บทที่ 15: ถังหวู่หลินกับสามภูตตระกูลฮวง
บทที่ 15: ถังหวู่หลินกับสามภูตตระกูลฮวง
“ตู้ม!”
พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่น โล่ป้องกันเหนือแดนเทพก็แตกสลาย ความปั่นป่วนแห่งห้วงมิติจากภายนอกทะลักเข้ามาในแดนเทพทันที และเริ่มทำลายล้างอย่างต่อเนื่อง
“บัดซบ! ไอ้ราชามังกรทองชั่วช้านั่น!”
“พวกเราสองคนจะไปซ่อมแซมรอยแตก พวกเจ้าที่เหลือจงคอยรักษาโล่ป้องกันด้วยแกนกลางแดนเทพไว้!”
“เมื่อแดนเทพกลับสู่สภาวะมั่นคง พวกเราจะระดมพลังดั้งเดิมของแกนกลางแดนเทพทันที เพื่อดูว่าจะสามารถชุบชีวิตถังซานได้อีกครั้งหรือไม่!”
เมื่อจีตงและเลี่ยเยี่ยนพูดจบ พวกเขาก็บินตรงขึ้นไป ตั้งใจจะซ่อมแซมโล่ป้องกัน
ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็กำลังครุ่นคิดว่าจะฟื้นคืนชีพถังซานได้อย่างไร เพราะชายคนนี้สำคัญต่อแดนเทพในปัจจุบันอย่างยิ่ง เทพอาชูร่าคือตัวแทนของกฎเกณฑ์และความเป็นระเบียบของแดนเทพ!
ราชันเทพทั้งห้าแห่งแดนเทพโต้วหลัวล้วนมีพลังจากต้นกำเนิดเดียวกัน โล่ป้องกันที่เกิดจากการหลอมรวมของเทพชีวิตและเทพทำลายล้าง ย่อมสามารถซ่อมแซมได้โดยพวกเขาทั้งสอง!
ส่วนเทพองค์อื่นๆ ก็ยังคงอยู่ที่แกนกลางแดนเทพ คอยส่งพลังงานที่จำเป็นสำหรับโล่ป้องกันต่อไป
ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ แต่เสียงร้องไห้ของทารกกลับทำลายความสงบนั้นลง!
เหล่าทวยเทพแห่งโต้วหลัวมองอย่างพินิจ ก็เห็นว่าในตำแหน่งเดิมของเสี่ยวอู่ มีทารกแรกเกิดคนหนึ่งนอนอยู่เพียงลำพัง!
“เด็กคนนี้คือลูกที่เพิ่งเกิดของถังซานหรือเปล่า? เขาดูเหมือนจะชื่อถังหวู่หลินนะ?”
“ตอนที่ราชามังกรทองจับตัวและสังหารเสี่ยวอู่ เขาก็ทิ้งเด็กคนนี้ไว้ที่นี่”
“ก่อนหน้านี้ ตอนที่เทพทำลายล้างก่อเรื่องและผนึกครอบครัวเทพสมุทร พวกเขาก็อาศัยพลังสายเลือดระดับราชันเทพที่หลงเหลืออยู่ในเลือดสายสะดือของเด็กคนนี้ตอนเกิดนี่แหละ ถึงได้ฝ่าออกมาได้!”
“เทพีแห่งชีวิตถึงกับมอบพรแห่งชีวิตให้เขาตอนเกิดด้วยนะ และมันก็ยังคงทำงานอยู่แม้ว่านางจะตายไปแล้ว!”
“โอ้สวรรค์ เพิ่งเกิดมาก็ต้องสูญเสียพ่อแม่ ช่างน่าสงสารอะไรอย่างนี้ แล้วตอนนี้แดนเทพยังต้องเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่ อนาคตของเด็กคนนี้จะเป็นอย่างไรกัน!”
เทพธิดาองค์หนึ่งประคองถังหวู่หลินไว้ขณะที่ยังคงใช้พลังเทพรักษาโล่ป้องกัน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความปวดใจ!
ในแดนเทพปัจจุบัน เหลือเพียงราชันเทพมือใหม่สององค์ และพวกเขายังต้องเผชิญกับการทำลายล้างของความปั่นป่วนแห่งห้วงมิติ หากเกิดข้อผิดพลาด แม้แต่เหล่าทวยเทพเองก็อาจจะเอาตัวไม่รอด แล้วพวกเขาจะมีกำลังหรือพลังงานเหลือไปปกป้องทารกได้อย่างไร?
“ตระกูลเทพสมุทรได้สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่แก่แดนเทพ และตอนนี้พวกเขาก็ได้สละชีพเพื่อแดนเทพ พวกเราจะทอดทิ้งลูกของเขาไม่ได้!”
หรงเนี่ยนปิงมองเจ้าตัวเล็กตรงหน้า เขากำหมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว!
ไอ้ราชามังกรทองนั่นสังหารถังซานสหายรักของเขา และยังทำให้ศิษย์และผู้สืบทอดของเขากลายเป็นคนพิการ หนี้แค้นนี้มิอาจอยู่ร่วมโลกได้!
“ข้าเคยได้ยินมาว่าตระกูลเทพสมุทรล้วนมาจากสถานที่ที่เรียกว่าดาวโต้วหลัว และปู่ย่าของเจ้าหนูอู่หลินผู้นี้ก็คือผู้คุมกฎระนาบและแก่นแท้แห่งชีวิตของดาวดวงนั้น!” เทพอีกองค์หนึ่งเอ่ยขึ้น
“ถ้าเช่นนั้น ทำไมพวกเราไม่ส่งเด็กคนนี้ไปที่นั่นล่ะ? มีปู่ย่าคอยดูแล ย่อมดีกว่าต้องมาทนทุกข์กับพวกเรา!”
“เฮ้อ ตอนนี้ก็คงทำได้เท่านี้ มาเถอะ ทุกคน ช่วยกันเปิดช่องทางมิติไปยังดาวโต้วหลัว ข้าจะส่งเด็กคนนี้ไปเอง”
หรงเนี่ยนปิงอุ้มถังหวู่หลินเดินไปข้างหน้า กำลังจะเปิดช่องทางมิติ แต่สายตาของเขาก็พลันเหลือบไปเห็นตำแหน่งเทพทั้งสอง คือเทพสมุทรและเทพอาชูร่า ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางอากาศ
“นี่คือ... ตำแหน่งเทพทั้งสองของถังซาน ตอนนี้เสี่ยวอู่ตายแล้ว ตำแหน่งเทพทั้งสองของเขาก็ถูกราชามังกรทองซัดจนกระจัดกระจาย แม้ว่าภายหลังจะสามารถฟื้นคืนชีพได้โดยอาศัยพลังดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในแกนกลางแดNเทพ แต่ก็คาดว่าเขาคงไม่สามารถฟื้นคืนสู่สภาวะสูงสุดของการหลอมรวมสองเทพได้อีก!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไยไม่มอบตำแหน่งเทพหนึ่งในนั้นให้เจ้าตัวเล็กนี่เล่า อย่างน้อยเขาก็จะมีพลังไว้ป้องกันตัวบนทวีปโต้วหลัว และสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองได้!”
“ข้าเชื่อว่าต่อให้ถังซานตื่นขึ้นมาตอนนี้ เขาก็ต้องทำเช่นเดียวกันอย่างแน่นอน!”
“อีกอย่าง ข้าเห็นว่าเขาอยากหาคนสืบทอดตำแหน่งเทพสมุทรของเขามานานแล้ว ถ้าข้าไม่รีบส่งต่อตำแหน่งเทพแห่งอารมณ์ให้เจ้าหนูอวี่เฮ่าไปเสียก่อน! ป่านนี้เจ้าหนูอวี่เฮ่าคงได้สืบทอดตำแหน่งเทพสมุทรของเขาไปแล้ว!”
“เพราะเรื่องนี้ ถังซานถึงได้โกรธข้า ข้าเลยติดค้างบุญคุณเขา ไม่อย่างนั้นข้าคงพาภรรยาของข้าหนีออกจากแดนเทพแห่งนี้ไปนานแล้ว!”
“แถมเมื่อไม่นานมานี้ เขายังวางแผนจะมอบตำแหน่งเทพสมุทรให้เจ้าหนูโจวเหวยฉิงนั่นอีก แต่เจ้านั่นไม่อยากได้ กลับไปสนุกสนานที่แดนล่างจนพอใจก่อนถึงได้สืบทอดตำแหน่งเทพทำลายล้างไป! ฮ่าฮ่าฮ่า เรื่องนั้นทำข้าหัวเราะแทบตาย!”
“ตอนนี้ข้าจะช่วยเจ้าส่งมอบตำแหน่งเทพสมุทรออกไป ถือเป็นการสะสางพันธะกรรมนี้ให้จบสิ้น!”
“ถังซาน หากเจ้ายังตื่นขึ้นมาได้ เจ้าต้องขอบคุณข้าดีๆ ล่ะ!”
พูดจบ หรงเนี่ยนปิงก็ดึงตำแหน่งเทพทั้งสองมาอยู่ตรงหน้าเขา
จากนั้น หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ฝังตำแหน่งเทพสมุทรและมรดกต่างๆ พร้อมด้วยสิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุดอย่างสามง่ามเทพสมุทรและปีกเทพสมุทรทั้งแปด เข้าไปในร่างของถังหวู่หลิน!
หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ หรงเนี่ยนปิงดูเหมือนจะกังวลว่าเจ้าตัวเล็กจะไม่สามารถควบคุมพลังอันแข็งแกร่งเช่นนี้ได้ เขาจึงได้ผนึกมันไว้หลายชั้นภายในร่างกายของเด็กน้อย ซึ่งจะค่อยๆ ปลดผนึกออกทีละขั้นเมื่อเขาบ่มเพาะและเติบโตบนทวีปโต้วหลัว เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของเขาเอง!
ขณะเดียวกัน เขาก็ทิ้งข้อความบางอย่างไว้บนตัวถังหวู่หลิน เพื่ออธิบายสถานการณ์ปัจจุบันให้ปู่ย่าของเขาบนดาวโต้วหลัวฟัง
และบอกพวกเขาว่าไม่ต้องกังวล ว่าด้วยราชันเทพแห่งความดีและความชั่วทั้งสอง และพลังดั้งเดิมของแดนเทพภายในแกนกลางแดนเทพ ถังซานอาจจะยังไม่ตายจริงๆ ก็ได้!
ใครจะรู้ว่าหากถังซาน ผู้ซึ่งหวงแหนตำแหน่งเทพทั้งสองนี้ดั่งชีวิตจิตใจ ได้มาเห็นการกระทำของหรงเนี่ยนปิง เขาจะคิดอย่างไร!
ขณะที่หรงเนี่ยนปิงกำลังยุ่งอยู่กับการส่งตัวถังหวู่หลิน "ร่างไร้วิญญาณ" ของถังซานที่นอนอยู่ไกลออกไป ดูเหมือนจะขยับเล็กน้อย ทว่ามันก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเทพองค์ใดเลย!
ในขณะนี้ สติของถังซานดูเหมือนจะเข้าสู่พื้นที่สีขาวอันกว้างใหญ่ไพศาล รอบด้านมีแต่ความโกลาหล ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดอยู่ที่นั่น!
“นี่... ที่นี่มันที่ไหนกัน!”
“ไม่ ข้าต้องออกไป! ข้ายังไม่ได้แก่นเทพของราชามังกรทอง แผนการพันปีของข้ายังไม่สำเร็จ ข้ายังไม่ได้ควบคุมแดนเทพ ข้าจะมาล้มลงที่นี่ไม่ได้!”
ถังซานมองไปรอบๆ อย่างตกตะลึง ทักษะสวรรค์ลึกลับและพลังเทพระดับราชันเทพที่เขาภาคภูมิใจนักหนา ก็กลับไร้ผลในยามนี้!
จากนั้น ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ เขาก็วิ่งไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต
แต่พื้นที่นี้ดูเหมือนจะไร้ที่สิ้นสุด เขาไม่รู้ว่าวิ่งไปนานแค่ไหน แต่ก็ยังไม่เห็นสิ่งใดเลย ราวกับว่าเขาได้มาถึงจุดสิ้นสุดของกาลเวลา!
“มาเถิด!”
“ลูกข้า มาหาข้าเถิด!”
“ใครน่ะ!”
เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ระบบประสาททั้งหมดของถังซานก็ตึงเครียดในบัดดล!
พื้นที่ลึกลับแห่งนี้กลับมีสิ่งมีชีวิตอยู่ และดูเหมือนว่ามันจะเฝ้ามองเขาอยู่ตลอดเวลา หากมันโจมตีเข้ามาโดยตรง...
“ข้ามีนามว่า สามภูตตระกูลฮวง ข้าคือพระผู้สร้าง เดินทางข้ามผ่านระนาบต่างๆ เป็นตัวแทนแห่งมรรคาแห่งสวรรค์ของจักรวาลนี้ เจ้าคือผู้ที่ข้าเลือก!”
“อย่ากลัวไปเลย เด็กน้อย ข้าไม่ทำร้ายเจ้า เส้นเวลาของทวีปโต้วหลัวเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง และข้าต้องการให้เจ้าไปแก้ไขมันให้ถูกต้อง!”
“ไปเถอะ ถึงเวลาที่เจ้าต้องตื่นแล้ว!”