บทที่ 29: ถังซานและต้นไม้ทองคำ

“อืม ด้วยพลังชีวิตที่ทวนมังกรทองดูดซับมา การฟื้นฟูสภาพแวดล้อมของป่าใหญ่ซิงโต่วในภายภาคหน้าก็จะง่ายดายขึ้นมาก!”

กู่หยางเฉินมองทวนมังกรทองในมือ ซึ่งกำลังส่องประกายระลอกคลื่นสีเขียวทองจากการดูดซับพลังชีวิตมหาศาล มุมปากของเขาก็ประดับด้วยรอยยิ้ม!

อย่างไรเสีย นี่ก็นับเป็นพลังเทวะที่สั่งสมมาทั้งชีวิตของเทพชั้นรองเลยทีเดียว!

ส่วนกู่เยว่น่า นางเดินไปยังต้นไม้ทองคำที่อาอิ๋นทิ้งไว้หลังความตาย ทรุดกายลงหยิบมันขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า:

“ท่านพี่ ต้นไม้ทองคำต้นนี้...”

“อืม ถ้าข้าจำไม่ผิด ดูเหมือนว่ามันเคยเติบโตอยู่ในป่าใหญ่ซิงโต่วมาก่อน”

“ถ้าเช่นนั้น พวกเราเอามันกลับไปด้วยเถอะ มันยังมีพลังชีวิตอุดมสมบูรณ์ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการฟื้นฟูสภาพแวดล้อมของป่าใหญ่ซิงโต่ว!” กู่เยว่น่าถือต้นไม้ทองคำเดินมาหากู่หยางเฉินแล้วเอ่ยขึ้น

“หืม? น่าเอ๋อ เจ้ากำลังบอกว่าต้นไม้ทองคำต้นนี้มาจากป่าใหญ่ซิงโต่วอย่างนั้นหรือ?”

เมื่อได้ยินวาจาของกู่เยว่น่า กู่หยางเฉินก็ฉายแววประหลาดใจอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าข้อมูลนี้จะไม่ยักปรากฏในนิยายที่เขาเคยอ่านในชาติก่อนเลย!

ในนั้นบอกเพียงว่าต้นไม้ทองคำนี้ถูกถังซานย้ายมาจากที่อื่นบนดาวโต้วหลัวไปยังสื่อไหลเค่อ แต่ไม่ได้ระบุตำแหน่งที่แน่ชัด!

“ท่านพี่ไม่ทราบหรือ? เช่นนั้นให้ข้าเล่าเรื่องราวในอดีตให้ท่านฟังเถิด!”

“ในยามนั้น แดนเทพกำลังจับตามองอย่างเข้มงวด ข้าจึงไม่มีหนทางใดที่จะหยุดยั้งถังซานได้”

กู่เยว่น่าเก็บต้นไม้ทองคำเข้าที่ พลางเริ่มถ่ายทอดเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในป่าใหญ่ซิงโต่วให้พี่ชายของนางฟัง

ป่าใหญ่ซิงโต่วในอดีตมีอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาล และด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์ที่แผ่ออกมาจากกู่เยว่น่าในยามหลับใหล มันจึงค่อยๆ กลายสภาพเป็นดินแดนสวรรค์สำหรับเหล่าสัตว์วิญญาณดั่งที่เป็นในอดีต

และด้วยเหตุนี้เอง ป่าใหญ่ซิงโต่วจึงกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันอุดมสมบูรณ์และเข้มแข็งที่สุดบนดาวโต้วหลัว!

และในฐานะแก่นแท้แห่งชีวิตของดาวโต้วหลัว ต้นไม้ทองคำจึงถือกำเนิดขึ้นในป่าใหญ่ซิงโต่ว ก่อเกิดเป็นแหล่งพลังงานแห่งชีวิตอันไพศาลร่วมกับทะเลสาบแห่งชีวิต เพื่อหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งในโลกนี้

ในยุคนั้น สรรพชีวิตทั้งมวลบนดาวโต้วหลัว ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ สัตว์วิญญาณ หรือสิ่งมีชีวิตอื่นใด ต่างก็เคยได้รับการบำรุงเลี้ยงจากพลังชีวิตของต้นไม้ทองคำและทะเลสาบแห่งชีวิตนี้!

หลังจากที่ถังซานบรรลุเป็นเทพและเอาชนะบีบีตงและเฉียนเริ่นเสวี่ยได้ เขาก็ยังไม่ได้ทะยานขึ้นสู่แดนเทพโต้วหลัวในทันที

แต่ด้วยการจัดการของเทพอาชูร่าในขณะนั้น เขาจึงยังคงอยู่บนทวีปโต้วหลัวต่ออีกระยะหนึ่ง เพื่อให้เขาสามารถจัดแจงธุระการงานทั้งหมดในแดนล่างให้เรียบร้อยเสียก่อน

ดังนั้น ถังซานจึงอาศัยตบะระดับเทพของตนสำรวจไปทั่วทั้งดาวโต้วหลัว รวมถึงสถานที่อย่างส่วนที่ลึกที่สุดของป่าใหญ่ซิงโต่ว ซึ่งในตอนนั้นถูกนับว่าเป็นเขตต้องห้ามแห่งชีวิต

ในระหว่างกระบวนการนี้ ทุกสิ่งบนดาวโต้วหลัว รวมถึงมรดกเทพบางส่วน ล้วนตกอยู่ในสายตาของถังซาน เขายังได้ครอบครองสมบัติล้ำค่าจากธรรมชาติมากมาย และเปิดทางให้สมาชิกเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อรุ่นแรกได้สืบทอดตำแหน่งเทพ

และสำหรับต้นไม้ทองคำ ขุมทรัพย์ล้ำค่าที่แผ่พลังชีวิตออกมาสู่โลกภายนอกอยู่ตลอดเวลาเช่นนี้ ย่อมไม่อาจคลาดพ้นสายตาของถังซานไปได้

เมื่อมองดูต้นไม้ทองคำเบื้องหน้า ถังซานก็นึกถึงมารดาของเขา จักรพรรดิเงินคราม ผู้ไม่สามารถกลายเป็นเทพได้เพราะนางเป็นสัตว์วิญญาณ นี่คือกฎเหล็กของแดนเทพโต้วหลัว!

แม้ว่าเขาจะเป็นถึงเจ้าของตำแหน่งเทพคู่อาชูร่าและเทพสมุทร เขาก็ไม่สามารถใช้อำนาจของตนเพื่อเปิดทางลัดให้มารดาได้!

แต่ทว่า... หากเขาปล่อยให้มารดาของเขาหลอมรวมหรือยึดครองต้นไม้ทองคำต้นนี้ กลายเป็นแก่นแท้แห่งชีวิตของดาวโต้วหลัว...

เมื่อนั้น นางก็จะสามารถหลีกเลี่ยงกฎเกณฑ์ข้อนี้ที่แดนเทพตั้งไว้ได้โดยตรง ทำให้อาอิ๋น มารดาของเขา ครอบครองตบะและความแข็งแกร่งระดับเทพชั้นรองได้

ไม่เพียงเท่านั้น ในฐานะแก่นแท้แห่งชีวิต นางจะได้รับพลังหนุนส่งจากทั้งระนาบโต้วหลัว

นี่จะทำให้มั่นใจได้ว่าหลังจากที่อาอิ๋นกลายเป็นเทพ ความแข็งแกร่งของนางจะไม่ด้อยไปกว่าเทพชั้นรองทั่วไปในแดนเทพเลย

อันที่จริง หากนางอยู่บนดาวโต้วหลัว นางถึงกับจะได้เปรียบอยู่บ้างเมื่อต้องต่อกรกับทวยเทพในระดับเดียวกัน

หลังจากที่อาอิ๋นยึดครองต้นไม้ทองคำได้สำเร็จ ถังซานก็ดูเหมือนจะรู้สึกว่าป่าใหญ่ซิงโต่วนั้นไม่ปลอดภัยนัก เขาจึงโยกย้ายต้นไม้ทองคำทั้งต้นเข้าไปปลูกไว้ในสื่อไหลเค่อโดยตรง

หลังจากนั้น สื่อไหลเค่อก็ได้อาศัยพลังชีวิตที่แผ่ออกมาจากต้นไม้ทองคำ เพื่อเร่งความเร็วในการบ่มเพาะและพัฒนาร่างกายของเหล่านักเรียนสถาบันชั้นใน

นี่คือสิ่งที่ค่อยๆ นำไปสู่สิ่งที่เรียกว่าความรุ่งโรจน์และเกียรติยศของสื่อไหลเค่อในปัจจุบัน!

“ข้ารู้เพียงว่าต้นไม้ทองคำนี้ถูกถังซานย้ายมา แต่ไม่นึกเลยว่ามันถูกย้ายมาจากป่าใหญ่ซิงโต่ว!”

“หากเป็นเช่นนั้น การฟื้นฟูสภาพแวดล้อมของป่าใหญ่ซิงโต่วก็จะง่ายดายขึ้นมาก!”

หลังจากฟังคำบอกเล่าของกู่เยว่น่าจนจบ ดวงตาของกู่หยางเฉินก็เปล่งประกายขึ้น และรอยยิ้มจางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

“เอาล่ะ ท่านพี่ พวกเรารีบกลับกันเถอะ จะได้ฉวยเวลาฟื้นฟูสภาพแวดล้อมของป่าใหญ่ซิงโต่ว ข้าเริ่มเบื่อที่จะอยู่ในระนาบมิตินี้แล้ว!”

“และบัดนี้เมื่อต้นไม้ทองคำกลับมา หากเราเพิ่มพลังเทวะแห่งชีวิตของข้า และสิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุด ต้นไม้โบราณแห่งชีวิตเข้าไป พวกเราอาจจะสามารถขยายอาณาเขตของป่าใหญ่ซิงโต่วให้กว้างไกลออกไปอีก หรือแม้กระทั่งก่อกำเนิดระนาบมิติย่อยขึ้นมาเลยก็ได้!”

“อืม เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ!”

ขณะที่พวกเขาสนทนากัน ร่างของกู่หยางเฉินและกู่เยว่น่าก็หายลับไปจากจุดเดิมในทันที

วินาทีต่อมา ทั้งสองก็ปรากฏกายขึ้นโดยตรงเหนือทะเลสาบแห่งชีวิตในป่าใหญ่ซิงโต่ว

“ฟุ่บ!”

ทันใดนั้น เสียงแผ่วเบาก็แว่วเข้าหูของพวกเขา เมื่อมาถึงป่าใหญ่ซิงโต่ว ต้นไม้ทองคำกลับพลันบินออกจากมือไปเอง

จากนั้น มันก็บินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้เหนือป่าใหญ่ซิงโต่วอย่างต่อเนื่อง ราวกับนักเดินทางผู้ห่างบ้านไปนานหลายปีได้กลับคืนสู่เหย้าในที่สุด

ไม่เพียงเท่านั้น กู่หยางเฉินและกู่เยว่น่ายังสัมผัสได้ถึงอารมณ์ปิติยินดีและลิงโลดใจจากต้นไม้ทองคำต้นนี้

หลังจากการต่อสู้ที่ทำลายล้างเจดีย์วิญญาณ พื้นที่โดยรอบของป่าใหญ่ซิงโต่วก็ถูกเหล่าสัตว์วิญญาณกวาดล้างจนสะอาด

ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงก็ย้ายออกไปนานแล้ว โดยถูกจัดแจงย้ายถิ่นฐานไปยังที่อื่นโดยสหพันธ์สุริยันจันทรา

ตลอดกระบวนการนี้ อาณาเขตของป่าใหญ่ซิงโต่วก็ได้ขยายออกไปอย่างมากเช่นกัน

ทว่า ในตอนนี้ นอกจากพื้นที่แกนกลางแล้ว ก็ไม่มีพืชพันธุ์ใดๆ ในที่อื่นเลย มันว่างเปล่ารกร้าง ดุจดินแดนร้าง

ในไม่ช้า ต้นไม้ทองคำนี้ก็ดูเหมือนจะบินสำรวจป่าใหญ่ซิงโต่วจนหนำใจแล้ว ภายใต้สายตาอยากรู้อยากเห็นของเหล่าสัตว์วิญญาณโดยรอบ มันก็ลอยตัวนิ่งอยู่เหนือทะเลสาบแห่งชีวิต

สถานที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ศูนย์กลางของป่าใหญ่ซิงโต่วทั้งหมดมาโดยตลอด เมื่อยืนอยู่ที่นี่ คลื่นพลังงานที่ปล่อยออกมาจะสามารถแผ่รัศมีครอบคลุมไปทั่วทั้งป่าใหญ่ซิงโต่วได้โดยตรง!

“ตูม!”

พร้อมกับเสียงสั่นสะเทือนแผ่วเบา แสงสว่างเจิดจ้าก็ระเบิดออกจากต้นไม้ทองคำในทันที ดุจดั่งดวงสุริยัน สาดกระจายพลังงานแห่งชีวิตจำนวนมหาศาลไปทั่วทั้งป่าใหญ่ซิงโต่ว!