บทที่ 5 การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเริ่มขึ้นแล้ว!

ลู่หวงในฐานะหนุ่มหล่อของโรงเรียนมัธยมฉางหลิ่ง มีชื่อเสียงพอสมควร เมื่อเขาควบคุมดาบเข้ามาใกล้ มีหลายคนจำเขาได้

เห็นเพียงเขายืนบนดาบล้ำค่า พุ่งทะยานฝ่าสายลม ท่วงท่าสง่างามราวกับเทพ ดุจดั่งเซียนดาบในโลกมนุษย์

เหล่าครูและนักเรียนที่เห็นภาพนั้น ต่างพากันชื่นชม

"ลู่หวงมีบุคลิกดีมากเลย อาชีพนักควบคุมดาบมีเสน่ห์ขนาดนี้เลยหรือ?"

"พูดอะไรเนี่ย ไม่ต้องถามก็รู้แล้ว! เมื่อระดับขั้นเพิ่มขึ้น ภาพลักษณ์ของทุกคนจะค่อยๆ เปลี่ยนไปตามคุณสมบัติของอาชีพ"

"เช่น ผู้มีอาชีพพ่อครัวมักจะอ้วนท้วนเพราะต้องชิมอาหารบ่อย นักปรุงยามีกลิ่นยาติดตัว ผู้ใช้อาชีพสายไฟจะมีผมสีแดง เป็นต้น"

"เอ๊ะ พวกคุณไม่ควรสนใจระดับพลังของลู่หวงหรือ? เมื่อเขาสามารถบินด้วยดาบได้ อย่างน้อยก็ต้องมีพลังขั้นที่หนึ่งระดับสูงแล้วนะ!"

"จะแปลกอะไร เขาก็เป็นคนที่มีศักยภาพระดับ S บิดาของเขาก่อนเสียชีวิตก็เป็นผู้มีอาชีพระดับสูง แน่นอนว่าต้องทิ้งสมบัติไว้ให้ไม่น้อย"

"สิ่งที่ผมอยากบอกคือ ในวันตื่นพลัง จางเหยาไม่ได้พูดโอ้อวดหรือว่าลู่หวงจะซื้อดาบแท้จริงที่ดีไม่ได้หรอกหรือ? ดูลู่หวงสิ มีพลังขนาดนี้ แสดงว่าดาบแท้จริงของเขาต้องเป็นระดับยอดเยี่ยมอย่างน้อย จางเหยาโดนตบหน้าชัดๆ เลยนะ! ฮ่าๆๆ..."

หลายคนมองไปที่จางเหยาด้วยสายตาเย้ยหยัน

สีหน้าของจางเหยาไม่ดีเลย เขามองดาบล้ำค่าใต้เท้าของลู่หวง แล้วขบฟันอย่างแรง

"ไม่คิดว่าไอ้คนไร้ค่านี่จะหาดาบแท้จริงที่ดีได้จริงๆ!"

"พ่อแม่ของเขาก็ไม่ได้มีอาชีพสายดาบ ไม่มีทางเตรียมดาบแท้จริงไว้ให้ล่วงหน้าแน่ แล้วใครกันที่ช่วยเขา?"

"บ้าเอ๊ย ถ้าฉันรู้ว่าใคร จะต้องได้รับผลกรรมแน่!"

จางเหยารู้สึกโกรธแค้นในใจ แต่เขาก็รีบระงับอารมณ์ แล้วแสดงท่าทีเหยียดหยันออกมา

"แค่ขั้นหนึ่งระดับสูงเท่านั้นเอง พวกไร้ค่าระดับนี้ ฉันสามารถเอาชนะได้สิบคนในครั้งเดียว!"

"ไม่ต้องสนใจเขา ยังไงค่าใช้จ่ายในการฝึกฝนของไอ้หมอนี่ก็จะยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ชาตินี้คงได้แค่ขั้นสามสี่ ไม่ใช่ระดับเดียวกับฉัน!"

จางเหยาคิดเช่นนี้ แล้วเบนสายตาจากลู่หวง ยังคงเชิดหน้าอย่างเย่อหยิ่ง ราวกับไก่หงอนใหญ่ที่ภาคภูมิใจ

ฝ่ายหลิวซินเหยาที่อยู่ข้างๆ เห็นลู่หวงก็รู้สึกประหลาดใจ แต่จากนั้นก็แค่นหัวเราะเบาๆ

"ลู่หวงเอ๋ย ลู่หวง เธอช่างเด็กจริงๆ คิดจะใช้วิธีแบบนี้มาดึงความสนใจของฉันหรือ? ฮึๆ..."

"เด็กผู้ชายก็คือเด็กผู้ชาย ผ่านเรื่องราวมามากมายแต่ก็ยังไม่โตสักที เขาคงคิดว่าพลังของตัวเองถึงขั้นหนึ่งระดับสูงแล้ว จะทำให้ฉันเปลี่ยนใจได้สินะ"

ในสายตาของหลิวซินเหยา ลู่หวงเหมือนนกยูงที่กำลังร่ายรำ เพิ่งได้ความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ก็รีบร้อนอยากจะอวดแล้ว

น่าเสียดาย หลิวซินเหยาไม่สนใจเลย

ไม่ใช่แค่ลู่หวงตื่นพลังเป็นนักควบคุมดาบซึ่งเป็นอาชีพที่มีข้อบกพร่องมาก แม้ว่าลู่หวงจะเหมือนจางเหยา ตื่นพลังเป็นอาชีพที่แข็งแกร่งมากในช่วงแรก ก็จะเป็นได้แค่ก้าวเล็กๆ สู่ความก้าวหน้าของเธอเท่านั้น

หลิวซินเหยายกมุมปากขึ้น พูดกับตัวเองในใจ

"ฮึๆ ผู้ชาย ก็แค่เครื่องมือที่ใช้ได้ทุกเมื่อ และทิ้งได้ทุกเวลาเท่านั้น"

ตั้งแต่สมัยเด็กที่หลิวซินเหยารู้ว่ามารดาถูกบิดาทิ้งไว้ในดินแดนลับ เธอก็รู้ชัดว่า ผู้ชายไว้ใจไม่ได้ สิ่งที่ไว้ใจได้มีเพียงตัวเองเท่านั้น

ลู่หวงลงจากดาบ เริ่มเข้าแถวเพื่อรับการตรวจก่อนเข้าสนาม เขาไม่รู้ความคิดของคนอื่น

ที่เลือกบินด้วยดาบมา ก็เพียงเพื่อประหยัดเวลา และทดลองใช้ดาบแท้จริงของตนเองเท่านั้น

ดาบล้ำค่าระดับยอดเยี่ยมเล่มนี้ แม้จะไม่ได้ผ่านการขัดเกลาอย่างตั้งใจ แต่ตราบใดที่มาจากอาณาจักรดาบอนันต์ ก็ถือเป็นดาบแท้จริงของเขา

ไม่เหมือนกับผู้มีอาชีพอื่นที่ได้อาวุธใหม่ ต้องใช้พลังงานขัดเกลาอย่างตั้งใจ

เมื่อผู้เข้าสอบทุกคนทยอยเข้ามาในสนาม ผู้ชมคนอื่นๆ ก็เริ่มนั่งลงบนที่นั่งแบบขั้นบันไดรอบวง

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็นเหตุการณ์สำคัญประจำปีของประเทศหลงเซีย ไม่ว่าจะอยู่ในภูมิภาคไหนก็ให้ความสำคัญมาก

เมืองฉางหลิ่งมีประชากรหลายแสนคน ครั้งนี้มีคนมาเป็นผู้ชมหลายหมื่นคน

ส่วนใหญ่เป็นผู้มีอาชีพที่มีฐานะดี ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีเวลาว่างมาที่นี่

เมื่อผู้ชมนั่งลง เสียงดังขึ้นทันที เสียงพูดคุยกันดังไม่หยุด

"เร็วๆ การเดิมพันกำลังจะเริ่มแล้ว พวกเรา ควรเดิมพันอย่างไรดี?"

"จะเดิมพันยังไงอีกล่ะ คุณไม่เห็นอันดับศักยภาพที่ประกาศไปเมื่อสองวันก่อนหรือ? เพื่อความปลอดภัย แค่เดิมพันอันดับแรกๆ อัตราต่อรองอาจจะไม่สูง แต่มีแต่กำไรไม่มีขาดทุน"

"บ้าเอ๊ย ฉันถามแบบนั้นเหรอ? ฉันหมายถึงเดิมพันช่วงคะแนนไหน เช่น จางเหยาที่เป็นอันดับหนึ่ง ฉันควรเดิมพันว่าคะแนนสุดท้ายของเขาจะอยู่ในช่วงไหน!"

...

ในโลกนี้ การเปิดบ่อนพนันถูกกฎหมายและเป็นที่นิยมมาก

เพียงแต่ในด้านวงเงินเดิมพันมีข้อจำกัดพิเศษ เพื่อรับประกันว่าเป็นการพนันเล็กๆ น้อยๆ เพื่อความสนุก ห้ามเดิมพันมากเกินไปจนเป็นอันตราย

ทุกคนที่ซื้อตั๋วเข้ามาในสถานที่นี้ สามารถเดิมพันออนไลน์ได้

แต่จำนวนเงินเดิมพันมีจำกัด ทุกคนอยากได้ประโยชน์สูงสุด

ฝูงชนพูดคุยกันไม่หยุด

"ว้าว อัตราต่อรองของคนชื่อลู่หวง นักควบคุมดาบคนนี้สูงมาก ทุกช่วงคะแนนเป็นหลายเท่าของคนที่มีศักยภาพเท่ากัน ฉันอยากเดิมพันให้เขา!"

"เลิกเถอะ อัตราต่อรองพวกนี้มาจากการคำนวณอย่างหนักของผู้มีอาชีพ 'นักคำนวณความน่าจะเป็น' คุณยังคิดจะหาช่องโหว่อีกหรือ?"

"ใช่แล้ว อย่ามองแค่ว่าลู่หวงมีศักยภาพระดับ S แต่อาชีพของเขามีข้อบกพร่องมาก ไม่สามารถเทียบกับคนที่มีระดับ S อีกสองคนได้เลย อัตราต่อรองถึงได้สูงขนาดนี้ คุณควรระมัดระวังและเดิมพันคนอื่นดีกว่า"

"ช่างมันเถอะ ฉันเห็นเด็กคนนั้นมีบุคลิกดีเลิศ ฉันเดิมพันเขาหมดเลย!"

...

ลู่หวงยืนอยู่ที่ลานกว้าง เงียบๆ รอการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเริ่ม

เมื่อได้ยินเสียงจากที่นั่งผู้ชม เขาก็รู้สึกสนใจ จึงแตะที่อุปกรณ์สื่อสารส่วนตัวบนข้อมือ หน้าจอแสงภาพก็ปรากฏขึ้น

เขาเปิดเว็บไซต์เดิมพันการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเมืองฉางหลิ่ง ค้นหาแถวของตัวเอง

ผู้เข้าสอบ: ลู่หวง, อาชีพ: นักควบคุมดาบ, ศักยภาพ: ระดับ S...

คะแนนสุดท้ายที่คาดการณ์:

300 คะแนน (1 ต่อ 1.1)

400 คะแนน (1 ต่อ 1.5)

...

1000 คะแนน (1 ต่อ 100)

วงเงินเดิมพันจำกัด: 10,000

"1000 คะแนน แม้แต่ขั้นสองระดับต้นก็ยากที่จะทำได้ แต่สำหรับฉัน ไม่ยากเลย!"

"สำหรับการฝึกฝนของฉันตอนนี้ หนึ่งหมื่นอาจไม่มาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มี ต้องเอาให้ได้!"

คิดเช่นนี้แล้ว ลู่หวงก็เดิมพันตัวเองหนึ่งหมื่นทันที

จากนั้นเขาก็นึกถึงบางอย่าง สายตามองไปที่จางเหยา

"ในพื้นที่หลักของสนามสอบ ผู้เข้าสอบสามารถโจมตีกันได้อย่างอิสระ ผู้ที่พ่ายแพ้ คะแนนจะเป็นศูนย์ กับนิสัยของจางเหยา เขาต้องมาหาเรื่องแน่"

คิดถึงตรงนี้ เขามองไปที่ตัวเลือกของจางเหยาบนบ่อนพนัน

อัตราต่อรอง 0 คะแนน: 1 ต่อ 500!

ลู่หวงยิ้มมุมปาก แล้วเดิมพันเต็มวงเงินทันที

เขาพูดในใจ

"ถ้าเธออยากมาหาความตาย ก็อย่าโทษฉันเลย!"

จากนั้นลู่หวงมองไปที่เพื่อนร่วมทีมของจางเหยา

"เมื่อพวกเธอเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดี ก็ต้องพร้อมเพรียงกัน!"

คิดดังนั้น เขาก็เดิมพันอีกครั้ง

เมื่อทำเสร็จทุกอย่าง

เสียงของกรรมการหลักก็ดังมาพอดี

"ข้าขอประกาศ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยของผู้มีอาชีพเมืองฉางหลิ่ง เริ่มขึ้น ณ บัดนี้!"

(จบบท)