บทที่ 4: ข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้า ก็แปดเปื้อนเช่นกัน

ในวินาทีที่ปี่ปี่ตงเห็นเชียนสวินจี๋ ข้อความแจ้งเตือนจากระบบหลายข้อความก็ปรากฏขึ้นในใจของเชียนสวินจี๋ เมื่อมองดูข้อมูลอันน่าตกตะลึง ก็เห็นได้ชัดว่าปี่ปี่ตงเกลียดชังเชียนสวินจี๋มากเพียงใด!

เชียนสวินจี๋แสร้งทำเป็นอ่อนแอขณะมองไปยังปี่ปี่ตงที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา และเอ่ยถาม "เจ้ารินยาอะไรให้ข้าดื่มกันแน่?!"

"ยาผนึกพลังวิญญาณของเจ้ายังไงล่ะ!" ปี่ปี่ตงเย้ยหยัน กล่าวว่า "ท่านอาจารย์ พลังวิญญาณของท่านตอนนี้ถูกข้าผนึกไว้โดยสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้ท่านก็เป็นเพียงแค่ไอ้ขยะไร้ค่า ไร้ซึ่งพลังอำนาจโดยสิ้นเชิง เหมือนกับที่ท่านเคยปฏิบัติต่อข้าในห้องลับแห่งนั้น"

"เจ้าต้องการจะทำอะไร?" เชียนสวินจี๋ถามอย่างตื่นตระหนก

ปี่ปี่ตงเดินเข้ามาหาเชียนสวินจี๋ทีละก้าว แต่ฝีเท้าของนางกลับเปลี่ยนไป เรียวขาของนางแปรเปลี่ยนเป็นขาแมงมุมโดยตรง และด้านหลังของนางก็มีถุงไข่ของแมงมุม ใบหน้าที่งดงามของนางกลายเป็นสีเขียวอมสยดสยองพร้อมกับเขี้ยวแหลม

น่าเกลียดหรือไม่? ก็ไม่ถึงกับน่าเกลียดนัก ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นสาวปีศาจ

แต่สาวปีศาจคนนี้ต้องการจะกินเขา

"ข้ามาเพื่อทวงหนี้จากเจ้า!" ปี่ปี่ตงมองเชียนสวินจี๋ด้วยความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง มอบแต้มกาชาให้เชียนสวินจี๋อีกหลายแต้ม

"เป็นเพราะอวี้เสี่ยวกังไอ้ขยะนั่นรึ?" เชียนสวินจี๋ยั่วยุ

【ความเกลียดชังของปี่ปี่ตง +19999】

"หุบปากนะ เชียนสวินจี๋! อวี้เสี่ยวกังไม่ใช่ขยะ ในใจของข้า เจ้าเทียบไม่ได้แม้แต่กับเส้นผมเส้นเดียวของเสี่ยวกัง" ปี่ปี่ตงสูดหายใจลึกแล้วกล่าว "ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้า เจ้ามันย่ำยีข้า เป็นเจ้าที่ทำให้ข้าไม่คู่ควรกับเสี่ยวกังอีกต่อไป ท่านอาจารย์ ท่านรู้หรือไม่ว่าข้ารอคอยช่วงเวลานี้มานานแค่ไหน?"

"ข้าไม่เคยละทิ้งความเกลียดชังที่มีต่อเจ้า ข้าถึงกับขายตัวเองให้กับรากษส ข้าได้รับพลังแห่งเทพ พลังที่เจ้า รวมถึงปู่ของเจ้า ปรารถนาแต่ไม่เคยได้รับ! ฮ่าๆๆๆๆ!"

"ท่านอาจารย์ เป็นท่านที่ทำให้ข้าตกต่ำถึงเพียงนี้ ให้แมงมุมที่น่าเกลียดตัวนี้กลืนกินวิญญาณจอมปลอมของท่านเสียเถิด"

ขณะที่ปี่ปี่ตงพูด นางก็เดินมาอยู่ตรงหน้าเชียนสวินจี๋ และกรงเล็บแมงมุมของนางก็แทงเข้าใส่เชียนสวินจี๋โดยตรง

เชียนสวินจี๋ยื่นมือออกไปและคว้ากรงเล็บแมงมุมที่โจมตีเข้ามาของปี่ปี่ตง พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์และมืดมิดยิ่งกว่าแผ่กระจายออกมาจากมือของเชียนสวินจี๋โดยตรง แพร่กระจายไปยังกรงเล็บแมงมุมและกัดกร่อนพลังวิญญาณของปี่ปี่ตงโดยตรง

"เจ้า—" ปี่ปี่ตงมองเชียนสวินจี๋อย่างตกตะลึง

【ความตกตะลึงของปี่ปี่ตง +18888】

"ศิษย์รัก, เจ้าตกใจมากเลยสินะ? ว่าเหตุใดข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้า ถึงยังคงใช้พลังวิญญาณได้ทั้งที่ดื่มยาพิษของเจ้าเข้าไปแล้ว? เจ้าตกใจด้วยหรือไม่ที่ข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้า ซึ่งเป็นเซราฟิมธาตุแสงอันศักดิ์สิทธิ์ กลับมีคุณสมบัติแห่งความมืดอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?" เชียนสวินจี๋มองปี่ปี่ตงอย่างขบขัน ดวงตาสีม่วงอันเย็นชาของเขาทำให้ปี่ปี่ตงรู้สึกหวาดกลัว ชวนให้นึกถึงความอัปยศอดสูและการกดขี่ที่นางต้องทนทุกข์เมื่อพลังวิญญาณของนางถูกเชียนสวินจี๋ผนึกไว้ และความไร้อำนาจของตนเอง

【ความกลัวของปี่ปี่ตง +9999】

"เจ้าคงคิดว่าเป็นเพราะข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้าแปดเปื้อน ตกสู่ความมืดแล้วใช่หรือไม่? ข้าเสียใจด้วย ศิษย์รัก ข้าผู้เป็นอาจารย์ของเจ้าก็แปดเปื้อนเช่นกัน และยังตกต่ำอีกด้วย เหอะๆๆๆ" เชียนสวินจี๋หัวเราะอย่างชั่วร้ายขณะที่กางมือออก แรงกดดันพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวของพรหมยุทธ์ขีดจำกัดถูกปลดปล่อยออกมา กดข่มพรสวรรค์อันน่าภาคภูมิใจของปี่ปี่ตงโดยตรง

ด้านหลังเชียนสวินจี๋ ปีกทั้งสิบสองกางออก และวงแหวนวิญญาณสีแดงเก้าวงก็ปรากฏขึ้น พลังอำนาจของพรหมยุทธ์ขีดจำกัดทำให้ปี่ปี่ตงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

เซราฟิมสิบสองปีกของเชียนสวินจี๋เป็นดั่งราชันย์ผู้ปกครองความมืด วิญญาณยุทธ์ธาตุมืดทั้งสองของปี่ปี่ตง จักรพรรดิแมงมุมมรณะและจักรพรรดิแมงมุมกลืนวิญญาณ แม้จะทรงพลัง แต่ก็ถูกกดขี่อย่างมหาศาล ไม่สามารถรวบรวมเจตจำนงที่จะต่อต้านได้เลย

เชียนสวินจี๋ลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปหาปี่ปี่ตงทีละก้าว ในขณะที่ปี่ปี่ตงซึ่งสูญเสียความเยือกเย็นไปแล้วก็ถอยหลังทีละก้าว

จนกระทั่งปี่ปี่ตงไม่มีที่ให้ถอยอีกต่อไป หลังของนางชิดกับกำแพง นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่นางป้อนยาให้เชียนสวินจี๋ รู้เพียงว่าเชียนสวินจี๋ตรงหน้านี้ให้ความรู้สึกน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ามหาปุโรหิตของสำนักวิญญาณยุทธ์ เชียนเต้าหลิวเสียอีก

【ความสิ้นหวังของปี่ปี่ตง +9999】

เมื่อมองไปยังสาวแมงมุมที่ตัวสั่นงันงกอยู่ในมุมห้อง เชียนสวินจี๋กล่าว "ถึงตอนนี้แล้ว เจ้ายังคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้าจริงๆ หรือ ศิษย์รัก?!"

"ข้าผิดด้วยหรือที่ไล่ตามความรัก?" ปี่ปี่ตงกล่าวด้วยความเกลียดชัง

หลังจากทนทุกข์ทรมานมานับไม่ถ้วน อดทนรอคอย ในที่สุดนางก็พบโอกาสที่จะฆ่าเชียนสวินจี๋ แต่ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ผลลัพธ์เช่นนี้ ปี่ปี่ตงเคียดแค้นสวรรค์ที่ช่างไม่ยุติธรรมกับนาง!

"ช่างเยาว์วัยและอ่อนต่อโลกสิ้นดี!" เชียนสวินจี๋กล่าว "เจ้าคือสังฆราชินีแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ สังฆราชินีจะมีสิทธิ์เลือกความรักได้อย่างอิสระได้อย่างไร?"

ปี่ปี่ตง: "เช่นนั้นข้าก็จะไม่เป็นสังฆราชินีอีกต่อไป!"

"เจ้ามีสิทธิ์เลือกงั้นรึ?" เชียนสวินจี๋กล่าวอย่างเย็นชา "สำนักวิญญาณยุทธ์ช่วยเจ้าจากปรมาจารย์วิญญาณชั่วร้าย เลี้ยงดูเจ้า และบ่มเพาะเจ้าจนเติบใหญ่ แต่เพียงเพราะความรักที่ไร้สาระ เจ้าก็อยากจะละทิ้งทุกสิ่งในสำนักวิญญาณยุทธ์และหนีตามอวี้เสี่ยวกังไป ปี่ปี่ตง เจ้าคู่ควรกับความรักแล้วหรือ?"

คำพูดของเชียนสวินจี๋ดังก้องกังวาน ชั่วขณะหนึ่งเกือบจะทำให้ปี่ปี่ตงสงสัยว่าตนเองผิดจริงๆ หรือ อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า หัวใจของปี่ปี่ตงก็ถูกความเกลียดชังเข้าครอบงำ!

"หากข้าสูญเสียความรักไป ชีวิตของข้าจะมีความหมายอะไร? เชียนสวินจี๋ ข้าลอบสังหารท่านล้มเหลว ข้าก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว ฆ่าข้าเสียเถิด" ปี่ปี่ตงมองเชียนสวินจี๋ด้วยความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง

【ความเกลียดชังของปี่ปี่ตง +19999】

【ความเด็ดเดี่ยวของปี่ปี่ตง +9999】

"ฆ่าเจ้ารึ" เชียนสวินจี๋ตกตะลึงแล้วกล่าว "ทำไมข้าต้องฆ่าเจ้าด้วยล่ะ ศิษย์รัก? อาจารย์ยังต้องพึ่งพาเจ้าให้สร้างคุณประโยชน์แก่อนาคตอันสดใสของสำนักวิญญาณยุทธ์อยู่นะ"

แม่ไก่ชั้นดีที่ออกไข่และให้ลูกได้! เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆ อย่างนั้นรึ?

"เชียนสวินจี๋ ท่านคงไม่คิดว่าหลังจากที่ท่านทำกับข้าถึงเพียงนี้ ข้าจะยังคงภักดีต่อสำนักวิญญาณยุทธ์อยู่หรอกนะ? ท่านฝันไปเถอะ" พลังวิญญาณของปี่ปี่ตงเริ่มปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่านางต้องการจะระเบิดตัวเอง แม้ว่าจะฆ่าเชียนสวินจี๋ไม่ได้ นางก็ต้องการจะจบชีวิตตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เชียนสวินจี๋ผนึกพลังวิญญาณของปี่ปี่ตงโดยตรง และปี่ปี่ตงที่ถูกผนึกก็ถูกบังคับให้ปลดปล่อยสภาวะอวตารวิญญาณของนางออก

"เหอะๆ ต่อหน้าข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะระเบิดตัวเองหรอกนะ ปี่ปี่ตง!"

เชียนสวินจี๋คว้าคอเสื้อของปี่ปี่ตงผู้ไร้พลังขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว และมุ่งหน้าไปยังเตียงในห้องลับที่เขาและปี่ปี่ตงเคยมีความทรงจำอัน "หอมหวาน" ร่วมกัน

"เจ้าจะทำอะไร?" ปี่ปี่ตงถามอย่างหวาดผวา

【ความกลัวของปี่ปี่ตง +9999】

"ศิษย์รัก ตอนนี้ถึงตาเจ้าแล้วที่จะกลายเป็นไอ้ขยะไร้ค่าที่ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ ไร้ซึ่งพลังอำนาจโดยสิ้นเชิง และข้าก็สามารถทำอะไรกับเจ้าก็ได้ตามใจชอบ เหมือนกับที่ข้าเคยปฏิบัติต่อเจ้าในห้องลับแห่งนั้น" เชียนสวินจี๋กล่าวอย่างขบขัน

สำหรับปี่ปี่ตง เชียนสวินจี๋ไม่ต้องการจะเป็นพวกยอมนางเอกเหมือนผู้ทะลุมิติคนอื่นๆ ที่กลายเป็นเชียนสวินจี๋ แล้วพยายามจะเอาชนะใจนางกลับคืนมา ต้องรู้ก่อนว่า ผู้หญิงคนนี้เพิ่งจะวางยาพิษและพยายามจะฆ่าเขา! หากเขาไม่โชคดีพอที่ได้ผูกติดกับระบบ ป่านนี้คงถูกปี่ปี่ตงกลืนกิน (ทั้งร่างกาย) ไปนานแล้ว