Chapter 65 Pleasantly surprised

惊喜

สำหรับทหารรับจ้าง,ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะรักษาคำพูดอย่างไร,แต่เมื่อพูดถึงการซื้อขายระยะยาวแล้ว,ไม่มีทางที่จะเป็นไปได้,ต้องไม่ลืมว่ารูปแบบสัตว์ร้ายที่เขามีนั้น,จะมีมากขึ้นเรื่อย ๆ.

ส่วนหอการค้าตระกูลเซียว,ที่มีพื้นหลังยาวนาน,พวกเขาที่มักจะสะสมรูปแบบสัตว์ร้ายเอาไว้ขาย,กล่าวได้ว่าพวกเขามีรูปแบบสัตว์ร้ายมากมายที่ขายประจำและยังไม่ได้นำออกขาย.

นอกจากนี้หอการค้าเองก็มีลูกค้ามากมาย,กลุ่มทหารรับจ้างหลายกลุ่ม,มีนักรบจอมยุทธ์ขั้นสูงนับไม่ถ้วน,ทำให้มีตลาดที่ใหญ่,ไม่ต้องกังวลที่จะไม่อาจขายได้.

ปัญหาเดียวก็คือ,ไม่อาจขายในราคาสูงเท่านั้น.

อย่างไรก็ตาม,ซูเห่ารับรู้ว่ารูปแบบสัตว์ร้ายมีราคาปลีก 20 เหรียญทองขึ้นไป,ทว่าการขายส่งอาจจะมีราคา 15 เหรียญทอง..

อย่างไรก็ตาม 15 เหรียญทอง,แค่นี้ก็ทำให้เขาพอใจแล้ว.

ขายได้สักชิ้น,ก็ทำให้เขาร่ำรวยแล้ว.

อย่างไรก็ตาม,ซูเห่าไม่คิดที่จะเก็บรูปแบบสัตว์ร้ายอะไรเอาไว้,ยกเว้น“สัมผัส”และ อีกสี่รูปแบบสัตว์ร้ายที่ได้จากจินต้าโม่,ห้าชิ้นรูปแบบสัตว์ร้ายที่เขาเพิ่งได้รับมา,เขาวางแผนจะขายไปทั้งหมด.

การเก็บมันเอาไว้มีประโยชน์อย่างงั้นรึ? การส่งต่อให้กับคนอื่นได้ใช้สิ,ถึงจะทำให้มีมูลค่าขึ้นมา.

ซูเห่าเฝ้ามองตรวจสอบอยู่นานเหมือนกัน,เพราะตลาดเมืองหลิงหยุนมีขนาดใหญ่,ในแต่ละวัน ไม่รู้ว่ามีการซื้อชายแลกเปลี่ยนมากเท่าไหร่,มีทั้งซื้อขายในที่แจ้งและที่มืด,กระทั่งซื้อขายประจำและครั้งคราว.

แม้นว่าห้ารูปแบบสัตว์ร้ายจะมีมูลค่าไม่น้อย,ทว่าเทียบกับมูลค่าทั้งตลาด,ก็เป็นเพียงคลื่นบนผิวน้ำเท่านั้น,ไม่ได้ทำให้ตลาดทั้งหมดสั่นสะเทือนได้.

และถึงแม้นว่าจะสั่นสะเทือนไปทั้งเมือง,เขาต้องกลัวด้วยรึ?

สำหรับเขาแล้ว,มีพลังเพียงพอที่จะปกป้องตัวเองอย่างแน่นอน.

ซูเห่าไม่ลังเลอีกต่อไป.

เขาใช้เงินก้อนสุดท้าย,ซื้อกระดาษเปล่าห้าชิ้น,และหมึกพิเศษในการวาดม้วนคัมภีร์.

โดยทั่วไปม้วนรูปแบบสัตว์ร้ายนั้น,ต้องวาดด้วยของเหลวพิเศษ,ทว่าของเหลวที่เขาซื้อมาเป็นของแท้หรือไม่? เขาก็ไม่อาจบอกได้.

การลงรายระเอียดวาดรูปแบบสัตว์ร้ายไม่จำเป็นต้องใช้จิงซี,ดังนั้นเขาจึงสามารถวาดสลักได้อย่างรวดเร็ว.

เช้าวันถัดมา,เขาก็แต่งหน้าตัวเองให้ดูดี,เสริมรองเท้าหุ้มส้นให้สูงขึ้น,ดูเหมือนกับผู้ใหญ่ร่างเล็ก.

เขามายังร้านค้าใหญ่ของหอการค้าทันที.

พนักงานขายเอ่ยสอบถาม“โย่ว,พี่ชายน้อย,เชิญ ๆ! มีอะไรต้องการให้ช่วยหรือไม่?”

ซูเห่าเอ่ยออกมาว่า“เจ้ารับซื้อสิ่งของหรือไม่?”

พนักงานขาย พยักหน้ารับเอ่ยออกมาทันที“แน่นอน,ขอเพียงมีราคา,พวกเรารับหมด.”

ซูเห่าเอ่ยออกมาเสียงเบา“รูปแบบสัตว์ร้ายรับหรือไม่?”

พนักงานขายที่ดวงตาเบิกกว้าง,กลายเป็นเซ่อไปเลย“รูปแบบสัตว์ร้ายอย่างงั้นรึ?”

ซูเห่าที่กุมขมับ,พนักงานขายเป็นคนธรรมดา,เลยไม่เคยได้ยินสิ่งนี้หรือไม่?

เมื่อซูเห่าลังเลจะถามซ้ำ,ก็ได้ยินเสียงหอบหายใจ,ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอ่ยออกมาว่า“เจ้าจะบอกว่ารูปแบบสัตว์ร้ายของชั้นสูงนะรึ? เป็นของที่ใช้ในการก้าวเป็นปรมาจารย์ใช่ใหม?”

ซูเห่าพยักหน้ารับ

พยักงานขายพ่นลมหายใจยาวเอ่ยออกมาว่า“เรื่องนี้ข้าไม่อาจรับผิดชอบได้,เจ้ารอข้า,ข้าจะไปถามเถ้าแก่ของพวกเรา.”

พนักงานขายได้วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว,ก่อนจะนำชายชรากลับมา,พร้อมกับชี้มือมายังซูเห่า.

ชายชราก้าวเข้ามาเอ่ยออกไปทันที“สหายน้อย,เชิญที่นี่เลย.”

เรื่องราวที่เกิดขึ้น,ดูเหมือนว่าจะเป็นธุรกิจที่ไม่ธรรมอย่างที่เขาคาดไม่ถึง.

ทั้งสองทักทายกันเล็กน้อย,ชายชราไม่เอ่ยอะไรมาก,บอกว่าหากรูปแบบสัตว์ร้ายนั้นไม่มีบันทึกในหอการค้า,จะรับซื้อในราคาม้วนล่ะ 18 เหรียญทอง,ส่วนที่มีบันทึกไว้แล้ว,ไม่รับ.

จากนั้นก็เอ่ยสอบถามซูเห่าต้องการขายมากเท่าไหร่.

ซูเห่าเอ่ยตอบออกมาทันที“ห้า!”

ชายชราที่ดวงตาสั่นส่ายไปมา,หนวดกระตุก,ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างสงบ“เราต้องตรวจสอบรูปแบบสัตว์ร้ายดังกล่าวก่อน.”

ซูเห่าเอ่ยด้วยความสงสัย“ตรวจสอบอย่างไร?”

ชายชรายืนขึ้นเผยยิ้ม“เชิญที่นี่.”

จากนั้นชายชราได้นำกล่องโลหะหนาออกมา,ในกล่องนั้นมีศิลาที่ส่องแสงสีน้ำเงินเข้มออกมา.

เขานำรูปแบบสัตว์ร้ายที่ซูเห่าวาดไปวางบนศิลาสีน้ำเงินเข็ม,ในเวลานั้นลวดลายบนเส้นรูปแบบสัตว์ร้ายก็เรืองแสง.

ชายชราที่หยิบออกมาเอ่ยออกไปว่า“ใช่แล้ว,เป็นรูปแบบสัตว์ร้ายที่สมบูรณ์,นอกจากนี้ยังเป็นรูปแบบสัตว์ร้ายที่หอการค้าไม่มี,ราคา 18 เหรียญทอง.”

ซูเห่าที่พยักหน้ารับ,เอ่ยสอบถาม“ศิลานี้คืออะไร?”

ชายชราที่ส่ายหน้า,ไม่ตอบ.

ซูเห่าที่เอ่ยออกมาทันที“รูปแบบสัตว์ร้าย,ชิ้นนี้ข้าลดให้เหลือ 17 เหรียญทองได้.”

ชายชราที่เผยยิ้มออกมาทันที“ศิลานี้เรียกว่าศิลาสวรรค์,มันมีความสามารถตรวจสอบความสมบูรณ์ของรูปแบบสัตว์ร้ายได้,ขอเพียงนำรูปแบบสัตว์ร้ายไปวางบนศิลาเทียน,รูปแบบสัตว์ร้ายที่สมบูรณ์จะเรืองแสง,ทว่าสิ่งนี้ไม่อาจสัมผัสได้นาน,ไม่เช่นนั้นแล้ว,จะทำให้เจ็บป่วยและตกตายอย่างรวดเร็ว.”

ซูเห่าที่ขนหัวลุก,ยืนขึ้นถอยห่างออกมาสองสามก้าวทันที,เอ่ยด้วยความตกใจ“เฮ้ย,นี่ไม่ใช่ธาตุกัมมันตรังสีรึไง? เจ้าสัมผัสมันทุกวัน,ไม่กลัวตายรึ?”

ชายชราที่เห็นซูเห่าตกใจหวาดกลัว,ก็หัวเราะออกมาเบา ๆ,“สัมผัสในเวลาสั้น ๆ ไม่นับเป็นปัญหา,ยิ่งกว่านั้นศิลาเทียนนั้นมีค่ามาก,ทั่วทั้งเมืองหลิงหยุนมีไม่ถึงสิบชิ้น.”

ซูเห่าที่สงบใจเอ่ยออกมาว่า“ข้ายังมีธุรจัดการ,พวกเรารีบแลกเปลี่ยนกันเถอะ.”

ชายชราที่พยักหน้ารับ.

จากนั้น,ซูเห่าก็แบกถุงเหรียญทองออกจากร้าน,และจากไปอย่างรวดเร็ว.

สถานที่แห่งนี้อันตรายเกินไป,ไม่อาจอยู่นานได้นาน.

เขาเพิ่งรู้ว่าโลกนี้ก็มีวิธีพิสูจน์ความสมบูรณ์ของรูปแบบสัตว์ร้ายได้.

ดูเหมือนว่าจะใช้พลังพิเศษจากธาตุกัมมันตรังสี,สามารถฉายแสงเคลื่อนไหวตามลวดลายของสัตว์ร้าย,เพื่อทดสอบวงจรที่สมบูรณ์ของรูปแบบสัตว์ร้าย,หากวงจรรูปแบบสัตว์ร้ายไม่สมบูรณ์ก็จะไม่ตอบสนองนั่นเอง.

“พรสวรรค์จริง ๆ!”ซูเห่าที่รับรู้วิธีการใช้กัมมันตรังสี,ต้องเอ่ยอุทานออกมาทันที.

ซูเห่าถือถุงเงินใบใหญ่,รู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก.

แม้ว่าจะมีสองรูปแบบสัตว์ร้ายที่ซ้ำกับคนอื่น,ทว่าสามชิ้นก็ขายได้ราคาสูง,ยกเว้นชิ้นแรกที่ลดให้อีกฝ่ายหนึ่งเหรียญ,เขาได้รับเงินมาถึง 53 เหรียญทอง!

มีเงินแล้ว,จากนี้ก็ถึงเวลาซื้อของ.

การมีเงินจำนวนมากในถุง,ทุกสิ่งทุกอย่างดูงดงามไปหมด.

เขาใช้เงินห้าเหรียญทองเปลี่ยนชุดเกราะทั่วร่าง.

นอกจากนี้ยังซื้อมีดและเครื่องมือคุณภาพสูง 3 เหรียญทอง,สองชุด.

ดาบสั้น 1 เหรียญทอง,สองชุด.

นอกจากนี้ยังซื้อกระเป๋าเป้สะพายหลังขนาดใหญ่อีก 1ทอง.

......

เมื่อซูเห่าออกจากเมืองหลิงหยุนอีกครั้ง,เขาได้เปลี่ยนชุดทั่วร่าง,เกราะแวววับ! ภายใต้การจับจ่ายมากมาย,ทำให้เขายกระดับครั้งใหญ่,ใครเห็นเขาต้องแสบตากับความเงาของเกราะของเขาเป็นแน่.

คนรวยมันมีเสน่ห์เช่นนี้,มันเปล่งประกายเฉิดฉายเป็นที่จับตามองแบบนี้นะเอง

ซูเห่าได้ใช้เรดาร์ก้าวสู่พื้นที่รกร้าง,หลบเหล่าทหารรับจ้าง,เพียงสี่วัน,เขาก็กลับมายังถ้ำที่พักของเขาอีกครั้ง.

ไม่คาดคิดเหมือนกันว่า เขาจากไปเพียงครึ่งเดือน,ถ้ำของเขากับมีอสูรตั๊กแตนตำข้าวได้มาครอบครองซะแล้ว.

ไม่มีอะไรต้องพูดกัน,เขาเข้าไปกุดหัวของมัน,ผ่าท้องบันทึกรูปแบบสัตว์ร้าย,ก่อนนำศพไปโยนทิ้งที่เดิม.

ซากศพของสัตว์จำพวกแมลง,ไร้ค่าสำหรับซูเห่า,หลังจากบันทึกรูปแบบสัตว์ร้าย,ก็ทำได้แค่ทิ้งอย่างเดียว.

เขาไม่ชอบทดลองกับศพสัตว์ร้ายจำพวกแมลงเท่าไหร่นัก,เพราะกลิ่นและเมือกของมันนั้น,หากติดมือแล้ว,สองสามวันก็ล้างไม่ออก.

สองเดือนหลังจากนั้น.

ซูเห่าได้ลากศพของกิ้งก่าหนาม,เข้ามาในถ้ำ,เริ่มทำการผ่าศพออก.

เขาได้รับรูปแบบสัตว์ที่ไม่สมบูรณ์มากมาย,กิ้งก่าหนามที่ถูกจับจนหมด,เวลานี้เหลือศพสุดท้ายแล้ว,เขากำลังทดสอบรูนอักขระบนศพของมัน.

รูนอักขระที่ใช้ในการทดลอง,คือรูปแบบสัตว์ร้ายที่ไม่สมบูรณ์,มีโครงสร้างเล็ก ๆ ในรูปแบบสัตว์ร้ายที่สมบูรณ์,ทว่าโครงสร้างเล็ก ๆ เหล่านี้กับสามารถเปิดใช้งานได้,นี่คือสิ่งที่เขาพบหลังจากเปรียบเทียบรูปแบบสัตว์ร้ายต่าง ๆ จำนวนมาก.

เขาได้ทำการวิเคราะห์รูปแบบสัตว์ร้ายซ้ำ ๆ เปรียบเทียบกันไม่หยุด,ซึ่งได้พบกับ โครงสร้างขนาดเล็ก,ซึ่งเป็นโครงสร้างง่ายที่สุดที่เคลื่อนย้ายจิงซีแล้วเปิดใช้งานได้.

หลังจากที่ทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า,ก็ทำให้เขาค้นพบเรื่องราวบางอย่าง.

ในการค้นพบครั้งนี้,ต้องมอบความดีความชอบให้ความสามารถรูปแบบสัตว์ร้าย“สัมผัส”ของเขาเลย.

เขาพบว่า,ขอเพียงเขาเพิ่งสมาธิตรวจสอบ,ใช้สัมผัสอย่างต่อเนื่องขณะทดสอบรูปแบบสัตว์ร้าย,เขาก็จะพบความเปลี่ยนแปลงของจิงซีเพียงน้อยนิดได้.

ดังนั้นเมื่อเขาทดสอบโครงสร้าง,เขาจะเปิดการใช้งานสัมผัสเต็มที่,เพื่อเฝ้ามองความแตกต่างของโครงสร้างหลักและย่อยตลอดจนในสภาวะและเงื่อนไขต่าง ๆ.

หลังจากผ่านการวิจัยมาตลอดทั้งเดือน.

เขาได้พบกับเรื่องราวต่าง ๆ ที่คาดไม่ถึง.

เวลานี้เขาพบทิศทางของการศึกษารูนอักขระแล้ว.

“น่าประหลาดใจจริง ๆ!”ดวงตาของซูเห่าเต็มไปด้วยวามตื่นเต้น.