Chapter 154 1 the spear/gun explodes the head

1枪爆头

หลังจากตรวจสอบสภาพแวดล้อม,ซูเห่าและหยาซานก็กลับมาป้อมปืนอีกครั้ง,จ้องมองไปยังตำแหน่งเป้าหมาย,สร้างที่วางไรเฟิลขึ้นมา.

ครั้งนี้,ซูเห่าจะยิงด้วยตัวเอง,ส่วนหยาซาน,รับผิดชอบในการปิดกั้นอากาศ,และห้ามทุกคนปีนขึ้นมาบนป้อมปืน.

ซูเห่าที่หลับตา,ปรับลมหายใจช้า ๆ,สงบนิ่งทำให้ร่างกายอยู่ในภาวะสงบ,ไม่ต้องการให้มีอะไรมาส่งผลต่อความแม่นยำในการยิง.

ห่างออกมามากกว่าพันเมตร,หากว่ามีความผิดพลาดใดๆ,กระสุนปืนอาจจะเบี่ยงวิถีไปจากเป้าหมายได้.

ซูเห่าที่เก็บข้อมูลเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม,แรงลม,ความชื้นและอีกหลายอย่าง,ขณะรอคอยโอกาสอย่างใจเย็น.

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่,ซูเห่าก็ลืมตาขึ้นมาทันที.

เพราะว่าในเรดาร์สัมผัส,จักรพรรดิสวรรค์แสตน,ได้นำคนออกมาจากปราสาทของเขาแล้ว.

โอกาสของซูเห่าใกล้มาถึงแล้ว.

เขากระตุ้นเปิดใช้งานรูนกล้องส่องทางไกลบนไรเฟิล.

เขาพบกับชายวัยกลางคนที่สวมชุดที่อลังการแสบตาเป็นอย่างมาก,ผมของชายผู้นี้ได้รับการทำความสะอาดตกแต่งจนเงางาม,ใบหน้าที่มีรอยยิ้มเล็กน้อย,เปี่ยมล้นด้วยความโดดเด่นมากบารมี.

ก้าวแต่ละก้าวดูภูมิฐานยิ่งใหญ่ราวกับราชากำลังมาตรวจกองทหาร.

นี่คือเจ้านายแก๊งเทียนซา,จักรพรรดิสวรรค์แสตน.

ภาพพจน์ของแสตนดูยิ่งใหญ่มาก,คาดไม่ถึงว่าจะโดดเด่นล่ำซำขนาดนี้,ใครจะคิดว่าจักรพรรดิสวรรค์,จะดูเหมือนกับผู้คนร่ำรวยที่รายล้อมไปด้วยสตรี.

มีองค์รักษ์สองสามคนก้าวตามหลังจักรพรรดิสวรรค์แสตนมา,ข้าง ๆ มี หญิงสาวผู้งดงามถือจานผลไม้และอาหารก้าวตาม,แม้แต่ป้อนแสตนพร้อมกับจูบกันอย่างดูดดื่ม,พลางส่งเสียงหัวเราะเป็นระยะ ๆออกมาด้วย.

ซูเห่าที่สงบใจ,เตรียมการ,สร้างกระสุนโลหะที่มันวาว,นิ้วที่วางบนโก่งปืน,เล็งเป้าไปที่ศีรษะของอีกฝ่าย.

กระสุนปืนที่ถูกใส่เข้าไปในรังเพลิง,อักขระห้าปะทุขั้นสองที่ถูกกระตุ้นเปิดอยู่ในสภาพพร้อมทำงาน”

อักขระรูนแข็งขั้นสองถูกเปิดใช้งานทำให้ปืนไรเฟิลกลายเป็นดำเงา.

อักขระเจาะเกราะขั้นสอง,อักขระตัดอาการขั้นสอง,ถูกเปิดใช้งานบนตัวกระสุนปืน.

ซูเห่าเล็งเป้าไปที่ศีรษะของจักรพรรดิสวรรค์แสตน,รอคอยอย่างใจเย็น.

รอคอยโอกาสให้จักรพรรดิสวรรค์แสตนหยุดไม่เคลื่อนไหว,หรือเคลื่อนไหวคงที,ในเวลานั้นจะมีโอกาสยิงเข้าเป้ามากที่สุด.

แม้นว่าเป้าหมายจะเปิดโล่ง,ทว่าก็ง่ายที่จะผิดพลาดเช่นกัน,ต้องไม่ลืมว่าอยู่ห่างออกมามากกว่าพันเมตร,แม้นว่ากระสุนจะเคลื่อนที่เพียงสองวินาที,แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้.

ซูเห่าเข้าใจเรื่องนี้ดี,มนุษย์กลายพันธ์ขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์นั้นทรงพลังมาก,เขามีโอกาสเดียว,หากพลาดแล้ว,อีกฝ่ายอาจจะต้องออกมาสู้กับเขาเป็นแน่.

หลังจากผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง!

โอกาสของซูเห่าก็ได้มาถึงในที่สุด,มีคนสองอสามคนก้าวมาจากด้านข้าง,คุกเข่าต่อหน้าจักรพรรดิสวรรค์แสตน,พร้อมกับเอ่ยรายงานอะไรบางอย่าง.

ซูเห่าที่กระตุ้นม่านพลังขั้นสอง,ปกป้องปืน,พร้อมกับถ่ายจิงซีเข้าไปในปืนไรเฟิลทันที.

ห้าอักขระปะทุขั้นสองเตรียมพร้อม.

ทุกอย่างอยู่ในสภาวะหยุดนิ่ง.

กระตุ้น!

“ปัง-”

......

ที่ไกลออกมา,จักรพรรดิสวรรค์แสตนไม่รู้เลยว่าเงาแห่งความตายได้ปกคลุมมาบนร่างกายของเขาแล้ว.

หลังจากได้รับรายงาน,เขาก็เผยยิ้มเย็นชา“เจ้าจะบอกว่าเมืองเฟยซือไม่อาจจ่ายเงินได้อย่างงั้นรึ?”

ลูกน้องที่กล่าวเสียงสั่น“ขอรับ,พวกเราได้ทำลายทั้งเมืองทิ้ง,สังหารคนไปเกือบหมด,ปล้นชิงจนหมดทั้งเมืองแล้ว,ท้ายที่สุดก็ได้มาเพียง 600,000 จู่....”

“โพล๊ะ!”

เหมือนกับแตงโมระเบิดทุกอย่างสาดกระจาย,โลหิตสาดกระเซ็นกระจายไปทั่ว,เปื้อนใบหน้าของคนที่อยู่ใกล้,ลูกน้องของเขาที่ยื่นมือออกไปเช็ดใบหน้าที่คล้ายถูกอะไรสาดเข้ามาจนเปื้อน.

“โลหิต?”

“ปัง!”ในเวลานั้นเสียงที่ดังอยู่ไกลออกไปนั้นยังคงกังวาน,ทว่าไม่มีคนสนใจแม้แต่น้อย.

ใครคนหนึ่งที่สงสัยเงยหน้าขึ้นมา.

เขาเห็นเพียงเจ้านาย,จักรพรรดิสวรรค์แสตน,ศีรษะหายไปแล้ว,ส่วนร่างกายยังคงยืนอยู่กับที,มีเพียงโลหิตจากคอที่กำลังพ่นปุด ๆ เป็นน้ำพุ,สายโลหิตที่เปื้อนไปทั่วทุกพื้นที่รอบ ๆ.

จากนั้นจักรพรรดิสวรรค์แสตนก็ล้มลงบนพื้นช้า ๆ.

สมองของเขาที่ขาวโล่ง,คิดอะไรไม่ออก,ได้แต่อุทานออกมาว่า“หะ?”

ทุกอย่างกลายเป็นเงียบงัน,ราวกับว่าเวลารอบ ๆ หยุดนิ่งเมื่อทุกคนเห็นภาพที่เกิดขึ้น.

เจ้านายแก๊งเทียนซา,ขั้นหกมนุษย์กลายพันธ์จักรพรรดิสวรรค์แสตน,ตายไปแบบนี้เลย!

หญิงสาวงามที่เป็นนางสนมมีหน้าที่ป้อนผลไม้,ขณะเตรียมป้อนผลไม้ท่านแสตน,เวลาต่อมา,ศีรษะของแสตนได้หายไปแล้ว,ทำให้เธอชงักตะลึงงันไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง,ก่อนที่จะตั้งสติได้,เธอก็หวีดร้องดังลั่นขึ้นมาทันที.“อ๊ากกกก”

เสียงหวีดร้องราวกับคนเสียงสติ,ทำให้พื้นที่รอบ ๆ กลายเป็นวุ่นวายทันที.

“ช่วยพี่ใหญ่แสตนเร็วเข้า...”

“หัว? หัวล่ะ? รีบไปหา,รีบหาหัวให้กับพี่ใหญ่แสตน!”

“ทำอย่างไร? พี่ใหญ่แสตนตายแล้ว....”

ราวกับเสาหลักของทุกคนได้หายไป,ทุกคนรอบ ๆ ที่กลายเป็นเคว้งคว้างทำอะไรไม่ถูก.

ในเวลานั้น ใครคนหนึ่งที่นึกอะไรขึ้นมาได้“รีบไปหาหัวหน้าแทนดี้ราชาพุ่งยิงเร็วเข้า!”

ทุกคนที่ได้สติ,ก็เร่งรีบลงมือทันที.

อีกฝั่ง,ซูเห่าที่ยืนยันว่าฝ่ายตรงข้ามตายแล้ว,ก็เก็บไรเฟิล,โยนมันกลับไปให้หยาซาน“หยาซาน,ไป! ไปเก็บเนื้อจักรพรรดิสวรรค์กัน.”

มือของหยาซานสั่นไปมาขณะรับปืนไรเฟิล,จวบจนถึงตอนนี้,เขาเพิ่งเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง,ไรเฟิลนี้แท้จริงแล้วทรงพลังขนาดใหน.

เขาเอ่ยรับเสียงแหบ“รับทราบพี่ใหญ่เหว่ย!”

......

คนของแก๊งสี่ราชาที่เวลานี้รวมตัวกันในเขตแดนทิศใต้,เตรียมพร้อมไว้แล้ว.

ไกลี่และคนอื่น  ที่ยืนอยู่บนยอดหลังคาอาคารสูง,จ้องมองไปยังพื้นที่เมืองทิศใต้,ทว่ามองไม่เห็นสถานการณ์ในเวลานี้เลย.

แคสที่ดวงตาหรี่เล็ก ๆ,ชี้ไปยังทิศทางหนึ่งเอ่ยออกมาว่า“ตรงนั้นเกิดจลาจลขึ้น!”

คนอื่น ๆ เองก็จ้องมองตาม,อย่างไรก็ตามยังคงไม่อาจมองเห็นได้อย่างชัดเจนเหมือนเดิม.

เสี่ยวถงที่ขมวดคิ้ว“นี่จักรพรรดิสวรรค์แสตนจะถูกสังหารจริง ๆ รึ?”

ไกลี่หัวเราะดัง“วางใจได้เสี่ยวถง,ข้ามองคนไม่ผิดแน่! เจ้านั่นบอกว่าจะสังหาร,ย่อมสังหารได้แน่,จิตวิญญาณของข้านั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ,สัมผัสของข้าไม่ผิดแน่,พวกเราเพียงแค่รอคอยก็พอแล้ว!”

ถึงจะพูดแบบนั้น,ทว่าในความจริง,หัวใจของเขาก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจอยู่เช่นกัน.

ผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง,สมาชิกของแก๊งสี่ราชาคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา,เอ่ยต่อคนทั้งสี่“พี่ใหญ่ราชาทั้งสี่,จักรพรรดิสวรรค์แสตนตายแล้ว!”

“ตายแล้ว?”แม้นว่าคนทั้งสี่จะเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว,ทว่าเมื่อได้ยินข่าว,ก็ตกใจขึ้นมาเหมือนกัน.

เสี่ยวถงที่เร่งรีบเอ่ยออกมาอย่างรีบเร่ง“ตายจริง ๆ รึ? เจ้าเห็นด้วยตัวเองเลยใหม? เขาตายอย่างไร?”

อีกฝ่ายพยักหน้ารับ,เอ่ยยืนยัน“ใช่! ข้าเห็นไม่ผิดแน่! จักรพรรดิสวรรค์แสตนกำลังยืนรับฟังรายงานอยู่,ทันใดนั้นศีรษะของเขาก็หายไปทันที,โลหิตสาดกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง,ข้าเห็นมันกับตาเลย!”

ทั้งสี่ที่จ้องมองกันและกัน,ไม่อยากเชื่อข่าวที่ได้รับมาเท่าใดนัก.

แคสเอ่ย“เจ้าเห็นคนสังหารจักรพรรดิสวรรค์หรือไม่?”

ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ลังเลอยู่ชั่วครู่,นึกย้อนกลับไป,ก่อนส่ายหน้าไปมา“ข้าไม่เห็นคนที่ลงมือกับจักรพรรดิสวรรค์เลย,ทว่ารู้เพียงว่าจู่ ๆ ศีรษะของจักรพรรดิสวรรค์ก็หายไปแบบงง ๆ.”

คนทั้งสี่ที่ได้ยินก็หัวใจสั่นไปมาอย่างรุนแรง“คนผู้นี้ไม่อาจเป็นศัตรูด้วยได้.”

คนทั้งสามที่จ้องมองไกลี่อีกครั้ง,แววตาเผยความชื่นชม,ไกลี่,ควรค่าให้....

ไกลี่ที่หัวเราะลั่น,โบกมือไปมา,เอ่ยออกมาว่า”ข้าบอกแล้วข้ามองคนไม่ผิด,ไป! พวกเราได้เวลาลงสนามแล้ว! ทำตามแผน,อาซือราชาพุ่งยิงแทนดี้มอบให้กับเจ้า,หลังจากที่เขาได้ข่าวของจักรพรรดิสวรรค์ตาย,เขาจะต้องมุ่งหน้าไปยังสถานที่ตายของจักรพรรรดิสวรรค์แน่,ก่อนที่พวกเราจะจัดการควบคุมเขตแดนทิศใต้เสร็จ,เจ้าไปขวางรับมือเขาเอาไว้.

ส่วนราชาวิปลาสโหลวหว่านของแก๊งเทียนซานั้น,ได้ออกไปเก็บค่าคุ้มครองสองสามวันแล้ว,เมื่อพวกเราควบคุมเมืองหลินหยวนได้ทั้งหมดแล้ว,ค่อยออกไปต้อนรับเธอที่นอกเมืองก็ได้.

เสี่ยวถง,แคส,เจ้าสองคนนำคนไปยังเขตแดนทิศใต้ทันที,จัดการทุกอย่างตามแผน,คนที่ขัดขืนอย่าปล่อยให้รอดแม้แต่คนเดียว!”

อาซือพยักหน้ารับ,ก่อนที่จะพุ่งหลาวออกไป,หายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

เสี่ยวถงและแคสที่พยักหน้ารับอย่างจริงจัง“ให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!”

เสี่ยวถงที่กระโดดออกไป,กลายเป็นร่างเงา,ส่วนแคสเองก็กระโดดผุดปีกออกมาด้านหลัง,บินขึ้นสู่ท้องฟ้าหายไป.

ส่วนไกลี่เวลานี้ยังคงจ้องมองไปยังพื้นที่ไกลออกไปเงียบ ๆ,ที่มุมปากยกยิ้มขึ้นมา.