บทที่ 44 เอ๊ะ! ลู่หวงได้รับ MVP!

ยานพาหนะที่เต็มไปด้วยสไตล์เครื่องจักรกลบินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้งในท้องฟ้าอันมืดมิด ผ่านยอดเขาแล้วยอดเขา ภูเขาเหล่านี้ส่วนใหญ่รกร้างและเงียบเหงา สัตว์แปลกถิ่นมีระดับต่ำเกินไป จึงไม่มีคุณค่าที่จะหยุดล่า

มิติลับมีกฎเกณฑ์หลากหลาย มนุษย์ผู้มีอาชีพไม่สามารถอยู่ในนั้นได้ตลอดไป

ยกตัวอย่างเช่น มิติลับเขาดำนี้ หากอยู่นานเกินไป สายตาของมนุษย์ผู้มีอาชีพจะเสื่อมลงทีละน้อย สุดท้ายอาจเป็นโรคตาบอดกลางคืน

จากการวิจัยของผู้เชี่ยวชาญชี้ให้เห็นว่า นี่เป็นอีกรูปแบบหนึ่งของการไม่ถูกกับสภาพแวดล้อม ถือเป็นการต่อต้านสิ่งมีชีวิตจากต่างโลกรูปแบบหนึ่งของมิติลับ

ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่า ผู้มีอาชีพไม่ควรอยู่ในมิติลับนานเกินไป หากขาดเงินในการฝึกฝน อาจให้เช่าบ้านที่ว่างอยู่ หรือซื้อยาบำรุงสายตาคุณภาพดี

ชาวเน็ตแนะนำให้ผู้เชี่ยวชาญไม่ต้องแนะนำ

ดังนั้น วิธีที่จะได้รับผลประโยชน์อย่างเพียงพอจากมิติลับภายในเวลาจำกัด จึงเป็นเป้าหมายที่ผู้มีอาชีพทุกคนแสวงหามาโดยตลอด

อู๋เฉิงและคนอื่นๆ ที่ไม่พอใจลู่หวงก่อนหน้านี้ ก็มีสาเหตุมาจากเรื่องนี้

ในมุมมองของพวกเขา ลู่หวงแม้จะมีพรสวรรค์พิเศษ แต่ก็เพียงแค่ขั้นที่สาม

การติดตามทีมขั้นที่สี่ของพวกเขา ย่อมต้องเป็นภาระอย่างแน่นอน

แต่เมื่อได้เห็นพลังของเขาแล้ว หลายคนก็ไม่คิดเช่นนั้นอีกต่อไป

จากพลังที่ลู่หวงแสดงออกมา แม้จะติดตามทีมขั้นที่สี่ เขาก็สามารถแสดงบทบาทได้ดีกว่าผู้มีอาชีพขั้นที่สี่ระดับต้นทั่วไป

ในสี่คนนั้น นอกจากฟางหย่าที่อยู่ขั้นที่สี่ระดับสูงสุด คนอื่นๆ ล้วนอยู่ขั้นที่สี่ระดับสูง

ตอนนี้ลู่หวงเทียบเท่ากับขั้นที่สี่ระดับกลางโดยประมาณ แม้จะไม่ช่วยพวกเขามากนัก แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นภาระ

ดังนั้น ครั้งนี้ เป้าหมายการล่าที่ฟางหย่าเลือก คือฝูงสัตว์ขั้นที่สี่ที่อ่อนแอกว่า!

สัตว์แปลกถิ่นที่พลังบรรลุขั้นที่สี่ โดยพื้นฐานล้วนเป็นสายเลือดยอดฝีมือ

ดังนั้น แม้จะเป็นฝูงสัตว์ขั้นที่สี่ที่อ่อนแอที่สุด ภัยคุกคามของมันก็ยังเหนือกว่าฝูงสัตว์ขั้นที่สามอย่างมาก

เพราะการที่มีสัตว์แปลกถิ่นขั้นที่สี่อยู่ในฝูง ก็หมายความว่ามีสายเลือดยอดฝีมือหลายตัว!

ด้วยพลังของฟางหย่าและคนอื่นๆ หากต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง แม้แต่ฟางหย่าที่เป็นผู้มีอาชีพสายสนับสนุน ก็สามารถฆ่าสัตว์แปลกถิ่นยอดฝีมือที่อยู่ระดับเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

แต่หากสัตว์แปลกถิ่นยอดฝีมือรวมฝูง และมีพลังแข็งแกร่งกว่า พวกเขาก็จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงชั่วคราว

ยานพาหนะลอยวนเวียนในเทือกเขาดำต่อเนื่อง กลไกการพรางตัวบนยานถูกเปิดใช้งาน ตราบใดที่ไม่เผยร่างกายออกไปอย่างแอคทีฟ สัตว์แปลกถิ่นขั้นที่สี่ทั่วไปก็ไม่สามารถค้นพบร่องรอยได้

นี่คือเหตุผลที่ไห่เทียนเยว่บอกกับลู่หวงก่อนหน้านี้ว่า ยานพาหนะเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการออกไปข้างนอก

หากไม่มีสิ่งนี้ แค่อาศัยการบินด้วยอุปกรณ์ ก็มักจะถูกสัตว์แปลกถิ่นค้นพบก่อน แล้วรุมโจมตี เพิ่มความยุ่งยากที่ไร้ความหมายมากมาย

ยิ่งไปกว่านั้น ยานพาหนะมีฟังก์ชั่นมากมาย นี่เป็นเพียงหนึ่งในนั้น

หลังจากผ่านไปสองชั่วโมงครึ่ง

บนใบหน้าเคร่งขรึมของฟางหย่า ในที่สุดก็ปรากฏรอยยิ้ม

"ดีมาก ในที่สุดก็พบฝูงสัตว์ที่เหมาะกับการล่าของเราแล้ว!"

ข้อมูลหลายบรรทัดปรากฏบนหน้าจอ นี่คือข้อมูลที่ได้จากกลไกเรดาร์

เผ่าพันธุ์: สัตว์เกราะดำ, จำนวน: หนึ่งพันสองร้อยสามสิบหกตัว, จำนวนขั้นที่สี่: 18 ตัว, ตัวแข็งแกร่งที่สุด: ขั้นที่สี่ระดับกลาง (5 ตัว)...

พลังของฝูงสัตว์นี้ค่อนข้างดี เมื่อเทียบกับฟางหย่าและคนอื่นๆ พอดีอยู่ในขอบเขตที่พวกเขาสามารถรับมือได้อย่างปลอดภัย พื้นฐานสามารถจัดการได้โดยปราศจากอันตรายและเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เป็นเพียงความแตกต่างระหว่างการใช้พลังมากหรือน้อยเท่านั้น

ฟางหย่าเริ่มมอบหมายกลยุทธ์

"ยังคงกฎเดิม อู๋เฉิงเป็นผู้บุกนำ เอี้ยนเทียรับหน้าที่รับแรงกดดัน โจวหรูเก็บเกี่ยว ส่วนลู่หวง คุณก็ปรับตัวตามสถานการณ์ก็แล้วกัน!"

"ก่อนเริ่มต่อสู้ ฉันจะเพิ่มพลังให้พวกคุณก่อน!"

พูดพลางฟางหย่าก็หมุนเวียนคัมภีร์ หยิบเข็มเงินนับพันเล่มออกมา พลังงานกระจายเป็นหมอก พุ่งเข้าสู่ร่างของลู่หวงและคนอื่นๆ

ในชั่วขณะนั้น ลู่หวงรู้สึกเหมือนมีตาน้ำพุหลายแห่งในร่างกาย พลังกายและจิตเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านความเร็ว การตอบสนอง และด้านอื่นๆ ล้วนได้รับการเพิ่มพูนอย่างมาก

พูดโดยไม่เกินจริง หากเขาควบคุมดาบตอนนี้ จำนวนจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งพันเล่ม!

"ความสามารถในการเพิ่มพลังที่แข็งแกร่งมาก!"

ลู่หวงมองฟางหย่าอย่างลึกซึ้ง โจวหรูสังเกตเห็นความประหลาดใจของลู่หวง เอนไหล่เขาพลางหัวเราะ

"เป็นไง? ความรู้สึกที่ได้รับการเพิ่มพลังจากพี่ฟางรู้สึกดีใช่ไหม? นี่เป็นเพียงการเพิ่มพลังพื้นฐานทั่วไปเท่านั้น ถ้าพี่ฟางใช้พลังทั้งหมด และใช้เข็มเก้าอินศักดิ์สิทธิ์ของเธอ ใส่เต็มทุกจุดสำคัญของคุณ สามารถทำให้คุณรู้สึกดีสุดขีด!"

"ต่อไปให้พี่ฟางเพิ่มพลังให้อีกสักหลายครั้ง แล้วคุณจะรู้!"

ลู่หวงชำเลืองมองโจวหรูหนึ่งครั้ง เขารู้สึกว่าคำพูดของคนเหล่านี้ล้วนมีนัยแฝงเล็กน้อย เหมือนตัวการ์ตูนสีเหลืองตัวเล็ก คงไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่รู้สึกเช่นนี้ใช่ไหม?

ลู่หวงไม่ชอบความรู้สึกที่เข้าใจได้ทันที!

อาจจะเป็นเพราะจิตใจเขาสกปรกเกินไป?

ช่างเถอะ ไม่คิดมากแล้ว

ประตูระวางของยานพาหนะเปิดออก หลายคนทยอยบินออกไปด้วยอุปกรณ์ของตน

อู๋เฉิงนำหน้า สีหน้าของเขาแฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่ง สายตาดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่จงใจกวาดมองลู่หวงหนึ่งครั้ง

เขาพูดในใจ

"ฮึ คราวนี้จะให้เธอเห็นพลังที่แท้จริงของพี่อู๋!"

"ฉันเพียงแค่แสดงนิดหน่อย ก็จะทำให้ตาของเธอแทบระเบิด!"

ทุกคนบินด้วยอุปกรณ์ มาถึงเหนือฝูงสัตว์เกราะดำ อู๋เฉิงเรียกมีดบินระดับหายากเก้าเล่มออกมาโดยตรง ฟันลงไปยังฝูงสัตว์เบื้องล่าง

พลังของฝูงสัตว์เกราะดำนี้เหนือกว่าฝูงที่ลู่หวงเคยพบก่อนหน้านี้มาก สัตว์เกราะดำขั้นที่สี่สิบกว่าตัวเหมือนภูเขาเล็กๆ ความยาวร่างกายเกือบสิบเมตร เมื่อปีกเกราะบนหลังสั่น ก็มีเสียงครืนๆ ดังมาเป็นระลอกเหมือนเครื่องยนต์

ภายใต้การนำของสัตว์แปลกถิ่นขั้นที่สี่ สัตว์เกราะดำกว่าพันตัวพร้อมใจกันกระพือปีกบิน คลื่นพลังงานไร้รูปทรงกระเพื่อมเป็นวง การโจมตีระยะไกลที่ต่ำกว่าขั้นที่สามที่ตกลงมาในบริเวณใกล้เคียงจะถูกลบล้างในทันที

ลู่หวงได้เรียกดาบแท้จริงออกมาเล่มแล้วเล่มเล่า รวมเป็นแม่น้ำดาบ พุ่งเข้าหาฝูงสัตว์เกราะดำ แต่เมื่อสัมผัสกับคลื่นพลังงานนั้น ความเร็วของดาบบินก็ลดลงอย่างมาก เหมือนจมอยู่ในโคลน

จากสภาพเช่นนี้ แม้ดาบบินจะฟันโดนสัตว์เกราะดำ ก็คงเพียงแค่ขูดผิวของมันเท่านั้น

อู๋เฉิงสังเกตเห็นภาพนี้ตั้งแต่แรก บนใบหน้าไม่แสดงอาการใดๆ แต่ในใจดีใจจนแทบบาน

เขาจงใจรอให้ลู่หวงลงมือก่อน ด้วยการเปรียบเทียบกัน จึงจะแสดงให้เห็นถึงความร้ายกาจของตน

ความคิดยังไม่ทันจบ มีดบินเก้าเล่มของเขาก็พาความรุนแรงที่ไม่มีใครเทียบได้ ฟันพลังงานออกมาหลายสาย ฉีกคลื่นพลังงานไร้รูป เปิดช่องโหว่ขึ้นมา

จากนั้น มีดบินยังคงพลังไม่ลดลง พุ่งเข้าไปในฝูงสัตว์ฟันฟาด ทันทีก็ฉีกสัตว์เกราะดำหลายตัวเป็นชิ้นๆ

เมื่อเห็นอู๋เฉิงเปิดสถานการณ์ได้ ลู่หวงยังไม่ทันตามมา โจวหรูก็ก้าวหน้าเขาไปก่อน ยิงหนามน้ำแข็งที่เตรียมไว้พร้อมกันทั้งหมด

หนามน้ำแข็งนับพันแท่งตามเส้นทางของมีดบิน โจมตีสัตว์เกราะดำทั้งสองข้างอย่างต่อเนื่อง สัตว์เกราะดำที่ต่ำกว่าขั้นที่สามถูกหนามน้ำแข็งหลายแท่งแทงเข้าร่าง ในทันใดก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็ง จากนั้นตกลงพื้นและแตกกระจาย

สัตว์เกราะดำขั้นที่สามที่โดนหนามน้ำแข็งหลายแท่ง ก็มีความเร็วลดลงอย่างมาก การเคลื่อนไหวช้าลง การหมุนเวียนพลังงานภายในร่างกายก็อ่อนลงทันที

การโจมตีของทั้งสองคนเชื่อมต่อกันแทบไร้ช่องว่าง ประสานงานกันอย่างสอดคล้อง ผู้นำของสัตว์เกราะดำยังไม่ทันได้ตอบสนอง ลูกน้องก็สูญเสียไปกว่าสองร้อยตัว

โฮ่!

ผู้นำสัตว์เกราะดำเปิดใช้พรสวรรค์สายเลือด สัตว์เกราะดำแต่ละตัวมีแสงสีแดงลอยขึ้นบนร่าง ความสามารถในการป้องกันของเกราะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ในเวลาเดียวกัน พวกมันพาความรุนแรงมหาศาลพุ่งเข้ามาหาคนกลุ่มนี้

โจวหรูและอู๋เฉิงได้ใช้ทักษะคลื่นแรกไปหมดแล้ว ตกอยู่ในช่วงเหนื่อยล้าชั่วคราว ต้องการพักสักครู่ จึงพากันถอยหลัง

ในเวลานี้ เอี้ยนเทียพุ่งออกมา ปกป้องทุกคนไว้ข้างหลัง ในชั่วขณะต่อมา เกราะพลังเลือดเป็นแผ่นๆ ปรากฏบนร่างเขา ราวกับเสื้อผ้าที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ หลอมเข้าไปในร่างของเขา

ในชั่วขณะถัดมา เขาพุ่งเข้าไปในฝูงสัตว์ ไม่รู้ว่าเขามีแรงดึงดูดอะไรบนร่างกาย สัตว์เกราะดำเหล่านั้นล้วนเริ่มโจมตีเขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนใจลู่หวงและคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังเลย

เมื่อมองดูเอี้ยนเทียที่รับมือกับสัตว์เกราะดำเกือบพันตัวที่โจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่ยังคงปลอดภัย ลู่หวงรู้สึกประหลาดใจ

พลังป้องกันนี้ ช่างน่ากลัวจริงๆ!

แต่เขารู้สึกสงสัย

คณะวิถีดาบไม่ใช่เน้นความคมกริบหรอกหรือ?

แล้วอาชีพของเอี้ยนเทียนี้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับความคมกริบเลยนี่?

แต่ในชั่วขณะถัดมา เขาก็เข้าใจแล้ว

นี่เรียกว่าความคมกริบของนักรบเกราะ!

เอี้ยนเทียที่ดูเหมือนจะถูกโจมตีอย่างไร้ทางสู้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ร่างกายของเขาระเบิดลำแสงสีแดงออกมาเป็นสาย เปลี่ยนเป็นหนามแหลมนับไม่ถ้วน พุ่งออกไปทุกทิศทาง

เขาราวกับกลายเป็นเม่นทะเล และสัตว์เกราะดำที่ล้อมโจมตีเขาอยู่รอบๆ ถูกแทงทะลุกว่าร้อยตัวในคราวเดียว!

"รีบโจมตีต่อเลย ไม่งั้นเทียรับไม่ไหว!"

เสียงของโจวหรูดังขึ้นข้างหูลู่หวง เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ในทันทีก็ควบคุมดาบแท้จริงนับพันเล่ม ตามช่องว่างในฝูงสัตว์ที่เอี้ยนเทียเปิดไว้

คลื่นพลังงานในบริเวณใกล้เคียงถูกฉีก ตกอยู่ในสภาวะว่างเปล่าชั่วคราว

ดาบบินแต่ละเล่มไม่มีอุปสรรคใดๆ รวมกันเป็นแม่น้ำดาบ ไหลเข้าไปในนั้นอย่างง่ายดาย เริ่มสังหารอย่างบ้าคลั่ง!

ครั้งนี้ลู่หวงควบคุมดาบแท้จริงกว่าสองพันเล่มโดยตรง ในนั้นมีดาบล้ำค่าระดับยอดเยี่ยมกว่าร้อยเล่ม และดาบวิญญาณระดับหายากสิบกว่าเล่ม

การจัดวางนี้สำหรับลู่หวงในปัจจุบัน อยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้อย่างคล่องแคล่ว ทุกเล่มสามารถควบคุมได้อย่างแม่นยำ ไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

หากจำนวนเพิ่มขึ้น หรือถึงขีดจำกัด พลังของดาบบินจะไม่ลดลงมากนัก แต่จะเกิดปัญหาหลายประการ

เช่น เมื่อเจอศัตรูที่ใช้พลังจิต มักจะถูกอีกฝ่ายควบคุมกลับ ใช้อาวุธของตัวเองโจมตีตัวเอง

อีกอย่างคือแยกไม่ออกว่าใครเป็นพวกเดียวกัน ดาบบินอาจปะทะกับดาบบินด้วยกันเอง หรือระหว่างดาบบินกับอุปกรณ์ของเพื่อนร่วมทีม

ดังนั้นโดยทั่วไปแล้ว ลู่หวงไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น

ในปัจจุบัน ด้วยความช่วยเหลือของเขา บวกกับโจวหรูและคนอื่นๆ การรับมือกับฝูงสัตว์นี้ถือว่าง่ายดาย

ดาบบินของลู่หวงเพิ่งจะรวมกันเข้าไป ก็สังหารสัตว์เกราะดำไปกว่าสามร้อยตัวติดต่อกัน ราวกับกองหน้าที่บุกเข้าไปในกองทัพศัตรู

แต่เมื่อสัตว์เกราะดำตอบสนองกลับมา กองหน้านี้ก็ถูกล้อม ได้แต่ต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่ในนั้น

ลู่หวงสามารถรู้สึกได้ว่า เมื่อดาบบินของเขาถูกสัตว์เกราะดำล้อมแล้ว พลังจิตที่ใช้ควบคุมพวกมันเพิ่มขึ้นมาก และในขณะเดียวกัน ดาบบินก็ถูกทำลายไปเรื่อยๆ

ฝูงสัตว์ขั้นที่สี่นี้ช่างยากจริงๆ!

หากลู่หวงพบเจอตามลำพัง แม้จะสามารถจัดการได้ แต่ดาบบินในมือก็จะเสียหายมาก!

นักควบคุมดาบทั่วไปแม้จะมีกำลังสู้เท่ากับเขา หลังการต่อสู้ครั้งหนึ่ง ก็ต้องพักฟื้นสักระยะจึงจะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้

แต่เขามีดาบบินมากพอ เมื่อชุดหนึ่งหมดก็ยังมีอีกชุด จึงไม่กังวลในเรื่องนี้

แต่โจวหรูและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาต่อสู้ยากลำบากนานนัก ในช่วงที่ดาบบินของลู่หวงถูกล้อมโจมตีในขณะต่อมา อู๋เฉิงก็โจมตีอีกครั้ง มีดบินเก้าเล่มทะลวงฝูงสัตว์

โจวหรูตามมาติดๆ หนามน้ำแข็งนับแท่งพุ่งเข้าไปทั่วทุกทิศทาง ฝูงสัตว์เกราะดำก็สูญเสียสมาชิกอย่างรวดเร็ว

หลังผ่านไปสิบกว่านาที การต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ก็สิ้นสุดลง!

ทั้งสี่คนต่างผ่อนลมหายใจ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม

ฟางหย่าก็ขับยานพาหนะเข้ามา เครื่องสื่อสารฉายภาพหน้าจอแสง บนนั้นบันทึกรายงานการรบครั้งนี้

"มา ลองทายดูว่า ใครได้ MVP ในครั้งนี้?"

(จบบท)