เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 133 Protection money

Chapter 133 Protection money

Chapter 133 Protection money


保护费

กระบวนการตัดแต่งและแทรกยีนใช้เวลาค่อนข้างมาก.

ส่วนซูเห่าที่เป็นเหมือนกับอุปกรณ์ให้เสี่ยวกวงใช้,นับว่าสร้างแรงกดดันเป็นอย่างมาก.

สมาธิที่จำเป็นต้องใช้อย่างไม่ธรมดา,ย่อมสร้างแรงกดดันทางจิตใจเป็นอย่างมาก.

เย็นวันหนึ่ง,ท้ายที่สุดซูเห่าก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป.

จิตวิญญาณที่ว่างเปล่า,ไม่อาจเข้าสมาธิเพื่อควบคุมจิงซีระดับโมเลกุลได้อีกต่อไป.

เขาที่นอนหายใจหอบ ๆ,หลับตาแน่น,สมองโล่งว่างเปล่า.

เรื่องนี้,เหมือนกับการขับรถทางไกลที่ต้องใช้สมาธิจำนวนมาก,ที่คนธรรมดาไม่อาจทำได้สำเร็จ.

ผ่านไปนานเหมือนกัน,ซูเห่าลืมตาก่อนลุกขึ้น,นำท่อที่สร้างขึ้นมาเอง,ใช้มีดเฉือนเนื้อออกจากแขนซ้ายจากนั้นก็เสียบท่อเข้าไปอย่างระมัดระวัง..

เติมของเหลวให้ไหลเข้าไปผสมกับชิ้นเนื้อที่เฉือนออกมาในจานเพาะ.

หลังจากที่ของเหลวผสมเข้ากับเนื้อหมด,ซูเห่าก็นำท่อออกไป,ส่วนชิ้นเนื้อในจานเพาะเวลานี้มันถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของกระดูกอย่างรวดเร็ว ซ้อนทับกันไปมาเรื่อย ๆ,ก่อนที่จะช้าลงทีละน้อย ๆ,ท้ายที่สุดชิ้นเนื้อก็คืนกลับสู่รูปลักษณ์ใหม่.

เนื้อของปิศาจกระดูก มีการฟื้นฟูที่แข็งแกร่งมาก.

นี่คือเหตุผลของซูเห่าที่ใช้ชิ้นเนื้อของตัวเองทดลองในจานเพาะเชื้อ,ขอเพียงฟื้นฟูกลับมาได้,ก็ไม่มีปัญหา.

ซูเห่าที่จ้องมองของเหลวในถ้วยพร้อมกับเผยยิ้ม,นี่คือสิ่งที่เขารอคอยมานาน,ของเหลวปรับเปลี่ยนยีน” นี่คือกุญแจสู่ความแข็งแกร่งที่เขาจะใช้ในอนาคต.

“ต้องทดสอบของเหลวปรับเปลี่ยนยีน,ในหนูทดลอง,อย่างไรก็ตามอย่างแรกควรต้องกรองมันให้บริสุทธิ์ก่อน.”

อุปกรณ์อย่างง่ายที่เขาสร้างขึ้นมานี้ค่อนข้างหยาบทำให้ได้ของเหลวปรับเปลี่ยนยีนไม่ค่อยบริสุทธิ์นัก,หากต้องการให้บริสุทธิ์กว่านี้จำเป็นต้องมีเครื่องมือที่ดีกว่านี้.

ของเหลวที่มีอยู่น้อยนิดด้านหน้า ได้มาไม่ง่าย,ทว่ากับต้องลงทุนลงแรงเป็นอย่างมาก.

นับตั้งแต่สร้างกรรไกรยีนและชิ้นส่วนยีนจำนวนมากขึ้นมา,จากนั้นก็ฉีดเข้าสู่ร่างกายหนูทดลองเพื่อให้เกิดการละลายปรับยีนโดยอัตโนมัติ,หลังจากที่เกิดการจับคู่ของยีนที่ต้องการปรับแต่งเสร็จแล้ว,ก็จะขจัดส่วนเกิดกำเนิดพลังงานและได้ชิ้นส่วนยีนกลายพันธ์ที่ต้องการซึ่งจะมีช่องว่างของสายยีนที่มีช่องว่างอยู่.

จากนั้นก็รอคอยเวลาให้สายยีนเกิดการฟื้นฟูอัตโนมัติอีกครั้ง.

“จากนี้...ลองทดสอบจริงดู!”

ซูเห่าทำการฉีดเข็มฉีดยาประดิษฐ์น้ำยาปรับเปลี่ยนยีน,เข้าไปในหนูทดลองตัวอ้วน.

หนูตัวน้อยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรมัน,เวลานี้กำลังมองตาแป๋ว,คิดว่าซูเห่ากำลังจะนวดร่างกายให้กับมันอีกครั้ง.

เข็มที่ทิ่มแทง!

“อี๊ด อี๊ด อี๊ด-”

ฉีด!

จากนั้นก็รอผลทดลอง,ใช้เวลาราว ๆ หนึ่งชั่วโมง.

ที่จริงซูเห่าคิดจะถ่ายจิงซีจำนวนมากเข้าไปในร่างของหนูทดลองโดยตรงเลย,จากนั้นก็จะได้รับข้อมูลในการวิวัฒนาการของหนูทดลองที่มากขึ้น,ทว่าก็กังวลว่าจิงซีจำนวนมากของเขา อาจทำให้สมดุลร่างกายของหนูทดลองพังทลาย,ดังนั้นจึงล้มเลิกแผนนี้,ไว้ค่อยทดลองใหม่อีกครั้งก็ได้.

ในกระบวนการรอ,ซูเห่าที่นั่งสมาธิบนเตียง,หลับตาลง.

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง,ซูเห่าเริ่มสัมผัสได้ถึงเสียงของหนูทดลอง,ก็ลืมตาขึ้นมาทันที.

ในเวลานี้หนูทดลองกำลังบ้าคลั่งพลุ้งพล่านอย่างรุนแรง.

ร่างกายที่ดิ้นพล่านวิ่งไปทั่วและสามารถมองเห็นการเปลี่ยนแปลงอื่นด้วย เช่น เกล็ดที่ขึ้นบนตัวของมันได้,ทว่ามันขึ้นกระจัดกระจายไม่สม่ำเสมอ.

ผ่านไปไม่นาน,หนูทดลองก็หยุดบ้าคลั่ง!

ซูเห่า “ตายไปแบบนี้เลย....”

ซูเห่าที่ถ่ายจิงซีเข้าไปสำรวจร่างหนูทดลองเก็บข้อมูล,ก่อนเข้าไปในพื้นที่พินบอล.

ผ่านไปนานเหมือนกันก่อนกลับออกมา,บ่นพึมพำ“การเปลี่ยนยีนประสบความสำเร็จ,อย่างไรก็ตามการคัดลอกกับมีปัญหา!”

ซูเห่าที่ทำความสะอาดจัดการเจ้าหนูทดลองที่สละชีวิตเพื่อวิทยาศาสตร์,แล้วนอนลงบนเตียง“เหนื่อยจริง ๆ,พรุ่งนี้ปรับปรุงใหม่,ค่อยลงอีกครั้งก็แล้วกัน!”

เพียงไม่นาน,ซูเห่าก็หลับไป.

......

เช้าวันถัดมา,เจ้าหนูน้อยอีกหนึ่งตัวที่ต้องรับเคราะห์ซ้ำอีก.

ผลการทดลองของหนูทดลองอีกตัวมันร้องเจ็บปวดทรมาน,โลหิตไหลออกจากปากหูอาบไปทั่วขนของมัน.

วันที่สามหนูทดลองร่างกายระเบิด,อวัยวะภายในที่ดุนแหวกหนังออกมา.

วันที่สี่......

ในวันหนึ่ง,ไท่นี่เธอพบว่าหนูน้อยที่เธอเลี้ยงดูหายไปเป็นจำนวนมากอย่างคาดไม่ถึง,ทำให้วิญญาณนักสืบของเธอตื่นตัวขึ้นมาทันที....

หนึ่งเดือนผ่านไป,ท้ายที่สุดซูเห่าก็พบกับกุญแจได้.

การที่เผ่าพันธุ์จูเห่าเหรินวิวัฒนาการอย่างราบรื่นนั้น,เพราะอวัยวะพิเศษที่เรียกว่า ห้องแปลงร่าง,มีความสามารถในการกรอง,สิ่งที่เหลือจากการปล้นและผสานยีน,ทำให้สายยีนไม่พังทลายลง,และมีโอกาสความสำเร็จสูงมากขึ้น.

“ดังนั้น,ข้าจะต้องสร้างระบบจำลองยีนขึ้นมา,ให้ได้น้ำยาที่มีความเป็นไปได้สูงสุดก่อนค่อยนำไปทดลองใช้จริง,ไม่เช่นนั้นแล้วต่อให้มีหนูทดลองมากเท่าไหร่ก็คงไม่พอ!”

หลังจากครุ่นคิดและวางแผนได้,ซูเห่าก็กลับเข้าไปในพื้นที่พินบอล,เฝ้ามองกระบวนการวิวัฒนาการของตัวเองใหม่อีกรอบ.

อีกหนึ่งเดือนถัดมา,เสี่ยวกวงก็มีฟังก์ชันใหม่เกิดขึ้น,เป็นเครื่องมือจำลองในการคัดกรองยีน.

ซูเห่าที่นำหนูทดลองไปสิบกว่าตัวเข้าไปในห้องทดลองทันที,ทำให้ไท่นี่แทบร้องไห้.

จากนั้นซูเห่าก็เอ่ยกับไท่นี่“เจ้าไปหายาโป้วมาให้หนูตัวผู้กิน,จะทำให้มันกระชุมกระชวย,ทำให้หนูตัวเมียมันท้องมากขึ้น!”

ไท่นี่เอ่ยถามอย่างงง ๆ“แล้วข้าจะไปหายาโป้วที่ใหน?”

“ไปถามหยาซาน.”

......

ซูเห่าไม่สนใจไท่นี่อีกต่อไป,เขาเริ่มให้เนื้อมนุษย์เกราะแก่หนูทดลอง,เพื่อให้มันเกิดการวิวัฒนาการ,จากนั้นก็ถ่ายจิงซีเข้าไป,เพื่อเก็บเกี่ยวข้อมูลเกี่ยวกับการคัดกรองยีน.

หนูทุกตัวที่กินเนื้อเข้าไป,ตายจนหมด,โชคดีรอดหนึ่งตัวที่วิวัฒนาการสำเร็จ.

ไม่รู้ว่าหนูทดลองเหล่านี้อ่อนแอตั้งแต่เกิด,หรือการเลี้ยงดูของไท่นี่มีปัญหากัน.

ซูเห่าที่ให้ชิ้นเนื้อป้อนตัวสุดท้ายแล้วตายไปอีก,เขารวบรวมข้อมูลที่ได้มาทั้งหมด,นำมาสร้างแผนผังกราฟ,ผลวิเคราะห์ระยะยาวขึ้น.

เมื่อมีข้อมูลเพียงพอ,โปรแกรมคัดกรองยีนอย่างรวดเร็วก็จะเสร็จสิ้นสมบูรณ์.

จากนั้นก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าหนูจะตายหลังจากฉีดของเหลวปรับแต่งยีนเข้าไป.

......

ขณะซูเห่ากำลังเปี่ยมด้วยสมาธิอยู่นั้น,หยาซานที่ใบหน้ามืดครึ้มก็มาพบกับซูเห่า”พี่ใหญ่เหว่ย,ในเมืองมีคนกลุ่มหนึ่ง,เป็นมนุษย์กลายพันธ์ขั้นสี่ 1 คน,ขั้นสาม 3 คน พวกเขาบอกว่าต้องการเก็บค่าคุ้มครองจากเมืองหลินหยวน.

ซูเห่าเพ่งพิศ,“ค่าคุ้มครอง? ไม่เห็นเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย”

อาซานเอ่ย“เท่าที่ข้าได้ยินมา,ตามธรรมเนียม,เมืองหลินหยวนที่อยู่ใกล้เคียง,จะมาเก็บค่าคุ้มครอบปีละหนึ่งครั้ง,ทว่าเมืองซือหลินไม่เคยจ่ายค่าคุ้มครองมาหกปีแล้ว,ครั้งนี้พวกเขาต้องการเก็บรวบทั้งหกปีเลย.”

ซูเห่าเผยยิ้มออกมาทันที”ก่อนหน้านี้เมืองซือหลินจนมาก,ไม่มีใครสามารถหาเงินได้,ปัจจุบันพัฒนาขึ้นมาบ้าง,ใครบางคนจึงยื่นมือออกมา.

หยาซานพยักหน้ารับ“เป็นความจริง,เมิ่งซุนเองก็เอ่ยถึงเรื่องนี้กับข้าเช่นกัน,เมืองซือหลินดีขึ้นจริง ๆ,ก่อนหน้านี้ไม่มีผลประโยชน์อะไรให้จัดการ,จึงไม่มีใครสนใจเข้ามาจัดการบริหารเมือง.”

ซูเห่าเอ่ย“แล้วพวกเขาต้องการเงินเท่าไหร่?”

อาซานเอ่ย“พวกเขาต้องการค่าคุ้มครองปีละหนึ่งล้าน,รวมหกปีเป็นเงิน 6 ล้าน!”

ซูเห่าเผยยิ้มเย็นชา.

หยาซานเอ่ย”ดูเหมือนว่าจะมีกองกำลังขนาดใหญ่หลายกลุ่มในเมืองหลินหยวน,แต่ละกลุ่มเองก็แบ่งแยกเมืองเล็กเพื่อเก็บค่าคุ้มครองกันทุกปี,ก่อนหน้านี้เมืองซือหลินของพวกเราอยู่ภายใต้แก๊งเทียนซาเป็นผู้ปกครอง,ทว่าผู้ครอบครองกับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการช่วยเหลืออะไรเลย,เป็นการปล้นชิงโดยพื้นฐานโดยใช้หลักการ ใครกำปั้นใหญ่กว่าก็คือผู้ตัดสินซะมากกว่า!

ในความคิดของพวกเขา,หากพวกเราไม่ยอมส่งเงินค่าคุ้มครองออกไป,พวกเขาก็จะส่งคนออกมากวาดล้างมนุษย์กลายพันธ์ทุกคนในเมือง,จากนั้นก็เข้าไปเก็บเงินกับคนทั่วไปในเมืองซือหลินเอง.”

ซูเห่าที่วางมือจากงาน,ปรบมือเบา ๆ “ไป,ไปพบกับพวกเขากัน! ตอนนี้ข้าเองก็ขาดตัวอย่างขั้นสี่เพื่อนำมาทดลองอยู่เหมือนกัน.”

จบบทที่ Chapter 133 Protection money

คัดลอกลิงก์แล้ว