Chapter 78 1 grandmaster VS9 famous grand preceptor

1名宗师VS9名太师

ซูเห่าที่วิ่งไม่หยุด,ห่างออกจากเมืองเล็กมากขึ้นเรื่อย ๆ.

ผ่านไปไม่นานนัก,เขาพบว่าไม่อาจหนีพ้นการไล่ล่าของบรรพจารย์ทั้งเก้า.

ดังนั้นซูเห่าจึงทำการเปลี่ยนทิศทางปรับตำแหน่ง,ไปมา,ทว่าบรรพจารย์ทั้งเก้าก็ยังไล่ล่าเขาอยู่เช่นเดิม.

ซูเห่าเข้าใจได้ในทันที,ฝ่ายตรงข้ามต้องมีวิธีติดตามตำแหน่งของเขาแน่,ไม่ว่าเขาจะเปลี่ยนตำแหน่ง,ก็ไม่เคยหลุดจากการตรวจจับของอีกฝ่ายได้.

เขาจึงไม่เปลี่ยนทิศทางอีกต่อไป,ทว่าวิ่งไปข้างหน้าเป็นเส้นตรง,ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามล๊อกตำแหน่งของเขาได้แล้ว,เปลี่ยนทิศทางวิ่งก็ไม่เกิดประโยชน์,หนำซ้ำยังทำให้อีกฝ่ายไล่ตามเข้ามาได้เร็วขึ้นด้วย

ซูเห่าที่วิ่งเต็มความเร็ว,พร้อมกับวิเคราะห์สถานการณ์“ตอนนี้อยู่ห่างกัน 1500 เมตร,อีกฝ่ายล๊อคทิศทางของข้าได้อย่างไรกัน? เป็นวิธีสัมผัสหรือไม่? บางทีอาจจะเป็นกลิ่น,เสียง,ไม่ก็เป็นสนามพลังที่ไม่รู้จัก!”

ซูเห่ายังคงวิ่งไม่หยุด,ความเร็วของเขาช้ากว่าฝ่ายตรงข้ามเล็กน้อย,เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีขีดจำกัดในการวิ่งหรือไม่? การใช้พลังจำนวนมาก,ไม่รู้ว่าจะคงสภาพได้นานขนาดใหน.

“ความเร็วของข้าช้ามาก,ดูเหมือนว่าจะต้องศึกษารูนบินแล้ว!”

ซูเห่าที่ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ,พบว่าขณะเขาวิ่ง,เขาไม่อาจใช้พลังทั้งหมดออกมาได้,เพราะว่าไม่อาจสรุปได้ว่าการไล่ล่าครั้งนี้มีสิบคนที่ถูกส่งมาล้อมจับเขาหรือไม่? ทว่าอาจจะมีคนที่ขวางทางเขาอยู่ด้านหน้ารอคอยอยู่แล้วก็ได้.

หากเขาหันหลังกลับตอนนี้,เพียงแค่เผชิญหน้ากับเก้าบรรพจารย์,ความเสี่ยงที่รู้อย่างแน่นอน,ทว่าหากยังวิ่งต่อไป,จะพบกับความเสี่ยงที่ไม่รู้เลย.

จำเป็นต้องควบคุมความเสี่ยง!

ซูเห่าตัดสินใจหันหลังกลับ.

บรรพจารย์ไม่ได้ไร้เทียมทาน.

ปัญหาอย่างเดียวดูเหมือนว่าอีกฝ่ายนั้นมีมากเกินไป,หากต้องต่อสู้อยู่ในวงล้อม,ถึงซูเห่าจะร้ายกาจอย่างไรก็ต้องหมดแรงเป็นธรรมดา.

“จะต้องสร้างเงื่อนไขจากทั้งเก้าให้สู้หนึ่งต่อหนึ่ง,สังหารไปทีละคน.”

ซูเห่าที่ครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว,วางแผนในการต่อสู้,จากนั้นก็ลงมือต่อสู้,ต่อสู้จัดการไปทีละคน ๆจัดการม้วนเดียวจบ.

“เสี่ยวกวง,เป้าหมายคือบรรพจารย์ครั้งเก้า,เรียงลำดับความเร็วของพวกเขา.”

“เรียงลำดับความเร็วเสร็จสิ้น.”

บนเรดาร์ของซูเห่าได้เพิ่มตัวเลขกำกับบนร่างของบรรพจารย์ทั้งเก้าจากหนึ่งความเร็วมากที่สุดไปจนถึงลำดับเก้าที่มีความเร็วน้อยที่สุด.

แผนการของซูเห่านั้นง่ายมาก.

อย่างแรก,เลือกต่อสู้แล้ววิ่ง,จะไม่รั้งรออยู่นาน,หลีกเลี่ยงการถูกล้อมต่อสู้.

เป้าหมายถัดมา,ใช้ดาบยาวปัดป้อง ดาบสั้นลงมือสังหาร,รับประกันสามารถโจมตีและสังหารในทันที.

ท้ายที่สุด,เป้าหมายแรกก็คือคนที่เร็วที่สุด,สังหารและจากไป,เปลี่ยนเป้าหมายไปเรื่อย ๆ สังหารคนที่มีความเร็วรองลงมา แล้วจากไปเช่นเดิม.

ซูเห่าที่พ่นลมหายใจยาว,วิ่งเต็มกำลัง,อ้อมเปลี่ยนทิศ,พุ่งเข้าหาคนทั้งเก้าที่ตามมา.

หนึ่งปรมาจารย์ ปะทะ เก้าบรรพจารย์!

เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน.

เกราะของซูเห่าที่ส่องสว่าง,ดาบยาวเองก็มีหมอกหลากสีปกคลุม,รองเท้าโลหะ,สนามพลังปะทุถูกเปิดการใช้งาน.

รูนสลักทั้งหมดบนเกราะและอาวุธ,ถูกเปิดใช้งานเต็มกำลัง.

รูนช่วยเหลือสนับสนุนมากมายถูกเปิดใช้งานพร้อม ๆ กัน.

“เจาะเกราะ” “เพลิงปะทุ” “กระแสไฟฟ้า” “ม่านหมอก” “เสริมพลัง”

ระยะทางหนึ่งพันเมตร,ถูกย่อเข้าหากันเพียงพริบตาเดียว.

ผู้นำทีมครั้งนี้เป็นผู้สวมชุดคลุมลายเมฆขาวซึ่งเป็นคนที่รวดเร็วที่สุด,วิ่งนำหน้า,และนักรบคนอื่น ๆ วิ่งตาม.

ดวงตาของเขาที่หรี่เล็กลง,พบชายเกราะเงินที่เคลื่อนที่เข้ามาด้วยความเร็วสูง,มือของขาที่โบกขึ้น,สั่งการ“แยกย้าย,ล้อมวง!”

เหล่าบรรพจารย์ที่กระจายออกไปทันที,ล้อมเป็นวงซูเห่า.

“หึ หึ!”ซูเห่าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา.

เป็นไปตามที่เขาต้องการ,สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดก็คือพวกเขาจะรุมโจมตีทะลวงด้วยดาบอันแหลมคมเข้ามาพร้อม ๆ กันต่างหาก.

จากนี้,ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นจัดการทุกคนไปพร้อม ๆ กัน,เริ่มแรกจัดการชายผ้าคลุมลายเมฆ,สายตาของเขาที่จดจ้อง,ความเร็วเพิ่มพูน,กลิ่นอายที่ยกระดับมากขึ้นและก็มากขึ้น.

ผู้นำที่สวมชุดคลุมลายเมฆรู้ว่าเป้าหมายซูเห่าคือเขา,ทว่าเขาไม่ได้หวาดกลัว,ดาบยาวในมือของเขาที่เป็นเงาส่องประกายแสงสีเทา“แข็ง” “เจาะทะลวง” สองอักขระถูกกระตุ้น,เกราะสีดำก็ส่องแสงสีแดง“แข็ง” และ“ม่านพลัง” ด้วย

เขาเป็นใคร?

ในเมืองเหออัน เขาคือปรมาจารณ์ลายเมฆผู้ไร้ซึ่งบาดแผล,ผู้มีรูปแบบสัตว์ร้าย“ฟื้นฟู” อันทรงพลัง,เขาต้องหวาดกลัวด้วยรึ?

เข้าต้องหวาดกลัว“นักเดินทาง”อันกระจอกงอกง่อยนะรึ?

น่าขัน!!!

ซูเห่าที่เผยความงงงวย,ท่าทางของฝ่ายตรงข้าที่เผยท่าทางอหังการ,จนผิดปรกติ,คนผู้นี้เสียสติหรือไม่?

อย่างไรก็ตาม,สำหรับซูเห่า,ไม่ว่าจะเป็นใคร,ฝ่ายตรงข้ามที่เรียนวิธีสลักวาดรูนบนดาบและชุดเกราะจากความรู้ของเขา,คาดไม่ถึงว่าจะนำมาใช้จัดการเขา,ไม่ต้องบอกถึงผลลัทธ์ที่จะเกิดขึ้นเลย.

แทบจะในทันที,ซูเห่าที่เคลื่อนที่ผ่านปรมาจารย์ลายเมฆ.

ความเร็วของซูเห่าที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย,ร่างกายของเขาที่เคลื่อนที่ผ่านไปไกล,ทิ้งบางอย่างไว้ด้านหลัง.

ปรมาจารย์ลายเมฆที่ล้มลง,ศีรษะที่กลิ้งหลุน ๆ หนีห่างออกจากตัว.

“???”บรรพจารย์ทั้งแปดที่เตรียมตามากลายเป็นชงักงัน.

หนึ่งในนั้นที่ตั้งสติได้,ตะโกนเสียงดัง“ไล่ตามไป!”

ทุกคนที่ราวกับตื่นจากฝัน,ทันใดนั้นก็พุ่งไล่ตามซูเห่าไป.

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน.

“นักเดินทาง”เคลื่อนที่เร็วมาก,และยังมีความสามารถการโจมตีที่แข็งแกร่ง,ทรงพลัง,ดาบยาวและเกราะของเขาไม่ธรรมดา,อาวุธของพวกเราไม่อาจต้านได้,ระมัดระวังให้ดี!”

“ตอนนี้,อย่าแยกย้ายหลุดตำแหน่ง,แบ่งออกเป็นกลุ่มละสอง,ช่วยเหลือกันและกัน.”

“เป้าหมาย,ห้าคน ลดความเร็วของ”นักเดินทาง“เหล่าเหอ,เจ้ามีหน้าที่โจมตี.”

“เหล่าเหอ,หลังจากทุกคนลงมือ,เตรียม,หมัดทำลายล้างไว้.”

เหล่าเหอนั้นเป็นชายชราร่างผอม,เตี้ย,กระนั้นก็ยังสูงกว่าซูเห่าเล็กน้อย,พลังโจมตีของเขานั้นไม่ธรรมดา.

เพียงไม่นาน,ซูเห่าที่วนหันหลังกลับมาอีกครั้ง,รูนอักขระพร้อมเปิดใช้งานอีกครั้ง.

“มาแล้ว! เตรียมหลบให้ดี,เป้าหมายคือข้า,เมื่อเขาเข้าใกล้ข้าแล้ว มองหาโอกาสสวนการโจมตีให้ดี.”

ซูเห่าทีเคลื่อนที่เข้าใกล้,เขาเห็นฝ่ายตรงข้ามที่ตั้งขบวนรับมือเขาอย่างเป็นระเบียบ,คล้ายกับว่าพวกเขามีแผนการรับมือแล้ว

อย่างไรก็ตาม,เขาเองก็เตรียมแผนไว้แล้วเช่นกัน.

“เจาะทะลวง” เปิดใช้งาน.

ใต้เท้าซูเห่าที่ย่ำลงบนพื้น,ผืนปฐพีที่สั่นไปมา.

“พรึด พรึด พรึด!”

หนามปฐพีจำนวนมากที่พุ่งจากพื้นขึ้นโจมตีคนทั้งแปด.

หกบรรพจารย์เมื่อรู้ว่ามีอะไรพุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นพิน,กว่าจะรู้สึกตัวก็สายไปแล้ว,พวกเขาทั้งหมดที่ได้แต่กระโดดหลบกันไปคนละทาง.

แม้นว่าหนามปฐพีจะไม่ได้ทำให้ใครได้บาดเจ็บ,ทว่านี่คือเป้าหมายของซูเห่า,เพื่อทำลายรูปแบบของฝ่ายตรงข้ามนั่นเอง.

เข้ามาใกล้แล้ว.

“ปะทุสามชั้น!”

“ตูมมมม!”

ซูเห่าทเร่งความเร็ว,ดาบในมือที่พุ่งออกไป.

บรรพจารย์คนหนึ่งที่ตกใจ,ทว่าเขาไม่ได้ละความระมัดระวัง,ลดความเร็วลงเลยแม้แต่เล็กน้อย,รวมพลังเพื่อเข้าต้านและหลบการโจมตีซูเห่า.

ดาบซูเห่าที่เหวี่ยงออกไป.

“เคร้ง!”

เกิดสะเก็ดเพลิงสว่างวาบ,ดาบของอีกฝ่ายที่บิดเบี้ยว,เหวี่ยงสะบัดกระเด็นไปด้านข้าง.

อย่างไรก็ตามมันไม่ได้จบแค่นั้น.

“คลื่นไฟฟ้า!”

“ซี่ ~”

กระแสไฟฟ้าที่แล่นไปทั่วเกราะของฝ่ายตรงข้าม,ร่างกายของอีกฝ่ายชงักงันกระตุกควบคุมไม่ได้,ซูเห่าที่ตะวัดดาบสั้นฟันคออีกฝ่ายในทันที.

“พรึด ซี่!”

ศีรษะของเขาลอยกระเด็น,โลหิตสาดกระจาย.

ซูเห่าไม่ได้หยุด,ยังคงวิ่งหนีออกไป.

สองบรรพจารย์ที่ต้องการก้าวออกไปขวาง.

“วงแหวนเพลิง”เปิดใช้งาน.

เปลวเพลิงที่มีซูเห่าเป็นศูนย์กลางปะทุขึ้นมาทันที.

ความเสียหายไม่มากนัก,ทว่ารัศมีการโจมตีนั้นกว้างมาก,ทำให้สองบรรพจารย์ที่ขวางอยู่ชงักถอยหลังออกไป,จ้องมองซูเห่าที่หนีไปไกลแล้ว.