บทที่ 194 ภาพวาดที่ชาวต่างชาติชื่นชม, Project Gutenberg ปิดกล้อง!

การถ่ายทำฉากแรกที่นิทรรศการภาพวาดเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากนั้น เย่เฉินก็เดินกลับเข้าไปในห้องโถงเพื่อสั่งให้ทีมงานจัดเตรียมฉากสำหรับฉากต่อไป

ฉากที่เหลือถูกถ่ายทำเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แบบด้วยความร่วมมืออันยอดเยี่ยมของนักแสดงหลายคน

ประมาณบ่ายสามโมง เย่เฉินก็ยกโทรโข่งขึ้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “Project Gutenberg ปิดกล้องอย่างสมบูรณ์แล้ว!”

เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ทั้งห้องโถงจัดแสดงภาพวาดก็เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี

หลังจากนั้น เย่เฉินก็ตบมือแล้วพูดต่อว่า “เก็บของทุกอย่างให้เรียบร้อย งานเลี้ยงฉลองเรากลับไปจัดกันที่จิ่วโจว!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ทีมงานที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาก็พยักหน้าพร้อมกัน

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มย้ายเครื่องมือและภาพวาดต่างๆ

เครื่องมือต่างๆ นั้นเช่ามาจากที่นี่ จึงไม่จำเป็นต้องขนกลับไป

แต่ภาพวาดพวกนี้ เย่เฉินเป็นคนวาดเองทั้งหมด ซึ่งต้องนำกลับไปอย่างแน่นอน

ขณะที่ทีมงานกำลังวางภาพวาดไว้ที่ทางเดินชั่วคราว ชายชราผมสีดอกเลาที่ดูแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในทางเดินโดยไม่มีจุดหมาย

ตอนแรกเขาคิดว่าจะเดินอ้อมไป แต่เมื่อเห็นภาพวาดหลายภาพในทางเดิน เขาก็หยุดชะงักทันที

เมื่อมองดูภาพวาดเหล่านั้นจากระยะไกล หัวใจของเขาก็เต้นแรง เขารีบหยิบแว่นขึ้นมาสวม

เมื่อสวมแว่นแล้ว เขาก็หายใจถี่ขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“สวยงามเหลือเกิน! สวยงามมากจริงๆ!”

ในขณะที่อุทาน ชายชราก็เดินตรงไปตามทางเดินโดยไม่รู้ตัว

ในขณะนั้นเอง ทีมงานก็เดินผ่านมา เมื่อเห็นว่ารถจอดพร้อมแล้ว พวกเขากำลังจะเอาภาพวาดขึ้นรถ แต่กลับถูกชายชราขัดขวาง

“ขอถามหน่อย นี่เป็นผลงานของคุณหรือเปล่า? ผมชอบผลงานเหล่านี้มากเลยครับ จะขายให้ผมได้ไหม!”

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ทีมงานก็งงงวย

พวกผู้ชายกลุ่มนี้ฟังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่! ใครจะไปเข้าใจภาษาของประเทศใบเมเปิ้ลกันเล่า!

ดังนั้น หนึ่งในทีมงานจึงรีบไปตามเย่เฉิน แล้วอธิบายเรื่องราวให้เขาฟัง

เมื่อได้ยินคำพูดของทีมงาน เย่เฉินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ชายชราคนหนึ่งไม่ยอมให้เอาภาพวาดขึ้นรถให้ได้นี่สิ! ไม่ใช่ว่าเป็นพวกต้มตุ๋นหรอกนะ!

เย่เฉินพาโจวเหวินฟะพร้อมกับล่ามคนหนึ่งเดินออกไปข้างนอกด้วยกัน

ไม่นานพวกเขาก็ได้เจอชายชราที่ทีมงานพูดถึง

ทันทีที่ชายชราคนนั้นเห็นเย่เฉิน สีหน้าของเขาก็ดูตื่นเต้นอย่างมาก และพูดอะไรไม่หยุดหย่อน

เมื่อเห็นดังนั้น ล่ามที่อยู่ข้างๆ ก็รีบอธิบาย “สวัสดีครับเพื่อนที่เดินทางมาจากแดนไกล ผมคือ เอเดรียน โบรดี! ไม่ทราบว่าผลงานภาพวาดเหล่านี้เป็นของสุภาพบุรุษท่านไหนครับ ผมชอบมากเลย จะขายให้ผมได้สักสองสามภาพได้ไหมครับ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของล่าม เย่เฉินก็ค่อยๆ โล่งใจ

เขายังคิดว่าชายชราคนนี้มาหาเรื่องซะอีก!

แต่ว่า...อยากจะซื้อภาพวาดของเขาเหรอ!

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เย่เฉินก็หันไปหาล่ามและพูดว่า “ภาพวาดเหล่านี้เป็นผลงานของผมจริงๆ ครับ แต่โดยส่วนตัวแล้วผมก็ชอบมันมาก ผมจะไม่ขายให้ใครทั้งนั้นครับ!”

เมื่อล่ามแปลความหมายของเย่เฉินเสร็จ ชายชราคนนั้นก็ถอนหายใจออกมาโดยไม่ทราบสาเหตุ สีหน้าของเขาดูหงอยลงไปมาก

เขาคิดอย่างรอบคอบ จากนั้นหันไปหาล่ามและพูดหลายสิบวินาที

ล่ามพยักหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “น่าเสียดายจริงๆ ครับ ภาพวาดเหล่านี้ดีมากจริงๆ ไม่ทราบว่าท่านจะอนุญาตให้ผมถ่ายรูปสองสามรูปได้ไหมครับ ผมอยากจะกลับไปให้ลูกศิษย์ของผมดู ศิลปะแบบนี้ถ้าเก็บสะสมไม่ได้ ก็ควรจะให้คนอื่นได้รู้จักให้มากขึ้นครับ!”

เย่เฉินมองดูชายชราคนนั้น หัวใจของเขาก็รู้สึกสงบลง

ที่แท้ก็เป็นอาจารย์นี่เอง! ไม่น่าล่ะถึงได้มีกลิ่นอายของศิลปินขนาดนี้

“ได้ครับ!” ในที่สุดเย่เฉินก็พยักหน้า

แค่ถ่ายรูปสองสามรูปเท่านั้น ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เย่เฉินยังสามารถทำความปรารถนาเล็กๆ น้อยๆ นี้ให้เป็นจริงได้

หลังจากที่ชายชราชื่อยาวคนนั้นถ่ายรูปเสร็จ เย่เฉินก็ให้ทีมงานจัดการเก็บของทุกอย่างแล้วนำออกไป

ในขณะนั้นเอง โจวเหวินฟะที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยิ้มพร้อมกับตบไหล่เย่เฉิน “เย่เฉิน นายเจ๋งมาก! มาที่นี่ทีเดียวก็ทำให้ชาวต่างชาติยอมรับได้แล้ว ทำให้คนจิ่วโจวอย่างพวกเราได้หน้าได้ตาเลย!”

เมื่อได้ยินคำชมของโจวเหวินฟะ เย่เฉินก็ยิ้มเล็กน้อย

เป็นถึงทักษะการวาดภาพระดับปรมาจารย์แล้ว เรื่องที่ทำให้ชาวต่างชาติชื่นชม ก็ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจอะไรนักหรอกน่า!

หลังจากทุกอย่างพร้อมแล้ว เย่เฉินก็พาคณะถ่ายทำขึ้นเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับจิ่วโจว

หลังจากกลับมาถึงจิ่วโจว เย่เฉินก็จัดงานเลี้ยงฉลองปิดกล้องProject Gutenbergตามที่ได้วางแผนไว้

และถือโอกาสนี้ประกาศข่าวให้กับชาวเน็ตบนเว่ยป๋อด้วย

“จะมาบอกข่าวดีกับทุกคน ตอนนี้พวกเรากลับถึงจิ่วโจวแล้ว และProject Gutenbergก็ได้ปิดกล้องอย่างเป็นทางการแล้ว วันที่ 1 ตุลาคม เรามาเจอกันนะครับ!”

——จาก เว่ยป๋อ ของเย่เฉิน ผู้กำกับ/นักแสดง/นักเขียนบท/นักร้องชื่อดังแห่งจิ่วโจว!

ด้านล่างสุดของข้อความคือรูปถ่ายรวมของทีมงานทั้งหมดในงานเลี้ยงปิดกล้อง

เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ผู้ใช้เว่ยป๋อเยอะที่สุด

หลายคนชอบเล่นเว่ยป๋อตอนที่กำลังทานข้าวหรือเข้าห้องน้ำ

โพสต์ของเย่เฉินจึงได้รับความสนใจจากแฟนๆ อย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่นาที โพสต์ของเย่เฉินก็มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นมากมาย

“ตั้งตารอการแสดงที่ยอดเยี่ยมของผู้กำกับเย่กับเฮียโจวในหนังเลยครับ และหวังว่าหนังจะทำรายได้ถล่มทลาย!”

“เฮ้อ! จางจิ้งน่ะ! นี่เป็นหนังของผู้กำกับเย่เลยนะ หวังว่าดวงของผู้กำกับเย่จะช่วยให้นางรอดนะ!”

“ไม่ต้องห่วงครับ อาจารย์ได้ลงอาคมแล้วครับ! เข้าใจใช่ไหม?”

“เข้าใจครับ!”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเย่เฉินจะถ่ายทำหนังเรื่องนี้เสร็จก่อนเดือนตุลาคม”

“ขอฉันคำนวณหน่อยนะ ตอนนี้ Project Gutenberg ถ่ายทำไปกี่วันแล้ว วันนี้วันที่ 22 แล้ว ฉากนางเอกถ่ายทำวันที่ 5 ดังนั้น... ประมาณสองสัปดาห์กว่าๆ เอง! ผู้กำกับเย่สมแล้วที่เป็นชายที่เร็ว!”

“ช่วยไม่ได้นี่นา ใครๆ ก็ชอบผู้ชายที่เร็วแบบเย่เฉินทั้งนั้นแหละ!”

“ในโลกออนไลน์: เย่เฉินเร็วมาก ฉันชอบนะ ส่วนในความเป็นจริง: เย่เฉินเร็วมาก ช่วยทนหน่อยได้ไหม อย่าเพิ่งเร็วขนาดนี้เลย!”

“โธ่เว้ย! สมกับเป็นชาวเน็ตสายเกรียนจริงๆ พวกนายมันสุดยอดมาก!”

ภายใต้การผลักดันของแฟนๆ เรื่องการปิดกล้อง Project Gutenberg ก็ค่อยๆ ได้รับความสนใจจากผู้คนมากขึ้น

แน่นอนว่านี่เป็นกลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ของเย่เฉิน

ตอนนี้กระแสของ Project Gutenberg ยังไม่ลดลง เพียงแค่แฟนๆ สร้างหัวข้อเล็กน้อย เรื่องการปิดกล้องของ Project Gutenberg ก็สามารถติดเทรนด์ฮิตได้ในทันที

ถ้าไม่เป็นแบบนี้ เย่เฉินจะไปประกาศเรื่องการปิดกล้องบนเว่ยป๋ออย่างจงใจทำไม

และก็เป็นไปตามคาด!

ประมาณสองทุ่ม เรื่องการปิดกล้อง Project Gutenberg ก็ขึ้นไปอยู่อันดับสองในเทรนด์ฮิตทันที

Project Gutenberg ที่เงียบหายไปไม่ถึงสัปดาห์ ก็กลับมาอยู่ในสายตาของชาวเน็ตอีกครั้ง

และตอนนี้ เย่เฉินก็กำลังเดินทางกลับบ้าน