บทที่ 24: บ้านทำเลโรงเรียนราคายี่สิบสี่ล้าน!

บทที่ 24: บ้านทำเลโรงเรียนราคายี่สิบสี่ล้าน!

หยางชิงเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบ ๆ และเห็นเซี่ยหว่านชิว รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เซี่ยหว่านชิวเป็นดาราดัง เธอจะไปนอนกับคนอื่นได้อย่างไร

ถ้ามีคนที่มีเจตนาร้ายมาถ่ายรูปไว้ได้ ต่อให้มีร้อยลิ้นก็แก้ตัวไม่ขึ้น

หยางชิงมองไปที่เซี่ยหว่านชิว โล่งใจที่เธอยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออก

“หว่านชิว บอกฉันมาสิ เธอมีคนที่ชอบแล้วใช่ไหม” หยางชิงนั่งลงข้าง ๆ เซี่ยหว่านชิวแล้วถาม

แก้มของเซี่ยหว่านชิวแดงระเรื่อเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้ “พี่หยางคะ ฉันไม่มีใครค่ะ”

หยางชิงมองไปที่เซี่ยหว่านชิวแล้วถอนหายใจ “หว่านชิว สองสามวันนี้เธอออกไปข้างนอกคนเดียว แล้วยังให้ผู้ชายคนอื่นมาค้างที่บ้านตอนกลางคืนอีก ถ้าเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป บอกว่าเธอกำลังคบหาดูใจกันอยู่ มันจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่ออาชีพของเธอนะ”

“ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเธอไปคบกับคนธรรมดา มันก็จะขัดขวางอาชีพและงานของเธอด้วย” หยางชิงกล่าว ในฐานะผู้จัดการของเซี่ยหว่านชิว เธอต้องใส่ใจชีวิตประจำวันของเซี่ยหว่านชิวเป็นธรรมดา

“พี่หยางคะ ไม่ใช่ค่ะ หลินฟานเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะสมัยมัธยมปลายของฉัน เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันจริง ๆ ค่ะ”

“แล้วสลัดผักของเขาก็อร่อยมากจริง ๆ นะคะ แล้วก็ปลาตุ๋นด้วย ไว้เราไปลองชิมกันไหมคะ” เซี่ยหว่านชิวขยิบตา มองไปที่หยางชิง

“อาหารของเขาอร่อยเหรอ แล้วเรื่องเมื่อคืนล่ะ…” หยางชิงซักต่อ

“ฉันแค่กินเยอะเกินไป แล้วก็วิ่งไปพักหนึ่ง แล้วก็เผลอหลับไปค่ะ เหมียว เหมียว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย” เซี่ยหว่านชิวนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแล้วพูด

“เธอไม่ได้เดตกันจริง ๆ เหรอ” หยางชิงถามอีกครั้ง

“ไม่ได้เดตค่ะ” เซี่ยหว่านชิวส่ายหน้า

เซี่ยหว่านชิวเงยดวงตาคู่สวยขึ้นแล้วมองไปที่หยางชิงอย่างจริงจัง

“ถึงแม้ว่าฉันจะเดตจริง ๆ นั่นก็เป็นเรื่องของฉันและไม่เกี่ยวข้องกับบริษัท”

“ถึงแม้ว่าเถ้าแก่จะมาคุยกับฉันเอง ทัศนคติของฉันก็จะเป็นเหมือนเดิม” เซี่ยหว่านชิวกล่าว พูดด้วยความจริงจังที่หาได้ยาก

เธอควรจะอยู่ห่างจากหลินฟานเพราะอาชีพและชื่อเสียงของบริษัทเหรอ

ขอโทษนะ เธอทำไม่ได้

เมื่อเห็นความมุ่งมั่นของเซี่ยหว่านชิว หยางชิงก็ได้แต่ถอนหายใจ ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นแค่ผู้จัดการ

และเธอก็เป็นแค่ผู้จัดการของเซี่ยหว่านชิวเท่านั้น ถ้าเซี่ยหว่านชิวต้องการจะเปลี่ยนตัวเธอ มันก็เป็นเรื่องง่ายดาย

ถึงแม้ว่าเซี่ยหว่านชิวจะสวย มีทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยม และปกติจะเชื่อฟัง แต่เธอก็มักจะดื้อรั้นในเรื่องของหลักการเสมอ

เธอจะไม่เล่นหนังที่ไม่ดีเพื่อเงิน จะไม่รับบทจูบ และจะไม่รับบทโรแมนติก

ถ้าเธอยอมทำเช่นนั้น เธออาจจะดังยิ่งกว่านี้อีก แต่เธอก็ปฏิเสธ

ถึงกระนั้น เซี่ยหว่านชิวก็ยังคงเป็นศิลปินหญิงเบอร์หนึ่งของบริษัท มีแฟนคลับกว่าแปดสิบล้านคน และมีคนชื่นชมเธอมากเกินไป

เพื่อสิ่งนี้ เซี่ยหว่านชิวไม่รู้ว่าเธอปฏิเสธบทไปกี่เรื่องแล้ว แต่ความดื้อรั้นของเธอก็ทำให้บริษัทไม่มีทางเลือก

หยางชิงรู้ว่าเธอไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเซี่ยหว่านชิวได้

ในที่สุดตอนนี้เธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเซี่ยหว่านชิวถึงไม่เคยรับบทจูบเลย

เซี่ยหว่านชิวที่รักนวลสงวนตัวมาโดยตลอด จะปล่อยให้ผู้ชายมาค้างคืนที่บ้านของเธอได้อย่างไร

เจ้าหลินฟานที่น่ารังเกียจคนนี้มีคุณงามความดีอะไรที่ทำให้เซี่ยหว่านชิวปกป้องเขาขนาดนี้

“หว่านชิว อาหารของเขาอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ คราวหน้าพาฉันไปลองชิมบ้างสิ” หยางชิงถามอย่างสงสัย

“แน่นอนค่ะ! มันอร่อยสุด ๆ เลย!” เซี่ยหว่านชิวพยักหน้า ทำท่าน่ารัก

(ติ๊ง...)

【ระบบ】เช็กอินสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับอะพาร์ตเมนต์ทำเลโรงเรียนในไห่ถังการ์เด้น ขนาดรวม 120 ตารางเมตร มูลค่า 24 ล้านหยวน

【ระบบ】ใบรับรองทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องได้ถูกส่งไปยังคลังเก็บของระบบแล้ว

เสียงของระบบดังขึ้น ในวันใหม่นี้ หลินฟานได้เช็กอินอะพาร์ตเมนต์ทำเลโรงเรียนอีกหนึ่งหลัง

มูลค่า 24 ล้านหยวน!

ถ้าปล่อยเช่า ค่าเช่ารายปีจะอยู่ที่อย่างน้อย 900,000 หยวน!

สิบปีก็คือ 9 ล้าน และยี่สิบปีก็คือ 18 ล้าน

หลินฟานลงประกาศให้เช่าทันที และแน่นอนว่าเขาก็จ่ายค่าส่วนกลางด้วย

ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของวิลล่าริมทะเลสาบ รถสปอร์ตบูกัตติ และอะพาร์ตเมนต์สองห้องในย่านโรงเรียนของไห่ถังการ์เด้น

หลินฟานเปิดโทรศัพท์และตรวจสอบยอดเงินในบัญชีธนาคารของเขา

【ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 875,214 หยวน】

แปดแสนเจ็ดหมื่น!

ถ้าเขาสามารถปล่อยเช่าอะพาร์ตเมนต์ทำเลโรงเรียนหลังใหม่นี้ได้ด้วย หลินฟานก็เกือบจะเป็นเศรษฐีเงินล้านแล้ว

ทันใดนั้น หลินฟานก็โอนเงิน 500,000 หยวนให้พ่อแม่ของเขาที่ต่างจังหวัด แล้วก็โทรออกไป

“แม่ครับ ผมโอนเงิน 500,000 หยวนเข้าบัญชีธนาคารของแม่กับพ่อแล้วนะ ลองเช็กดูนะครับ” หลินฟานพูดทางโทรศัพท์ เนื่องจากเงิน 500,000 หยวนสามารถสร้างบ้านที่ต่างจังหวัดได้

“อะไรนะ 500,000 เหรอ ลูก ไปเอาเงินเยอะขนาดนี้มาจากไหน ทำอะไรผิดกฎหมายรึเปล่า” แม่ของหลินฟานตกใจเมื่อได้ยินว่า 500,000 หยวน

“แม่ครับ ผมจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง ตอนนี้ผมทำบริษัทอยู่ข้างนอก แล้วก็เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นด้วย ได้เงินปันผลมาหลายล้านแล้วครับ” หลินฟานพูดพลางหัวเราะ

“ผู้ถือหุ้นบริษัทเหรอ หลายล้านเลยเหรอ จริงเหรอ”

“ลูกชายแม่เก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เขามีเงินหลายล้านแล้วนะ ถ้าพ่อแกรู้ เขาคงจะดื่มฉลองสักสองสามขวดแน่ ตราบใดที่ลูกไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมายก็ดีแล้วล่ะ แม่จะเก็บเงิน 500,000 นี่ไว้ให้ลูกใช้ตอนแต่งเมียทีหลังนะ” น้ำเสียงของแม่หลินฟานเต็มไปด้วยความสุข พ่อแม่คนไหนบ้างที่ไม่หวังให้ลูกประสบความสำเร็จ

“แม่ครับ ไม่ต้องเก็บไว้ให้ผมแต่งเมียหรอก แม่กับพ่อควรจะใช้ชีวิตให้ดีขึ้นนะ ผมที่นี่ไม่ขาดเงินหรอก ทำเงินที่โมตูน่ะเร็วมากครับ” หลินฟานกล่าว

พ่อแม่ของเขาก็เป็นแบบนี้ เขาอยากจะให้พวกท่านมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่พวกท่านก็ลังเลที่จะใช้เงินของเขาเสมอ

“อ้อ จริงสิลูก แล้วลูกมีแฟนรึยังล่ะ เมื่อไหร่จะพาเธอกลับบ้านมาให้แม่ดูตัวซะที” เสียงของแม่ดังมาจากปลายสาย

หลินฟานจนใจ

เอาล่ะ ทุกครั้งที่เขาโทรหาแม่ ก็เป็นเรื่องแฟนสาวของเขาทุกที

แฟนหาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

ยิ่งไปกว่านั้น หลินฟานก็ยังไม่มีแฟนจริง ๆ

และถึงแม้ว่าเขาจะมี เขาก็ต้องมีพื้นฐานทางอารมณ์ก่อนที่จะพาเธอกลับบ้าน

“แม่ครับ ยังไม่ใกล้เคียงเลยครับ” หลินฟานกล่าว

“อืม ไม่มีแฟนก็ไม่เป็นไร ลูกสาวเพื่อนบ้านของแม่ก็สวยทีเดียวนะ ชื่อเซี่ยถิงถิง” แม่ของหลินฟานกล่าว

“แม่ครับ ผมไม่ต้องการนัดบอดนะ…” หลินฟานปฏิเสธโดยตรง

“ปฏิเสธไม่ได้นะ ลูกอายุยี่สิบห้าแล้ว แล้วแม่ก็จัดการให้ลูกเรียบร้อยแล้วด้วย แม่กำลังจะโทรหาลูกพอดีเลย วันนี้ตอน 16:30 น. ที่ภัตตาคารเสียงอวิ๋นเยี่ยนข้าง ๆ ลูกนั่นแหละ อย่าลืมไปล่ะ!”

“ลูกต้องไปนะ! แม่คุยกับพวกเขาไว้แล้ว ถ้าลูกไม่ไป แม่จะเสียหน้า ผู้หญิงเขาก็บอกแล้วว่าจะมา ให้หน้าแม่บ้างสิ” แม่ของหลินฟานกล่าวก่อนจะวางสายไป

หลินฟาน: “…”

หลินฟานไม่อยากจะไปนัดบอดเลยแม้แต่น้อย เขายังไม่ได้คิดเรื่องเดตเลย

แต่แม่ของเขาจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว และพวกเขาก็เป็นเพื่อนบ้านกัน ถ้าหลินฟานไม่ไป แม่ของเขาจะเสียหน้า

“เอาล่ะ สงสัยต้องไปแล้วล่ะ เดี๋ยวค่อยบอกว่าสุดท้ายมันไม่เวิร์กก็แล้วกัน” หลินฟานกล่าวพลางเช็กเวลา ตอนนี้ก็ 16:00 น. แล้ว ออกไปตอนนี้ก็เหมาะเลย

หลินฟานขับรถสปอร์ตบูกัตติมูลค่าร้อยล้านหยวน มุ่งตรงไปยังภัตตาคารเสียงอวิ๋นเยี่ยนเพื่อการนัดบอดครั้งแรกของเขา

เขาไม่อยากจะไปนัดบอดจริง ๆ แต่แม่ของเขาก็คอยเร่งอยู่เรื่อย เขาจึงมาที่นี่เพียงเพื่อจะนั่งอยู่สักพัก ถือเป็นเรื่องของมารยาท

ส่วนเรื่องที่ว่ามันจะเวิร์กหรือไม่ หลินฟานไม่สนใจ เขาก็ไม่อยากจะหาแฟนผ่านการนัดบอดอยู่แล้ว

ถ้าเธอสวยและน่ารักกว่าเซี่ยหว่านชิว เขาก็อาจจะพิจารณา

จะดีแค่ไหนนะถ้าวันหนึ่งได้พาเซี่ยหว่านชิวกลับบ้านแล้วแกล้งทำเป็นว่าเธอคือแฟนของเขา

เมื่อขับบูกัตติ หลินฟานก็กลายเป็นภาพที่สะดุดตาที่สุดบนท้องถนน

เสียงอุทานชื่นชมจากผู้คนที่ผ่านไปมาดังขึ้น

“อ๊าาา บูกัตติ ลา วัวตูร์ นัวร์! ให้ตายสิ นั่นมันรถสปอร์ตมูลค่าหลายร้อยล้านไม่ใช่เหรอ”

“เมื่อกี้เห็นไหม พี่ชายที่ขับรถสปอร์ตน่ะหล่อมาก!”

“ฉันก็เห็น! พี่ชายคนนั้นหล่อกว่าดาราดังอีก ฉันถ่ายรูปไม่ทันเลย”