บทที่ 6 สังหารพยัคฆ์ขาวอเวจี แย่งชิงตำแหน่งเทพฟีนิกซ์
บทที่ 6 สังหารพยัคฆ์ขาวอเวจี แย่งชิงตำแหน่งเทพฟีนิกซ์
“หอกมังกรทองเอ๋ย เจ้าตกไปอยู่ในมือนังตัวไร้ค่าที่ขโมยสายเลือดนั่นนานเกินไปแล้ว ข้าทำให้เจ้าต้องลำบากจริงๆ แต่ก็นับว่าดีแล้วที่เจ้ากลับมาเสียที!”
กู่หยางเฉินมองทวนยาวสีทองอร่ามในมือ แววตาของเขาฉายประกายยิ้มออกมา
ทวนมังกรทองด้ามนี้ ถือกำเนิดขึ้นจากกระดูกซี่โครงซี่ที่สี่สิบเก้าของราชามังกรทองหลังจากที่เทพมังกรถูกแยกร่าง มันคือสิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุดประเภทสายเลือด มีเพียงผู้ครอบครองสายเลือดมังกรทองเท่านั้นจึงจะสามารถใช้งานมันได้!
ยิ่งไปกว่านั้น พลังและระดับชั้นของมันจะถูกตัดสินจากความเข้มข้นของสายเลือดมังกรทองในร่างของผู้ครอบครอง
หากตกอยู่ในมือของผู้มีสายเลือดมังกรทองทั่วไป ทวนมังกรทองก็จะเป็นเพียงระดับสิ่งประดิษฐ์เทวะเท่านั้น
หากไปอยู่ในมือของราชามังกรทองครึ่งๆ กลางๆ อย่างถังหวู่หลินในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ที่มีพลังเพียงแก่นเทพและยังไม่สมบูรณ์ ทวนมังกรทองก็จะเป็นได้แค่สิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุดเทียม
และบัดนี้ เมื่อมาอยู่ในมือของกู่หยางเฉิน มันถูกกระตุ้นด้วยสายเลือดราชามังกรทองอันสมบูรณ์ ทวนมังกรทองจึงกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุดที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง!
หลังจากราชามังกรทองถูกผนึก ทวนด้ามนี้ก็ถูกทิ้งไว้ในแดนเทพ ไม่มีเทพองค์ใดกล้าใช้ หรือแม้แต่จะสนใจมัน
จนกระทั่งถังซานขึ้นสู่แดนเทพ และพบว่าสัตว์มงคลจักรพรรดิที่มีสายเลือดมังกรทอง นั่นคือสิงโตทองสามตา ได้ถือกำเนิดขึ้นในป่าใหญ่ซิงโต่ว
เขาจึงเริ่มวางแผนชิงทวนมังกรทองและโชคชะตาของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ
เขาใช้พลังในฐานะผู้คุมกฎแดนเทพเพื่อครอบครองทวนมังกรทอง จากนั้นก็นำมันไปวางไว้ข้างกายสิงโตทองสามตาโดยตรง
ทำให้เหล่าสัตว์วิญญาณในป่าใหญ่ซิงโต่วเข้าใจผิดคิดว่ามันเป็นสิ่งประดิษฐ์เทวะคู่บารมีของนาง หรือเป็นพรจากราชามังกรทอง หรืออะไรทำนองนั้น
จากนั้น เขาก็ฉีกวิญญาณลูกสาวของตนออกเป็นสามส่วน
ส่วนหนึ่ง ถูกใส่เข้าไปในร่างของสิงโตทองสามตา ส่วนหนึ่ง เก็บไว้ข้างกายตนเองโดยยังคงความทรงจำในแดนเทพไว้
ส่วนสุดท้ายและใหญ่ที่สุด ถูกส่งไปยังสถาบันสื่อไหลเค่อในนาม หวังตงเอ๋อ คอยผูกมัดฮั่วอวี่เฮ่า บุตรแห่งโชคชะตาที่ดาวโต้วหลัวให้กำเนิดในตอนนั้นไว้ข้างกาย!
หลังจากเหตุการณ์มากมาย สิงโตทองสามตาก็สละชีพเพื่อฮั่วอวี่เฮ่าด้วยความรัก หวังตงเอ๋อตายเพื่อฮั่วอวี่เฮ่า วิญญาณเทวะของถังหวู่ถงจึงได้รวมกลับเป็นหนึ่ง และในที่สุดนางก็ได้กลับสู่แดนเทพ
ฮั่วอวี่เฮ่าเองก็ได้ยอมรับบรรพบุรุษและกลายเป็นไต้หยี่เฮ่า บุตรแห่งโชคชะตาในอดีตกลับกลายเป็นเพียงลูกเขยตระกูลถัง ถูกถังซานบงการจนสิ้นลาย ไม่กล้าหืออือ
ส่วนทวนมังกรทอง สายเลือดสัตว์มงคล และพลังแห่งโชคชะตาของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ ทั้งหมดก็มารวมอยู่ที่ถังหวู่ถง ทำให้นางกลายเป็นเพียงเทพชั้นรอง เทพผีเสื้อ ช่างน่าหัวเราะสิ้นดี!
“บัดซบ ราชามังกรทอง เจ้าเป็นถึงราชันเทพผู้สูงศักดิ์ กลับมาขโมยสิ่งประดิษฐ์เทวะขั้นสูงสุดของเด็กน้อย เจ้าไม่กลัวเสียหน้าบ้างหรือไรหากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป?”
เมื่อเห็นกู่หยางเฉินแย่งชิงทวนมังกรทองของถังหวู่ถงไป ไต้มู่ไป๋ก็เดือดดาลในบัดดล
เขาควบคุมพยัคฆ์ขาวอเวจีพุ่งเข้าหากู่หยางเฉินทันที ขณะที่หม่าหงจวิ้นที่อยู่ด้านหลังก็เรียกเปลวเพลิงเทพฟีนิกซ์ออกมาอีกครั้ง ราวกับจะแผดเผาทุกสิ่งเบื้องหน้า!
หากมองดูท่าทีของพวกเขา อาจทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าเขากำลังจะท้าทายราชันเทพ!
เพราะอย่างไรเสีย ถังหวู่ถงก็เป็นธิดาของถังซานและเสี่ยวอู่ นางเป็นที่รักของเหล่าทวยเทพในแดนเทพมาตั้งแต่เกิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อรุ่นแรกที่ตามใจนางจนเสียคน
แม้แต่เทพชีวิตและเทพทำลายล้าง สองสามีภรรยาคู่นั้น ก็ยังปฏิบัติต่อนางดุจลูกในไส้และดีต่อนางอย่างยิ่ง
ดังนั้น การจะกล่าวว่าถังหวู่ถงเป็นขวัญใจแห่งแดนเทพก็ไม่นับว่าเกินจริงเลย!
และบัดนี้ เมื่อเห็นถังหวู่ถงถูกรังแก ไต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ จึงโกรธจนแทบคลั่ง โคจรพลังเทพจนถึงขีดสุด ตั้งใจจะสังหารกู่หยางเฉิน!
แต่เขาก็สงบใจลงอย่างรวดเร็ว เขามาที่นี่เพียงเพื่อถ่วงเวลา ไม่ได้คิดจะสู้ตายกับราชามังกรทอง!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็มองไปที่กู่หยางเฉิน เลียนแบบน้ำเสียงเก่าๆ ของถังซาน แล้วกล่าวว่า:
“ราชามังกรทอง เอาอย่างนี้เป็นไร พวกเรามาพนันกัน หากพวกเราชนะ เจ้าจะต้อง...”
“ไอ้โง่เง่า!”
“ตายซะ!”
ไต้มู่ไป๋ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเสียงคำรามโกรธเกรี้ยวขัดจังหวะ กู่หยางเฉินถือทวนด้วยมือเดียว ผสานเสียงคำรามมังกรอันไร้ที่สิ้นสุด แทงตรงไปยังพยัคฆ์ขาวอเวจีทันที!
นี่คือเคล็ดทวนขั้นสูงจากดาวสีครามในชาติก่อนของกู่หยางเฉิน ‘กรงเล็บมังกรคราม’!
ท่วงท่าดูเรียบง่าย เป็นเพียงการแทงทวนออกไปตรงๆ แต่กลับแฝงเร้นอย่างที่สุด เป็นท่าสังหารฉับพลัน และเป็นหนึ่งในสุดยอดกระบวนท่าของเพลงทวนแห่งดาวสีคราม!
จุดเด่นของมันอยู่ที่จังหวะและความเร็วในการแทง ต้องบรรลุถึงขั้นที่รับประกันการโจมตีที่แม่นยำ ดั่งคำกล่าวที่ว่า:
มังกรครามยื่นกรงเล็บ สะท้านผีสางเทวดา ชี้หลอกแทงจริงตัดสินมรณา ทวนวนสลายพลังมหาศาล ประกายเย็นเยียบทะลวงใจกลาง
“แย่แล้ว!”
“อ๊า!!!”
เมื่อเผชิญหน้ากับเพลงทวนนี้ พยัคฆ์ขาวอเวจีไม่มีเวลาหลบหลีก และถูกทวนมังกรทองแทงทะลุร่างมหึมาล้มครืนลงทันที
จูจู๋ชิงและไต้มู่ไป๋ถูกเสียบทะลุร่างเหมือนผลไม้เสียบไม้ ยืนนิ่งอยู่บนทวนมังกรทอง
ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความหวาดผวา ดูเหมือนไม่อยากเชื่อว่ากลยุทธ์การพนันที่เคยใช้ได้ผลเสมอจะล้มเหลวไม่เป็นท่า!
“เพลงทวนขว้าง · มังกรครามทะลวงตะวัน!”
หลังจากจัดการไต้มู่ไป๋และจูจู๋ชิง กู่หยางเฉินก็หันไปมองเทพฟีนิกซ์ หม่าหงจวิ้น ที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะขว้างทวนมังกรทองในมือออกไป
ทันใดนั้น ทวนมังกรทองก็แปรสภาพเป็นมังกรเทวะยาวนับพันจั้ง พุ่งเข้าใส่หม่าหงจวิ้นด้วยความเร็วสูงยิ่ง เสียงคำรามมังกรสะท้านปฐพีราวกับจะฉีกกระชากท้องฟ้าทั้งผืน!
“แคว่ก!”
เมื่อเห็นมังกรเทวะสีทองพุ่งเข้ามา หม่าหงจวิ้นรีบโคจรพลังเทพ แปลงร่างเป็นฟีนิกซ์อัคคี ปีกของมันแผ่กว้างบดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ สร้างคลื่นเปลวเพลิงร้อนระอุ ราวกับจะเผาผลาญฟากฟ้าให้สิ้น!
ชั่วขณะหนึ่ง ทะเลเพลิงอันไร้ที่สิ้นสุดก็ปรากฏขึ้นรอบกายมังกรเทวะสีทองที่แปลงมาจากทวนมังกรทอง พยายามขัดขวางการเคลื่อนไหวของมัน
หม่าหงจวิ้นเห็นดังนั้นก็ขยับปีกถอยหนีอย่างรวดเร็ว ยังคงใช้กลยุทธ์ถ่วงเวลา!
แต่มังกรเทวะสีทองที่อยู่ด้านหลังนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ ถึงขนาดที่หม่าหงจวิ้นยังไม่ทันตั้งตัว มันก็เข้าประชิดแล้วแทงทะลุร่างเขาในทวนเดียว ส่งเขาร่วงหล่นจากหมู่เมฆ!
ทว่า หม่าหงจวิ้นยังไม่ตายในทันทีในขณะนี้ เขารู้สึกเพียงว่าตำแหน่งเทพ แก่นเทพ และวิญญาณเทวะ ที่เป็นของเทพฟีนิกซ์ภายในร่างกำลังถูกดึงออกจากร่างโดยพลังบางอย่าง!
วินาทีต่อมา พร้อมกับเสียงแผ่วเบา พลังตบะของเขาก็ลดฮวบลงต่ำกว่าระดับเทพ และตำแหน่งเทพ แก่นเทพ และวิญญาณเทวะของเขาก็ลอยออกจากร่างโดยตรง
พวกมันลอยไปรวมกับทวนมังกรทอง และกลับไปสู่มือของกู่หยางเฉิน
“เทพฟีนิกซ์ก็นับเป็นเทพสายอสูรเช่นกัน การรั้งอยู่ในแดนเทพแห่งนี้คงไม่ได้รับการปฏิบัติที่ดีนัก ข้าควรเอามันกลับไปหาทายาทสัตว์วิญญาณสายวิหคที่เหมาะสมมารับสืบทอด!”
หลังจากเก็บของเหล่านี้เรียบร้อย กู่หยางเฉินก็หันไปมองถังหวู่ถงที่บาดเจ็บสาหัสอยู่ข้างๆ:
“สัตว์มงคลจักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณของข้าอยู่ในร่างเจ้านานเกินไปแล้ว ถึงเวลากลับคืนมาเสียที!”