เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 81 Erupts rune/symbol writing

Chapter 81 Erupts rune/symbol writing

Chapter 81 Erupts rune/symbol writing


爆发符文

ไม่ว่าทั้งหกจะวางแผนทำอะไรต่อไปหากได้สำคัญ,ช่วงระยะเวลานี้คือเวลาการไล่ล่าสังหารของซูเห่าแล้ว.

มีเพียงแค่สังหารจนเกลี้ยงเท่านั้น,ซูเห่าถึงจะรู้สึกปลอดภัย,เขาถึงจะสามารถค้นหาสถานที่ปลอดภัยพักผ่อนวางแผนที่จะทำอะไรต่อไปได้.

ซูเห่าที่บินวนกลับมา,เตรียมพร้อม,ล๊อกเป้าหมายที่ 4.

การพุ่งลงมาจากท้องฟ้าในมุมรัศมี 60 องศา,ด้วยความเร็วไม่ธรรมดา,การโฉบดั่งพญาเหยี่ยวพุ่งหลาวลงมา,ศีรษะของบรรพจารย์ยุทธ์อีกคนก็ลอยกระเด็น.

พริบตาเดียวที่ตั้งสติ,อีกฝ่ายก็หนีกลับขึ้นสู่บนท้องฟ้าซ่อนตัวอยู่ในหมู่เมฆแล้ว.

“เหล่าเหอตายแล้ว....”

“ทำอย่างไรดี?”

“เลิก ๆ! ข้าไปยังพื้นที่รกร้าง,ยังมีโอกาสรอดชีวิต.”

“เจ้าคิดจะทรยศเผ่าพันธุ์รึ?”

“ไม่,ข้าไม่ต้องการตายอย่างไร้ประโยชน์เช่นนี้,ข้าหวังที่จะตกตายในการต่อสู้กับสัตว์ร้ายมากกว่า.”

“ข้าเองก็ด้วย,ถึงแม้นว่าข้าต้องตะเวนไปในดินแดนรกร้าง,ทว่ายังสามารถสังหารสัตว์ร้ายบางตัวได้,ข้ายังรู้สึกดีกว่ามาตายที่นี่,นอกจากนี้...ข้าคิดว่า”นักเดินทาง“ไม่ได้ทำอะไรผิด,ตำรา”เส้นทางนักรบ“และ”สูตรสมบูรณ์ในการสลักวาดรูนอักขระ“ข้าได้อ่านแล้ว,ข้าสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่.”

“ไป! ไปยังดินแดนรกร้าง,หวังว่าจะได้มีโอกาสได้พบกันอีก!”

ด้วยเหตุนนี้ทั้งห้าที่หนีไปคนละทิศระทาง,ใช้พลังทั้งหมด,หนีอย่างสุดกำลังทั้งห้าทิศ.

เป้าหมายหมายเลข 5!

ซูเห่าที่เห็นฝ่ายตรงข้ามไร้จิตใจที่จะต่อสู้,ก็ไล่หลัง กุดศีรษะอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย.

ทำไมถึงต้องลงมือกุดศีรษะ,นั่นเพราะว่าอีกฝ่ายสวมเกราะปกปิดไปทั่วร่าง,นอกจากนี้คอคือจุดอ่อน,ที่สามารถฟันให้ขาดได้ในทันที.

หมายเลข 6!

ซูเห่าเริ่มขมวดคิ้ว,ขณะเขาบินตรงไปยังเป้าหมายที่หก,เขาพบว่าหมายเลข 7,8 และ9,กำลังแยกย้ายหลุดออกจากเรดาร์ของเขาแล้ว.

พวกเขาแยกย้ายออกไปเป็นสามทิศทาง,ซูเห่าที่กุดหัวหมายเลข 6 ทันที,ก่อนจะบินวนกลับไปยังหมายเลข 7 ต่อ.

“หนีจริง ๆ รึ?”ซูเห่าที่สงสัยว่าอีกฝ่ายอาจจะมีแผนการ,ไม่กล้าผ่อนคลาย,หากคนเหล่านี้ตั้งหลักได้แล้ววนกลับมาอีกล่ะ,ครั้งต่อไปอาจจะไม่ได้มาแค่สิบคน เช่นเวลาแล้วก็ได้.

ซูเห่าที่ซ่อนเร้นในความมืดด้วยรูนดูดแสง,ทว่าเลิกใช้การบินเก็บเสียง,บินด้วยความเร็วเต็มพิกัด.

“ปัง-”

เสียงตัดอากาศดังกึกก้อง,ดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาด.

หมายเลข 7 ไม่อาจหนีพ้นจากการล่าของซูเห่า.

จากนั้นซูเห่าก็บินวนกลับไปยังทิศทางหมายเลขแปด,ซึ่งอยู่ห่างจากตำแหน่งเดิม 3 กิโลเมตร,ซูเห่าที่เพิ่มความเร็วไล่ล่าสังหารอีกฝ่ายไปอย่างไม่ยากเย็นเช่นเดิม.

และสุดท้ายหมายเลข 9 ที่หนีไปไกลมาก,อย่างไรก็ตามหลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง,ท้ายที่สุดก็สามารถกุดหัวเป้าหมายสุดท้ายได้สำเร็จ.

จากนั้นซูเห่าก็ตระหนักได้ว่าบรรพจารย์ทั้งหมดถูกเขาเก็บกรวดไปทั้งหมดแล้ว,ชัยชนะครั้งนี้เป็นของเขา.

ซูเห่าที่ร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง,สูดหายใจลึกผ่อนคลาย,ท้ายที่สุดก็จบลง.

การรับมือกับสิบบรรพจารย์,เกือบทำให้เขาถูกจัดการไปแล้ว.

อย่างไรก็ตาม,มันก็ทำให้ซูเห่าพบข้อบกพร่องของตัวเอง,การต่อสู้ครั้งนี้นับว่าเก็บเกี่ยวได้ไม่น้อย.

“ก่อนอื่นต้องหาสถานที่เก็บตัว,ศึกษาระบบการบิน,เรื่องเช่นวันนี้หากเกิดขึ้นอีกเขาอาจจะไม่รอดก็ได้.”

ซูเห่าที่วิ่งอย่างรวดเร็ว,กระโดดขึ้นกลางอากาศ,ใต้เท่าเกิดพลังปะทุ,ผลักให้เขาบินออกไปอย่างรวดเร็ว,เหินขึ้นฟ้ามุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว.

......

ครึ่งเดือนหลังจากนั้น.

ในพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง.

ซูเห่าจ้องมองปีกสองข้างที่สร้างจากโลหะอันลอย,ขัดเงาอย่างดี,พร้อมพยักหน้าพอใจ.

ปีกที่สร้างใหม่นี้สามารถยึดเขากับเกราะ,และยังสามารถยืดหดซ้อนเก็บเอาไว้ด้านหลังด้วยมีมีการยึดเข้าด้วยสกรูอย่างระเอียดประณีต.

หลังจากที่ตรวจสอบว่าไม่มีส่วนใหนผิดปรกติ,เขาก็เก็บปีก.

“แก๊ก ๆ!”

ปีกที่พับซ้อนเข้าไปที่ด้านหลัง,เหมือนกับเสื้อคลุมที่สามารถยืดและหดได้.

หลังจากพบว่าไม่มีปัญหา,เขาก็เคลือบน้ำมันและเก็บเอาไว้อย่างดี.

ปีกที่เชื่อมกับเกราะด้านหลัง,เป็นเทคโนโลยีเครื่องบินขนาดเล็ก,ภายใต้แสงแดดสาดส่อง,จะเรืองแสงสีเงินออกมา.

ซูเห่าที่จ้องมองเกราะใหม่ที่เขาออกแบบ,เห็นประกายแสงสีเงินที่เงาวับรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก.

ซูเห่าแทบรอให้ถึงกลางคืนมาถึงไม่ไหว,เขาต้องการนำหมวกเกราะที่ออกแบบให้เป็นทรงแหลม,เพื่อลดแรงต้านเพิ่มความเร็วเหมือนกับหัวของเครื่องบิน.

ในเวลานั้นซูเห่าที่ทดสอบเคลื่อนไหวต่อสู้บนพื้นขณะหุบปีก,หลังจากทดสอบแล้ว ก็บอกได้ว่าปีกด้านหลังไม่มีผลต่อการเคลื่อนที่บนพื้นขณะต่อสู้แต่อย่างใด.

ซูเห่าค่อย ๆ คลี่ปีกออกมา,ก่อนที่จะสะบัดปีก และพุ่งพยานขึ้นบนพื้น.

“แก๊ก แก๊ก~”

ปีกสองข้างที่คลี่ออกอย่างรวดเร็ว,หลังจากที่ซูเห่าออกมานอกถ้ำก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที.

“ปัง!”

ใต้เท้าเกิดการปะทุ,ซูเห่าที่พุ่งหลาวหายไปบนชั้นเมฆ.

การบินความเร็วสูงตัดอากาสทำให้เกิดความเร็วเหนือเสียงเคลื่อนที่ตัดอากาศเกิดคลื่นกระแทกดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาด,

ซูเห่ากระตุ้น“แข็ง” “คม” “ตัดอากาศ” บนปีก,พร้อมกับอักขระ“ผสานงาน”เพื่อเติมเต็มจิงซี เขาได้ทำการบินรูปแบบต่าง ๆ ทั้งหมุนเป็นวง,เป็นรูปโค้ง,บินซิกแซก,แม้แต่บินอย่างรวดเร็วสูงสุดและบินเก็บเสียง.

ด้วยการฝึกบินรูปแบบต่าง ๆ,ทำให้ความเชี่ยวชาญของซูเห่าเพิ่มมากขึ้น.

เขาสามารถควบคุมทิศทางได้อย่างแม่นยำ.

อย่างไรก็ตามการบินรูปแบบต่าง ๆ นั้น,เป้าหมายแท้จริงนั้นก็เพื่อเก็บข้อมูล,เพื่อทำให้การบินมั่นคงไม่มีปัญหาที่ไม่คาดคิดภายหลัง.

หลังจากทอสอบการบินเป็นเวลานาน,ซูเห่าก็กลับลงสู่พื้น,ร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง,เก็บปีกไป.

หลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่พื้นที่พินบอล,ตรวจสอบข้อมูลที่ได้รับจากการบิน,เขาทำการตรวจสอบข้อมูลต่าง ๆ ที่เกิดจากการบินรูปแบบต่าง ๆ.

ภาพรวมนับว่ายอดเยี่ยม,เหนือกว่าที่ซูเห่าคาดเดาเอาไว้.

การทดสอบการบินครั้งนี้,กล่าวได้ว่าประสบสำเร็จสมบูรณ์แล้ว.

ซูเห่าที่มีความสุขเป็นอย่างมาก,เขาได้ตั้งชื่อของเกราะติดปีกว่า“เกราะปีก.”

ปัญหาต่อไปที่เขาต้องคิด,นั่นคือปัญหาการโจมตีระยะไกลและพลังโจมตีทำลายล้างสูง.

ก่อนหน้านี้เขาได้คิดถึงปืนใหญ่.

ทว่าวัตถุดิบในโลกนี้นั้นไม่เพียงพอ,ถึงจะใช้รูน“แข็ง”เสริมกำลัง,ใช้รูน“ปะทุ” เพื่อใช้เป็นพลังในการยิง,ทว่าปัญหาคือ,การหล่อกระบอกปืนในโลกใบนี้,ไม่อาจคำนวณความแม่นยำได้ชัดเจน,เมื่อนำไปยิง,อาจเกิดระเบิดและไม่อาจกะระยะได้อย่างแม่นยำ,ซึ่งมีโอกาสพลาดเป้าสูงมาก.

รูนที่มีในเวลานี้ยังไม่อาจแก้ปัญหาดังกล่าวได้.

หากซูเห่าต้องการพัฒนาการโจมตีระยะไกล,เขาจะต้องทดสอง,ศึกษาวิจัยเพิ่มเติมอีกครั้ง.

ส่วนปัญหาพลังทำลายล้างสูงล่ะ.

พลังงานและการปะทุนั้นมีสัดส่วนผกผันกัน,ทุกครั้งที่เกิดการปะทุ,พลังงานจะหายไปอย่างรวดเร็ว.

ดังนั้นหากต้องการสร้างระเบิดพลังงานสูง,ซูเห่าจำเป็นต้องแก้ปัญหาเกี่ยวกับการปะทุและพลังงานที่หายไป.

จากข้อมูลที่เก็บมา,จิงซีพลังงาน,เมื่อใช้โดยรูน“ปะทุ” ถูกเปลี่ยนเป็นการระเบิด,กล่าวได้ว่ารูน“ปะทุ”นั้นมีคุณสมบัติเหมือนกับดินปืน.

ซูเห่าที่กำลังวางแผนสร้างระเบิดพลังงานสูง,อย่างไรก็ตามหากใช้เพียงแค่อักขระปะทุ,ดูเหมือนว่าจะไม่เพียงพอ,เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเจาะเกราะได้ด้วยซ้ำ.

เขาเอ่ยพึมพำ“หากไม่อาจพัฒนารูนปะทุเชิงคุณภาพได้,สามารถเปลี่ยนเป็นเชิงปริมาณได้หรือไม่?”

ซูเห่าทำการคำนวณอย่างง่าย,มีแผนการสร้างรูนปะทุจำนวนมาก,ยกตัวอย่างหากวาดรูน 10,000 ตัว,จะสามารถระเบิดพร้อมกันให้มีพลังเท่ากับการระเบิด 10,000 เท่าหรือไม่?

ทว่าหลังจากลองทดสอบดูเหมือนว่าจะมีปัญหา.

ยกตัวอย่างการสร้างรูนปะทุ 100 อัน,เมื่อเปิดใช้งาน,การระเบิดจะเกิดขึ้นเพียงอันเดียว,ส่วนอีก 99 อักขระรูนจะเสียประสิทธิภาพไปทันที.

ดังนั้นการระเบิดเชิงปริมาณนั้นไม่เกิดประโยชน์.

ดูเหมือนว่าโครงสร้างระเบิดจะมีปัญหา.

ซูเห่าที่ครุ่นคิดหาวิธีแก้ไข.

“ควรจะทำอย่างไรดี?”

ผ่านไปนานเหมือนกัน,ซูเห่าที่คิดอะไรขึ้นมาได้.

......

อีกฝั่งหนึ่ง,เมืองหลวงเหออัน,วังหลวง,ตำหนักหยงเหอ.

เหรินหวังที่ที่นั่งบนบัลลังก์,เวลานั้นมีคนเข้ามารายงานโค้งคำนับ“อาวุโสใหญ่,การจับตัว”นักเดินทาง“ล้มเหลว,สิบบรรพจารย์ที่ส่งไป ถูกสังหารทั้งหมดแล้ว.”

เหรินหวังที่ลืมตาขึ้นทันที,กลิ่นอายที่ทรงพลังกวาดม้วนออกมา,ทำให้ผู้คนรอบ ๆ สั่นสะท้านไปตาม ๆ กัน.

ผิวของเหรินหวังที่มีรอยย่น,ใต้รอยย่นมีรัศมีแสงสีทองที่แผ่รัศมีแสงออกมาเป็นระยะ ๆ.

จบบทที่ Chapter 81 Erupts rune/symbol writing

คัดลอกลิงก์แล้ว