บทที่ 10: ข้าเป็นถึงราชาเทพแล้วนะ แล้วยังจะให้ข้ากลับมาเกิดใหม่อีกเรอะ?

เชียนสวินจี๋มองไปที่ถังซานซึ่งนอนอยู่บนเตียงที่รกรุงรัง ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยนมแพะ ปาปาของเขาโยนเขาทิ้งไว้ข้างๆ แต่เขากลับไม่ร้องไห้ไม่งอแง ยังคงเงียบสงบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาดที่ไม่สมกับวัย แตกต่างจากเด็กในวัยเดียวกันโดยสิ้นเชิง

แต่เมื่อคิดดูแล้ว มันก็สมเหตุสมผล ถังซานเป็นผู้ทะลุมิติ อายุทางกายภาพของเขาคือทารกแรกเกิด แต่อายุทางจิตใจของเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับถังซาน เชียนสวินจี๋จึงเปิดใช้งานฟังก์ชันตรวจสอบของระบบเพื่อดูข้อมูลของถังฮ่าวและถังซาน

【ถังฮ่าว】

【วิญญาณยุทธ์: ค้อนเฮ่าเทียน】

【ระดับ: 92】

【การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณที่หนึ่ง: เหลือง, เหลือง, ม่วง, ม่วง, ดำ, ดำ, ดำ, ดำ, แดง】

【ระดับโชค: สีชมพูเข้ม】

【ความสัมพันธ์: -70】

【ความเกลียดชังของถังฮ่าวที่มีต่อโฮสต์เป็นความเกลียดชังที่ไม่อาจประนีประนอมได้ ในมุมมองของถังฮ่าว เป็นเพราะท่าน เขาและภรรยาจึงต้องพรากจากกันเป็นตาย ดังนั้น ความเกลียดชังนี้จึงทำให้เขาแค้นท่านอย่างสุดซึ้ง อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าตนเองไม่มีโอกาสที่จะแก้แค้นท่านและสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ เขาจึงจมปลักอยู่กับความเศร้า แต่หากได้รับโอกาส เขาก็จะอดทนรอคอย และในที่สุดก็จะทำการแก้แค้น】

เชียนสวินจี๋มองดูประวัติของถังฮ่าวแล้วพยักหน้า โชคสีชมพูเข้ม สูงกว่าของปี่ปี่ตงเสียอีก ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือปาปาของตัวเอก เป็นถึงเจ้าแห่งระนาบในอนาคต โชคของเขาจะไม่สูงได้อย่างไร?

และดังที่ระบบบรรยายไว้ ถังฮ่าวในเนื้อเรื่องดั้งเดิมได้พบโอกาสของเขาผ่านทางถังซาน ก่อนที่ถังซานจะปลุกวิญญาณยุทธ์ เขาใช้ชีวิตอย่างไร้ชีวิตชีวา แต่ทันทีที่ถังซานปลุกวิญญาณยุทธ์ เขาก็กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าเกรงขามในทันที

เมื่อเชียนสวินจี๋มองดูข้อมูลของถังซาน เขาก็ถึงกับตะลึง

【ถังซาน】

【วิญญาณยุทธ์: ค้อนเฮ่าเทียน (ยังไม่ปลุก), เจ้าชายหญ้าเงินคราม (ยังไม่ปลุก)】

【พลังวิญญาณโดยกำเนิด: 8】

【ระดับโชค: เจ็ดสี】

【ความสัมพันธ์: -20】

【ความเกลียดชังของถังซานที่มีต่อโฮสต์เป็นความเกลียดชังโดยทั่วไป เขารู้ว่าท่านฆ่าพ่อแม่ของเขา นำไปสู่จุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมทั้งหมด แต่ถังซานผู้คุ้นเคยกับอนาคตและควบคุมโอกาสรวมถึงตัวแปรในอนาคตทั้งหมดไว้ในมือ จะไม่แค้นเคืองท่าน ซึ่งเป็นคนที่ 'กำลังจะตาย' หรือ 'ตายไปแล้ว' มากเกินไป อย่างไรก็ตาม หากเขารู้ว่าท่านยังไม่ตาย ความแค้นนี้จะปะทุขึ้นสู่ระดับที่เทียบเท่ากับของถังฮ่าว】

เชียนสวินจี๋: "อะไรนะ? ทำไมล่ะ?"

เชียนสวินจี๋รู้สึกงุนงง: "อะไรคือคุ้นเคยกับอนาคต อะไรคือกำลังจะตาย อะไรคือตายไปแล้ว? เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ระบบ อธิบายให้ข้าฟังให้ชัดๆ หน่อยสิ?"

【เรียนโฮสต์ที่เคารพ ถังซานที่อยู่ตรงหน้าท่านไม่ใช่ถังซานที่เพิ่งกระโดดลงจากผาคร่ำครวญและทะลุมิติมา แต่เป็นถังซานที่ได้ทะลุมิติมาแล้ว ผ่านพล็อตเรื่องโต้วหลัวภาค 1 มาแล้ว กำลังจะทะยานขึ้นสู่แดนเทพ และจากนั้นก็ลืมตาขึ้นมาพบว่าตนเองได้ทะลุมิติกลับมายังช่วงวัยเด็กของตนเอง】

"เป็นอย่างนี้นี่เอง" ทันใดนั้น เชียนสวินจี๋ก็มองไปที่ถังซานบนเตียงด้วยสีหน้าหยอกล้อ

ถังซานคนนั้นดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งและมองมาในทิศทางของเชียนสวินจี๋ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย เนื่องจากเชียนสวินจี๋ซ่อนตัวอยู่ ถังซานจึงไม่เห็นเขา

เชียนสวินจี๋ก็สังเกตเห็นปฏิกิริยาของถังซานเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่าเขาสมกับเป็นถังซานในอนาคตผู้มีตำแหน่งเทพคู่จริงๆ ความระแวดระวังของเขาสูงกว่าเจ้าหนูข้างๆ ที่กำลังดื่มเหล้าข้าวสาลีราคาถูกเพื่อกลบเกลื่อนความเศร้าโศกนับไม่ถ้วนเท่า

ในเมื่อถังซานที่อยู่ตรงหน้านี้ได้ทะลุมิติกลับมาหลังจากได้ขึ้นเป็นเทพแล้ว เช่นนั้นมันก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก!

ข้าทนอยู่ในความมืดมิดได้ แต่เพราะข้าไม่เคยได้เห็นแสงสว่างต่างหาก

หากเป็นเพียงถังซานเกอเก่อที่เพิ่งทะลุมิติมาจากผาคร่ำครวญ เขาจะไม่รู้ว่าความสำเร็จในอนาคตของเขาจะยิ่งใหญ่เพียงใด การถูกทารุณกรรมก็เป็นเพียงการถูกทารุณกรรม ชีวิตของเขาถูกกำหนดให้เป็นชีวิตที่ต้องวางไข่ทองคำให้เชียนสวินจี๋ ถังซานเกอเก่อทนได้ และชีวิตนี้ก็จะผ่านไป

แต่ถังซานคนนี้ ราชาเทพผู้รู้ถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในอดีตของตนและได้รับการยกย่องมาหลายชั่วอายุคน กลับกลายเป็นไก่ที่สามารถวางไข่ในเล้าของเชียนสวินจี๋ได้ในทันที ถังซานจะยอมรับได้อย่างไร?

นี่มันช่างวิเศษจริงๆ! ถังซานที่กลับชาติมาเกิดเป็นไก่ทองคำคุณภาพสูงกว่าถังซานที่เพิ่งทะลุมิติมาเสียอีก บ๊ะ ไข่ที่ถังซานเกอเก่อของเราวางเป็นไข่ทองคำหรือ? ไม่ ไม่ใช่ ถังซานเกอเก่อของเราวางไข่เจ็ดสีต่างหาก!

"เหอะๆ ถังซาน ถังซาน จงเพลิดเพลินกับช่วงเวลาแห่งความสุขของเจ้าตอนนี้เถิด"

เชียนสวินจี๋ปล่อยให้ถังซานถูกผูกมัดไว้แล้วจากไป

ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ความลึกลับเกี่ยวกับภูมิหลังของถังซานจะถูกเปิดเผยในอีกสิบกว่าปีต่อมา ก่อนหน้านั้น เขาไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างสำนักวิญญาณยุทธ์กับครอบครัวของเขา ดังนั้นคะแนนอารมณ์ด้านลบแห่งความเกลียดชังจึงเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อถังซานเป็นผู้ที่กลับชาติมาเกิด เช่นนั้นก็ให้ถังซานน้อยรับผิดชอบไปก่อนแล้วกัน

ในตอนนี้ ถังซานยังไม่ได้สร้างคะแนนอารมณ์ให้เชียนสวินจี๋มากนัก หัวใจของเขาวุ่นวายมาก วุ่นวายอย่างยิ่ง

เรื่องราวแยกออกเป็นสองส่วน

การมาถึงของเชียนสวินจี๋ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพ่อลูกคู่นั้น ในตอนแรกถังซานรู้สึกว่าชีวิตช่างไร้ความหมาย ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึก 'บ้าอะไรวะ'

หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าตนเองได้กลับชาติมาเกิด

ไม่นานมานี้ หลังจากที่วางแผนการของเขาบนทวีปโต้วหลัว เผยแพร่ความเชื่อของเขาไปทั่วทั้งทวีปโต้วหลัว และเก็บเกี่ยวคลื่นแห่งศรัทธาแล้ว ถังซานก็ได้โอบกอดเสี่ยวอู่ และพร้อมกับเจ็ดประหลาดเชร็ค ทะยานขึ้นสู่แดนเทพ

ในชั่วขณะที่เขาผ่านประตูแดนเทพ ถังซานก็หมดสติไป

เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นทารก ถูกชายคนหนึ่งหนีบไว้ใต้รักแร้ ถูกบังคับให้ดื่มนมแพะเหม็นๆ

หลังจากผ่านไปนาน ถังซานก็ตระหนักได้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเขาคือพ่อผู้สูงใหญ่และสง่างามของเขา และที่นี่คือหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ โรงตีเหล็ก สถานที่ที่เขาเติบโตขึ้นในวัยเด็ก ซึ่งถูกลืมเลือนไปในมุมหนึ่งมานานแล้ว!

บ้าอะไรวะ

ใครบ้างที่อยากจะกลับชาติมาเกิด? คำตอบคือคนที่มีความเสียใจ หรือผู้ที่รู้ถึงโอกาสและปรารถนาที่จะย้อนกลับไปในอดีตเพื่อฉกฉวยมันมา แต่ถังซานจำเป็นต้องกลับชาติมาเกิดหรือไม่? ไม่ เขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ชีวิตของเขาสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว

แม่ของข้าฟื้นคืนชีพ การแก้แค้นของข้าสำเร็จ สำนักวิญญาณยุทธ์ถูกทำลาย เสี่ยวอู่กับข้าได้แต่งงานกัน เจ็ดประหลาดเชร็คกลายเป็นเทพ ทุกคนสมบูรณ์แบบ ข้าไม่มีความเสียใจใดๆ บนทวีปโต้วหลัว และข้ากำลังจะทะยานขึ้นสู่แดนเทพเพื่อกลายเป็นเทพผู้สูงส่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ถังซานยังรู้ด้วยว่าตำแหน่งเทพที่เขาสืบทอดมาคือเทพอาชูร่า หนึ่งในห้าราชาเทพแห่งแดนเทพ ด้วยพรสวรรค์ของเขา แม้จะไปถึงแดนเทพ เขาก็จะเป็นตัวตนที่มองลงไปยังสรรพสิ่งทั้งปวง

แต่—ในตอนที่เขากำลังจะผ่านประตูแดนเทพและไปถึงแดนเทพ เจ้ากลับมาบอกข้าว่าทุกอย่างกำลังจะเริ่มต้นใหม่หมด?

ข้าเป็นถึงราชาเทพแล้วนะ แล้วยังจะให้ข้ากลับมาเกิดใหม่อีกเรอะ?

นี่มันเหมือนกับการใช้เวลาสิบกว่าปีทำงานอย่างหนักและกลายเป็นคนที่รวยที่สุดในโลก แต่งงานกับภรรยา มีครอบครัวที่มีความสุข และหลังจากดิ้นรนมาทั้งชีวิต ก็ถึงเวลาที่จะได้มีความสุข แต่แล้วเจ้าก็กลับมาเกิดใหม่ เจ้ากลับไปยังช่วงเวลาที่เพิ่งเริ่มทำงานอย่างหนัก และเจ้าต้องกลับมาสร้างอาณาจักรธุรกิจของเจ้าขึ้นมาใหม่ทีละก้อนอิฐ

ในสถานการณ์เช่นนี้ นอกจากจะรู้สึกหงุดหงิดจนแทบคลั่งแล้ว เจ้าก็ไม่มีความรู้สึกอื่นใดอีก

ข้าเหนื่อยแล้ว, ทำลายมันให้หมดเลยแล้วกัน!

หลังจากที่รู้สึกว่าชีวิตไร้ความหมายมาเป็นเวลานาน ทันใดนั้นถังซานก็ได้ยินเสียงคร่ำครวญอย่างหมดสติจากบริเวณใกล้เคียง

ถังฮ่าวที่เมาล้มลงบนพื้น ร่ำไห้อย่างโศกเศร้า:

"อาอิ๋น, อาอิ๋น, ไม่นะ, อาอิ๋น"

"เชียนสวินจี๋, ข้าจะฆ่าเจ้า, ข้าจะฆ่าเจ้า, ข้าจะให้เจ้าชดใช้ชีวิตของอาอิ๋นของข้า"