บทที่ 13: ทุ่มรักจนหมดใจ สุดท้ายไม่เหลืออะไร
บทที่ 13: ทุ่มรักจนหมดใจ สุดท้ายไม่เหลืออะไร
“แค่ก, แค่ก!!!”
ในขณะนี้ นอกจากหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งแล้ว วิญญาณจิตตนอื่นๆ ของไต้หยี่เฮ่าต่างกำลังฝืนทน มุ่งหน้าไปยังสมรภูมิระหว่างกู่หยางเฉินและถังซาน
ทุกย่างก้าวที่เคลื่อนไป พลังสะท้อนกลับจากพันธสัญญาวิญญาณจิตในร่างก็ยิ่งรุนแรงขึ้น มันกัดกร่อนร่างกายของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง ราวกับถูกคมมีดนับพันฉีกกระชาก
ในฐานะวิญญาณจิต พวกเขาไม่มีร่างกายเนื้อ มีเพียงร่างวิญญาณที่เป็นดังมายาเท่านั้น และในตอนนี้ แม้แต่ร่างมายานั้นก็ยังเลือนรางอย่างยิ่งยวดเมื่อเผชิญกับพลังสะท้อนกลับอันรุนแรง ราวกับจะสลายไปได้ทุกเมื่อ!
แต่ถึงกระนั้น เหล่าวิญญาณจิตก็ยังกัดฟันทนต่อพลังสะท้อนกลับ พยายามดิ้นรนต่อไป นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของพวกเขาที่จะหนีออกจากแดนเทพ และพวกเขาจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!
ก่อนหน้านี้ หลังจากได้ฟังคำพูดของจักรพรรดิปีศาจและได้ประจักษ์ถึงพลังระดับราชันเทพสูงสุดของกู่หยางเฉิน จักรพรรดินีหิมะและเหล่าวิญญาณจิตที่ยิ่งใหญ่ตนอื่นๆ ก็เกิดความคิดที่ต่างออกไป
ในเมื่อเหล่าเทพมีแดนเทพของตัวเองได้ เหตุใดเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณของพวกตนจึงจะมีแดนเทพของตัวเองบ้างไม่ได้? ทำไมต้องคอยพึ่งพาอาศัยเหล่าเทพเหล่านี้ด้วย?
พวกตนล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ เหตุใดจึงมีเพียงวิญญาณจารย์ที่เป็นมนุษย์เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้กลายเป็นเทพ? เหตุใดสัตว์วิญญาณจึงเป็นเทพไม่ได้?
ดังนั้น ตอนนี้พวกเขาจึงต้องการทำลายกฎอันเน่าเฟะที่ว่า "สัตว์วิญญาณไม่สามารถกลายเป็นเทพได้" แม้จะต้องตาย พวกเขาก็ไม่เสียใจ!
โดยเฉพาะจักรพรรดินีหิมะ แม้ว่านางจะเคยมีความรู้สึกดีๆ ให้ฮั่วอวี่เฮ่าอยู่บ้าง แต่ความรู้สึกทั้งหมดนั้นก็สลายไปสิ้น หลังจากที่เด็กหนุ่มคนนั้นเปลี่ยนชื่อเป็นไต้หยี่เฮ่า
คนที่นางชื่นชมคือเด็กหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณและการต่อสู้บนทวีปโต้วหลัว ไม่ใช่ไต้หยี่เฮ่า ลูกเขยตระกูลถังที่เอาแต่พร่ำเรียกชื่ออู่ถงไปวันๆ!
“ฮือๆๆ ปิงปิง ทำไมเจ้าทำแบบนี้? อยู่ข้างกายอวี่เฮ่ากับข้ามันไม่ดีตรงไหน? ทำไมพวกเราถึงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้?!”
หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งที่อยู่ไกลออกไปมองสีหน้าเจ็บปวดของจักรพรรดินีน้ำแข็ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปวดใจ
ในฐานะผู้บูชารักที่ภักดีที่สุดของจักรพรรดินีน้ำแข็ง เขารักจักรพรรดินีน้ำแข็งมาโดยตลอด ตอนนี้เมื่อเห็นหญิงอันเป็นที่รักจากไป เขาอยากจะตามไป แต่เขาก็ไม่มีความกล้าพอ
ท้ายที่สุดแล้ว เขาเป็นเพียงหนอนไหมน้ำแข็งธรรมดาๆ ที่บังเอิญไปพบกับถ้ำน้ำแข็งหมื่นปีลี้ลับ หลังจากกินไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีในนั้นจนหมด เขาก็กลายเป็นสัตว์วิญญาณล้านปี
แต่หนอนไหมน้ำแข็งก็คือหนอนไหมน้ำแข็ง ต่อให้กลายเป็นสัตว์วิญญาณล้านปี เขาก็ยังเป็นได้เพียงอาหารหรือแหล่งพลังวิญญาณชั้นเลิศให้สัตว์ดุร้ายตนอื่นๆ
เป็นเวลาหลายปีที่หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งต้องคอยหลบหนีการไล่ล่าของสัตว์วิญญาณต่างๆ แม้จะหนีจากดินแดนน้ำแข็งทางเหนือสุดไปยังป่าใหญ่ซิงโต่ว เขาก็ยังหนีไม่พ้น
ในที่สุดเขาก็ดิ้นรนหนีออกจากเขตแกนกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว และได้พบกับไต้หยี่เฮ่าในตอนนั้น เทียนเมิ่งจึงตัดสินใจสร้างเทพขึ้นมา ซึ่งก็นำไปสู่เทพแห่งอารมณ์ในปัจจุบัน
ดังนั้น ไต้หยี่เฮ่าจึงเป็นที่พึ่งพิงหนึ่งเดียวของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่ง มีสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างพวกเขา หากเขาจากไป หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็จะไม่เหลืออะไรเลย!
ด้านหนึ่งคือหญิงสาวที่เขารักที่สุด และอีกด้านหนึ่งคือเทพที่เขาฟูมฟักมาด้วยตนเอง ในตอนนี้ เทียนเมิ่งไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร!
“ฮือๆๆ ปิงปิง อย่าไปเลย! ฮือๆๆ เจ้าจำได้ไหม? ตอนที่พวกเราออกมาจากหุบเขาพิสูจน์รักเฉียนคุน พวกเรายังได้แต่งงานกันเลยนะ! ฮือๆๆ!”
“เจ้าลืมเรื่องทั้งหมดนั้นไปแล้วหรือ?”
หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งมองแผ่นหลังที่กำลังจากไปของจักรพรรดินีน้ำแข็ง พลางร้องไห้ไม่หยุด
ทว่า ถ้าเขาไม่พูดถึงหุบเขาพิสูจน์รักเฉียนคุนก็คงจะดีกว่านี้ พอเขาเอ่ยถึงมัน จักรพรรดินีน้ำแข็งก็ราวกับนึกถึงอดีตอันขมขื่นที่มิอาจทนได้ นางระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!
“เทียนเมิ่ง หุบปาก!”
“ตู้ม!”
พร้อมกับเสียงดังสนั่น พลังเยือกแข็งสุดขั้วอันรุนแรงก็โจมตีหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่ง ซัดเขากระเด็นไปไกลหลายกิโลเมตร ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายที่อ่อนแรง
ดวงตาของจักรพรรดินีน้ำแข็งเต็มไปด้วยจิตสังหาร นางจ้องเขม็งไปที่เทียนเมิ่ง ราวกับอยากจะฉีกกินเขาให้เป็นชิ้นๆ!
ไอ้หุบเขาพิสูจน์รักเฉียนคุนนั่นอาจเป็นความทรงจำที่สวยงามสำหรับเทียนเมิ่ง แต่สำหรับนาง มันคืออดีตที่น่าอัปยศและไม่อาจทนรับได้!
ในตอนนั้น ไต้หยี่เฮ่าและสมาชิกคนอื่นๆ ของสื่อไหลเค่อกำลังเข้ารับการทดสอบของถังซานและเหล่าเทพองค์อื่นๆ ในสถานที่ที่เรียกว่าหุบเขาพิสูจน์รักเฉียนคุน
ในฐานะวิญญาณจิตที่อาศัยอยู่ในทะเลจิตสำนึกของไต้หยี่เฮ่ามาตลอด จักรพรรดินีน้ำแข็งและหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็ย่อมไม่พ้น!
ถังซานและเหล่าเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อรุ่นแรก เพื่อสนองรสนิยมอันวิปริตของตน พวกมันสร้างภาพมายาอันวิตถารและทางเลือกที่ยากลำบากอย่างยิ่งยวดในหุบเขาพิสูจน์รักเฉียนคุนอย่างต่อเนื่อง
หนึ่งในนั้นคือการขยายความปรารถนาส่วนลึกของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งให้ไร้ขีดจำกัด และใช้ภาพมายา... ทำให้จักรพรรดินีน้ำแข็งถูกย่ำยีโดยตรง!
หลังจากนั้น มันยังส่งผลต่อจิตสำนึกของจักรพรรดินีน้ำแข็งโดยตรง บังคับให้นางเชื่อว่าคนที่นางรักมาโดยตลอดคือหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่ง!
หลังจากขึ้นสู่แดนเทพพร้อมกับไต้หยี่เฮ่า จักรพรรดินีน้ำแข็งก็เก็บงำความขุ่นเคืองเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ในใจเสมอมา
คนที่นางรักคือเสวี่ยเอ๋อ (จักรพรรดินีหิมะ) ที่อยู่เคียงข้างนางมานับแสนปีในดินแดนน้ำแข็งทางเหนือสุดต่างหาก ไม่ใช่ไอ้หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งนี่!
ความรักของนางควรจะถูกตัดสินโดยตัวนางเอง ไม่ใช่โดยเหล่าเทพผู้สูงส่งเหล่านั้น!
“ฮือๆๆ ปิงปิง ปิงปิงของข้า เจ้าทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้นะ! ถ้าข้าทำอะไรผิดไป ข้าเปลี่ยนได้! ได้โปรดกลับมาเถอะ!”
แม้จะถูกโจมตีโดยจักรพรรดินีน้ำแข็งจนบาดเจ็บ หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็ยังคงอ้อนวอนนาง
“เจ้าหุบ...”
“อั่ก!”
จักรพรรดินีน้ำแข็งยังคิดจะโจมตีหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งต่อเพื่อระบายความเกลียดชังที่สะสมมานานหลายปี!
แต่ในขณะนั้นเอง พลังสะท้อนกลับอันรุนแรงก็ปะทุขึ้นในร่างของนาง มันกระแทกเข้ากับร่างวิญญาณอันเปราะบางของนางโดยตรง ทำให้นางหน้าซีดเผือดและเกือบจะหมดสติไป
พันธสัญญาวิญญาณจิตไม่เพียงแต่กำหนดให้วิญญาณจิตห้ามโจมตีนาย แต่ยังกำหนดให้วิญญาณจิตต่างๆ ห้ามทำร้ายกันเอง แต่ต้องอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง!
“ปิงเอ๋อ เรารีบไปกันเถอะ! ไปขอให้นายท่านราชามังกรทองช่วยยกเลิกพันธสัญญาวิญญาณจิต มิฉะนั้นเจ้าจะต้องตายแน่!”
จักรพรรดินีหิมะรีบประคองจักรพรรดินีน้ำแข็ง มองดูหญิงสาวในชุดสีเขียวตรงหน้า ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความปวดใจ
แต่ในขณะนั้นเอง เหล่าวิญญาณจิตผู้ยิ่งใหญ่ก็พลันรู้สึกว่าร่างกายของตนเบาหวิว พันธสัญญาวิญญาณจิตที่พันธนาการพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้หายไปโดยตรง และแม้แต่อาการบาดเจ็บของพวกเขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง!
“พันธสัญญาวิญญาณจิตของข้าถูกยกเลิกแล้ว!”
“ขอบพระคุณนายท่านราชามังกรทอง!”
เมื่อเห็นดังนี้ จักรพรรดินีหิมะก็นำวิญญาณจิตตนอื่นๆ โค้งคำนับให้กู่หยางเฉินทันที
“เฮ้อ ทุ่มรักจนหมดใจ สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรเลยจริงๆ!”
“ในเมื่อพวกเจ้าเลือกที่จะยอมจำนนต่อข้าและกลับสู่เผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ เช่นนั้นก็เข้ามาในทะเลจิตสำนึกของข้าก่อน!”
“ราชันเทพทั้งสอง ความดีและความชั่ว กำลังจะกลับมาแล้ว มหาสงครามครั้งสุดท้ายกับแดนเทพโต้วหลัวกำลังจะเริ่มขึ้น!”
กู่หยางเฉินตรึงถังซานไว้ จากนั้นก็ดึงวิญญาณจิตทั้งหมดที่อยู่ที่นี่เข้าไปในทะเลจิตสำนึกของเขาทันที!
เมื่อครู่นี้ เขากำลังวางแผนที่จะอัดถังซานไปพลาง พร้อมกับดูละครฉากใหญ่ของคนคลั่งรักที่ลงเอยด้วยความว่างเปล่าไปพลาง
แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งสองสายที่กำลังมุ่งหน้ามายังแดนเทพ เขาจึงไม่เสียเวลาอีกต่อไป และรีบนำวิญญาณจิตเหล่านี้เข้าสู่ทะเลจิตสำนึกของเขาอย่างรวดเร็ว!
“ไม่นะ ปิงปิงของข้า!”
หลังจากที่เหล่าวิญญาณจิตผู้ยิ่งใหญ่จากไป ก็เหลือเพียงหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งที่ยืนสับสนอยู่ท่ามกลางสายลม
เกล็ดหิมะโปรยปราย และสายลมเหนือก็พัดหวีดหวิว!