บทที่ 225 ทุกอย่างจะดีขึ้น...!
บทที่ 225 ทุกอย่างจะดีขึ้น...!
เวลา ย้อนกลับไปตอนที่เย่ไป๋ยังอยู่ในดินแดนลับแห่งเวลา ก่อนที่จุ้ยเซียวเหยาจะมาเฝ้าอยู่ด้านนอกดินแดนลับด้วยซ้ำ
เมืองเจียง
วันนี้ เมืองเจียงยังคงเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข
นับตั้งแต่เย่ไป๋ผ่านด่านหอทะลุฟ้าในระดับความยากซ่อน ไปถึงชั้นที่ 60!
คนเมืองเจียงที่เข้าไปในห้องไลฟ์สตรีมของหวังเสี่ยวปังในวันนั้น แม้จะมีเพียงสมาชิกทีมสนับสนุนเทพขาวเท่านั้นในตอนแรก
แต่หลังจากการไลฟ์สตรีมจบลง แฟนคลับจำนวนมากของเย่ไป๋ก็เริ่มประชาสัมพันธ์เรื่องราวความสำเร็จของเย่ไป๋ในเมืองมอ!
"พี่ชาย ได้ยินรึเปล่า? เทพขาวไปถึงเมืองมอแล้ว แล้วก็ไปที่หอทะลุฟ้าเลย ติดอันดับสองร้อยแรกในตารางจัดอันดับมังกรซ่อน!"
"หา? หอทะลุฟ้าคืออะไร? แล้วตารางจัดอันดับมังกรซ่อนคืออะไร?"
"พูดง่ายๆ ก็คือ ในทั้งเมืองมอรวมถึงเมืองรอบๆ อีกสิบกว่าเมือง นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ที่ติดอันดับสองร้อยคนแรก! และที่นี่หมายถึงนักศึกษาตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีสาม ทั้งหมด!"
"โอ้โห เทพขาวเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?! แสดงว่าเขาก็ดังในเมืองมอแล้วสิ?!"
"ฮ่าๆ แน่นอนอยู่แล้ว ประมุขพันธมิตรแฟนคลับของเราไลฟ์วันนั้น ได้แต้มความดีความชอบไปหลายพันเลย! รู้ไหมว่าแต้มความดีความชอบคืออะไร? หนึ่งแต้มขายได้หนึ่งล้านหยวนนะ!"
"สมแล้วที่เป็นเทพขาว ที่นำความภาคภูมิใจมาให้เมืองเจียงของเรา เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเขตเจียงหนาน..."
"นั่นยังไม่ถึงไหนเลย!
เชื่อเถอะว่าด้วยความสามารถของเทพขาวที่สร้างปาฏิหาริย์ได้มากมาย เขาจะยิ่งเก่งขึ้นไปอีก!
และเมืองเจียงของเราเป็นบ้านเกิดของเทพขาว ฉันคาดว่าอีกไม่นานเมืองเจียงของเราจะได้รับประโยชน์จากชื่อเสียงของเทพขาว ก้าวหน้าไปอีกขั้น!"
บทสนทนาเช่นนี้ดังขึ้นทั่วทุกมุมเมืองเจียง
ที่สมาคมนักรบ ชั้นสูงสุด
เจ้าเมืองคนปัจจุบันของเมืองเจียง ซูติ่งเทียน ที่เพิ่งได้รับการปลดปล่อยจากประตูมิติโดยหลิวชิงเทียน มองลงมายังเมืองเจียงในตอนนี้ด้วยสีหน้าสะเทือนใจ
"เย่ไป๋..."
"ดี ดีมาก!"
"การที่เมืองเจียงของเรามีเย่ไป๋ เป็นโชคดีของเมืองเจียงเรา!"
หลิวชิงเทียนเข้ามายืนข้างซูติ่งเทียน ใบหน้าที่ชราของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน "ที่สำคัญที่สุด เย่ไป๋เป็นคนที่มีน้ำใจและรักษาคำพูด"
"ซูเฒ่า รอให้เย่ไป๋กลับมาครั้งหน้า ฉันจะแนะนำให้พวกคุณรู้จักกัน?"
"เย่ไป๋เข้าใจเจตจำนงแห่งวิถีศิลปะการต่อสู้ได้เร็วมาก คงไม่รังเกียจที่จะแนะนำคุณสักหน่อย
บางทีคุณอาจจะได้เป็นอาจารย์ยอดฝีมือเร็วขึ้นก็ได้
คุณเป็นเจ้าเมือง แต่กลับเป็นแค่ครึ่งขั้นระดับหกเท่านั้น ถือว่าถ่วงเมืองเจียงของเราไปหน่อยนะ" หลิวชิงเทียนพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
"ไปไปไป นายไปอยู่อีกฝั่งเถอะ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายคิดอะไรอยู่! รอดชีวิตออกมาได้ก็ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง อยากออกไปแสวงหาศิลปะการต่อสู้ที่สูงขึ้น ไม่อยากเป็นเจ้าเมืองแล้วสินะ!"
ซูติ่งเทียนได้ยินคำพูดนั้นก็กลอกตา
"บอกให้นะ ตำแหน่งเจ้าเมืองนี่ นายจะเป็นก็ต้องเป็น ไม่เป็นก็ต้องเป็น!
หลายปีมานี้ฉันอยู่ในประตูมิติที่เต็มไปด้วยวิญญาณชั่วร้าย นอนไม่เคยหลับสบาย เหนื่อยจริงๆ!"
"การได้พบเย่ไป๋สักครั้งก็ต้องได้พบแน่นอน ฉันต้องขอบคุณเขาดีๆ ที่ช่วยเมืองเจียงไว้มาก แต่ฉันวางแผนไว้แล้วว่า หลังจากนั้น ฉันจะลาออกจากตำแหน่ง ไปเที่ยวรอบประเทศต้าเซี่ย และจุดสุดท้ายคือเมืองหลี่ เปิดโฮมสเตย์ที่นั่น เพื่อใช้ชีวิตบั้นปลาย!"
จากนั้น เขาก็เริ่มจินตนาการถึงอนาคต
นี่เป็นความฝันในวัยหนุ่มของเขา
แต่ตอนนั้นพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่
เมื่อพ่อยังอยู่ ลูกไม่ควรเดินทางไกล
พอมีโอกาสแล้ว กลับกลายเป็นว่าเขามีพลังถึงระดับห้าขั้นสุดยอด เป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดที่อยู่ในเมืองเจียงในเวลานั้น จึงได้เป็นเจ้าเมืองเจียง
และเพียงไม่กี่ปีต่อมา ก็ประสบความล้มเหลวในการแข่งขันบันไดสวรรค์
"ก็ได้ ช่วยอะไรนายไม่ได้จริงๆ"
หลิวชิงเทียนได้ยินดังนั้น ก็ส่ายหัวอย่างจนใจ
ความจริงเขาไม่ใช่ว่าไม่อยากเป็นเจ้าเมือง แต่เพราะรู้ถึงความฝันในวัยหนุ่มของซูติ่งเทียน จึงตั้งใจพูดแบบนั้น
"ปัง ปัง" ในตอนนี้ ประตูห้องทำงานของซูติ่งเทียนถูกเคาะอย่างไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
"คุณปู่ คุณปู่ คุณปู่ซูติ่งเทียนด้วย พวกคุณอยู่ข้างในใช่ไหม?
เปิดประตูเร็วเข้า!"
จากด้านนอก เสียงของหลิวเยียนเอ๋อร์ดังขึ้น
ชายชราทั้งสองมองหน้ากัน
ซูติ่งเทียน: หลานสาวนายอีกแล้ว!!
หลิวชิงเทียน: ฉันผิดเหรอ? อย่าลืมสิ ตอนเธอยังเด็ก นายตามใจเธอยิ่งกว่าฉันอีก!
ซูติ่งเทียน: รีบหาแฟนให้เธอเถอะ ฉันว่าเย่ไป๋ก็ไม่เลวนะ! ได้ยินว่าเยียนเอ๋อร์ชอบเย่ไป๋มากด้วย!
หลิวชิงเทียน: เลิกคิดเถอะ เย่ไป๋มีแฟนแล้ว และยังเป็นอัจฉริยะอันดับสองของเมืองเจียงเราด้วย
ถึงหลี่ชิงชิงจะไม่ได้อัจฉริยะเหมือนเย่ไป๋ แต่ฉันเชื่อว่าในไม่ช้า เธอก็จะเป็นความภาคภูมิใจของพวกเราเช่นกัน!
หลังจากการสื่อสารด้วยสายตา
"มาแล้ว มาแล้ว!" พวกเขารีบไปเปิดประตูให้หลิวเยียนเอ๋อร์ พร้อมกับเตรียมใจที่จะเล่นกับหลานสาวคนนี้
"คุณปู่ คุณปู่ซู ในที่สุดพวกคุณก็ออกมาแล้ว รีบมากับหนูเร็ว!" หลิวเยียนเอ๋อร์ดูตื่นเต้นมาก
"หืม?" ทั้งสองคนชะงัก
"พวกคุณลืมไปแล้วเหรอ? เย่ไป๋ได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันบันไดสวรรค์นะ!
เมื่อกี้นี้เอง ทรัพยากรที่จัดสรรให้กับเมืองเจียงของเราก็มาถึงแล้ว!"
"ตอนนี้โกดังเกือบจะเต็มแล้ว ใกล้จะล้นออกมาอยู่แล้ว!"
หลิวเยียนเอ๋อร์พูด
"มาแล้ว มาแล้ว!" ชายชราทั้งสองก็ตื่นเต้น!
แม้แต่ซูติ่งเทียนที่วางแผนจะออกเดินทางรอบประเทศต้าเซี่ยในไม่ช้า
แต่ในใจเขาก็ยังคงห่วงเมืองเจียง
และการจัดสรรทรัพยากรอันดับหนึ่งของเขตเจียงหนาน หมายความว่าเมื่อทรัพยากรชุดนี้ถูกแบ่งออกไป พลังโดยรวมของเมืองเจียงจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!
โดยเฉพาะโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ระดับสูงต่างๆ
เริ่มตั้งแต่รุ่นนี้เป็นต้นไป นักเรียนทุกคนที่ตื่นพลังจะได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่!
ไม่จำเป็นต้องหวังว่าจะสร้างเย่ไป๋คนใหม่ แม้แต่ระดับเดียวกับหลี่ชิงชิงก็ยาก
แต่ก็ยังมีความหวังที่จะมีคนระดับเสี่ยวฮั่วฮั่ว หลิวปู้ฟานอีกหลายสิบคน!
"อ้อใช่ คุณปู่ คุณไม่ได้ติดต่อมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หลายแห่ง เพื่อให้พวกเขาย้ายมาเมืองเจียง หรือเปิดวิทยาเขตที่นี่หรอกเหรอ?
คุณปู่ไห่โบซีจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เมืองไห่ เพิ่งส่งอีเมลมาที่สมาคมนักรบของเราในนามของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เมืองไห่
มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เมืองไห่ตกลงที่จะย้ายทั้งมหาวิทยาลัย ต่อไปจะเรียกว่ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เมืองเจียง ส่วนที่เมืองไห่จะเป็นวิทยาเขต!"
หลิวเยียนเอ๋อร์ยังบอกข่าวดีอีกข่าวหนึ่ง
หลังจากที่หลิวชิงเทียนปลดปล่อยซูติ่งเทียนออกมา เขาก็คิดว่าจะทำให้เมืองเจียงกลับมาเหมือนเมื่อสิบปีก่อนที่มีมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ของตัวเองได้หรือไม่!
"ดี ดีมาก!"
ในตอนนี้ ทั้งหลิวชิงเทียนและซูติ่งเทียนต่างก็ยิ้ม
"อะไรนะ? เมืองเจียงของเราจะมีมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ของตัวเองอีกครั้งเหรอ??"
พวกเขามาถึงโกดังที่เก็บทรัพยากร
ตั้นไท่เอียนหราน อาจารย์ตระกูลเฉิน และผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองทัพเมืองเจียงกำลังเฝ้าดูอยู่ที่นี่
พวกเขารู้ข่าวนี้ ก็ตื่นเต้นเช่นกัน!
แม้กระทั่งตั้นไท่เอียนหรานที่ปกติแล้วมักจะสงบนิ่งแม้ในยามคับขัน
ตอนนี้ก็ดูตื่นเต้นเล็กน้อย ในหัวปรากฏภาพของเย่ไป๋
สิบปีที่ผ่านมา เมืองเจียงลำบากมาก
มังกรพิทักษ์ลำบาก สมาคมนักรบลำบาก กองทัพลำบาก นักรบเมืองเจียงยิ่งลำบาก!
แต่ตอนนี้ เพราะเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทางที่ดี!
แต่...
ก็ในตอนนี้...
"ท่าน ท่านผู้บังคับบัญชา เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"
หวังเว่ยกั๋ว เฉินเจิ้นเยา วิ่งมาด้วยสีหน้าตกใจ!
"เกิดอะไรขึ้น?" อาจารย์ตระกูลเฉินถาม
"เผ่าต่างถิ่นเหรอ?"
หลิวชิงเทียนและซูติ่งเทียนนึกถึงสิ่งเดียวกันทันที แต่ไม่ได้ตื่นตระหนกเท่าไร
ประตูมิติเพียงไม่กี่แห่งในเมืองเจียงก็ถูกปราบเรียบร้อยแล้ว
ตอนนี้เมืองเจียงมีอาจารย์ยอดฝีมือเป็นครั้งแรกในรอบสิบปี!
แม้จะมีเผ่าต่างถิ่นมาโจมตี ก็คงเป็นพวกที่มาจากประตูมิติของเมืองใกล้เคียง
เพียงแค่กำลังของเมืองเจียงเอง ก็มีพลังพอที่จะปราบปรามได้อย่างง่ายดาย
ที่สำคัญกว่านั้น ที่หลิวชิงเทียนและซูติ่งเทียนคาดการณ์ได้ เพราะพวกเขาได้รับข้อมูลบางอย่างมาก่อนแล้ว
และยังรู้ว่า ตอนนี้ในเมืองเจียงยังซ่อนราชายุทธ์อยู่อีกคน!
"ใช่ครับ..."
"แต่ไม่ใช่เผ่าต่างถิ่นธรรมดา..."
หวังเว่ยกั๋วยังคงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก
"เมื่อกี้นี้เอง ที่ประตูเมืองเจียง จู่ๆ ก็มีประตูมิติใหม่ปรากฏขึ้น!"
"จากนั้น ก็มีเผ่าต่างถิ่นหกตัวออกมา
สองตัวเป็นวิญญาณชั่วร้าย สองตัวเป็นอสูรยั่วยวน สองตัวเป็นสัตว์ประหลาด
ทั้งหมดเป็นราชวงศ์!!"
เฉินเจิ้นเยาเสริมข้อมูลให้ครบถ้วน
"ฉึก!" หลิวชิงเทียนและซูติ่งเทียนมองหน้ากัน ก็รู้สึกไม่ดีในทันที!
หกราชวงศ์!
ที่สำคัญที่สุด แม้ว่าเมื่อร้อยปีก่อน สามเผ่าต่างถิ่นใหญ่จะเริ่มรุกรานดาวน้ำเงิน
แต่ในประตูมิติหนึ่งๆ จะมีเผ่าต่างถิ่นเพียงชนิดเดียวเท่านั้น
คำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้คือ—
ประตูมิติครั้งนี้ไม่ใช่ประตูมิติปกติ
แต่เป็นวิธีการสร้างดินแดนลับของมนุษย์ที่รั่วไหลออกไป!
ประตูมิติที่เคยเปิดอยู่นอกแนวป้องกันของมนุษย์ ถูกดัดแปลงให้เป็นดินแดนลับ!
ตอนนี้มันถูกบรรจุด้วยกำลังทหารของเผ่าต่างถิ่น และถูกส่งมาที่เมืองเจียงด้วยวิธีที่เหลือเชื่อ!
และต้องรู้ว่า ก่อนหน้านี้ เผ่าต่างถิ่นไม่เคยเปิดเผยว่าพวกมันสามารถปรับแต่งดินแดนลับได้!
ที่หลิวชิงเทียนและซูติ่งเทียนคาดเดาเช่นนี้ ก็เพราะว่า เมื่อตัดตัวเลือกที่เป็นไปไม่ได้ทั้งหมดออกไป สิ่งที่เหลืออยู่ ไม่ว่าจะไม่น่าเชื่อแค่ไหน ก็คือความจริง!
แทบจะนึกไม่ออกว่า สามเผ่าต่างถิ่นใหญ่ยอมเปิดเผยไพ่ใบนี้ กำลังทหารที่ส่งมา จะแข็งแกร่งขนาดไหน!
พวกเขาก็คิดถึงเหตุผลที่สามเผ่าต่างถิ่นใหญ่ทำเช่นนี้ในทันที
ความภาคภูมิใจที่เพิ่งปรากฏในเมืองเจียงของพวกเขา
เย่ไป๋!
"ไปดูกัน..."
ในที่สุดทุกคนก็มาถึงกำแพงเมือง
พวกเขาเห็นประตูมิติที่ปรากฏขึ้นอย่างไม่มีที่มาที่ไปนอกเมืองเจียง
รวมถึงร่างหกร่างที่ยืนอยู่หน้าประตู
และเผ่าต่างถิ่นที่กำลังทะลักออกมาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!
ทั้งวิญญาณชั่วร้าย อสูรยั่วยวน และสัตว์ประหลาด!
"แน่นอนว่าเป็นดินแดนลับ ไม่ต้องสงสัยเลย..."
เพียงชั่วขณะ สีหน้าของซูติ่งเทียนก็ยิ่งเลวร้ายลง
"หลิวเฒ่า พูดมาตรงๆ เถอะ เผ่าต่างถิ่นทั้งหกตัวนี้ คุณมั่นใจว่าจะรับมือได้สักตัวไหม?" เขาถามหลิวชิงเทียน เพื่อประเมินความรุนแรงของวิกฤตครั้งนี้
แต่สีหน้าของหลิวชิงเทียนกลับแย่กว่าซูติ่งเทียนเสียอีก
เพราะเขาเป็นอาจารย์ยอดฝีมือ มีเจตจำนงแห่งวิถีศิลปะการต่อสู้ที่สมบูรณ์
และภายใต้เจตจำนงแห่งวิถีศิลปะการต่อสู้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนที่ติดอยู่ในโคลน เคลื่อนไหวไม่ได้แม้แต่น้อย
สามเผ่าต่างถิ่นใหญ่ที่ต้องการขึ้นสู่ระดับเจ็ด เงื่อนไขที่จำเป็นไม่ใช่เหมือนมนุษย์ที่ต้องสร้างอาณาเขต
แต่พวกมันต้องมีความสามารถที่คล้ายกับอาณาเขต การเรียกว่าอาณาเขตของพวกมันก็ไม่ผิดนัก
เผ่าสัตว์ประหลาด มีมิติรองแห่งร่างกาย เมื่อเปิดใช้งาน ศัตรูในระยะหนึ่งจะถูกจำกัดการเคลื่อนไหว!
เผ่าอสูรยั่วยวน มีมิติมายา เมื่อเข้าไปในมิติมายา จะถูกกระตุ้นความปรารถนาในใจอย่างต่อเนื่อง
เผ่าวิญญาณชั่วร้าย มีเขตแดนวิญญาณชั่วร้าย ศัตรูในขอบเขตนี้จะไม่สามารถใช้ "จิตเทพ" ได้ และหากพลังจิตด้อยกว่าวิญญาณชั่วร้าย ทุกครั้งที่ใช้พลังจิตจะได้รับผลสะท้อนกลับ!
ตอนนี้หลิวชิงเทียนอยู่ในมิติรองแห่งร่างกายของสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง!
นั่นหมายความว่า
"เผ่าต่างถิ่นทั้งหกตัวนี้ ไม่เพียงแต่เป็นราชวงศ์ของแต่ละเผ่า แต่พลังของพวกมันทั้งหมดยังเป็น ระดับเจ็ดขั้นราชา!!"
ความเงียบ
หลังจากที่หลิวชิงเทียนบอกความจริงอย่างยากลำบาก ซูติ่งเทียน ตั้นไท่เอียนหราน และทุกคนก็นิ่งเงียบ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาได้รับข่าวในตอนนี้
ที่ยืนอยู่ที่ประตูเมือง มองไปก็เห็นเพียงหกราชวงศ์ต่างถิ่น และเผ่าต่างถิ่นที่ทะลักออกมาไม่หยุด
จำนวนเผ่าต่างถิ่นนอกประตูเมืองตอนนี้ยังไม่มากนัก
แต่ความจริงคือเผ่าต่างถิ่นที่ทะลักออกมาก่อนหน้านี้ กำลังล้อมเมืองเจียงด้วยความเร็วสูง
ในตอนนี้ อีกฝั่งหนึ่งของเมืองเจียง ที่ประตูเมืองบริเวณค่ายอัจฉริยะ ก็เต็มไปด้วยเผ่าต่างถิ่ง!
เพียงสองนาทีครึ่งหลังจากที่กองทัพพบประตูมิติ!
ไม่มีทางหนี!
"ไปเชิญอาจารย์จางมา!"
โชคดีที่หลิวชิงเทียนได้พูดถึงการมีอยู่ของอาจารย์จางจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ชิงซาน
ราชายุทธ์ระดับเจ็ดขั้นสุดยอด!
ผู้มีพลังเลือดที่น่ากลัวถึงยี่สิบล้านแต้ม!
เขายังเล่าสิ่งที่อาจารย์จางเคยบอกเขาเมื่อไม่กี่วันก่อน
ตอนนั้นอาจารย์จางรู้สึกถึงพลังงานของเผ่าต่างถิ่นระดับห้านอกเมืองเจียง
แค่มองจากไกลๆ ไม่ได้เข้าใกล้
จึงสงสัยว่ามีเผ่าต่างถิ่นวางแผนโจมตีเมืองเจียง!
และในฐานะอาจารย์มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ชิงซาน เย่ไป๋ก็ถือเป็นลูกศิษย์ของเขา
มาแล้วก็ซ่อนตัวไว้ เพื่อปกป้องเมืองเจียงให้ผ่านพ้นวิกฤตนี้
อย่างไรก็ตาม!
"หกตัว ระดับเจ็ดขั้นสุดยอด..."
เมื่ออาจารย์จางมาถึงประตูเมือง
เห็นหกราชวงศ์ต่างถิ่นนอกประตูเมืองอย่างชัดเจน
เขาก็ถอนหายใจยาว!
"ข้าพลาดท่าเสียแล้ว..."
"แค่ไม่คิดว่า ข้าจะไม่พลาดท่าเมื่อสิบกว่าปีก่อน แต่กลับมาพลาดท่าที่นี่"
ความสิ้นหวัง!
โดยเฉพาะ!
"คนแข็งแกร่งของเมืองเจียงพวกเจ้า อยู่ที่นี่กันหมดแล้วใช่ไหม?"
"สมกับที่จักรพรรดิของข้าระมัดระวัง เฮอะๆ"
ในทันใดนั้น วิญญาณชั่วร้ายระดับเจ็ดขั้นราชาตัวหนึ่งในชุดสูทหางนกกระจอกพร้อมไม้เท้า ก็เอ่ยปาก...
(จบบท)