บทที่ 19: โจมตีเจดีย์วิญญาณ (1)
บทที่ 19: โจมตีเจดีย์วิญญาณ (1)
“ตี้เทียนเป็นอะไรไป?”
ภายในป่าใหญ่ซิงโต่ว เหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายต่างพากันงุนงงอย่างที่สุด เมื่อเห็นกู่เยว่น่าโผเข้ากอดชายผมทองที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น
มีเพียงตี้เทียนเท่านั้นที่จ้องมองภาพบนท้องฟ้า ท่าทางของเขากลับยิ่งตื่นเต้นกระวนกระวายจนไม่สามารถสงบอารมณ์ได้
ในฐานะมังกรที่แท้จริงผู้ติดตามราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า มายังดาวโต้วหลัวหลังจากที่เทพมังกรถูกแยกร่าง ตี้เทียนย่อมเคยผ่านประสบการณ์ในสงครามเทพมังกรมาด้วยตนเอง
ดังนั้น เขาย่อมรับรู้ถึงการมีอยู่ของราชามังกรทองเป็นธรรมดา!
ในทันใดนั้น เขาก็โค้งคำนับให้กู่หยางเฉิน: “ผู้ใต้บังคับบัญชา ตี้เทียน ขอคารวะนายท่านราชามังกรทอง”
“ปี้จี, ราชาหมื่นอสูร, สยงจวิน, ราชาโลหิต, จื่อจี, วิญญาณอสูร ขอคารวะนายท่านราชามังกรทอง!”
แม้ว่าเหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายตนอื่นๆ จะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นท่าทีของกู่เยว่น่าและปฏิกิริยาของตี้เทียน พวกเขาก็ย่อมรู้โดยธรรมชาติว่าควรทำสิ่งใด!
“อืม พวกเจ้าทั้งหมดลุกขึ้นเถิด!”
“พวกเจ้าเองก็ออกมาด้วย”
กู่หยางเฉินพยักหน้าให้พวกเขา จากนั้นก็เรียกจักรพรรดินีหิมะและคนอื่นๆ ออกมา!
“สวัสดี ตี้เทียน และพวกเจ้าทุกคนในป่าใหญ่ซิงโต่ว ไม่ได้พบกันนานเลยนะ!” จักรพรรดินีหิมะทักทายตี้เทียนและคนอื่นๆ พร้อมรอยยิ้ม!
“จักรพรรดินีน้ำแข็ง, จักรพรรดินีหิมะ พวกเจ้าไม่ได้กลายเป็นวิญญาณจิตของฮั่วอวี่เฮ่าและตามเขาไปแดนเทพแล้วหรอกรึ? เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
“แล้วก็สัตว์มงคล เจ้าไม่ได้สละชีพให้เจ้าสารเลวฮั่วอวี่เฮ่านั่นไปแล้วหรอกหรือ?”
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ตี้เทียนและเหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายตนอื่นๆ ต่างมองไปยังเหล่าวิญญาณจิตผู้ยิ่งใหญ่ด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง!
“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณนายท่านราชามังกรทอง เรื่องราวมันเป็นเช่นนี้”
จากนั้น จักรพรรดินีหิมะและคนอื่นๆ ก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแดนเทพให้เหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายแห่งป่าใหญ่ซิงโต่วฟังโดยย่อ!
หลังจากฟังจบ ตี้เทียนและคนอื่นๆ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา:
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่นึกเลยว่าคนอย่างถังซานและฮั่วอวี่เฮ่าจะมีวันแบบนี้กับเขาด้วย!”
“เจ้าจักรพรรดิปีศาจเฒ่า ทำได้ดีมาก! ทำไมข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเจ้าจะกล้าหาญถึงเพียงนี้!” ตี้เทียนกล่าวพลางหัวเราะพลางตบไหล่ของจักรพรรดิปีศาจ
“เหอะ ยังมีเรื่องที่เจ้า ตี้เทียน ไม่รู้อีกเยอะ!” จักรพรรดิปีศาจแค่นเสียง อารมณ์ของเขาย่อมดีอย่างน่าเหลือเชื่อ
ในฐานะสัตว์วิญญาณจากทวีปสุริยันจันทรา นับตั้งแต่สองทวีปหลอมรวมเข้าด้วยกัน เขาก็เป็นคู่แข่งกับตี้เทียนมาโดยตลอด บัดนี้ในที่สุดเขาก็แข็งแกร่งกว่าเจ้านี่แล้ว มีหรือที่เขาจะไม่ยินดี?
“อย่างไรก็ตาม บัดนี้นายท่านทั้งสองได้กลับมาแล้ว การฟื้นฟูเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณของเราก็มีความหวังเสียที!”
หลังจากได้ฟังเรื่องเล่าของจักรพรรดินีหิมะและจักรพรรดิปีศาจ ตี้เทียนและเหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายแห่งซิงโต่วก็พากันหัวเราะอย่างสุดเสียง ในใจของพวกเขารู้สึกโล่งสบายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าพวกเขาได้ไปสัมผัสกับมหาสงครามในแดนเทพด้วยตนเอง
เพราะนับตั้งแต่สงครามเทพมังกรเป็นต้นมา สัตว์วิญญาณก็ไม่สามารถกลายเป็นเทพได้อีก เหล่าสัตว์วิญญาณบนดาวโต้วหลัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการพัฒนาอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีเครื่องมือวิญญาณและระบบวิญญาณจิต ก็ต้องทนทุกข์จากการถูกล่าอย่างไม่ยุติธรรมนับครั้งไม่ถ้วน จนบัดนี้มาถึงจุดที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว
แต่บัดนี้ ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเชิดหน้าชูตาและทวงคืนทุกสิ่งที่เผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณสูญเสียไปตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้แล้ว!
“ชิวเอ๋อ ข้าขอโทษ ตอนนั้นข้าปกป้องเจ้าได้ไม่ดีพอ”
ขณะที่เหล่าสัตว์วิญญาณดุร้ายยังคงดื่มด่ำอยู่กับความปิติยินดี ราชาโลหิตก็ได้มาอยู่เบื้องหน้าสิงโตทองสามตาตั้งแต่เมื่อใดมิทราบ เขาก้มศีรษะลง ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด!
นับตั้งแต่ที่สิงโตทองสามตาแลกเปลี่ยนความทรงจำกับไต้หยี่เฮ่าในป่าใหญ่ซิงโต่ว จากนั้นก็ใช้ชื่อหวังชิวเอ๋อ และสุดท้ายก็สละชีพเพื่อไต้หยี่เฮ่า ราชาโลหิตก็จมอยู่กับการตำหนิตนเองอย่างลึกซึ้ง
เขาไม่เข้าใจ และไม่สามารถหยั่งถึงแผนการของถังซานได้ เขาทำได้เพียงโทษตัวเองทั้งหมด โดยเชื่อว่าเขาล้มเหลวในหน้าที่ปกป้องสัตว์มงคล ซึ่งนำไปสู่เรื่องราวทั้งหมดที่ตามมา!
“ท่านลุงราชาโลหิต อย่าเป็นเช่นนี้เลย ทั้งหมดนี้เป็นแผนการของถังซานที่ต้องการชิงโชคชะตาของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ ท่านไม่ผิดหรอก!”
“อีกอย่าง ข้าไม่ได้ชื่อหวังชิวเอ๋อ นั่นเป็นเพียงผลผลิตจากแผนการของถังซานและมันได้กลายเป็นอดีตไปนานแล้ว!”
“ข้าตั้งชื่อใหม่ให้ตัวเองว่า กู่ซิงหลิง พวกท่านทุกคนจำชื่อนี้ไว้นะ!”
กู่ซิงหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม พลางมองไปยังเหล่าท่านลุงท่านป้าที่คอยดูแลนางมาโดยตลอด
“ได้ พวกเราจำได้แล้ว!”
การพูดคุยสั้นๆ จบลงอย่างรวดเร็ว
คืนนั้น ป่าใหญ่ซิงโต่วที่เงียบเหงามานานหลายปีก็พลันกลับมาคึกคักอีกครั้ง เพื่อเป็นการต้อนรับการกลับมาของกู่หยางเฉินและเหล่าวิญญาณจิตเช่นจักรพรรดินีหิมะ สัตว์วิญญาณเกือบทั้งหมดในป่าใหญ่ซิงโต่วต่างนำอาหารเลิศรสและสุราชั้นดีที่สุดของเผ่าตนเองออกมา
งานเลี้ยงดำเนินไปเป็นเวลานานมาก จนกระทั่งค่อยๆ จบลงในวันรุ่งขึ้น!
หลังจากพักผ่อนไประยะหนึ่ง กู่หยางเฉินก็เรียกสัตว์วิญญาณและวิญญาณจิตทั้งหมด รวมถึงกู่เยว่น่า ไปยังเกาะเล็กกลางทะเลสาบแห่งชีวิต ตั้งใจจะเริ่มแผนฟื้นฟูเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณในทันที!
“นายท่านมังกรทองเรียกพวกเรามามีภารกิจใดรึ?” สัตว์วิญญาณหลายตนมองกู่หยางเฉินด้วยความสงสัย แม้แต่กู่เยว่น่าก็ไม่มีข้อยกเว้น!
เพื่อเป็นการแยกแยะให้ชัดเจน หลังจากพูดคุยกันง่ายๆ พวกเขาก็ตัดสินใจเรียกกู่เยว่น่าว่า 'นายท่านมังกรเงิน' และกู่หยางเฉินว่า 'นายท่านมังกรทอง'!
“ข้าเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า การที่เผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณจะฟื้นฟูได้นั้น จำเป็นต้องสร้างอารยธรรมและระเบียบแบบแผนของตนเอง และแง่มุมที่สำคัญที่สุดในนั้นก็คือเทคโนโลยี!”
“สันนิษฐานว่า พวกเจ้าเองก็คงตระหนักดีว่าเหล่าปรมาจารย์วิญญาณมนุษย์อาศัยสิ่งใดในการบีบคั้นเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณจนตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ใช่หรือไม่?”
“ท่านพี่หมายความว่าให้พวกเราแทรกซึมเข้าไปในโลกมนุษย์เพื่อเรียนรู้เทคโนโลยีเครื่องมือวิญญาณของพวกเขางั้นหรือ?”
กู่เยว่น่าเอียงคอพูด ในใจของนางก็มีความคิดเช่นนี้เช่นกัน: หากจะทำลายศัตรู ก็ต้องเข้าใจพวกเขาก่อน!
แต่ที่ทำให้นางประหลาดใจก็คือ กู่หยางเฉินกลับมองนางด้วยสายตาที่คล้ายจะรำคาญเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า:
“น่าเอ๋อ เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่? พลังของเราในตอนนี้อยู่ในระดับใด? หากพวกเราต้องการสิ่งใด พวกเราก็แค่ไปเอามันมาตรงๆ ยังจำเป็นต้องแทรกซึมอีกหรือ?”
“เอ๊ะ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู่เยว่น่าก็พลันได้สติ!
ใช่แล้ว ในสภาพของนางตอนนี้ แม้ว่าอาการบาดเจ็บจะยังไม่หายดี แต่นางก็ยังครอบครองความแข็งแกร่งและตบะระดับเทพชั้นหนึ่งขั้นสูงสุด ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้พี่ชายของนางยังไม่กลับมา เพียงนางคนเดียวก็สามารถบดขยี้สิ่งที่เรียกว่าสหพันธ์สุริยันจันทรา วิหารเทพสงคราม เจดีย์วิญญาณ สำนักถัง และสื่อไหลเค่อ ได้อย่างง่ายดาย!
จะมัวไปทำความเข้าใจพวกมันทำไม? แค่สั่งให้พวกมันส่งมอบสิ่งที่ต้องการมาก็พอ หากพวกมันไม่ฟัง ก็แค่ฆ่าทิ้งเสีย!
เมื่อกู่หยางเฉินช่วยเตือนสติ ความคิดของกู่เยว่น่าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นและกล่าวว่า:
“ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้ กองกำลังที่อยู่ใกล้ป่าใหญ่ซิงโต่วมากที่สุดก็คือเจดีย์วิญญาณมิใช่หรือ?”
“ถูกต้อง เจดีย์วิญญาณ เพื่อการวิจัยวิญญาณจิต พวกมันยังเป็นองค์กรที่ล่าสัตว์วิญญาณมากที่สุดอีกด้วย พวกเราจะเริ่มต้นที่พวกมันนี่แหละ!”
“พวกเจ้าทั้งหมดไปเตรียมตัว อีกไม่นานพวกเราจะบุกโจมตีเจดีย์วิญญาณ!”
กู่หยางเฉินพยักหน้า จากนั้นก็ออกคำสั่งแก่เหล่าสัตว์วิญญาณโดยตรง!