางวัลพิเศษของท่านยังมาไม่ถึงนะ~ โปรดตั้งตารอได้เลย...】

“รางวัลพิเศษยังมาไม่ถึง?” ดวงตาของเจียงอวิ๋นโจวเป็นประกาย และหัวใจของเขาก็ได้รับการปลอบประโลม

เป็นที่รู้กันดีว่าของดีมักจะมาตอนท้ายสุดเสมอ ใช่หรือไม่? เขารับคำสัญญานั้นไว้!

ในเมื่อเป็นระบบรับศิษย์ การให้ความสำคัญกับการลงทุนในตัวศิษย์ก็สมเหตุสมผลดี เอาล่ะ เลิกอิจฉาไปก่อน!

ต่อไป ก็ถึงเวลาที่เขาจะได้แสดงฝีมือต่อหน้าผู้คนแล้ว!