ตอนที่ 360 สองไม้กวาดไฟนรก

ความคิดของเฮลก้านั้นเรียบง่ายมาก เธอวางแผนจะปลอบอารมณ์ของซัลลาซาร์ไปพร้อมกับมอบของขวัญล้ำค่าให้เหล่าศิษย์ของเขา ทำสองทางพร้อมกันแบบนี้ ยังจะเอาเจ้างูเฒ่าจอมพิษนั่นไม่อยู่ได้อีกหรือ?

เมื่อวันหยุดคริสต์มาสใกล้เข้ามา เฮลก้าก็เริ่มลงมือทันที แต่ก่อนจะไปปลอบซัลลาซาร์ เธออยากให้รางวัลแก่ศิษย์ที่ดีของเธอสักหน่อย

นั่นคือวันสุดท้ายก่อนเริ่มวันหยุดคริสต์มาส หลังอาหารเช้าในวันนี้ เหล่านักเรียนก็จะเก็บกระเป๋าและขึ้นรถไฟฮอกวอตส์เอ็กซ์เพรสกลับบ้าน เพื่อพักผ่อนในช่วงวันหยุดแสนอบอุ่น

ขณะเด็ก ๆ กำลังพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นถึงแผนวันหยุด บรรดานกฮูกก็บินเข้ามาในห้องโถงใหญ่

นี่เป็นเรื่องปกติของฮอกวอตส์ แต่วันนี้ต่างออกไปเล็กน้อย มีนกฮูกหูยาวสีขาวหกตัวที่ดูโดดเด่น มันช่วยกันขนห่อของยาวเรียวห่อหนึ่งเข้ามา

นักเรียนทุกคนหยุดช้อนส้อมในมือ มองไปที่นกฮูกเหล่านั้น บางคนจำได้ว่าครั้งหนึ่งเมื่อสองปีก่อน แฮร์รี่ตอนอยู่ปีหนึ่งก็ได้รับห่อของลักษณะนี้ในช่วงอาหารเช้าเช่นกัน ซึ่งภายในคือไม้กวาดบินที่ดีที่สุดในตอนนั้น

ต่อมาก็มีข่าวลือออกมาว่าไม้กวาดนั้นเป็นของขวัญจากศาสตราจารย์แม็กกอนนากัล หัวหน้าบ้านกริฟฟินดอร์ และจากผลงานของแฮร์รี่ในเวลาต่อมา ก็เห็นได้ชัดว่าเขาคู่ควรกับไม้กวาดเล่มนั้น

เมื่อมีตัวอย่างก่อนหน้าแล้ว นักเรียนทุกคนต่างพอเดาได้ว่าภายในห่อนั้นคือไม้กวาด แต่คำถามคือ…มันจะส่งให้ใคร? และเป็นรุ่นไหนกันแน่?

เซดริกก็อยากรู้ไม่ต่างจากคนอื่น ทว่าทุกสายตาก็เบิกกว้าง เมื่อหกนกฮูกนั้นร่อนลงตรงหน้าเขาโดยตรง ห่อของยาวนั้นปัดแก้วหลายใบหล่นกระจายจนโต๊ะบ้านฮัฟเฟิลพัฟด้านข้างกลายเป็นโกลาหล

หลังจากนั้นนกฮูกทั้งหกก็บินจากไป ทันใดนั้นก็มีนกฮูกอีกตัวบินมาและทิ้งจดหมายฉบับหนึ่งลงบนห่อนั้น

เซดริกตะลึงงัน นี่ของฉันเหรอ? ควรจะเอาไปเปิดในห้องพักดีไหม?

เขาฉีกซองจดหมายก่อน ข้างในเขียนว่า:

“เปิดมันเถอะ นี่คือของขวัญวันคริสต์มาสที่ฉันมอบให้เธอ หวังว่าจะได้เห็นวันที่เธอชูถ้วยบ้านขึ้นสูง”

เซดริกเงยหน้ามองไปยังโต๊ะอาจารย์ เห็นศาสตราจารย์ฮัฟเฟิลพัฟยกแก้วไวน์ในมือขึ้นส่งสัญญาณยิ้มให้

เมื่อรู้แล้วว่าใครเป็นผู้ส่ง เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบแกะห่อของออก และไม้กวาดที่สวยงามแวววาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏบนโต๊ะ

เซดริกรีบคว้ามันไว้ก่อนที่มันจะเปื้อนโจ๊กและน้ำฟักทอง

เขามองมันอย่างละเอียด แล้วก็ถึงกับอ้าปากค้าง นี่มันคือ “ไฟนรก (Firebolt)” ที่เขาเคยเห็นในตรอกไดแอกอน! ไม่มีทางที่เขาจะจำผิดได้!

สมองของเขาเหมือนหยุดทำงานทันที

เพื่อนร่วมทีมฮัฟเฟิลพัฟที่นั่งใกล้ ๆ ก็ละอาหารเช้าแล้วรีบมามุงดูไม้กวาดอันดับหนึ่งของโลก Firebolt ที่เพิ่งพิสูจน์ความเหนือชั้นในศึกควิดดิชเวิลด์คัพรอบคัดเลือกที่ผ่านมา

“ไม่น่าเชื่อเลย…” แซคคาไรอัส สมิธ พูดเสียงแหบพร่า

“ฉันก็เหมือนกัน…” เซดริกตอบอย่างเหม่อลอย เขารู้สึกถึงการสั่นของไม้กวาดจึงปล่อยมันออกจากมือ

ไม้กวาดค่อย ๆ ลอยขึ้นกลางอากาศโดยไม่ต้องพึ่งพาอะไร เผยให้เห็นหมายเลขสีทองด้านบนและลำตัวเรียวลู่ที่สมบูรณ์แบบ

“โอ้ เมอร์ลินเอ๋ย!!!”

บนโต๊ะอาจารย์ เหล่าอาจารย์ต่างอ้าปากค้าง ศาสตราจารย์สเปราต์ใจป้ำขนาดนี้เลยเหรอ? ให้ Firebolt ตรง ๆ แบบนี้?

แม็กกอนนากัลถึงกับนิ่งไป เธอเคยคิดว่าตัวเองมอบ Nimbus 2000 ให้แฮร์รี่ในวันนั้นถือว่าใจป้ำที่สุดแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนโพโมน่าจะยิ่งกว่าอีก

ส่วนโพโมน่า สเปราต์เองก็งงไม่แพ้กัน ใครกันที่ยอมทุ่มเงินซื้อไม้กวาดราคาแพงขนาดนี้ให้? ครอบครัวดิกกอรีก็ไม่น่ามีกำลังขนาดนั้น!

จนกระทั่งเธอเหลือบไปเห็นสีหน้าของศาสตราจารย์ไวต์กับเซดริกที่ส่งสัญญาณบางอย่างให้กัน เธอก็เหมือนถูกฟ้าผ่าเข้าเต็มแรง

“ศาสตราจารย์ไวต์…เป็นคุณเหรอ?!”

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความตกใจสุดขีด

เฮลก้าเพียงยิ้มและพยักหน้าเบา ๆ

เหล่าอาจารย์: “……!!!”

“ทำไมไม่รอส่งวันคริสต์มาสจริง ๆ ล่ะ?” แม็กกอนนากัลถามขณะพยายามกลั้นความตกใจ

“ของดีแบบนี้แน่นอนว่าต้องเปิดต่อหน้าทุกคนสิ! ถ้าเปิดคนเดียวที่บ้านมันจะไปมีบรรยากาศได้ยังไง~”

เฮลก้ายิ้มตาหยี เธอต้องการให้เซดริกได้ลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นจุดสนใจท่ามกลางสายตาชื่นชมและอิจฉา เปิดของขวัญที่บ้านมันไม่มีคนดูเยอะขนาดนี้หรอก!

แม็กกอนนากัลเข้าใจทันที ก็จริง สำหรับศาสตราจารย์ไวต์ตอนนี้ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาอีกแล้ว เธอมีคำสั่งซื้อมนุษย์จำลอง (ตุ๊กตาเวท) รอคิวยาวถึงปีหน้า รายได้มากพอจะซื้อฮอกวอตส์ได้ทั้งโรงเรียนเลย

ในขณะที่ทุกคนกำลังจับจ้องอยู่กับเซดริกและไม้กวาดในมือ เข้าฉากใหม่ก็เกิดขึ้น นกฮูกฝูงใหม่บินเข้ามาพร้อมห่อของยาวอีกห่อหนึ่ง!

ทั้งนักเรียนและอาจารย์ต่างพากันงุนงง

คราวนี้ ห่อนั้นตกลงตรงหน้าแฮร์รี่ที่โต๊ะกริฟฟินดอร์

“หรือว่า…?”

แฮร์รี่ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น รีบเปิดห่อของออก แล้วไม้กวาดที่ดูเหมือนกับของเซดริกทุกประการก็กลิ้งออกมาบนโต๊ะ

ไฟนรกเล่มที่สอง!!!

ทั้งห้องโถงใหญ่ระเบิดเสียงโห่ร้องทันที!

ขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ลึกลับแห่งหนึ่งในกริมโมเพลซ สิเรียส แบล็ก กำลังปามีจดหมายทิ้งอย่างหัวเสีย

“บ้าชิบ! ทำไมมันถึงจัดส่งตอนนี้?! ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอให้ส่งช่วงวันคริสต์มาส!!! ขอโทษแล้วมันช่วยอะไรได้?!”

สิเรียสโกรธจนแทบระเบิด เพราะบริษัทผลิตไม้กวาดเอลลิบบี้กับบัดมอร์ดันผิดวันจัดส่ง ส่งไม้กวาดก่อนกำหนดหนึ่งวันเต็ม

หลังจากหายใจแรง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง เขาก็รีบหยิบปากกาและเขียนจดหมายใหม่ถึงแฮร์รี่ เพื่ออธิบายสถานการณ์ แม้ตั้งใจจะให้ถึงมือในวันคริสต์มาส แต่ตอนนี้ก็ต้องส่งเลย

แต่สิเรียสไม่รู้เลยว่า ตอนนี้แฮร์รี่กำลังตื่นเต้นจนสมองชาไปหมด เพราะนี่คือ Firebolt! ของขวัญในฝันของนักควิดดิชทุกคน!

ด้วยไม้กวาดนี้ เขามั่นใจว่าจะสอยมัลฟอยให้ร่วงจากฟ้าได้แน่นอน

จากสีหน้าของมัลฟอยที่โต๊ะสลิธีรินก็ดูออกชัดว่า เขาอิจฉาจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

“ฉันจะรีบเขียนจดหมายถึงพ่อ! หลังวันหยุดฉันต้องได้ Firebolt เหมือนกันแน่!” มัลฟอยพูดอย่างมั่นใจสุด ๆ

ตอนที่สองของวันมาแล้ว!

ฉันจะไปเขียนตอนต่อไปต่อเลย~

อย่าลืมมาเข้ากลุ่มคุยกับฉันนะ ไม่มีคนคุยมันเหงามากจริง ๆ!

(จบบท)